เมื่อััได้ถึงกลิ่นอายอันคุ้นเคยของจักรพรรดิัทอง ก้อนขนสีทองจิ๋วที่แอบดูสถานการณ์อยู่ก็ตาโต ‘นั่นมันพี่ันี่นา! มาได้จังหวะพอดีเลย!’
ถังถังไม่รอช้า รีบสะบัดก้นกลม ๆ วิ่งลัดเลาะดุ่ย ๆ ในร่างแฮมสเตอร์ฝ่าความโกลาหลตรงไปยังทิศทางที่หลงอวี้ลอยตัวอยู่ทันที พอนึกขึ้นได้ว่าขืนไปทั้งร่างก้อนขนจิ๋วคงคุยกันไม่รู้เื่ เจอลำแสงมหาเวทซัดมาทีเดียวมีหวังบี้แบนแน่ เมื่อสบโอกาสเจอพุ่มไม้หนาทึบที่ไม่มีใครสังเกตเห็น เ้าตัวจิ๋วก้อนขนก็เปลี่ยนร่างสาวงามล่มเมืองพร้อมใส่ชุดผ้าแพรสีขาวบริสุทธิ์ที่แลกมาจากระบบทันที
เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะก้าวเท้าเดินออกไปหาหลงอวี้ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของเหล่าทหารยามหมาป่า ทว่าในจังหวะที่เดินไปถึงร่างของัหนุ่ม ถังถังกลับนึกเอะใจบางอย่างขึ้นมาได้ เธอค่อย ๆ หันกลับไปมองสบประสานตาเข้ากับดวงตาสีทองอันลึกลับเยือกเย็นของไป๋หลางหัวหน้าเผ่าหมาป่าสีเงินที่ยืนคุมเชิงอยู่
‘ระบบ... ถามหน่อยสิ พี่ไป๋หลางเขาจะจำได้มั้ยว่าฉันเป็แฮมสเตอร์สีทองตัวจิ๋วตัวนั้นน่ะ?’ ถังถังแอบกระซิบถามในใจด้วยความระทึก
ระบบ: [......] เงียบกริบเพราะละอายใจแทนโฮสต์จนไม่รู้จะตอบยังไง
‘ไอ้ระบบบ้า! ตอบมาเซ่!’ ยัยน้องย้ำคำรบสอง
ระบบ: [แจ้งเตือน... เป้าหมาย 'ไป๋หลาง' จดจำกลิ่นอายและตัวตนของเธอได้อย่างแม่นยำ 100% ครบถ้วนทุกกระบวนความขอรับ]
ฉึก! เหมือนมีลูกศรปักกลางอก ยัยน้องถังถังตัวแข็งทื่อหน้าถอดสีเป็ไก่ต้ม ทำอะไรไม่ถูกไปสามวินาที ‘ซวยของจริงแล้วยัยถังถังเอ้ย!’
ทว่า ยังไม่ทันที่ไป๋หลางจะได้อ้าปากคาดคั้น ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง หลงอวี้ที่เหลือบเห็นหญิงสาวก็ไม่รอช้า โฉบกายลงมาดุจปักษี์ วงแขนแกร่งช้อนอุ้มร่างของถังถังขึ้นแนบอกแล้วทะยานร่างจากไปทันที!
เหตุการณ์เกิดขึ้นเร็วมากจนเหล่าทหารยามหมาป่าได้แต่กะพริบตาปริบ ๆ งงเป็ไก่ตาแตกว่า ผู้หญิงสวย ๆ คนนี้เป็ใคร? แล้วมาแอบอยู่ในเผ่าั้แ่เมื่อไหร่?!* มีเพียงไป๋หลางคนเดียวเท่านั้นที่ั์ตาสีทองวาวโรจน์ พุ่งทะยานร่างเป็ลำแสงสีเงินไล่ล่าตามไปติด ๆ ชนิดหายใจแทบรดต้นคอ!
