ซูเหยียนตื่นรู้แล้วหรือ? ศักยภาพทางร่างกายของเขาสูงเพียงใด?
ซูเหยียนตื่นเต้นจนไม่รู้จะพูดอะไร เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่า ศักยภาพทางร่างกายของเขาได้แตกตัวออกมาราวกับฉีกขาดพันธนาการมากมาย และเปิดพื้นที่ศักยภาพใหม่ขึ้นมาอีกเรื่อย ๆ!
ในร่างกายของเขายังตื่นรู้ออกมาด้วยพลังอันทรงพลังที่หนาแน่นขึ้นเรื่อย ๆ จนสามารถสั่นะเืหินั์ได้!
ในขณะที่กำลังกลั่นพลังงานที่เหลืออยู่เพียงเล็กน้อยของผลชาด พลังที่ตื่นรู้ก็เริ่มทวีความรุนแรงขึ้นอย่างรวดเร็ว!
แต่พลังของผลชาดนั้นไม่สามารถตอบสนองต่อการตื่นรู้ของซูเหยียนได้ พลังงานส่วนใหญ่ของผลชาดถูกใช้เพื่อเปิดเส้นทางแห่งการตื่นรู้ และตอนนี้จำเป็ต้องใช้พลังงานมากขึ้นเพื่อสนับสนุนกระบวนการตื่นรู้
"ฉัน้าพลังงาน!"
"หากการตื่นรู้ล้มเหลว ผลที่ตามมาจะร้ายแรงมาก บอกให้ฉันลองอีกครั้ง ฉันจะหาผลชาดสามผลได้เมื่อไหร่"
ซูเหยียนรู้สึกกังวลเหมือนมดบนกระทะร้อน เพราะตามบันทึกของตำราการฝึกฝน หากพลังงานที่จำเป็สำหรับการตื่นรู้ไม่เพียงพอ อาจจะเสียชีวิตได้!
เช่นเดียวกับซูเหยียนที่หาหินแห่งพลังเพื่อเติมเต็มพลังชีวิตของเขา ตอนนี้สถานการณ์ต่างออกไปแล้ว เขากำลังตื่นรู้!
มีตัวอย่างการตื่นรู้ล้มเหลวและเสียชีวิตมากมาย โดยเฉพาะร่างกายของซูเหยียนนั้นน่ากลัวมาก หากเปิดเส้นทางแห่งการตื่นรู้ พลังงานที่จำเป็นั้นน่าใ!
ซูเหยียนหยิบน้ำทิพย์ออกมาแล้วกลืนมันเข้าไปทั้งหมด!
พลังอันบริสุทธิ์ไหลเวียนไปทั่วร่างกายของเขา เืและกระดูกของเขาดูดซับพลังของน้ำทิพย์อย่างตะกละตะกลาม เมื่อได้รับพลังของน้ำทิพย์ พลังที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างกายของซูเหยียนก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ราวกับว่าม้าหลายร้อยตัวกำลังควบคู่กันไป
ก่อนที่ซูเหยียนจะรู้สึกตื่นเต้น ศักยภาพทางร่างกายของเขาก็เริ่มดูดซับพลังและเริ่มดูดซับพลังงานจากอวัยวะภายในของเขา!
"แย่แล้ว เกิดเื่ใหญ่แล้ว!"
"แบบนี้ต่อไป พลังที่ร่างกาย้าจะดูดพลังงานจนร่างกายฉันเหี่ยวแห้ง ผลชาดสามผลยังไม่พอเหรอ ทำไมถึงต้องใช้พลังงานมากมายขนาดนี้?"
คนอื่นถ้ามีศักยภาพในการตื่นรู้ที่แข็งแกร่งขนาดนี้ คงจะดีใจจนแทบจะะโโลดเต้น แต่สถานการณ์ของซูเหยียนนั้นแตกต่างออกไป หากเขาวิ่งไปที่สำนักศึกษา เื่นี้จะต้องสร้างความโกลาหลครั้งใหญ่อย่างแน่นอน จะต้องถูกผู้ทรงอำนาจสนใจอย่างแน่นอน คงไม่แน่ว่าจู่เยี่ยนจะไม่สนใจเขา
แน่นอนว่าซูเหยียนในตอนนี้อายุเจ็ดสิบแปดปีแล้ว ลักษณะการบำเพ็ญเพียรใน่หลายวันนี้เปลี่ยนไปบ้าง แต่จู่เยี่ยนจะลืมเขาไปไหม?
