บรรยากาศภายใน พรรคมารทมิฬ ใน่สองสัปดาห์ที่ผ่านมาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง จากเดิมที่เคยเต็มไปด้วยเสียงกวัดแกว่งอาวุธและการฝึกฝนที่ดุดัน บัดนี้กลับมีเสียงรถม้าขนส่งสินค้าเข้าออกไม่ขาดสาย กลิ่นหอมของอาหารเลิศรสจากโรงเตี๊ยมและกลิ่นกรุ่นของสุรากลั่นกระจายไปทั่วหุบเขา
แต่ที่น่าใที่สุดคือ "คลังสมบัติพรรค" ที่เคยว่างเปล่าจนหนูยังต้องส่ายหน้า บัดนี้กลับเต็มไปด้วยหีบทองคำและตั๋วแลกเงินจากทั่วทุกสารทิศ จนผู้าุโคลังถึงกับต้องกินยาช่วยย่อยเพราะตื่นเต้นจนท้องอืดทุกวัน
"คุณชายสี่... นี่คือยอดสรุปของสัปดาห์นี้ครับ" เฉียนฟู่ เดินเข้ามาในเรือนพรักพร้อมสมุดบัญชีเล่มหนา "กำไรจากการขายเกลือหิมะให้สำนักเมฆาขาวและสำนักธรรมะรอบข้างพุ่งสูงขึ้น 400% ส่วนสุรามารมึนงง... ตอนนี้เราผลิตไม่ทันต่อความ้าของเหล่าชาวยุทธแล้วครับ"
กงจื่อสี่ ที่กำลังนอนให้ หลิวหรูเยียน นวดขมับ ส่วนเท้าพาดอยู่บนตักของ หานเสวี่ย (ที่ดูเหมือนจะยอมรับหน้าที่นี้ไปโดยปริยาย) ทำเพียงแค่หรี่ตาขึ้นมอง "อืม... แล้วเงินพวกนั้นล่ะ?"
"ข้าเอาไปเติมในคลังพรรคตามที่ท่านสั่งแล้วครับ ตอนนี้ผู้าุโฝ่ายสนับสนุนพี่ใหญ่และพี่รองเริ่มเปลี่ยนใจมาฝักใฝ่ท่านกันหมดแล้ว เพราะท่านทำให้พวกเขามี 'เบี้ยหวัด' เพิ่มขึ้นสามเท่า!"
[ติ๊ง! โฮสต์บรรลุเงื่อนไข 'ซื้อใจด้วยเงินตรา' (Money Talk Policy)] [ได้รับแต้มเกียจคร้าน: 2,500 แต้ม] [ปลดล็อกความสามารถ: 'กำแพงทองคำกระดิกนิ้ว' (ใช้ทองคำเรียกใช้โล่ป้องกันในยามวิกฤต)]
ในขณะที่กงจื่อสี่กำลังมีความสุขกับชีวิตสโลว์ไลฟ์ ประตูเรือนพักก็ถูกผลักออกอย่างแรง กงจื่ออี้ (พี่ใหญ่) และ กงจื่อเอ้อ (พี่รอง) เดินเข้ามาด้วยสีหน้าที่ผสมปนเปกันระหว่างความอิจฉาและความโกรธขึ้ง
"น้องสี่! นี่มันหมายความว่ายังไง!" กงจื่ออี้ะโพลางชี้ไปที่กองหีบสมบัติที่กำลังถูกลำเลียงผ่านหน้าเรือนไป "เ้าทำข้อตกลงลับกับฝ่ายธรรมะงั้นรึ? เ้ากำลังจะทำให้พรรคมารของเราเสียชื่อเสียงด้วยการกลายเป็ 'พ่อค้า' หรือไง!"
กงจื่อสี่ไม่ได้ลุกขึ้น เขาเพียงแค่เปลี่ยนท่าตะแคงให้หรูเยียนนวดถนัดขึ้น "พี่ใหญ่... ท่านอยากกลับไปปล้นชาวบ้านกินเหมือนเมื่อก่อนรึ? งานนั้นมันเหนื่อยนะ แถมยังต้องเสี่ยงโดนพวกฝ่ายธรรมะไล่กวด... สู้ให้พวกเขาเอาเงินมาประเคนให้เราถึงที่ แล้วเราก็นอนรอรับเงิน ไม่ดีกว่าหรือ?"
"แต่นั่นมันขัดกับหลักการของพรรคมาร!" กงจื่อเอ้อแทรกขึ้น "เ้ากำลังทำให้เหล่านักรบของเราอ่อนแอลงเพราะมัวแต่ห่วงเื่ความสะดวกสบาย!"
