หลังจากอธิบายขั้นตอนในการทำสบู่แบ่งหน้าที่ในการทำงาน
และวางแผนการณ์เป็ลำดับขั้นตั้งเป้าเจ็ดวันในการรวบรวม หาวัสดุ อุปกรณ์
หานอี้อธิบาย วนซ้ำอยู่ห้ารอบและเปิดโอกาสให้สอบถาม จนแน่ใจแล้วว่า
ทุกคนเข้าใจขั้นตอนการทำงาน และหน้าที่ของตัวเองต้องรับผิดชอบ
ในห้องนอนบนเตียงหานอี้นอนคิดเื่การไม่รู้หนังสือของคนในครอบครัว
เริ่มให้เห็นผลเสียการประชุมวันนี้ใช้เวลามากไปถึง สามเท่า
ถ้าวันหน้าตนมีธุรกิจที่ใหญ่โตทางครอบครัวจะช่วยเหลือตนอย่างไร
“คงต้องเริ่มมองหา บัณฑิตมาสอนหนังสือแล้วละ”
............................................................................................
วันนี้สองพี่น้องมาเมืองเฉงจิ๋วเป็เมืองที่ติดทะเล มีประชากรมาก
ผู้คนส่วนใหญ่ทำอาชีพประมงปริมาณอาหารทะเลของเมืองนี้สามารถ
ให้ประชากร ฝั่งภูมิภาคทิศตะวันออกเฉียงเหนือรวมไปถึงภาคกลาง
บางพื้นที่ มีอาหารทะเลบริโภคได้ตลอดเวลา
เมืองนี้เป็เมืองใหญ่ แค่ประตูเมืองก็มีทหารยามเกือบร้อยคนแล้ว
หานอี้นับรวมกับทหารที่ยืนอยู่บนประตูเมือง
มีการสัญจรหนาแน่น โดยเฉพาะรถม้าของพ่อค้าที่พาอาหารทะเล
ไปขายตามเมืองอื่นเข้าเมืองมาเจอตลาดที่ใหญ่โต
“ที่จินตนาการไว้ ยังเล็กกว่ามาก”
ทั้งสองคนเดินสำรวจตลาดของที่นำมาวางขายก็คล้ายกับตลาดเมืองปักไฮ
แค่มีปริมาณมากกว่าแต่พวกอาหารป่ามีน้อย
“เมืองก็ใหญ่ ซอยก็เยอะ”
“ท่านพี่เราคงต้องแยกโรงเตี๊ยมมันเยอะเกินไป เอาเป็ว่าบ่ายสายๆเรามาเจอกันที่ ประตูเมืองตรงนั้น ข้างโรงรถม้า”
“พี่จะไปทางซ้ายแล้วกัน” เสียงหานซี
“ได้แล้วท่านอย่าลืมนะถ้าเจอโรงเตี๊ยมที่ข้าคุยแล้วภารกิจท่านก็เสร็จ
มารอข้าที่นี้ได้เลย”
ทั้งสองคนแยกกันไปตามโรงเตี๊ยมต่างๆเพื่อไปขอซื้อเปลือกหอยตามแผนการ
ที่วางไว้ โดยจะให้เด็กรับใช้หรือเสี่ยวเอ้อของทางร้านเป็คนเก็บ
รับซื้อด้วยการชั่งน้ำหนัก เพราะโรงเตี๊ยมส่วนใหญ่มักจะมีตาชั่งอยู่
หานอี้เข้าไปเจรจาโดยจะมารับทุกๆห้าวัน เค้าเข้าออกโรงเตี๊ยมสิบกว่าแห่ง
จนมาเจอโรงเตี๊ยมที่หานซีเจรจาแล้วจึง กลับไปรอจุดนัดพบ
“ท่านพี่มารอนานยัง”
“มาถึงพร้อมเ้านั้นละ”
“ถ้าเช่นนั้นรีบกลับดีกว่าเราน่าจะถึงบ้านค่ำๆไม่ทันมื้อเย็น ข้าเลยซื้อซาลาเปากินระหว่างเดินทางกลับ ของท่านไส้ผักเหมือนเคยท่านพี่เคยคิดจะเปลี่ยนมาเป็ไส้เนื้อบ้างมั้ย”
“ไม่ละ ข้าชอบไส้ผัก เนื้อข้าชอบย่างมากกว่า”
“ผู้หญิงแบบไหนเนี้ย ชอบกินเนื้อย่าง”
“หือ....ผู้หญิงกินเนื้อย่างมันแปลกยังไง”
“ป่าว! มันไม่ได้แปลก ไม่แปลกเลยสักนิด”
ทั้งสองคนเดินออกจากเมืองมาได้ สองลี้หานอี้ขอตัวไปฉี่ข้างทาง
ระหว่างที่ฉี่อยู่ได้ยินเสียง
“สาวน้อยมาเดินอะไรแถวนี้เป็ผู้หญิงตัวเล็กไม่ควรเดินทางเวลานี้ ถ้าเจอโจรจะเอาเรี่ยวแรงจากไหนไปสู้มา...ข้าไปส่ง ข้าคือผู้ชายที่แข็งแรงที่สุดในมณฑลนี้
ฮ่าฮ่า เ้าสบายใจได้”
หานอี้ได้ยินแล้วใเล็กน้อยพร้อมหัวเราะส่ายหัว
ใครเป็ผู้โชคร้ายไปพูดจาแบบนั้น กับพี่สาวจอมพลังของตน
เค้ารีบเดินออกมากลัวเื่จะบานปลายสุดท้ายก็เป็อย่างที่คิด
มาช้าละหานซีน่าจะควันออกหูพร้อมชกอีกฝ่ายทุกเมื่อ
และกำลังเดินเข้าหาอีกฝ่ายแต่ไอ้หนุ่มอ้วนนั้นยังไม่รู้ตัวเหมือนคนซื่อ
อ่านสถานการณ์ไม่ออก ยังคงพูดไม่หยุด
“แล้วเ้าเป็คนที่ไหน เดียวข้าเดินไปส่งสบายใจได้ข้าจอมพลังผู้นี้
เคยสู้ 1 ต่อ 100 มาแล้ว ชนะมาได้ด้วยมือเปล่า”
“สาวน้อยเ้าว่าอย่างไรข้าเดินไปเป็เพื่อนเ้านะ...”
