บนถนนมีรถกระบะคันสีดำกำลังวิ่งมาด้วยความเร็วสูงภายในรถมีร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มคอยบังคบพวงมาลัยอยู่ ทันใดนั้นมีร่างเล็กผอมแห้งของเด็กชายกำลังวิ่งมาตัดหน้ารถกระบะด้วยความตื่นตระหนกเขาจึงหักพวงมาลัยรถไปยังอีกเลนขณะที่อีกเลนมีรถบรรทุกกำลังขับสวนมาด้วยความเร็วสูงเช่นกัน คนขับรถบรรทุกเห็นรถกระบะสีดำพุ่งเข้ามาทางตนอย่างกะทันหันจึงเหยียบเบรกไม่ทันทำให้รถทั้งสองคันเกิดการประสานงากันจนพลิกคว่ำ
ภายในรถกระบะสีดำ ใบหน้าคมสันและร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มต่างย้อมไปด้วยสีแดงของเืสติของชายหนุ่มเลือนรางขึ้นทุกที สิ่งสุดท้ายที่เขารับรู้ได้ก่อนจะหมดสติไป คือเสียงกรีดร้องตื่นตระหนกของผู้คนที่เห็นเหตุการณ์นี้เปลือกตาของชายหนุ่มค่อยๆ ปิดตัวลงพร้อมกับลมหายใจเฮือกสุดท้ายที่ดับไปตลอดกาลในใจของเขาได้แต่วิงวอนขอพระผู้เป็เ้าด้วยความศรัทธาอันแรงกล้า ถ้าชาติหน้ามีจริงก็ขอให้ตนได้เกิดเป็คนรวยด้วยเถอะ
ณ สถานที่แห่งหนึ่ง เต็มไปด้วยความมืดมิดปกคลุมไร้ซึ่งแสงสว่าง แสงสว่างหนึ่งเดียวในที่แห่งนี้มีเพียงร่างโปร่งแสงของชายหนุ่มที่ตอนนี้กำลังลอยไปลอยมาเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตนเองจมอยู่กับความมืดมิดนี้มานานแค่ไหนแล้ว
ขณะที่ชายหนุ่มกำลังล่องลอยอยู่เสียงทรงอำนาจที่ไม่ทราบที่มาได้เอ่ยชื่อของเขา
ลาร์ซ...
“ใครน่ะ”
ลาร์ซ...ลาร์ซ ลอว์ลีย์ ได้ยินที่เราเรียกไหม
“นั่นใครน่ะ!” ชายหนุ่มเ้าของชื่อหันไปมองรอบๆตัวเพื่อหาต้นตอของเสียงปริศนา แต่สุดท้ายก็ไม่พบที่มาของเสียง มีเพียงความมืดมิดเท่านั้นที่อยู่รอบตัวเขา
เสียงทรงอำนาจเงียบหายไป ทันใดนั้นรอบตัวของลาร์ซก็เต็มไปด้วยแสงสว่างแสบตาจนเขาต้องหลับตาลง
ลาร์ซลืมตาขึ้นมาอีกครั้งหลังจากที่แสงเ่าั้หายไปตรงหน้าเขาคือชายหนุ่มรูปร่างใหญ่ั์จนเขาต้องแหงนหน้ามองใบหน้าที่งดงามราวประติมากรรมนั้นความงามบนใบหน้าของบุคคลปริศนานั้นยากจะหาสิ่งใดมาเปรียบ
“โอ้พระเ้า! คุณ...คุณเป็ใครกัน”
“แล้วเ้าคิดว่าเราเป็ใครกันละ”
“โธ่...ถามผมแล้วผมจะรู้ไหมล่ะครับ” ลาร์ซได้แต่คิดในใจตนเองอย่างปลงตก หน้าตาดีเสียเปล่าแต่ไม่ได้พกสมองมาด้วยสินะ
“เราคือพระเ้า เราได้ยินความคิดของเ้านะ ระวังหน่อย”
“พระ...พระเ้างั้นเหรอ ให้ตายเถอะพระเ้า!” ลาร์ซตกตะลึงกับเื่เหลือเชื่อที่ได้ยินเมื่อครู่จนตาแทบถลนออกมานอกเบ้า
“เราจะเข้าเื่เลยนะ เพราะยังมีผู้คนอีกมากมายที่รอให้เราพิพากษาไม่ใช่เ้าแค่คนเดียว”
“ครับ” ลาร์ซยังอึ้งไม่หายได้แต่รับคำไปอย่างนั้น
“คำขอที่มาจากความศรัทธาอันแรงกล้าก่อนตายของเ้า เราได้รับรู้แล้วด้วยคุณงามความดีของเ้าที่ทำไว้ก่อนตาย เราจะทำให้คำขอเป็จริงเอง”
“คุณ ไม่ใช่สิ ท่านได้ยินที่ผมขอด้วยหรือครับ”
“ไม่มีเื่ไหนในโลกนี้ที่พระเ้าอย่างเราไม่รู้”
“แสดงว่าผมจะได้ไปเกิดใหม่เป็คนรวยจริงๆ ใช่ไหมครับ”
“ก็ไม่เชิง”
“ผมจะรวยแล้วสินะ!เอาเลยครับส่งผมไปเกิดใหม่เลย ผมพร้อมแล้ว”
“เ้าจะไม่ถามอะไรหน่อยหรือ”
“ไม่ครับ”
“ในเมื่อเ้าพร้อมแล้ว งั้นเราก็ขออวยพรให้เ้าโชคดีก็แล้วกันลาร์ซลอว์ลีย์”
สิ้นเสียงทรงอำนาจของผู้เป็พระเ้ารอบตัวของลาร์ซก็เต็มไปด้วยแสงสว่างอีกครั้ง ก่อนที่เขาจะหายไปลาร์ซได้ยินประโยคสุดท้ายจากเสียงทรงอำนาจ
“ขอให้สนุกกับชีวิตใหม่นะ”