ตอนที่ 2 ตื่นจากฝัน
“แอ้...ผมรักคุณ เราแต่งงานกันนะ” เสียงเข็มทิศแฟนหนุ่ม ยืนตรงหน้าหญิงสาวพร้อมยื่นช่อดอกกุหลาบสีแดง ช่อใหญ่ ้ามีกล่องเล็ก ๆ ที่เปิดออกด้านในมีแหวนวงเล็กวางอยู่
หญิงสาวน้ำตารื้นขึ้นพร้อมพยักหน้าตอบตกลง ทั้งสองโอบกอดกันแน่น ด้วยความตื้นตันและดีใจ
หญิงสาวค่อย ๆยิ้มออกมาเบา ๆ อย่างละเมอ ฝันนั้นช่างดีเหลือเกินจนเธอเองไม่อยากลืมตาขึ้นมารับรู้สิ่งใดทั้งสิ้น
กุลนารีค่อย ๆลืมตาตื่นขึ้นจากการสลบไหล แสงแดดที่สาดส่องเข้ามาทำให้เธอต้องหรี่ดวงตาลงเพื่อปรับแสง
หลังจากปรับสภาพดวงตาได้เธอค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง คุณอัศวินและคุณมาลา พ่อแม่ของเธอรีบปรี่เข้ามาอย่างดีใจ
“แอ้...เป็ยังไงบ้างลูกขวัญเอ๋ยขวัญมา” คุณมาลาลูบไล้ศีรษะด้วยความรักใคร่หญิงกลางคนก้มลงจุมพิตที่หน้าผากลูกสาวอย่างแ่เบา
“แม่...แอ้อยู่ที่ไหน”หญิงสาวเอ่ยขึ้นเป็ครั้งแรกด้วยเสียงแหบพร่า
“ตอนนี้หนูอยู่โรงพยาบาลหมอบอกว่าอีกไม่นานก็กลับบ้านเราได้แล้วลูก” คุณมาลารีบตอบลูกสาว
“แอ้อย่าทำอย่างนี้อีกนะ รู้ไหมว่าพ่อกับแม่เป็ห่วงมากแค่ไหน”คุณอัศวินพูดออกมาทั้งเป็ห่วง ทั้งตำหนิ ที่ลูกสาวคิดสั้นแบบนี้
หญิงสาวน้ำตารื้นขึ้นก่อนจะเบือนหน้าหนี และหลับตาลง
“นี่คุณอย่าเพิ่งพูดอะไรมากเลย รอให้ลูกหายดีก่อน ค่อยกลับไปคุยกันที่บ้าน”คุณมาลาหันไปปรามสามีทันที เธอห่วงเหลือเกิน กลัวลูกสาวจะทำอะไรบ้า ๆ อีกครั้ง
“เฮ้อ...”คุณอัศวินถอนหายใจแรงออกมา เขาเองก็จนปัญญาจะทำอะไรมากกว่านี้อีกแล้ว
บ่ายแก่ ๆ ของวันประตูห้องพักหญิงสาว เปิดออกอย่างเร่งรีบ เข็มทิศพุ่งตรงเข้ามาหาเธอที่ข้างเตียงสีหน้ากระวนกระวายอย่างเห็นได้ชัด
“แอ้ เป็ไงบ้างทำไมเกิดเื่บ้า ๆ อย่างนี้”แฟนหนุ่มรีบปรี่เข้ามาพร้อมเอ่ยเสียงดังด้วยความเป็ห่วง
หญิงสาวเห็นชายหนุ่มตรงหน้าเธอยันกายขึ้น ก่อนจะรีบโผเข้าหาชายหนุ่มอันเป็ที่รักของเธอ
“ฮือออ...ฮืออ....”หญิงสาวร้องไห้ฟูมฟายอย่างหนัก น้ำหูน้ำตาไหลออกมาอย่างก๊อกน้ำรั่วเนื้อตัวสั่นเทาด้วยแรงสะอื้นหนัก ลืมแม้กระทั่งาแบนข้อมือที่อาจได้รับาเ็จากการเคลื่อนไหวที่เร็วและแรงจนเกินไป