"เราจะทำอย่างไรดี? ไปสมาคมการค้าใต้ดินไหม? ด้วยศักยภาพของเรา จะได้รับการสนับสนุนจากสมาคมการค้าใต้ดินอย่างแน่นอน พวกเขาจะไม่ตระหนี่ผลชาดหรอก!"
ซูเหยียนคิด นั่นคือข้อดีของผู้มีอำนาจ ไม่ต้องกังวลว่าศักยภาพในการตื่นรู้ไม่เพียงพอ หากซูเหยียนมีเงินหลายสิบล้าน ซื้อผลชาดจำนวนมาก ก็ย่อมตื่นรู้ได้สำเร็จ!
"ทำได้แค่ไปสมาคมการค้าใต้ดินเท่านั้นแล้ว!"
ซูเหยียนกัดฟัน วิ่งออกจากถ้ำอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้นสีหน้าก็เปลี่ยนไป เมื่อเห็นสุนัขมาสทิฟฟ์จู่โจมเข้าหาถ้ำด้วยกลิ่นอายที่ดุร้าย ระยะห่างระหว่างเขากับสุนัขมาสทิฟฟ์นั้นน้อยลงกว่าร้อยเมตร
"นี่มันสุนัขมาสทิฟฟ์ สัตว์อสูรประเภทค้นหา!"
การสามารถฝึกฝนสัตว์อสูรนั้นไม่ใช่เื่ลับอะไร แต่สุนัขมาสทิฟฟ์นั้นชัดเจนว่าจู่โจมมาหาเขา ซูเหยียนไม่ต้องคิดก็รู้แล้วว่าต้องเป็เถาเทียนหัว ถ้าไม่อย่างนั้นใครจะมีพลังมากพอที่จะใช้สัตว์อสูรได้?
"เถาเทียนหัว ช่างเป็คนร้ายกาจ คิดจะฆ่าฉัน!"
ซูเหยียนไม่เคยคิดเลยว่าเถาเทียนหัวจะส่งคนมาจับตัวเขา ตอนนี้เขายังอยู่ในระหว่างการตื่นรู้ ปัญหาก็ยิ่งทวีคูณขึ้น
"ฮ่า ๆ ๆ เจอแล้ว!"
เหอจือหัวเราะด้วยความตื่นเต้น ดวงตาที่ดุร้ายจ้องมองซูเหยียน พูดด้วยน้ำเสียงเ็าว่า "เ้าช่างหลบซ่อนเก่ง กล้าฆ่าลูกพี่ลูกน้องฉัน กล้าขัดคำสั่งเถาเทียนหัวผู้ใหญ่ ตายสิบครั้งก็ไม่อาจชดใช้!"
ใบหน้าเ็าของหม่าโจวซานปรากฏรอยยิ้มออกมา จับซูเหยียนส่งให้เถาเทียนหัว นั่นคือผลงานชิ้นโบแดง
ตูม!
สุนัขมาสทิฟฟ์พุ่งเข้ามาอย่างดุร้าย กระโจนเข้าใส่ซูเหยียน
"สัตว์เดรัจฉานตัวหนึ่งก็คิดทำร้ายฉันงั้นเหรอ?"
ยิ่งถึงเวลานี้ ซูเหยียนยิ่งสงบ สมองคิดหาวิธีต่อไปอย่างรวดเร็ว เขาไม่สนใจเฮ่อจื้อและสุนัขมาสทิฟฟ์ แต่หม่าโจวซานคนนี้มีพลังแฝงแข็งแกร่งมาก น่าจะอยู่ในขอบเขตน้ำพุชีพ
เฮ่อจื้อก็พุ่งเข้ามาเช่นกัน กลัวว่าสุนัขมาสทิฟฟ์จะกัดซูเหยียนตาย
แต่พอสุนัขมาสทิฟฟ์เข้าใกล้ซูเหยียน มันก็รู้สึกถึงกระแสพลังที่ไหลเวียนอยู่ในร่างซูเหยียน พลันพังทลายลงบนพื้น ตัวสั่นด้วยความกลัว ราวกับไปยั่วโมโหเ้าชีวิดเข้า
"เกิดอะไรขึ้น?"
ซูเหยียนอึ้งไป สุนัขมาสทิฟฟ์จะกลัวถึงขนาดนี้ได้อย่างไร? อาจเป็เพราะตัวเอง?
"เดรัจฉาน!"
เฮ่อจื้อโกรธจัด หน้าซีดเผือด ตัวสั่นอยู่ต่อหน้าเด็กน้อย?
