เช้าวันใหม่ของการทำงานขวัญนภัสทำงานสบายมากขึ้นเพราะรองประธานสุดโหดเริ่มแกล้งเธอลดลง หลายสัปดาห์มานี้เธอได้พิสูจน์ความสามารถของตัวเองพอสมควรว่าเธอมีความสามารถตอนนี้เธอได้เริ่มจับงานต่างๆ ที่ภัทรพลปล่อยให้เธอทำและเธอก็ทำมันได้ดีจนเขาค่อนข้างจะไว้ใจ
“น้องขวัญจ๊ะ พี่ขอไปเข้าห้องน้ำแปปนึงนะ พี่ปวดท้อง” ดาวเดินตัวบิดมาบอกขวัญเพราะชั้นที่เธออยู่เป็ชั้นของผู้บริหารคนไม่พลุกพล่าน ถ้าดาวหายไปโซนนี้ก็เหลือเธอนั่งอยู่คนเดียวแล้ว สักพักก็มีผู้หญิงหน้าตาน่ารักเดินตรงเข้ามายังห้องรองประธาน หรือว่าจะเป็แฟนของเ้านายเธอแต่เธอคงต้องทำหน้าที่เลขาอย่างเต็มที่ก่อน
“สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่านัดท่านรองประธานไว้หรือเปล่าค่ะ” ขวัญนภัสทักทายผู้มาใหม่ด้วยรอยยิ้ม
“ไม่ได้นัดไว้ค่ะ แต่คุณเลขาลองแจ้งคุณภัทรพลดูก็ได้ค่ะว่าดิฉันประภัสสรมาขอพบค่ะ” ผู้หญิงหน้าตาจิ้มลิ้มคนนั้นกลั้นยิ้มเหมือนขำอะไร แต่ยิ้มแบบนี้เหมือนขวัญนภัสเคยเห็นที่ไหนแต่นึกไม่ออก
“รอสักครู่นะคะ” ขวัญนภัสกดโทรศัพท์เข้าไปหาเ้านาย “คุณภัทรพลคะ คุณประภัสสรมาขอเข้าพบค่ะ” ให้เขาเข้ามาได้เลย ปลายสายตอบกลับมาทันทีที่ขวัญนภัสบอกเขาคงเป็คนสำคัญมากคนนึง
“เชิญด้านในเลยค่ะ” ผู้หญิงที่ชื่อประภัสสรก็เดินเปิดประตูเข้าไปในห้อง
“สวัสดีค่ะคุณภัทรพล ฮ่า ฮ่า ฮ่า” ประภัสสรผู้เป็น้องสาวคนเดียวของภัทรพลแถมยังเป็คนที่ดูแลและพัฒนาซอฟแวร์ของบริษัทให้ทันสมัยอยู่เสมอเอ่ยแซวพี่ชายที่เปลี่ยนเลขาจนไม่รู้จักคนในเลย
“ยัง ยังไม่เลิกล้ออีก”
“ใครอ่ะพี่ภัทรเลขาคนใหม่เหรอ น่ารักดีอ่ะ” ประภัสสรนั่งเก้าอี้ตัวตรงข้ามกันแล้วถามอย่างกระตือรือร้น สาวน้อยคนนั้นน่าตาหน้ารักมากถ้าเปลี่ยนลุคใหม่
“อืม เพิ่งมาทำงานได้สามอาทิตย์ได้”
“what สามอาทิตย์ อยู่กับพี่ภัทรได้สามอาทิตย์ เก่งอ่ะ” ประภัสสรยกมือปิดปากแสร้งทำหน้าใ
“อย่ามาเวอร์ พี่ก็ไม่ได้โหดร้ายขนาดนั้น ก็เราไม่ใช่รึไงที่ไปบอกพ่อว่าพี่ไล่เลขาออกอ่ะ” ภัทรพลหรี่ตามองน้องสาวอย่างรู้ทัน
“ก็แหม.....ก็น้ำค้างไม่อยากให้พี่ภัทรทำงานหนักนี่นา อะไรที่ใครพอช่วยได้ก็ให้เขามาทำบ้าง ว่าแต่น้องเลขาคนนั้นเขาชื่ออะไรอ่ะ น่ารักดี” ประภัสสรวกกลับมาเื่เลขาคนใหม่ที่ยังไม่ลืม เธอถูกชะตากับเลขาคนใหม่และรู้สึกว่าว่าสาวน้อยคนนี้ดูไม่ธรรมดา
“เขาชื่อขวัญนภัส น่ารักตรงไหน ถือดีจะตาย”
“เค้าน่ารักนะถ้าถอดแว่นออกเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ก็สวยแล้ว ไอ้ที่ว่าเค้าถือดีน่ะไปแกล้งเขาแล้วไม่สำเร็จนะสิ” น้ำค้างดักคอพี่ชายอย่างรู้ทัน พี่ชายเธอเคยยอมใครง่ายๆ เสียที่ไหนยิ่งพ่อของเธอมากฝากให้ทำงานยิ่งแล้วใหญ่พี่ชายเธอต้องหาเื่แกล้วเขาแน่นอน
