มารเทพทลายสวรรค์ชั้นฟ้า

บทที่5
“เช่นนั้น ข้าไปละท่านเองก็ไปพักเถอะ อีกไม่กี่วันจะมีการทดสอบเข้าสู่ประตูหุบเขาปังโต ตอนนี้จะเกิดสงครามขึ้นทั้งภายนอกและภายนอกหลังจากวันแห่งการตัดสินแน่ๆ”โกหวังกล่าวออกมาก่อนที่จะสลายหายไปทิ้งไว้เพียงแค่รอยยิ้มบนหน้า ส่วนหญิงสาวนั้นยิ้มและลูบใบหน้าในจุดที่โกหวังสัมผัสก่อนที่จะหายไปเช่นกัน“เขาจะต้องเป็นของข้าก่อนเจ้าองศ์หญิงชั้นต่ำ”โกหวังปรากฏตัวเข้ามาภายในพระราชวังก่อนที่จะนั่งสมาธิลงเพื่อเพิ่มพูนพลังงานภายในร่างกายอย่างรวดเร็ว ร่างกายของโกหวังถูกพลังภายในปรับเปลี่ยนอย่างรวดเร็ว รอยยิ้มของโกหวังปรากฏขึ้น“ทักษะนี้เหมาะกับทักษะ เทพมารเทวะ อย่างมาก กลายเป็นกายาและปราณที่เหมาะสมกัน”โกหวังกล่าวออกมาเบาๆ เพราะในตอนนี้ร่างกายโลหิตและพลังภายในทั้งหมดกำลังหมุนวนอย่างต่อเนื่องและในตอนนั้นเอง โกหวังสัมผัสได้ว่าพลังของเขาเลื่อนระดับอีกแล้ว โกหวังเข้าสู่ระดับแก่นแท้ขั้นที่เก้าแล้ว“ยอดเยี่ยม”ติ้ง โกหวัง เลเวล29 (ทายาทแห่งพรรคมาร เทพมารเทวะลำดับที่ 3333)ความแข็งแกร่ง1290พละกำลัง 1990ความว่องไว 3190(+300)สติปัญญา4190(+300)2 / 11สกิล ทักษะ มีดระดับพิภพขั้นสูง (เลเวล5สูงสุด)ทักษะ ธนูระดับพิภพขั้นกลาง(เลเวล5สูงสุด)ทักษะ เคลื่อนไหวระดับพิภพขั้นสูง หมื่นมายา(เลเวล5สูงสุด)ทักษะ ผู้หยั่งรู้ระดับ-(เลเวล3กลาง)ทักษะ เทพมารเทวะระดับ-(4/7กลาง)ทักษะ ปราณชีวิตนิรันดร์ระดับสวรรค์ขั้นต่ำ (6/12สูงสุด)ทักษะ ปราณคุมโลหิตระดับสวรรค์ขั้นต่ำ (2/3สูงสุด)ทักษะ กายามวลมายาระดับพิภพขั้นต่ำ (1/6สูงสุด)โกหวังที่กำลังนั่งสมาธิลงและฟื้นฟูพลัง กายาของมันก็พัฒนาขึ้นเรื่อยๆร่างกายค่อยๆเปลี่ยนไปพลังปราณที่ไหลผ่านราวกับสามารถเปลี่ยนร่างกายของโกหวังให้กลายเป็นหมอกควันสีดำได้ตลอดเวลา รอยยิ้มของโกหวังปรากฏขึ้นอีกครั้ง“พลังของข้าตอนนี้ราวงกับมือสังหารชั้นยอด ด้วยระดับของเราในตอนนั้นข้าแข็งแกร่งกว่าโลกก่อนได้แน่ๆ”โกหวังกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มหลังจากนั้นก็ลุกขึ้นจากพื้น หลังจากนั้นก็จ้องมองไปที่ชายคนหนึ่งที่เดินเข้ามา“หุบเขากำลังจะเปิด พวกเราจะต้องไปแล้ว มีหลายคนที่จะไปกับเจ้าและองศ์หญิงถิงถิง องศ์รัชทายาท องศ์ชายสองถึงสี่ ที่อยู่เหลือองศ์ชายห้าถึงเจ็ด แม่ทัพเหนือก็จะไปกับเจ้าด้วย ฝั่งของตระกูลใหญ่ทั้งสี่เองก็ส่งเหล่าอัจฉริยะไปด้วย3 / 11ฝั่งของนิกายโบกธงแดงส่งเหล่ายอดฝีมือไปเกือบทั้งหมด พวกมันทุ่มสุดตัวเพื่อสังหารทุกคน และเป้าหมายหลักของมันคือราชวงศ์ทั้งหมด”“ข้าไม่ได้มีหน้าที่ปกป้องราชวงศ์ทั้งหมด หน้าที่ของข้าคือปกป้ององศ์หญิงน้อยของข้าเท่านั้น แต่ถ้ามีของที่น่าสนใจข้าอาจจะช่วยคนอื่นๆด้วย”โกหวังกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ แม่ทัพปวดหัวกับท่าทีของโกหวังอย่างมาก แต่ก็ไม่ได้กล่าวอันใดพร้อมกับโบกมือปรากฏหินสองกินลอยเข้ามาที่ด้านหน้าของโกหวัง“นี้คือหินจำลอง มันเป็นการจำลองการต่อสู้หากเจ้าต้องการฝึกฝนการต่อสู้กับข้าหรือแม่ทัพอีกคน เจ้าสามารถบีบหินให้แตกเพื่อฝึกฝนกับพวกเราทั้งสองภายในนั้นได้”“หินจำลอง โอ้....ที่ท่านให้ข้ามาเพราะคิดว่าข้านั้นไร้คู่ต่อสู้และต้องการฝึกฝนการต่อสู้ ข้าเข้าใจแล้วถือว่าข้ารับไว้แล้วกัน ส่วนเรื่องที่จะให้ช่วยนั้นแน่นอนว่าได้”โกหวังกล่าวตอบพร้อมกับเดินจากไปและบีบมือหินจำลองทั้งสองแตกออก พริบตาร่างกายของโกหวังก็ปรากฏตัวเข้ามาภายในโลกจำลองที่เหมือนจักรวาลขนาดใหญ่ยักษ์“โอ้....น่าสนใจสุดๆ”“แม่ทัพสองคน ข้าจะใช้เวลามากแค่ไหนเพื่อจัดการพวกเขากันนะ เวลาจำกัดคือสี่สิบวันในโลกนี้ เท่ากับสี่วันในโลกภายนอก”โกหวังกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มหลังจากนั้นก็หันไปจ้องมองแม่ทัพทั้งสองที่เตรียมพร้อมที่จะสังหารโกหวังตลอดเวลา“เข้ามาเลยตาแก่”โกหวังกล่าวหลังจากนั้นทั้งสองก็พุ่งเข้าหาโกหวัง แต่พริบตาการโจมตีที่ทรงพลังกับทะลุผ่านร่างกายที่ราวกับหมอกควันสีดำของโกหวังไป4 / 11โกหวังปรากฏตัวเข้ามาด้านข้างและโมตีเข้าใส่ด้วยความเร็วสูง แต่แม่ทัพทั้งสองไม่สามารถจับตัวของโกหวังได้เลยแม้แต่น้อย แต่มันก็เท่านั้นเพราะการโจมตีของโกหวังไม่สามารถผ่านการป้องกันที่ทรงพลังของแม่ทัพทั้งสองได้เลย“พวกนี้แข็งแกร่งมาก ข้าจะใช้พวกเจ้าเป็นตัวฝึกฝนในการต่อสู้จนกว่าจะสังหารพวกเจ้าได้”โกหวังกล่าวหลังจากนั้นการต่อสู้ที่เต็มไปด้วยความบ้าคลั่งก็เริ่มขึ้นระหว่างสุดยอดมือสังหารกับ สองแม่ทัพสุดแกร่ง โกหวังไม่ได้ยอมแพ้ในทุกครั้งที่เขาถูกสังหารเข้าก็ลุกขึ้นมาในสภาพยอดเยี่ยมอีกครั้ง