ชายหนุ่มโอบกอดพร้อมลูบหลังหญิงสาวอย่าง้าปลอบประโลมเธอให้หายดี
ชายหนุ่มพอจะรู้เื่ที่บ้านเธออยู่บ้างแต่ด้วยฐานะเขาที่เพียงพอมีพอกิน จึงไม่อาจเข้าช่วยเหลือครอบครัวหญิงสาวได้เลยลำพังเพียงหญิงสาวคนเดียว เขาคิดว่าเขาคงสามารถดูแลเธอได้เป็อย่างดีแม้ว่าอาจจะไม่สามารถให้ความหรูหราแบบที่เธอเคยได้รับ แต่เขาก็พร้อมจะมอบความรักและการดูแลเอาใจใส่ต่อแฟนสาวได้แต่ถ้าต้องรับภาระทั้งครอบครัวเธอ เขาเองก็ค่อนข้างลำบากใจเช่นกัน
หลังจากแฟนสาวร้องไห้สักพักเสียงสะอื้นก็ค่อย ๆ เบาลง ชายหนุ่มดันกายหญิงสาวออกพร้อมยกมือสองข้างขึ้นปาดน้ำตาที่นองหน้า
“ไม่เป็ไรแล้วนะห้ามทำร้ายตัวเองแบบนี้อีก เข้าใจไหม” เข็มทิศ จ้องหน้าหญิงสาวนิ่งพร้อมพูดด้วยน้ำเสียงที่ดุและจริงจัง
กุลนารีได้แต่พยักหน้าหงึก ๆ รับก่อนจะทอดถอนหายใจออกมา
เข็มทิศประคองร่างหญิงสาวนอนลงเพื่อให้เธอได้พักผ่อน
หลังจากหญิงสาวหลับลงคุณอัศวินเดินไปหาชายหนุ่ม พร้อมตบไหล่เบา ๆ
“ฉันขอคุยด้วยหน่อย”พ่อหญิงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงด้วยความกังวลใจ
“ฉันรู้ดีว่าเราสองคนรักกัน แต่สถานการณ์ตอนนี้...” ชายชราท่าทางอิดโรยเขายกมือขึ้นลูบท้ายทอยอย่างชั่งใจ
“ฉันขอให้เธอเลิกยุ่งกับยายแอ้เสียฉันรู้ว่าที่ฉันพูดออกมาออกจะเห็นแก่ตัวสักหน่อย แต่เพื่ออนาคตที่ดีของลูกสาวฉันยายแอ้ต้องแต่งงานกับคุณคิมหันต์ เขาเป็คนเดียวที่จะช่วยประคองกิจการต่อไปได้”คุณอัศวินพูดขึ้นอย่างลำบากใจเป็ที่สุด
คุณมาลาเดินมากุมมือชายหนุ่มแน่นแม้ว่าตอนแรกเธอไม่ค่อยเห็นด้วยนักกับการคบหากันของลูกสาวกับชายหนุ่มคนดังกล่าวแต่ด้วยที่ผ่านมา เข็มทิศรักและดูแลลูกสาวตนเป็อย่างดี ทำให้เธอเริ่มใจอ่อนถ้าไม่เพราะครอบครัวที่กำลังร่อแร่อยู่ตอนนี้เธอคงไม่เห็นด้วยกับความคิดสามีเท่าไหร่นัก
“แม่ขอร้องมันเป็ทางเดียวที่จะช่วยครอบครัวเราและเป็ทางเดียวที่จะทำให้ยายแอ้สุขสบายอย่างที่เคยเป็”
“คุณพ่อ...คุณแม่...ผม...”เข็มทิศตัดพ้อออกมาด้วยน้ำเสียงแ่เบา