หานซีพุ่งเข้าชกหมัดตรง เข้าที่ใบหน้าเต็มๆโดยที่อีกฝ่ายไม่ทันตั้งตัว
ชายอ้วนถอยหลังไปสองก้าวเหมือนจะมีเืไหลออกจมูก
“เ้าทำอะไร! ของเ้ากัน!” เสียงชายอ้วน
“ไหนว่าเก่ง ทำไหมโดนข้าชกแล้วเืออกซะละ”
“เ้าเล่นที่เผลอ ข้าหลบไม่ทันนะซิ”
หานซีพุ่งและเตะหวังโจมตีน่องดูจากท่าแล้วน่าจะเลียนแบบ
ท่าเตะเจาะยางของหานอี้รอบนี้ชายอ้วนไม่หลบปล่อยให้หานซีเตะ
โดยยืนทำท่าป้องกันเค้าตัดสินใจถูกเพราะลูกเตะหานซียังคงไร้พลัง
ชายอ้วนหัวเราะอย่างพอใจ ในพลังป้องกันของตัวเอง
“เห็นมั้ย เ้าเตะมาได้เลย ข้าจะไม่หลบฮ่าฮ่า”
หานซีเตะเจาะยางอีกสองครั้งติดแต่ก็ไม่เกิดผลอะไร เลยคิดจะชกใบหน้าอีกครั้ง
แต่ก็ไม่สำเร็จอีกฝ่ายยกแขนมากันได้ ดูรูปร่างอ้วนตัวใหญ่แต่มีความไว
“ข้าไม่กันแค่ลูกเตะใบหน้าขอป้องกันนะคนสวย”
ถูกชมว่าสวยทำให้หานซีโมโหมากขึ้นไล่กดดันโจมตีอย่างต่อเนื่อง
ชายอ้วนทั้งหลบและป้องกันโดยที่ไม่ได้โจมตีกลับ หานอี้จึงไม่ต้องกังวน
ว่าเื่จะเลยเถิดสู้กันสักพักฝ่ายหานซีเริ่มออกอาการ ช้าลงเรื่อยๆ
ส่วนชายอ้วนดูยังสบายๆเหมือนไม่ได้เอาจริงด้วยซ้ำ
หานอี้ชักสนใจชายอ้วนตัวใหญ่ผู้นี้เขามีความสามารถตามที่คุยโม้จริง
รูปร่างสูงกว่าหานซีเล็กน้อยด้านพละกำลังมีมากกว่า ท่วงท่าสเต็ปการต่อสู้
ถือว่าเป็ผู้เชี่ยวชาญ คงจะผ่านความเป็ความตายมาแล้ว
“ต้องสแกนดูหน่อย ฝีมือขนาดนี้ไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไปแล้ว”
ค้นหา เคาทู เป็ตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เื่สามก๊ก
เป็ขุนพลจอมพลังแห่งวุยก๊ก ฉายาองครักษ์ผู้พิทักษ์โจโฉ
ชำนาญการใช้อาวุธหนักเป็นคนซี่อสัตย์และเคร่งครัด เคาทูมีรูปร่างสูงใหญ่ พละกำลังนั้นมหาศาลอย่างมากชื่นชอบการออกกำลังตั้งแต่วัยเด็ก ทำให้เจ้าตัวโดดเด่นด้านพละกำลังเหนือกว่าคนทั่วไปเคาทูเป็ชาวเมืองเฉียวอยู่บริเวณแถบเมืองยีหลำ
“เชี้ยยย.......นี้มันขุนพล ระดับสูง”
54K