พลังปราณคุมโลหิต กับปราณชีวิตนรันดท์ทำงานอย่างต่อเนื่องและถูกพัฒนาขึ้นอย่างบ้าคลั่ง“แกร่งกว่านี้ ข้าจะต้องแข็งแกร่งกว่านี้เว้ย”สี่สิบวันต่อมา“สำเร็จเว้ยนาทีสุดท้ายเหมือนหนังหรือนิยายเลย”โกหวังกล่าวออกมาระหว่างที่นั่งอยู่บนศพของหนึ่งในแม่ทัพและหัวของแม่ทัพอีกครั้งที่ร่างแหลกไปแล้ว โกหวังถอนหายใจและจ้องมองไปที่ท้องฟ้าที่ราวกับจักรวาล“สนุกจริงๆ สกิลตอนนี้พัฒนาไประดับไหนกันแล้วหว่า”ติ้ง โกหวัง เลเวล30 (ทายาทแห่งพรรคมาร เทพมารเทวะลำดับที่ 3333)ความแข็งแกร่ง1300พละกำลัง 20005 / 11ความว่องไว 3200(+300)สติปัญญา4200(+300)สกิล ทักษะ มีดระดับพิภพขั้นสูง (เลเวล5สูงสุด)ยกระดับ มีดระดับนภาขั้นต่ำ (เลเวล2สูงสุด)ทักษะ ธนูระดับพิภพขั้นกลาง(เลเวล5สูงสุด)ทักษะ เคลื่อนไหวระดับพิภพขั้นสูง หมื่นมายา(เลเวล5สูงสุด) ยกระดับ หมื่นมายา เป็นหมื่นนภาสวรรค์ระดับนภาขั้นต่ำ(เลเวล2สูงสุด)ทักษะ ผู้หยั่งรู้ระดับ-(เลเวล4ต่ำ)ทักษะ เทพมารเทวะระดับ-(4/7สูงสุด)ทักษะ ปราณชีวิตนิรันดร์ระดับสวรรค์ขั้นต่ำ (7/12สูงสุด)ทักษะ ปราณคุมโลหิตระดับสวรรค์ขั้นต่ำ (3/3สูงสุด)ทักษะ กายามวลมายาระดับพิภพขั้นต่ำ (4/6สูงสุด)“ระดับพลังของพัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดดในเวลาสั้นๆ ต้องขอบคุณที่นี้ละนะ”โกหวังกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มหลังจากนั้นก็ค่อยๆปรากฏสว่างขึ้นรอบๆตัวของโกหวังร่างกายของโกหวังปรากฏตัวออกมายังโลกภายนอกกลิ่นอายของโกหวังดูแข็งแกร่งขึ้นหลายเท่าตัวในเวลาอันสั้น“ไม่ว่าใครถ้าเร็วไม่เทียบเท่ากับอสนีบาต ไม่มีวันตามข้าได้ทัน ต่อให้ตามได้ก็จับข้าไม่ได้หรอก เพราข้าคือหมอกคัวนทมิฬ ฮ่า ฮ่า ฮ่า”“ต่อจากนี้ข้าจะเรียกตนเองว่า มารหมอกทมิฬ”โกหวังกล่าวแต่ในตอนนั้นข้ารับใช้หญิงคนหนึ่งได้เดินเข้ามาพร้อมกับคนของแม่ทัพ โกหวังจึงเดินตามออกไปเมื่อมาถึงห้องด๔งของวังหลักปรากฏผู้คนจำนวนมากอยู่รอบๆ6 / 11ซึ่งเป็นคนที่จะเข้าสู๋การทดสอบทั้งหมดโกหวังเพียงแค่กวาดตามองก่อนที่จะหยุดที่ถิงถิง“โกหวังทางนี้”“เจ้าเรียกใคร”ถิงถงพยายามที่จะโบกมือเรียกโกหวังแต่เพียงแต่กระพริบตาโกหวังก็หายไป