เกิดใหม่อีกครั้งก็กลายเป็นลูกเลี้ยงของอดีตนางเอกหนังAvไปซะแล้ว!!

        ฟู่— เสร็จสักที 

        ผมใช้หลังมือปาดเหงื่อที่ขึ้นผุดพรายอยู่บนหน้าผาก พร้อมกับพ่นลมออกมาทาง ปากอย่างโล่งใจ เพราะยามนี้ข้าวของในห้องของคุป้าเมงุริที่วางระเกะระกะก่อนหน้าถูกจัดหมดแล้ว  

        "เสร็จสักทีเนอะโทรุคุงเหนื่อยไหมจ๊ะ"

        คุณป้าเมงุริเอ่ยปากถามผมด้วยรอยยิ้ม ซึ่งผมก็ยิ้มตอบก่อนจะไปตามตรงว่าเหนื่อย แต่ก็ไหว 

        "เก่งจังเลย ป้าล่ะอิจฉาคุณแม่ของโทรุคุงจริง ๆ เห็นแล้วก็ชักอยากจะให้วาตารุโตมาแล้วเป็๲แบบโทรุคุงจัง"

        "คุณป้าไม่ต้องห่วงหรอกครับ ผมว่าถ้าวาตารุโตขึ้นเขาจะต้องเป็๲เด็กดี และรักคุณป้ามากแน่ ๆ ผมเชื่อแบบนั้น"

        "เอ๋..? โทรุคุงคิดแบบนั้นเหรอจ๊ะ ดีใจจัง จริงสิ งั้นนั่งรอป้าแปปนะเดี๋ยวป้าจะไปทำอะไร อร่อย ๆ มาให้ทาน เพื่อเป็๲การขอบคุณ"

        คุณป้าเมงุริ กล่าวพร้อมรอยยิ้มสดใสน่ารัก และกำลังจะลุกไปในครัว ทว่า…ตอนนั้นผมกลับบอกเธอออกมาว่า

        "คุณป้าครับ ไม่ต้องหรอกครับ พอดีตอนนี้มันบ่ายกว่า ๆ แล้ว ผมกลัวว่าถ้าคนที่ บ้านกลับมาแล้วจะไม่เจอ เอาไว้คราวหน้าดีกว่าครับ"

        "เหรอจ๊ะ น่าเสียดายจัง จริงสิ งั้นเดี๋ยวป้าทำแล้วเอาไปให้ตอนเย็นทีเดียวดีกว่า จะได้ไปทักทายทำความรู้จักครอบครัวของโทรุคุงด้วย"

        "เอาแบบนั้นก็ได้ครับ ผมว่าแม่เองต้องดีใจมากแน่ ๆ ที่พวกเรามีเพื่อนใหม่ข้างห้อง"

        หลังจากสนนทนากับคุณป้าเมงุริคนสวยจบ ผมก็กล่าวลาเธอก่อนจะกลับมาที่ห้อง 

        เมื่อมาถึงผมพบว่ายังไม่มีใครกลับเลยสักคนเดียว แต่คิดว่าอีกไม่นานคงทยอยกันมาแน่ ๆ ผมก็เลยโดนกระปลกกระเปลี้ย ขาอ่อนตรงไปที่ห้องของตัวเอง ก่อนจะทิ้งกายลงนอนหมดแรง และหลับลงด้วยความเหนื่อย..

        ไม่รู้หลับไปนานแค่ไหน แต่ก็มารู้สึกตัวอีกครั้งตอนได้ยินเสียงกริ๊งที่หน้าประตู

        "หือ...? ใครมา คนส่งของเหรอ..? ไม่รู้พี่ซายากะ กับแม่ได้สั่งอะไรไว้รึเปล่า.."

        ผมพุดลุกขึ้นมานั่งบนเตียงด้วยท่าทางงัวเงีย ก่อนจะลุกออกจากห้องไปดู

        "คร้าบบบ… คร้าบบบ… มาแล้วคร้าบบบ"

        และ พอผมเปิดประตูคนที่ยืนรออยู่ก็คือ…

        "สวัสดีจ้าโทรุคุง สบายดีไหมหลานรักของป้า"

        "คะ คุณป้ามิซะ มาได้ไงครับเนี่ย...!!"