"อ่อนแอ?" กงจื่อสี่เลิกคิ้ว "พี่รอง... ท่านรู้ไหมว่าชุดเกราะใหม่ที่หน่วยกล้าตายใส่ตอนนี้ ทำมาจากเหล็กชั้นดีที่ข้าซื้อมาจากแคว้นทางใต้ด้วยเงินพวกนี้ และกระบี่ของพวกเขาก็คมกว่าเดิมสองเท่าเพราะเราจ้างช่างตีเหล็กฝีมือดีมาทำ... ถ้าแบบนี้เรียกว่าอ่อนแอ งั้นข้าก็ยอมให้พรรคเราอ่อนแอไปเรื่อยๆ แล้วกัน"
พี่ชายทั้งสองถึงกับน้ำท่วมปาก ความจริงที่ว่าพระเอกใช้เงิน "อุดช่องโหว่" ทุกอย่างในพรรคทำให้ไม่มีใครสามารถคัดค้านเขาได้จริงๆ
"หรูเยียน... เอาตั๋วแลกเงิน 5,000 ตำลึงทองไปให้พี่ใหญ่กับพี่รองทีสิ" กงจื่อสี่เอ่ยอย่างใจกว้าง "ถือว่าเป็ 'ค่าเสียเวลา' ที่พวกท่านต้องมาอบรมข้า... ข้าี้เีฟังต่อแล้ว ข้าจะนอน"
หรูเยียนยิ้มหวานพลางยื่นซองเงินให้ กงจื่ออี้และกงจื่อเอ้อรับไปแบบงงๆ ก่อนจะเดินคอตกออกจากเรือนไป เพราะความโกรธของพวกเขาถูกดับลงด้วยกลิ่นหอมของเงินทองอย่างรวดเร็ว
เมื่อคนนอกออกไปหมดแล้ว หานเสวี่ย ที่นั่งเงียบอยู่นานก็เอ่ยขึ้นด้วยเสียงราบเรียบแต่แฝงความสงสัย "คุณชาย... ท่านไม่ได้แค่้าเงินใช่ไหม? ข้าเห็นท่านสั่งให้เฉียนฟู่สร้าง 'สถานีพักม้า' ตามเส้นทางสายหลักทั่วแดนด้วย"
กงจื่อสี่หันมามองหานเสวี่ยแล้วยิ้มจางๆ "เ้ามองออกรึ? สมกับเป็บอดี้การ์ดเบอร์หนึ่งของข้า... หานเสวี่ยเอ๋ย ในโลกนี้ไม่มีอะไรน่ากลัวไปกว่า 'ข้อมูล' สถานีพักม้าเ่าั้คือหูเป็ตาให้เรา ใครเดินทางไปไหน ใครซื้ออะไร ใครมีกำลังทหารเท่าไหร่... ทุกอย่างจะถูกรายงานมาที่นี่"
"และที่สำคัญที่สุด..." กงจื่อสี่พูดต่อพลางหลับตาลง "ถ้าข้าคุมเส้นทางทั้งหมด ข้าก็จะมั่นใจได้ว่า จะไม่มีใครกล้ามาปลุกข้าตอนที่ข้ากำลังนอนกลางวัน เพราะข้าคือคนเดียวที่มีกุญแจคลังเสบียงของทั้งทวีป!"
[ติ๊ง! โฮสต์เปิดใช้งานแผน 'ใยแมงมุมี้เี' (Lazy Web)] [ได้รับแต้มเกียจคร้าน: 3,000 แต้ม] [สถานะปัจจุบัน: พรรคมารทมิฬเริ่มกลายเป็ศูนย์กลางเศรษฐกิจโดยที่ไม่มีใครรู้ตัว]
เย็นวันนั้น ณ โรงเตี๊ยมมารพักผ่อน
กงจื่อสี่ตัดสินใจ (อย่างยากลำบาก) ที่จะลงไปตรวจกิจการด้วยตัวเอง เขาเดินลงมาในชุดคลุมสีดำเรียบง่ายแต่เนื้อผ้าหรูหรา โดยมีสองสาวงามเดินตามประกบจนเป็ที่จับตามองของแขกทุกคน
ที่โต๊ะกลางโรงเตี๊ยม เขาพบกับแขกกลุ่มหนึ่งที่ไม่ธรรมดา พวกเขาคือ "ผู้าุโจากสำนักกระบี่์" ฝ่ายธรรมะหัวรุนแรงที่ปกติจะเจอพรรคมารเป็ต้องฟาดฟัน แต่ตอนนี้พวกเขากำลังแย่งกันกิน "ไก่แช่เหล้ามาร" อย่างเอาเป็เอาตาย
"คุณชายสี่มาแล้ว!" แขกคนหนึ่งะโขึ้น
เหล่ายอดฝีมือทั้งฝ่ายธรรมะและอธรรมต่างลุกขึ้นคำนับกงจื่อสี่ บางคนถึงกับพยายามเข้ามาประจบเพื่อขอซื้อ 'สิทธิพิเศษ' ในการจองห้องพักล่วงหน้า
"คุณชายสี่! ข้าขอซื้อสูตรเหล้านี้ได้ไหม? ข้าให้หมื่นตำลึง!" ผู้าุโท่านหนึ่งกล่าว
กงจื่อสี่โบกมืออย่างรำคาญ "ไม่ขาย... ข้าี้เีสอนวิธีทำ ถ้าอยากดื่มก็มาซื้อที่นี่ หรือไม่ก็รอสั่งจากศูนย์กระจายสินค้าของเรา..."
