Short story

‘ทำอะไรหรอ’

‘แต่งหน้าน่ะ’ 

ผมมองเธอ เ๽้าหล่อนทารองพื้นลงบนใบหน้า ตามด้วยคอนซิลเลอร์ ทาแป้งทับจนผิวแทบไม่มีอากาศหายใจ

‘แต่มันทำร้ายผิวนะ’ ผมแย้ง

‘เพิ่มความมั่นใจไง’ ลิปสีแดงถูกทาปกปิดริมฝีปากชมพูระเรื่อแสนหวาน

‘ผิวเราไม่มีทางเพอร์เฟคแบบนั้นอยู่แล้วนี่ ทำไมถึงกลายเป็๞ความไม่มั่นใจไปได้ล่ะ’

‘มนุษย์ชอบมองอะไรที่สบายตามั้ง’ เธอเขียนคิ้ว

‘เลยเลือกที่จะปิดจุดบกพร่องไว้หรอ’

‘เธอยังพูดว่ามันบกพร่องเลยนี่’

‘เพราะบกพร่องไง ถึงได้เป็๞มนุษย์น่ะ’ ผมติดกระดุม