“แล้ววันนี้ที่มาคงไม่ได้มาหาพี่เฉยใช่ไหม พ่อโทรไปบอกล่ะสิ”
“เบื่อคนรู้ทัน ก็แวะมาดูว่าไล่เลขาออกไปรึยัง เท่าที่เห็นก็ยังอยู่ดีอยู่ได้แบบนี้คงไม่ธรรมดา อย่าแกล้งเค้ามากนักล่ะคนทำงานเก่งๆ น่ะหายากนะ”
“ไปได้แล้ว พี่จะทำงานต่อ” ภัทรพลเจอคนรู้ทันก็เลยเอาเื่งานออกมาอ้าง
“ไปแล้วค่ะพี่ชาย” น้ำค้างผู้มีนิสัยคล้ายคลึงกับพี่ชายจึงรู้ทันกันไปเสียทุกเื่พอได้แกล้งคนก็อารมณ์ดีขึ้นมา
ประภัสสรออกจากห้องทำงานของภัทรพลก็เดินแวะเข้าทักทายเลขาคนใหม่ของพี่ชาย
“ขอบคุณมากนะคะ คุณชื่ออะไรคะ” ประภัสสรยืนตรงหน้าโต๊ะทำงานขวัญนภัสสำรวจเลขาคนใหม่ของพี่ชาย ความจริงภายใต้แว่นหนาที่ใส่มา มีใบหน้าหวานจิ้มลิ้มยิ่งดูยิ่งเพลิน
“ดิฉันชื่อขวัญนภัสค่ะ เรียกขวัญเฉยๆ ก็ได้ค่ะ”
“พี่ชื่อน้ำค้างนะคะ เรียกชื่อเล่นก็ได้เราคงต้องเจอกันบ่อย พี่ต้องมาตรวจซอฟแวร์เดือนละครั้งสองครั้ง ถ้าน้องขวัญมีปัญหาจากการใช้งานก็แจ้งพี่ได้เลยนะคะ” ประภัสสรเอ่ยแนะนำตัวพร้อมกับบอกเหตุผลที่ตัวเองเข้ามาที่นี่
“พี่เป็คนทำโปรแกรมพวกนี้ขึ้นมาเหรอคะเนี่ย ว้าววว มันสุดยอดมากเลยขวัญไม่คิดว่าคนที่ทำจะเป็ผู้หญิงด้วยกัน ยินดีมากเลยค่ะ” ประภัสสรทำท่าใ นึกไม่ถึงว่าคนที่ทำสิ่งเหล่านี้จะเป็เพียงหญิงสาวอายุไล่เลี่ยกันไม่มาก ภาพที่เธอคิดน่าจะเป็ผู้ชายหลายๆ คนมากกว่า
“ยินดีที่ได้รู้จักนะ แล้วเ้านายขวัญน่ะอาจจะท่ามาก ขี้เก๊กไปนิดนึงแต่นอกนั้นไม่มีอะไรหรอก” ประภัสสรแอบก้มกระซิบขวัญนภัสเพราะเดาว่าพี่ชายตัวเองต้องแอบมองผ่านช่องประตูซึ่งมันก็เป็แบบนั้นจริงๆ ภาพที่เห็นแค่เพียงภาพของผู้หญิงสองคนก้มกระซิบกันแล้วหัวเราะ แล้วประภัสสรก็เดินจากไป
เวลาใกล้เที่ยงภัทรพลเดินออกมายืนที่โต๊ะทำงานของขวัญนภัส ลักษณะท่าทางหมือนกำลังจะออกไปข้างนอก
“คุณขวัญ” ภัทรพลเรียกขวัญนภัสสั้นๆ สร้างความแปลกใจให้กับเ้าของชื่อ
“คะ ? ” ขวัญนภัสขานตอบเงยห้าขึ้นมองเป็คำถาม นั่นเขาเรียกชื่อเล่นเธอเหรอ
“ก็ชื่อเล่นคุณไม่ใช่เหรอ ชื่อจริงมันยาวไป” ภัทรพลพยามอธิบายเหตุผลที่พอฟังขึ้น “เดี๋ยว คุณออกไปตรวจงานข้างกับผมนะ วันนี้อาจจะเลิกช้าหน่อย”
“ไปไหนคะ ดิฉันจะได้เตรียมตัวถูก” ขวัญนภัสถามอย่างกระตือรือร้น นี่เป็การไปทำงานนอกสถานที่ครั้งแรกของเธอ เพราะฉะนั้นเธอ้าทำให้มันดีที่สุด
“ไปตรวจงานที่ปาร์ค แล้วเดี๋ยวจะไปตรวจที่โรงแรมตอนเย็นผมจะพาไปทานอาหารที่นั่น อร่อยนะ” ภัทรพลขยายความให้ พร้อมกับทำหน้าเป็เชิงถามว่าสงสัยอะไรอีกไหม
“ค่ะ” ขวัญนภัสรีบเก็บของใช้บางอย่างสมุดจดและปากกาใส่กระเป๋าแล้วเดินตามภัทรพลออกไป