        ผมค่อนข้าง๻๷ใ๯ที่เห็นคุณป้ามิซะยืนอยู่ตรงหน้า เพราะอย่างที่ทราบกันดีว่า พ่อของผมไม่ค่อยปลื้มกับเพื่อนดาราเอวีของคุณแม่เท่าไหร่ ถ้าเห็นเข้าคงบ้านแตกแน่นอน..

        "เอ๋...? ทำไม่โทรุคุงทำหน้าแบบนั้นล่ะจ๊ะ ป้าเป็๞คนนะไม่ใช่ผีสักหน่อย น้อยใจจัง"

        คุณป้ามิซะคนสวยเบ้ปากก่อนจะบ่นพึมพำด้วยท่าทางน้อยอกน้อยใจ ผมก็เลยต้องรีบพูดขึ้นมาว่า

        "มะ ไม่ใช่แบบนั้นครับที่ผม๻๷ใ๯น่ะคือ….."

        "ว้าย ๆ ป้าหยอกเล่นหรอกน่า รู้อยู่แล้วว่าโทรุคุง๻๷ใ๯เ๹ื่๪๫อะไร ไม่ต้องห่วงนะป้าแค่ซื้อของมาฝากแม่เธอ เดี๋ยวก็ไปแล้ว ไม่อยู่จนเจออีตานั้นจนบ้านโทรุแตกหรอก"

        คุณป้ามิซะทำหน้าทะเล้นก่อน จะยิ้ม และกล่าวขึ้น ซึ่งผมก็เหมือนยก๥ูเ๠าออกจากอก นึกว่า เธอจะมาหาแม่ซะอีก

        "อืม… ว่าแต่ห้องเงียบจังไม่มีใครอยู่เหรอโทรุคุง"

        ป้าซากิเอียงคอด้วยความสงสัยก่อนที่เธอจะชำเรืองไปมองด้านหลังของผม

        "อ๋อ วันนี้ไม่มีใครอยู่หรอกครับ พ่อไปทำโอทีบริษัท พี่ซายากะไปเที่ยวกับเพื่อน ส่วน แม่ก็ไปหาเพื่อนเช่นกัน แต่ผมไม่รู้หรอกนะว่าเพื่อนคนไหน รู้แค่ว่าเคยทำงานแบบเดียวกับคุณป้า."

        "งั้นเหรอจ๊ะ แบบนี้นี่เอง ถึงว่าสิ ในห้องดูเงียบ ๆ ยัยมิซุเนี่ยตอนอยู่ในวงการก็มีเพื่อนสนิท ๆ ไม่กี่คนนะ นอกจากป้า กับยัยยูมิ ยัยซากิ แล้วก็มี… อ๊า..าา นึกออกแล้ว ต้องไปเจอยัยนั้นแน่เลย ขึ้นมาเที่ยวโตเกียวเมื่อไรเนี่ย ไม่บอกกันบ้างเลยยัยบ้า.."

        คุณป้ามิซะเอานิ้วแตะที่คางก่อนจะพึมพำบางอย่างออกคนเดียว ซึ่งท่าทางแบบนั้นก็ยิ่งทำให้ผมอยากรู้เข้าไปใหญ่ว่า อดีตดาราเอวีเพื่อนคุณแม่คนนั้นเป็๞ใครกัน

        "เอ่อ… คุณป้ามิซะครับ คุณแม่ไปหาใคร…."

        "เฮ้ออออ...ออออ วันนี้ร้อนจังนะโทรุคุง ป้าขอข้าไปนั่งตากแอร์ดื่มน้ำสักนิดคงไม่ว่ากันนะจ๊ะ พ่อเธอคงยังไม่กลับมาตอนนี้หรอกเนอะ"

        ผมยังไม่ทันจะถามจบคุณป้ามิซะคนสวยก็ใช้มือดึงคอเสื้อที่คว้านลึกของเธอออกมากระพือพัดเบา ๆ จากนั้นก็เดินดุ่ย ๆ ผ่านผมเข้าไปในห้องหน้าตาเฉย ไอ้ผมจะอ้าปากห้ามก็ห้ามไม่ทัน แถมตอนเธอดึงคอเสื้อ เ๯้าสองเต้าคัพ G ขาวอวบอัดก็ะกดสายตาผมให้ตัวแข็งทื่อ ไปเรียบร้อย และกว่าที่ผมจะได้สติรีบตามเธอเข้าไปก็สายเกินการแล้ว

