ผมเริ่มแปลกใจกับสิ่งที่ทำอยู่ในตอนนี้ เธอ้าอะไร
จากที่มือเธอลูบไล้ตรงหน้าอกของผมมันเริ่มเลื่อนลงมาต่ำเรื่อยๆ จนถึงขอบกางเกงผม จากนั้นเธอก็หยุดไป
“เห้อออ...”ผมถอนหายใจด้วยความโล่งอก
“ไม่ชอบเหรอ”อยู่ๆเธอก็เอ่ยถามขึ้นมา
“ห้ะ????”ผมคิดว่าเธอละเมอเสียอีก
“เราชอบตุลย์นะ”คำพูดของเธอทำให้ผมถึงกับอ้าปากค้าง คนแบบเธอเนี่ยนะจะมาชอบผมมันเป็เื่จริงเหรอ แต่ไม่ให้ผมได้หายใจได้เต็มที่ เธอก็เริ่มใช่มือลวงเข้าไปในกางเกงของผมก่อนที่จะใช้มือไปท่อนเอ็นของผม
“อ่าส์”ผมเผลอสงสัยร้องออกมาก่อนที่จะเอามือปิดปากของตัวเอง
“ตุลย์ไม่จำเป็ต้องทน”เธอหันมาพูดกับผมก่อนที่จะเอามืออีกข้างเอื้อมมือของผมไปจับหน้าอกของเธอ
“แต่...????”ผมไม่ทันได้พูดจบเธอก็ยื่นหน้าเข้ามาจูบผม ตอนนั้นผมไม่คิดจะขัดขืนเธอเลยด้วยซ่ำ
“อืออ..อือออ”เธอเริ่มใช้มือนวดคลึงไปที่ท่อนเอ็นของผม ผมส่งเสียงร้องออกมาไม่ได้เพราะปากของเธอกับรับประกบปากของผมอยู่
“อย่าเสียงดังสิ”เธอถอนจูบแล้วหันมาดุผมเล็กน้อย ผมได้แต่พยักหน้ารับตามคำสั่งที่เธอพูดออกมาก จากนั้นเธอก็มุดผ้าห่มเข้าไปก่อนที่จะบรรจงใช้ปากอมท่านเอ็นของผม
“อะ....”มวลความร้อนแล่นพล่านไปทั่วร่างกายผมไม่เคยรู้สึกยังงี้มาก่อน
“อ่าส์~~”ผมเผลอร้องอีกแล้ว ครั้งนี้ผมเลยเอามือตัวเองมาปิดปาก เธอเริ่มใช้ปลายลิ้นตวัดไปตรงยอดเสียวของผมก่อนที่จะอมไปให้สุด
“อะ...”มันทรมารมากจริงๆ ถ้าเกิดผมไม่ต้องบังคับตัวเองไม่ให้ส่งเสียงร้องได้มันคงดีกว่านี้
“ชอบไหม”เธอมุดออกจากผ้าห่มขึ้นมา ผมพยักหน้าตอบด้วยความเขินอาย
“เดียวเราจะทำให้ตุลย์ชอบกว่านี้”พูดจบเธอก็ลุกขึ้น ขึ้นคล่อมผมตอนนี้ท่อนล่างของเธอไม่ใส่อะไรทั้งนั้น เธอจับท่อนเอ็นของผมเขี่ยไปมาตรงร่องกลีบของเธอ
“อืออ~~”เสียงนี้คือเสียงของเธอ เธอส่งเสียงออกมากจากลำคอผมมองเธอในมุมนั้น มันเซ็กซี่จริงๆ
จากนั้นเธอเริ่มขยับไปมามันทำให้ผมเสียวสุดๆ เธอเริ่มทำมันเร็วขึ้นเรือยๆ
“อ่าส์~~~ๆๆๆๆๆ”ผมไม่ไหวจริงๆ เลยส่งเสียงร้องออกมา มันทั้งตื่นเต้นและเสียวไปในเวลาเดียวกัน ผมเริ่มที่จะถึงจุดยอดผมเลยเผลอจับเอวเธอแล้วจับเธอโยกแรงและเร็วขึ้นกว่าเดิม
“อะ....อ่าส์ เสียวววๆๆๆจุจกกๆๆๆ”รอบนี้เธอพยายามปิดปากตัวเองเพื่อไม่ให้ส่งเสียงร้องออกมา ผ่านไปประมาณ 6 นาที น้ำกามของผมมันไหลออกมา...
รุ่งเช้า
ผมตื่นมาพบว่าเธอไม่อยู่ที่เตียงแล้ว แต่เพื่อนคนอื่นยังอยู่ เอาจริงไม่กล้ามองหน้าเพื่อนๆเลยด้วยซ่ำ
“เออ...พวกมึงกูกลับก่อนนะ”ผมพูดขึ้นพร้อมคว้ากระเป๋าขึ้นมาสะพาย จากนั้นผมก็รีบขึ้นรถของผมแล้วขับออกมา
“เธออยู่ไหน”ผมได้แต่คิดสงสัยว่าลิดาเธอหายไปไหน จากนั้นไม่นานเสียงโทรศัพท์ของผมดังขึ้น
“ฮัลโหล่ครับ”เบอร์ที่โชว์ขึ้นมาผมไม่คุ้นเลยด้วยซ่ำ แต่ที่คุ้นคือเสียงปลายสาย
“ลิดา!!!”
“เรามาเจอกันหน่อยสิ”
ร้านกาแฟแห่งหนึ่ง
ผมกับเธอนัดเจอกันที่ร้านกาแฟ ตอนนั้นแววตาเธอดูเศร้ามาก
“เราขอโทษ...”เธอพูดขึ้นมา
“ขอโทษเราเื่อะไร”ผมถามขึ้นทั้งๆในใจผมรู้ดี
“เื่เมื่อคืน มันน่าอายจริงๆ”
“ไม่หรอก เราเองต่างหากที่ต้องของโทษ”
“แต่ตุลย์ไม่ผิด????”
“ไม่หรอก ลิดาไม่ต้องคิดมากนะ เราเมาเองด้วยแหละ”
“แต่ตุลย์ไม่ได้ดื่มเลยนะ”ก็จริงนั้นแหละผมไม่ดื่มเลย ด้วยซ่ำ
“เอออ...ถือว่าเื่ที่เกิดขึ้นไม่ได้ตั้งใจแล้วกันเนอะ”ผมเห็นเธออาการไม่ดีนักเลยปลอบเธอไปเล็กน้อย
“สิ่งที่เกิดขึ้นคือเราตั้งใจ”
“????”คำพูดของเธอทำผมสตั้นไปเลยครับ เธอตั้งใจเหรอ?
“เราบอกแล้วไงว่าเราชอบตุลย์ เห้อ...มันน่าอายจริงๆ”ผมไม่คิดเลยด้วยซ่ำว่าเธอจะชอบผม เพราะั้แ่เรียนมาผมกับลิดาเราแทบไม่คุยกันเลยด้วยซ่ำ แต่ถ้าถามผม ผมเองก็แอบมองชอบเธอเองเหมือนกัน เพราะอะไรรู้ไหมครับ เพราะเธอสวยไง เธอสวยมากๆ
“ไม่มีอะไรแล้ว เราไม่ก่อนนะ”
“เดียวสิ”ผมคว้ามือเธอเอาไว้
“เราเองก็ชอบลิดา เออ...ถ้าลิดาไม่รังเกียจเรามา...เป็แฟนกันไหม”