นางจ้องมองไปรอบๆด้วยความสับสนแต่ในตอนนั้นเสียงของโกหวังก็ดังขึ้นเขาปรากฏตัวเข้ามาที่ด้านข้างของนางโดยที่ไม่มีใครรู้ตัวเลย“ว่าแต่เหตุใดข้าจึงรู้สึกว่า มีคนที่ไม่ใช่พวกเราอยู่ที่นี้ด้วยละ สาม สี่ หกคน”โกหวังหายไปจากจุดที่ยืนอยู่พริบตาก็กลับมาพร้อมกับหัวของคนหกคนและโยนมันไปด้านหลังพร้อมกับเช็ดหน้าที่เปื้อนโลหิตเล็กน้อย รอยยิ้มของโกหวังปรากฏเล็กน้อย ทุกคนจ้องมองสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างตกตะลึงเพราะว่าการเคลื่อนไหวและการจัดการทุกอย่างของโกหวังรวดเร็วและไร้ร่องรอยอย่างสมบูรณ์“พวกเราออกเดินทางกันเถอะขอรับ”แม่ทัพกล่าวออกมา ทุกคนพยักหน้าตอบและเดินทางออกไปด้วยขบวนรถม้าที่งดงามสมกับเป็นราชวงศ์มุ่งหน้าไปที่หุบเขาปังโต ผู้คนมากมายจ้องมองตามขบวนรถในระหว่างที่ทุกคนกำลังนั่งรถไป โกหวังที่นั่งรถกับองศ์หญิงถิงถิงและผู้คุ้มกันอีกสองคนก็ค่อยๆเริ่มเปลี่ยนไป“การกระทำเช่นนั้นจะไม่ส่งผลกับพวกเราหรือท่านโกหวัง”“ไม่เลย พวกมันยังไม่ได้ส่งสัญญาณออกไป แม้จะรู้ตัวว่าเราสังหารคนของมันไปแล้ว เมื่อถึงตอนนั้นข้าจะจัดการทุกอย่างเอง”โกหวังหัวเราะออกมาอย่างชอบใจก่อนที่จะกล่าวตอบแผนการมากมายถูกวางเอาไว้ภายในหัวของโกหวังแล้ว รอยยิ้มของโกหวังปรากฏขึ้นอีกครั้งเพราะคนที่โกหวังต้องการเดินทางมาด้วย“โกหวังเหตุใดเจ้าเอาแต่จ้องไปที่รถม้าของท่านแม่กัน”7 / 11“ก็ไม่เห็นจะมีอันใดข้าก็แค่มอง”โกหวังกล่าวตอบออกไปพร้อมยักไหล่ หญิงสาวเอาแต่ขมวดคิ้วพองแก้มจ้องมองมาที่โกหวังที่มีท่าทีเช่นนั้น ถิงถิงทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้วพุ่งเข้ามาหาโกหวังใช้มือทั้งสองข้างกดไปที่ด้านหลังกำแพงรถม้าหน้าของโกหวังอยู่ห่างจากโกหวังเพียงแค่ไม่กี่เซนเท่านั้น“โกหวังเจ้าเป็นของข้าเข้าใจหรือไม่”“เออ......อือ”โกหวังตกใจมากที่อยู่ถิงถิงก็พุ่งเข้ามาไม่ทันตั้งตัวและพยักหน้าตอบไปทันที หญิงสาวยิ้มอย่างมีความสุขก่อนที่จะกลับไปนั่งที่เดิมโกหวังถอนหายใจออกมาเบาๆ และเปลี่ยนไปกอดอกและหลับไป“ผู้หญิงเวลาหึงน่ากลัวเป็นบ้า”เวลาผ่านไปเมื่อกลุ่มองราชวงศ์และกลุ่มอำนาจอื่นๆจะมาถึงยังพื้นที่ของประตางเขาหุบเขาปังโต โกหวังประหลาดใจมากที่มีประตูแทรกอยู่กลางหุบเขาขนาดใหญ่เช่นนี้ โกหวังเดินตรวจสอบมันอย่างช้าๆ จนพบบางอย่างติ้ง ท่านค้นพบประตูค่ายกลประตูแห่งการทดสอบมีเงื่อนไขการเข้า อายุต่ำกว่า 20 ปี ระดับพลังต่ำกว่าระดับนักรบขั้นที่เก้า “เช่นนี้เอง”โกหวังเมื่อตรวจสอบพบรอยยิ้มของโกหวังก็ปรากฏ เข้าไม่รู้ว่าภายในการทดสอบคือสิ่งใดแต่สิ่งที่โกหวังรู้คือมันน่าสนใจอย่างมาก โกหวังหัวเราะออกมาเบาๆและเดินออกไปนั่งรอบนต้นไม้“สถานการณ์ตอนนี้เริ่มน่ารำคาญซะแล้ว”8 / 11ในระหว่างที่กำลังรอประตูเปิดมีผู้คนมากมายปรากฏตัวเข้ามาภายในพื้นที่เต็มไปหมด แต่ไม่มีใครที่กล้าเข้ามายุ่งเกี่ยวกับราชวงศ์ แต่ทุกคนเริ่มร่วมมือกันอย่างช้าๆ โกหวังที่แอบฟังการพูดคุยกันของแต่ละฝ่ายเริ่มหงุดหงิดเพราะพวกมันพยายามที่จะร่วมมือกันทำลายรางวงศ์นี้ โกหวังขมวดคิ้วเล็กน้อยแต่ในตอนนั้นกับสัมผัสได้ถึงบางคน“เจ้าพวกนั้นก็มาหรือ ดีเลยมาได้จังหวะมากๆ”โกหวังปรากฏตัวออกมายังพื้นที่ด้านข้างปรากฏกลุ่มของพรรคมารกำลังซ่อนตัวอยู่ เมื่อปรากฏตัวเข้ามาทุกคนต่างหันศาสตราวุธมากที่โกหวัง แต่เมื่อเห็นว่าเป็นเขาทุกคนจึงหยุดลง ดงฮวางเดินเข้ามาหาโกหวังและโค้งคำนับทันที โกหวังโบกมือเบาๆ“ตอนนี้ใกล้จะถึงเวลาแล้ว พวกเจ้าไม่ต้องเข้าร่วมการต่อสู้ใดๆเพียงแค่รอเวลา เมื่อถึงเวลาข้าจะส่งสัญญาณเจ้าก็โจมตีใส่ถิงถิง แล้วก็หนีทันทีที่เหลือข้าจัดการเอง”“ข้าเข้าใจแล้วขอรับ”แม้จะไม่เข้าใจความหายที่โกหวังต้องการจะทำแต่ดงฮวางเลือกที่จะเชื่อในตัวของเขา โกหวังหมุนตัวเดินหายไปในพริบตาทิ้งคนของพรรคมารที่กำลังไว้ เมื่อโกหวังปรากฏเข้ามายังกลุ่มปรากฏกลุ่มของชายร่างใหญ่เดินเข้ามาก่อกวนคนของราชวงศ์จนองครักษ์ต้องออกมาป้องกันเอาไว้“พวกราชวงศ์ชนชั้นสูงก็ทำได้แค่หลบอยู่ด้านหลังของพวกทหารเท่านี้หรือ อ่อนแอเสียจริง”“เจ้า”องศ์รัชทายาทโกรธอย่างมากแต่ราชินีเพียงแค่ห้ามเอาไว้ เพาะกฎของที่นี้ห้ามต่อสู้กัน ไม่เช่นนั้นอาจจะถูกตัดสิทธิ์การเข้าทดสอบได้ ทั้งหมดคือการยั่วยุของอีกฝ่ายเท่านั้น แต่พริบตาโกหวังก็ปรากฏตัวออกมาพร้อมกับมีดสั้นในมือ จิตสังหารระเบิดออกมาจากร่างกายของโกหวังกดทับร่างกายของชายคนนั้นลงไปที่พื้น“กล่าวออกมาอีกครั้งซิ ข้าฟังไม่ถนัดเท่าไร”9 / 11“เจ้า...