เขากวาดสายตาไปรอบๆ โรงเตี๊ยมที่คึกคัก ก่อนจะไปสะดุดตาเข้ากับหญิงสาวคนหนึ่งที่นั่งแอบอยู่ที่มุมมืด นางคือ หลินชิงเสวี่ย ที่กลับมาอีกครั้งในชุดนักเดินทางสีเทา
กงจื่อสี่เดินเข้าไปหาพลางรินสุราให้หนึ่งจอก "แม่นางหลิน... เกลือที่ข้าให้ไป คราวนี้เอาไปทำอะไรล่ะ? หรือว่าเ้าติดใจรสชาติสุราของข้าจนต้องลอบมาหาตอนกลางคืนอีก?"
หลินชิงเสวี่ยหน้าแดงซ่าน "เ้า! ข้าแค่... ข้าแค่ผ่านมาดูว่าพรรคมารของเ้ากำลังวางแผนชั่วอะไรอยู่ต่างหาก! แต่ข้าเห็นว่าพวกเ้าเอาแต่กินและนอน... นี่มันพรรคมารประเภทไหนกัน!"
"พรรคมารประเภท 'รักสงบ' ไงล่ะ" กงจื่อสี่หัวเราะเบาๆ "เ้าดูสิ... ผู้าุโสำนักเ้ากับหัวหน้าหน่วยพรรคข้า กำลังชนแก้วกันอยู่ตรงนั้น ถ้าโลกนี้มีแต่เหล้าดีๆ และการค้าที่ยุติธรรม ใครจะอยากหยิบกระบี่ขึ้นมาฆ่ากันให้เหนื่อยล้า?"
คำพูดที่ดูเหมือนจะไร้สาระแต่แฝงไปด้วยสัจธรรมของกงจื่อสี่ ทำให้หลินชิงเสวี่ยนิ่งไป นางเริ่มรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้... น่ากลัวยิ่งกว่าปีศาจตนใดที่นางเคยเจอ เพราะเขาไม่ได้สยบคนด้วยกำลัง แต่เขาสยบคนด้วย 'ความ้าลึกๆ' ในใจมนุษย์
ค่ำคืนนั้น หลังจากปิดร้าน กงจื่อสี่นั่งอยู่บนดาดฟ้ามองดูแสงไฟในหุบเขาที่สว่างไสว
"เฉียนฟู่... เงินพรรคเราตอนนี้มีเท่าไหร่?"
"มากพอจะซื้อูเาลูกนี้ได้สิบลูกครับคุณชาย"
"ดี..." กงจื่อสี่ยิ้ม "งั้นพรุ่งนี้ข้าจะสั่งให้คนสร้าง 'สระน้ำอุ่น' บนยอดเขา ข้าอยากจะนอนแช่น้ำดูดาวโดยไม่ต้องเดินลงมาข้างล่าง..."
หานเสวี่ยและหลิวหรูเยียนหันมามองหน้ากันแล้วถอนหายใจพร้อมรอยยิ้ม ความี้เีของคุณชายสี่นั้นไม่มีที่สิ้นสุดจริงๆ แต่มันก็เป็ความี้เีที่นำพาความมั่งคั่งและสันติภาพมาสู่พรรคมารในแบบที่ใครก็คาดไม่ถึง
ทว่า... ในเงากลางป่าลึก ไกลออกไปจากพรรค สายตาที่เต็มไปด้วยเจตนาอาฆาตของ "ผู้าุโผู้ทรยศ" กำลังจับจ้องความมั่งคั่งนี้ด้วยความโลภ แผนการลอบวางยาเ้าสำนักเพื่อชิงอำนาจกำลังจะเริ่มต้นขึ้น และกงจื่อสี่คืออุปสรรคชิ้นโตที่พวกเขาต้องกำจัด!
[ติ๊ง! ตรวจพบเค้าลางแห่งการทรยศ (Betrayal Flag Detected)] [ภารกิจใหม่: ปกป้องเ้าสำนักและล้างบางหนอนบ่อนไส้] [รางวัล: สกิล 'เนตรมารสยบฟ้า' ขั้นสมบูรณ์]
กงจื่อสี่ขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางบ่นอุบอิบ "เฮ้อ... พึ่งจะรวยได้ไม่กี่วัน จะหาเื่ให้ข้าเหนื่อยอีกแล้วรึไงพวกนี้นี่..."
เขาล้มตัวลงนอนบนตักของหรูเยียนพลางกอดอก "หานเสวี่ย... คืนนี้ระวังตัวหน่อยนะ ถ้ามีใครมารังแกการนอนของข้า... อย่าเก็บมันไว้ให้รกโลก"
"รับบัญชาเ้าค่ะ คุณชาย" หานเสวี่ยกระชับกระบี่ แววตาคมกริบดุจน้ำแข็ง
Wisan-Mars