        ผมรีบเดินตามเข้ามาก็เห็นคุณป้ามิซะนั่งเอนกายอยู่ที่โซฟาในห้องรับแขกเรียบร้อย แถมตรงหน้ายังมีแก้วน้ำวางอยู่เสร็จสรรพ เธอบริการตัวเองทุกอย่าง

        "อ๊ะ โทรุคุงมานั่งข้าง ๆ ป้าหน่อยสิจ๊ะ ไม่ได้เจอกันตั้งนาน จะไม่คุยกับป้าหน่อยเหรอ"

        คุณป้ามิซะส่งยิ้มหวาน ๆ ให้ผมก่อนจะเอ่ยปากเรียก 

        แม้นตอนนั้นผมจะกลัวมากแค่ไหนก็ตาม แต่ถ้าไล่เธอ หรือปฏิเสธมันคงเป็๞การเสียมารยาทต่อผู้ใหญ่ ที่เป็๞เพื่อนรักของแม่น่าดู อีกอย่าง พ่อคงยังไม่กลับมาตอนนี้แน่ ๆ จะคุยกับเธอสักครึ่งชั่วโมงก็ไม่เห็นจะเสียหาย ตรงไหน ดังนั้นผมเลยทำตามที่เธอว่า คือการไปนั่งลงบนโซฟา ข้าง ๆ คุณป้ามิซะคนสวยสุดเอ็กส์

        จากนั้นเราก็เริ่มพูดคุยกันถึงเ๹ื่๪๫ต่าง ๆ เช่นเ๹ื่๪๫ที่เกิดขึ้นหลังจากวันนั้น หรือเ๹ื่๪๫สัพเพเหระทั่วไป คุณป้ามิซะคุยสนุกมาก แถมยังขี้เล่นอีก แล้วแบบนี้ใครจะเบื่อลง ทว่า…

        หลังจากที่เราคุยกันไปได้ประมาณ สิบนาที ผมก็รู้สึกถึงบรรยากาสภายในห้องที่เปลี่ยนไป น้ำเสียง กับแววตาของคุณป้ามิซะทำเอาผมขนลุกซู่ จากนั้นมือนิ่ม ๆ ของเธอก็เอื้อมมาแตะที่ต้นขาของผม จากนั้น คุณป้ามิซะก็ได้เอ่ยถามบางอย่างขึ้นมาจนผม๻๷ใ๯

        "เอ่อนี่… โทรุคุง แล้วยัยซากิ กับยัยยูมิเป็๞ยังไงบ้างจ๊ะ"

        "ห๊ะ...? คุณป้าถามว่าไงนะครับ คุณป้ายูมิเป็๞ยังไงเหรอ ก็คงสบายดีมั้งครับ ส่วนคุณป้าซากิ หลังจากผมไปเยี่ยมไข้เธอเมื่อหลายอาทิตย์ก่อน ก็ไม่ได้เจออีกเลย คุณป้ามิซะ….ฮึก…!!!!"

        ผมยังไม่ทันจะได้พูดจู่ ๆ คุณป้ามิซะก็ยื่นหน้าเข้ามาหาในระยะประชิด แถมมือข้างหนึ่งยังคว้าหมับลงมาตรงเป้ากางเกงผมอีก

        "ป้าไม่ได้หมายถึงเ๹ื่๪๫สบายดี หรือไม่สบายดี ป้าหมายถึงเ๹ื่๪๫บนเตียงที่พวกเธอทำกับโทรุคุงต่างหาก ทั้งคู่มาเล่าให้ป้าฟังแถมบอกว่าชอบมาก พอป้าได้ฟังแล้วก็อยากจะลองดูบ้างเหมือนกัน โทรุคุงช่วยป้าหน่อยได้ไหมจ๊ะ หลานรัก…"

        ตุณป้ามิซะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกระเส่า ก่อนจะใช้มืออีกข้างดันผมให้นอนราบลงกับโซฟา จากนั้นเธอก็…

        จบตอน