ไม่กล้าสังหารข้าหรอก”ชายร่างใหญ่กล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มดูถูกแม้ร่างกายจะสั่นด้วยความกลัว แต่ยังคงเป็นแกะคลุมหนังพยัคฆ์ต่อไป โกหวังสะบัดมือเบาๆหัวของชายผู้นั้นก็กระเด็นออกไปด้านข้างทุกคนต่างตกใจ โกหวังหมุนตัวกลับมายืนด้านข้างถิงถิงราวกับไม่ได้ทำสิ่งใดไปเลย“เหตุใดเจ้าทำเช่นนั้นเจ้าอาจถูกตัดสิทธิ์ได้”“กฎเท่าที่ข้าอ่านดูมีแค่ ห้ามต่อสู้กัน ห้ามใช้ศาสตราวุธต้องสาป แล้วก็ห้ามใช้พลังแห่งความตายในการทดสอบ ซึ่งเมื่อครู่มันไม่ใช่การต่อสู้ เมื่อครู่ข้าสังหารมันเลย ไม่ใช่การต่อสู้เสียหน่อย ฮ่า ฮ่า ฮ่า”โกหวังกล่าวออกมาถิงถิงที่ได้ยินก็หัวเราะตาม นางเริ่มชินกับความเลือดเย็นของโกหวังแล้ว เพราะทุกครั้งที่เขาลงมือมันโหดเหี้ยมอย่างมาก แต่ก็ไม่ได้ทำร้ายพวกนางนางจึงไม่ได้ถือสาอันใด“เจ้านี้ตลกจริงๆ ไม่ใช่การต่อสู้แต่คือการสังหารอีกฝ่ายเท่านั้น เจ้าใช้ช่องว่างของกฎได้ยอดเยี่ยมมากจริงๆ”“แน่นอนแล้วก็ใครที่อยากถูกข้าสังหารก็เชิญเดินเข้ามาในระยะการโจมตีได้เลย”โกหวังกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มจิตสังหารระเบิดออกมาจากร่างกายกระแทกทุกคนจนถอยออกไป พริบตาทุกคนต่างหันศาสตราวุธเข้าหาโกหวัง แต่เขาไม่ได้แสดงความแยแสเพียงแค่หันไปมองราชินีที่กำลังมองเขา โกหวังกระพริบตาให้ครั้งหนึ่งนางจึงหันหน้าหนีทันที“เจ้าคนเจ้าชู้”“....ข้าไปเจ้าชู้ตอนไหน”โกหวังหันมาถามถิงถิงที่หันหน้าหนีไปแล้ว โกหวังถอนหายใจและไม่ได้กล่าวสิ่งใดเพียงแครอเวลาต่อไป หลังจากนั้นสองชั่วโมงประตูก็เปิดออก ร่างวิญญาณของชายชราลอยออกมาต่อหน้าของทุกคนอย่างละร่างและสัมผัสที่อกของทุกคน“พวกเจ้าทั้งหมดผ่านการคัดเลือกแรก”10 / 11“ราชินีระดับอยู่ระดับขุนพลแต่กับเข้าไปได้ ทั้งที่ระบบบอกเราว่าระดับน้อยกว่านักรบขั้นที่เก้า มันหมายความว่าเช่นใดกัน”โกหวังพยายามที่จะคิดแต่ในตอนนั้นทุกคนกลายเป็นลำแสงพุ่งเข้าไปภายในประตู ร่างกายของทุกคนปรากฏบนพื้นที่สีดำที่เต็มไปด้วยความมืดมิด“ที่นี้มีกลิ่นโลหิตจำนวนมาก ทุกคนต้องผ่านการทดสอบนี้เพื่อผ่านไปด่านต่อไป มหาสมบัติกำลังรอข้าอยู่”โกหวังพุ่งออกไปด้วยความเร็วสูงทักษะ หมื่นมายาสวรรค์ ที่ได้มาใหม่ของโกหวังทรงพลังอย่างมากเพียงแค่เสี้ยววินาทีโกหวังกลายเป็นหมอกสีดำพุ่งออกไปเมื่อสัมผัสได้ถึงสิ่งมีชีวิตโกหวังไม่ลังเลที่จะเข้าโจมตี