บทที่ 23 นี่มันพระรองแบบไหนกันเนี่ย
พอพูดจบ สีหน้าของผู้หญิงก็เปลี่ยนไป แต่ก็รีบตั้งสติกลับมาได้อย่างรวดเร็ว
“นายกำลังพูดถึงใครฉันไม่รู้จัก”
โอ้โห ยิ่งแก้ตัวยิ่งดูมีพิรุธ แม้แต่เฉินลั่วลั่วก็ยังดูออก
"คุณรู้จักเธอเหรอคะ" เธอถามซือหลินเสียงเบา
"ไม่รู้จัก แค่เคยได้ยิน" ซือหลินยิ้มตอบ
คนที่งงที่สุดก็คงจะเป็แฟนหนุ่ม
ในที่สุดเขาก็ได้สติ เอ่ยชื่อแฟนสาวด้วยความสงสัย "เหวินซิน?"
"ไม่ใช่ฉัน!" ผู้หญิงรีบปฏิเสธ สีหน้าดูไม่ดี
"เป็เธอจริงๆด้วย" ซือหลินทำหน้าเหมือนรู้ทัน "เหวินซินนักศึกษาปี 3 คณะภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัย A ไม่กี่อาทิตย์ก่อนเธอเพิ่งโดนบริษัทเหลียงไล่ออกจากการเป็เด็กฝึกงาน แถมยังถูกขึ้นบัญชีดำด้วยไม่ใช่เหรอ"
ได้ยินซือหลินพูดเน้นทีละคำ เหวินซินหน้าซีดเผือด กำมือแน่น
"เธอแค่ทำผิดพลาดเล็กๆน้อยๆเอง" แฟนหนุ่มผู้แสนซื่อยังคงพยายามแก้ตัวแทน
"ผิดพลาดเล็กๆน้อยๆ?" ซือหลินเผยยิ้มอันตราย "แฟนคุณคิดจะมัดใจคุณชายเหลียง แถมยังจะขึ้นเตียงกับเขาด้วยซ้ำ"
"อย่าใส่ร้ายป้ายสี!" เหวินซินโกรธจัด ชี้นิ้วไปที่ซือหลิน "นายโผล่มาจากไหน? ฉันทะเลาะกับแฟนมันเกี่ยวอะไรกับนาย? แถมยังมาใส่ร้ายฉันอีก!"
"จริงๆแล้วมันก็ไม่เกี่ยวกับผมหรอก" ซือหลินพูด "ผมก็ไม่ใช่คนที่ชอบยุ่งเื่ชาวบ้าน"
ในวินาทีถัดมา เขามองเหวินซินด้วยสีหน้าจริงจัง รอยยิ้มบนใบหน้าหายไป กลายเป็เ็า "แต่คุณดันมาหาเื่เพื่อนผมแค่นั้นเอง"
เขาไม่รอให้เหวินซินพูดต่อ ก็หยิบโทรศัพท์ออกมา "ถ้าคุณคิดว่าผมกำลังใส่ร้าย ผมจะโทรหาประธานบริษัทเหลียงตอนนี้เลย ให้เขาช่วยยืนยันดีไหม?"
"นี่คุณ…" เหวินซินหน้าซีด ท่าทีหมดอาลัยตายอยาก
ภาพสายตาเ็าของเหลียงเฉินที่เหมือนจะฆ่าเธอให้ตายทั้งเป็ผุดขึ้นมาในหัว เธอเริ่มเหงื่อแตกพลั่กๆ
เหวินซินไม่กล้าชักช้า รีบคว้ากระเป๋าแล้ววิ่งหนีไป
ซือหลินมองแผ่นหลังของเธอที่วิ่งเตลิด แล้วยิ้มแบบไม่ใส่ใจ
จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู "บ้าเอ๊ย! ใกล้ถึงเวลาแล้ว! ลั่วลั่ว ผมไปก่อนนะ! ฝากคุณดูแลผู้ชายคนนี้ด้วย!"
พูดจบเขาก็วิ่งไปที่รถ Pagani สีน้ำเงินที่จอดอยู่ไม่ไกลราวกับสายลม
จากนั้น รถคันหรูก็เลี้ยวออกไปอย่างสวยงาม พุ่งทะยานออกไป
เฉินลั่วลั่ว: ...
ทำไมเธอถึงต้องมาปลอบใจผู้ชายอกหักที่ไม่รู้จักกันด้วยล่ะ?
เธอหันไปมองผู้ชายที่ยังคงทำหน้างง แล้วก็สังเกตเห็นสายตาของคนรอบข้างที่มองมาที่เธอ เฉินลั่วลั่วได้แต่ยิ้มแห้งๆ รีบพาผู้ชายคนนั้นออกไป
ดูจากท่าทางของเขาแล้ว คงยังทำใจไม่ได้ที่อยู่ๆแฟนสาวก็หายไป แถมแฟนสาวที่แท้ยังเป็ผู้หญิงใจร้ายอีก
ถ้าปล่อยไว้ เกิดเขาคิดสั้นขึ้นมาล่ะ? เฉินลั่วลั่วที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดคิดว่าเธอคงรู้สึกผิดแน่ๆ
งั้นพาเขากลับไปที่ร้านของโทนี่ก่อนดีกว่า
...
เซี่ยเสี่ยวเล่ยที่กำลังดัดผม และโทนี่ที่กำลังดัดผมให้เธอก็หันกลับมามองเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตู เฉินลั่วลั่วจูงมือผู้ชายที่ไร้ชีวิตชีวาราวกับ "ซอมบี้" เดินเข้ามาในร้าน
เซี่ยเสี่ยวเล่ย: คราวนี้เป็พระรองคนไหนกันเนี่ย? ในนิยายมีตัวละครนี้ด้วยเหรอ?
โทนี่: "ยัยจิ้งจอกเซี่ยหันหัวมาตรงๆหน่อย! อย่าดิ้น!"
“…” เซี่ยเสี่ยวเล่ย "ค่ะ"
ระบบ 666 :โฮสต์ ผู้ชายคนนั้นคือคนที่จะมาจีบเ้าของร่างเดิม
เซี่ยเสี่ยวเล่ย: เอาแล้วไง แบบนี้ฉันก็งานเข้าอีกแล้วสิ?
1K