---
เมื่อเห็นว่าหัวหน้าเผ่าหมาป่าสีเงินตื๊อไม่เลิก หลงอวี้ที่อุ้มหญิงสาวอยู่ก็ขมวดคิ้วสั่งการทันที “ถังถัง! กลับเป็ร่างอสูรซะ”
“ได้” ถังถังรับคำสั่งแล้วกลับร่างกลายเป็แฮมสเตอร์ตัวจิ๋วห้าเิเมุดหัวเข้าไปซ่อนในสาบเสื้อของหลงอวี้ทันที
เมื่อหมดห่วง จักรพรรดิัทองก็หันกลับมาประจันหน้า พลังเวทระดับเทพอสูรสายเืาสองสายะเิตูมปะทะกันกลางน่านฟ้า! หลงอวี้เรียกกงเล็บัทองคำฟาดฟันเข้าใส่คมเขี้ยวแสงสีเงินของไป๋หลาง เสียงะเิดังสนั่นหวั่นไหวติดต่อกันเกือบหนึ่งชั่วโมงเต็ม แรงปะทะทำเอาหุบเขาหิมะทลายลงไปเป็แถบ ๆ
ทว่า ด้วยระดับพลังและสายเืัโบราณที่เหนือกว่า ในที่สุดการโจมตีสุดท้ายของหลงอวี้ก็ซัดฝ่าการป้องกัน ส่งร่างของไป๋หลางกระเด็นร่วงลงมากระแทกพื้นหิมะจนกระอักเื เืสีแดงฉานย้อมผืนน้ำแข็งจนเห็นเด่นชัด
“พี่ไป๋หลาง!” ยัยหนูแฮมสเตอร์ในสาบเสื้อตาโต เห็นท่าไม่ดีขืนปล่อยไว้ได้มีอสูรตายแน่ ๆ เ้าตัวจิ๋วะโตุบลงพื้น ขยายร่างกลับเป็มนุษย์อีกครั้ง ก่อนจะแผดเสียงะโลั่น
“หยุดตีกันเดี๋ยวนี้เลยนะ! พวกพี่มาฟังข้าแถ... เอ้ย! ฟังข้าอธิบายก่อน!!”
ถังถังเริ่มเปิดใช้งานสกิลดาราสาวเบอร์หนึ่งระดับรางวัลตุ๊กตาทองคำทันที ทันทีที่สองหนุ่มชะงัก หญิงสาวก็บีบน้ำตาให้นองหน้า ร่างกายสั่นระริกราวกับใบไม้ต้องลม เธอเริ่มอธิบายเื่ราวแบบความจริง 50% น้ำเน่าอีก 50%
“ฮึก... พวกท่านรู้ไหมว่าข้าต้องเจออะไรมาบ้าง? ข้าเป็แค่สัตว์ตัวเล็ก ๆ ที่หลงทางมาอย่างโดดเดี่ยว... ต้องเผชิญอันตรายในป่าพันอสูรเกือบเอาชีวิตไม่รอด ฮืออออ” ถังถังสะอื้นไห้จนตัวโยน เรียกความสงสารขั้นสุดชนิดที่ผู้ชายร้อยทั้งร้อยต้องใจอ่อน
แต่ดูเหมือนไป๋หลางที่กำลังาเ็จะเริ่มหมดความอดทนกับความดราม่าของยัยตัวแสบดวงตาสีทองของเขาตวัดมองเยือกเย็นก่อนจะตัดบทถามเสียงเข้ม
“ตกลง... เ้าจะเลือกไปกับมันใช่หรือไม่?”
“มันแน่อยู่แล้วยังจะถามอีก!”
หลงอวี้ตอบแทรกขึ้นมาทันควันอย่างโอหัง
“ในท้องของนางมีทายาทสายเืัของข้าอยู่ นางก็ต้องกลับไปวังักับข้าสิ!”
“ทายาทัแล้วอย่างไร? นางอยู่ในเขตแดนของข้า ย่อมเป็คนของข้า!” ไป๋หลางเถียงกลับเสียงกร้าว
“คนของเ้า? เ้าช่วยนางไว้แค่ครั้งเดียว มีสิทธิ์อะไรมาอ้างสิทธิ์ในตัวนาง!” หลงอวี้ตวาดกลับ
แล้วสองมาาอสูรตัวผู้ระดับท็อปก็เปิดศึกเถียงกันข้ามหัวยัยน้องฉอด ๆ ๆ แบบไม่มีใครยอมใคร จากบรรยากาศตึงเครียดกลายเป็สนามอารมณ์ของคนหวงก้างซะงั้น!
ถังถังที่ยืนทำหน้าเศร้ามองสองหนุ่มเถียงกันก็เริ่มคิ้วกระตุก ‘เอ้า... สรุปที่ฉันบีบน้ำตาร้องไห้แทบตายเมื่อกี้ ไม่มีใครสนใจดูเลยใช่ไหมเนี่ย!’ เมื่อสบโอกาสที่สองหนุ่มกำลังแยกเขี้ยวใส่กันจนเผลอ ถังถังก็ค่อย ๆ ก้าวเท้าถอยหลังทีละก้าว... ติ๋ง! กลับร่างเป็แฮมสเตอร์ตัวจิ๋วห้าเิเอีกครั้ง แล้วสี่เท้าก็ซอยยิบวิ่งลัดเลาะหนีเข้าป่าหิมะไปอย่างรวดเร็ว!
‘ตัวแม่ไม่ขออยู่เป็สนามอารมณ์ค่ะ! หนีเอาตัวรอดก่อนดีกว่า บายจ้าพวกผู้ชายบ้าพลัง!’
ทว่า... หนูแฮมสเตอร์ตัวจิ๋วห้าเิเ มีหรือจะหนีรอดพ้นจากสายตาและประสาทััของสองาาอสูรผู้เป็ใหญ่ในใต้หล้าได้? วิ่งไปได้ไม่ถึงร้อยเมตร เงาทมิฬสองสายก็โฉบลงมาตะครุบก้อนขนสีทองเอาไว้ได้พร้อมกันทันที!
สุดท้ายยัยหนูผีก็โดนหิ้วปีกกลับมานั่งล้อมวงเจรจาจนได้...
“ข้ายอมแล้ว! ข้าจะไม่หนีอีกแล้ว แต่พวกพท่านต้องมานั่งคุยกันดี ๆ ห้ามใช้กำลัง!” ถังถังในร่างมนุษย์กอดอกมุ่ยหน้าเอ่ยเงื่อนไข ซึ่งหนุ่ม ๆ ก็ยอมฟังแต่โดยดี
จักรพรรดิัทองพยายามดึงดันพานางกลับวังัลอยฟ้าให้ได้ แต่ยัยน้องถังถังหัวเด็ดตีนขาดก็ไม่ยอมไปเด็ดขาด!
‘ไปก็โง่ดิ่ โดนตาแก่พวกนั้นจับตรวจสเตตัสขึ้นมาความลับแตกพอดี แถมไปอยู่ในถิ่นฮาเร็มพ่อพันธุ์แบบนั้นไม่ปลอดภัยกับตัวแม่หรอก!’
ถังถังหันไปมองไป๋หลาง ก่อนจะเอ่ยน้ำเสียงอ่อนลง
“ยังไง... ท่านหัวหน้าเผ่าไป๋หลางก็มีบุญคุณช่วยชีวิตข้าเอาไว้ตอนที่ข้าเกือบจะแข็งตาย ข้าขออยู่ที่เผ่าหมาป่าสีเงินต่อดีกว่าค่ะ!”
เมื่อยัยตัวต้นเื่ยืนกรานเสียงแข็ง หลงอวี้ทำได้เพียงขบเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความขัดใจ แต่เพื่อเฝ้าดูทายาทัในท้อง ัทองโบราณผู้หยิ่งผยองจึงต้องยอมลดตัวเอ่ยข้อสรุปสุดท้าย
“ก็ได้... ในเมื่อเ้าไม่ไป ข้าก็จะอยู่ที่เผ่าหมาป่าสีเงินนี่ด้วย!”
ไป๋หลางปรายตาสีทองมองแขกไม่ได้รับเชิญด้วยสายตารังเกียจอย่างปิดไม่มิด ทว่าทำอะไรไม่ได้ สุดท้าย อสูรหนุ่มผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสองตนจึงต้องจำยอมร่วมทาง พายัยตัวดีเดินทอดน่องกลับเข้าสู่เผ่าหมาป่าสีเงินพร้อม ๆ กัน... ทิ้งไว้เพียงปมความวุ่นวายและการเผชิญหน้าที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นต่อจากนี้!
432
![จอมใจท่านแม่ทัพ [Yaoi,จีนโบราณ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1594950742_80574421.webp)