ซูเหยียนยืนอยู่ที่ปากถ้ำ สุนัขมาสทิฟฟ์ตัวสั่นอยู่ใต้เท้า ดวงตาดำขลับจ้องมองเฮ่อจื้อ ท่าทางเ็าและมั่นคง ทำให้เฮ่อจื้อยิ่งโกรธจัด ยกมือตบเข้าที่ใบหน้าของเขา
"อยากฆ่าฉัน ฉันจะฆ่าแก!"
ซูเหยียนเบิกตากว้าง เส้นผมสีดำพลิ้วไหว พลังแฝงแข็งแกร่งไหลเวียนอยู่ในร่างกาย เขาเหยียบเท้าลงบนพื้น กางแขนออก พลังที่น่ากลัวพุ่งออกมา ราวกับจะฉีกสุนัขมาสทิฟฟ์เป็ชิ้น ๆ
ปัง!
ภายใต้สายตาที่ตกตะลึงของหม่าโจวซาน ซูเหยียนกางแขนออก กำหมัดซ้ายไว้แน่น กำหมัดขวาไว้แน่น ชกออกไปสองหมัด พลังมหาศาลราวกับกระทิง!
ปัง!
เฮ่อจื้อเหมือนถูกฟ้าผ่า ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก ชั่วพริบตาเดียว หน้าอกของเฮ่อจื้อแตกออก พลังจากหมัดะเิเข้าใส่ ลำไส้แตกละเอียด!
อั๊ก!
เฮ่อจื้อกระอักเืออกมา กระเด็นออกไป กลิ้งลงบนพื้น ดิ้นรนอยู่สองสามครั้ง ไร้วี่แววของชีวิต แววตายังหวาดกลัว
"ไอ้สารเลว!"
ดวงตาของหม่าโจวซานแดงก่ำ โกรธจนผมตั้ง มือสังหารคนหนึ่งของเขา ถูกซูเหยียนฆ่าตายด้วยหมัดเดียว
ซูเหยียนถอยหลังอย่างรวดเร็ว เพราะหม่าโจวซานโกรธจัด ร่างกายของเขาเปล่งแสงเจิดจ้า พลังชีวิตที่รุนแรงะเิออกมาจากร่างกายของเขา ราวกับูเาไฟที่ปะทุ พลังแห่งชีวิตพุ่งออกมา
ตูม!
ถ้ำด้านหลังซูเหยียนะเิออกทันที ก้อนหินจำนวนมากกระเด็นไปไกลมาก แสดงให้เห็นถึงพลังการต่อสู้ของยอดฝีมือในอาณาจักรั
"จะไปไหน!"
หม่าโจวซานโกรธจัด รู้สึกอับอายมาก ในฐานะยอดฝีมือในขอบเขตน้ำพุชีพ ถึงกับถูกซูเหยียนฆ่ามือสังหารของเขา เป็เื่น่าอายมาก
ซูเหยียนวิ่งเร็วราวกับสายลม เขาคุ้นเคยกับภูมิประเทศที่นี่มาก เขาวิ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว หลายพันเมตร และะโขึ้นูเาลูกหนึ่ง วิ่งอย่างดุเดือด
ซูเหยียนรู้สึกกังวลมาก เป็ไปไม่ได้ที่จะแข่งขันกับยอดฝีมือในขอบเขตน้ำพุชีพด้วยพลัง
ที่สำคัญ เขากำลังจะตื่นรู้ ไม่สามารถทนได้นาน ที่สำคัญ หม่าโจวซานปิดเส้นทางไปฐานทัพของสมาคมการค้าใต้ดิน
"เดรัจฉานน้อย ฉันจะดูว่าแกวิ่งไปได้ไกลแค่ไหน?"
หม่าโจวซานเท้าแตะแสงพลังงาน ร่างกายของเขาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วมาก เร็วกว่าซูเหยียน ร่างกายของเขาเปล่งแสงเจิดจ้า ไล่ตามซูเหยียน
ครืน!
ในเวลาเดียวกัน หม่าโจวซานถือดาบทองคำขนาดใหญ่ ดาบทองคำนี้ก็ทำจากโลหะผสมชั้นดีเช่นกัน แต่มันก็แตกต่างไปจากเดิมมาก ดาบทองคำนี้ะเิออกมาด้วยพลังอันมหาศาลเมื่อหม่าโจวซานใส่พลังเข้าไป
ตูม!
หม่าโจวซานเหวี่ยงดาบทองคำเข้าใส่ซูเหยียนอย่างรุนแรง ดาบนี้ตัดผ่านท้องฟ้า ต้นไม้หลายต้นแตกเป็ชิ้นเล็กชิ้นน้อยด้วยดาบนี้ ดาบนี้พุ่งเข้าใส่ซูเหยียน
"ไอ้บ้าเอ๊ย!"