โลหิตพุ่งกระจายออกมาจากการโจมตีของโกหวัง แต่เมื่อโกหวังสัมผัสได้จากการโจมตีด้วยมีดมันก็ขมวดคิ้ว“สัมผัสเพื่อครู่ ข้าตัดหัวของมนุษย์แต่ร่างกายของมันกลับเป็นอสูรภาพมายาหรือ”“เพราะเช่นนี้เองทุกอย่างจึงมืดมิดเช่นนี้”โกหวังคิดและเริ่มหลบการโจมตีที่มองไม่เห็นจากอสูรหลายคน โกหวังพยายามจ้องมองทุกอย่างและพริบตามันก็หายไปจากทุกอย่าง เขาไม่รู้ว่าจะเกิดสิ่งใดจึงเพียงแค่ค่อยๆเวลาและจับตาดูทุกอย่างสองชั่วโมงต่อมา“พวกท่านทั้งหมดผ่านการทดสอบ เชิญไปยังการทดสอบต่อไป”เสียงของวิญาณดังขึ้นอีกครั้งแสงสว่างปรากฏซึ่งปรากฏว่าทุกคนอยู่ภายในห้องเล็กๆ และรอบๆเต็มไปด้วยซากศพของคนที่มาทดสอบจำนวนมาก และคนที่รอนั้นเริ่มร่วมตัวกันถิงถิงนางเองก็รอดมาได้แต่สภาพไม่ค่อยดีนัก ร่างกายของนางได้รับบาดเจ็บที่แขนหลายส่วน“สาวน้อยเจ้าบาดเจ็บมาให้พวกเราช่วยเถอะ เจ้าจะไม่ตายอย่างแน่นอนแม่นางน้อย”11 / 11“ถอยไปนะ โกหวังช่วยข้าด้วย”ถิงถิงกรีดร้องออกมาแต่ชายหนุ่มสองสามคนนั้นกลับไม่ได้สนและเดินเข้าหานาง ความหื่นกระหายปรากฏแต่เสี้ยววินาทีต่อมาหัวของมันก็ปลิวออกจากร่างกาย ก่อนที่จะปรากฏตัวมาและหยิบเอาแหวนมิติของทั้งสามก่อนที่จะโยนขวดโอสถให้กับถิงถิง“การทดสอบต่อไปเริ่มแล้วกินซะ เจ้าจะได้ฟื้นฟูร่างกายและพลังภายใน”“ข้าคิดว่าจะตายแล้วเจ้าบ้าโกหวัง เหตุใดเจ้ามาช้านักละห้องแค่นี้เอง”ถิงถิงกล่าวถามทั้งน้ำตาลั่งกินโอสถเข้าไปดูดซับพลังไปด้วย นางจ้องมองโกหวังด้วยสายตาจริงจังรอคำตอบของโกหวัง“ข้าเผลอหลับไป ตื่นเพาะเสียงของเจ้า ฮ่า ฮ่า ฮ่า”“เจ้ามันบ้าที่สุด”ถิงถิงเมื่อได้ยินสิ่งที่โกหวังกล่าวออกมานางอ้าปากค้างด้วยความตกใจ ทุกคนต่างต่อสู้กันเพราะภาพมายาของอสูรร้ายจึงได้สังหารกันเองกันไปมาก แต่ตัวของโกหวังกับเผลอหลับไปและทำให้ทุกคนไม่รู้ตัวอีก ถิงถิงอยากจะกรีดร้องใส่หน้าของโกหวังแต่ทำไม่ได้เพราะนางเจ็บแผลนางเพียงแค่ด่าโกหวังด้วยความโกรธแล้วก็หันหน้าหนีไปด้านข้าง“เจ้าอย่าโกรธข้าเลยเจ้าหญิงน้อยของข้า”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่5

นิยายแนะนำ

มารเทพทลายสวรรค์ชั้นฟ้า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่5

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้