ซูเหยียนตาแดงก่ำ ะโออกมาอย่างโกรธแค้น กระบองลายัในมือเขาหมุนวนอย่างคล่องแคล่วและกระแทกเข้าใส่คมดาบอย่างเด็ดขาด
ปัง!
กระบองลายักระแทกคมดาบจนแตกกระจาย แต่คมดาบก็ยังคงมีพลังที่ร้ายแรง กระบองลายัก็สั่นะเือย่างรุนแรงจนเกือบหลุดออกจากมือของซูเหยียน
"โลหะผสมชั้นยอด!"
หม่าโจวซานเปลี่ยนสีหน้า โลหะผสมชนิดนี้ต้องใช้เงินหลายล้านเหรียญหัวเซี่ย ไอ้หนูนี่มีเงินมากขนาดไหนถึงได้ซื้ออาวุธแบบนี้ได้?
ยิ่งไปกว่านั้น พลังของซูเหยียนก็เกินความคาดหมายของเขา คมดาบของเขาไม่มีทางต้านทานพลังได้หากพลังของเขาไม่ถึงสองร้อยแรงม้า
"ไม่แปลกเลยที่จะเป็ศิลาต้นกำเนิดบริสุทธิ์ เด็กคนนี้คงได้หลอมศิลาต้นกำเนิดบริสุทธิ์จนหมดแล้ว น่าโมโห รอให้ฉันจับตัวแกได้ จะได้เห็นดีกัน"
หม่าโจวซานไล่ตามซูเหยียนไป สิ่งหนึ่งที่ทำให้เขาแปลกใจก็คือ ตลอดทางเขาเจออสูรมากมายที่ขวางทาง แต่อสูรเ่าั้กลับกลัวซูเหยียนมาก เหมือนกับสุนัขพันธุ์มาสทิฟฟ์เมื่อครู่
ซูเหยียนก็รู้สึกแปลกใจเช่นกัน แต่เขาตัดสินใจทันทีว่าจะต้องไปที่เขตแดนรกร้างหมายเลข 024 และเข้าใกล้สมบัติูเา
แม้ว่าหม่าโจวซานจะตามเขาไม่ทัน แต่หากไม่มีสมบัติูเามาช่วยสนับสนุนการตื่นรู้ เขาก็จะตายอย่างช้า ๆ ขณะนี้ไม่มีทางหนีได้อีกแล้ว!
รอยสักัสามารถััตำแหน่งของสมบัติูเาได้ ซูเหยียนวิ่งไปที่เขตแดนรกร้างหมายเลข 024 ระหว่างทางเขาถูกหม่าโจวซานขัดขวางหลายครั้ง ร่างกายของเขามีาแเป็ทางยาวและเืไหลออกมา
"โอ๊ย!"
ซูเหยียนกรีดร้องอย่างเ็ปภายในใจ การตื่นรู้ของเขากำลังเร่งตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว เขารู้สึกว่าอวัยวะภายในร่างกายของเขากำลังเสื่อมสภาพ!
แต่เพราะเหตุนี้ พลังของซูเหยียนก็แข็งแกร่งขึ้นมาก เขาเหมือนเสือร้ายที่ลงจากเขา อสูรที่ผ่านมาเจอซูเหยียนก็สั่นสะท้านด้วยความกลัวพลังการตื่นรู้ของเขา!
เมื่อเห็นเช่นนี้ หม่าโจวซานก็รู้สึกว่า ซูเหยียนคงมีสมบัติอะไรบางอย่างซ่อนอยู่ภายในตัวที่ทำให้อสูรกลัว หากเขาสามารถได้ เขาก็ไม่กล้าคิดเลยว่าจะคุ้มค่าขนาดไหน หากเขาใช้มันเพื่อล่าอสูรระดับเ้าดินแดน มันจะยิ่งทำให้เขาแข็งแกร่งยิ่งขึ้น
"ฆ่าเขาแล้วชิงสมบัติไป ไม่จำเป็ต้องทำงานให้กับเถาเทียนหัวอีกต่อไป"
สายตาของหม่าโจวซานเต็มไปด้วยความโลภ เขาจ้องไปที่ซูเหยียนและพูดว่า "เขาคงมีน้ำเอกธาตุอยู่ในตัว ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ฟื้นตัวเร็วขนาดนี้ ฮ่าฮ่า แม้แต่น้ำเอกธาตุก็ควบคุมได้ เขาคงมีโอกาสบางอย่าง ฉันจะดูว่าคุณจะหนีจากฝ่ามือฉันได้อย่างไร"
- โปรดติดตามตอนต่อไป -
720
