เชน มองออกไปด้านนอกซากปรักหักพัง พร้อมการแจ้งเตือน [เลเวลของคุณ ขึ้นไปถึง เลเวล19 แล้ว] ขณะดรอปไอเทม ขนหมาป่าทมิฬ วัตถุดิบระดับหายาก ถูกส่งเข้ามา
เขาพลางกล่าวพึมพำ เมื่อมองไปด้านในส่วนลึก ห่างออกไป ชนิดแทบไม่ได้ยินดี กับเลเวล อัพขึ้นมาของเขาสักนิด “บอสเกตเปิด ยังไม่จบอีกงั้นหรือ?”
เชน พลันเกิดความหงุดหงิด ขึ้นมาเล็กๆ ขณะกลัวเกตเปิด จะขยายตัวไปถึงโรงพยาบาลที่แม่อยู่
จู่ๆ มือที่บีบรัดจนแน่น จะทำให้โล่ป้องกันหนา แตกพังเสียหายทันที เมื่อเสียงแจ้งเตือนระบบดังขึ้นมา [ค่าความคงทน โล่ป้องกัน ลดเหลือ 0 ไอเทมพังเสียหาย จะถูกทำลายทันที]
เมื่อได้ยินเสียง แตกดัง โป๊ะ! เหมือนหลอดไฟที่ะเิออก
“ดันเผลอ ออกแรงบีบไปเสียได้ ไม่คิดว่าความคงทนจะหมดลงแล้ว”
แม้แต่ฮันเตอร์คนอื่นๆ เข้ามาหลบภัย เห็นหนุ่มน้อยอาลัย โล่ป้องกัน ยังพากันสูดลมหายใจ เย็น เข้าไปลึกจนเต็มปอด ไม่อยากคิด หากเป็่การต่อสู้ ที่โล่ป้องกันในมือ เชน แตกละก็ สภาพเด็กหนุ่มจะเป็อย่างไร
หัวหน้ากลุ่ม สิงขร รีบกล่าวขึ้นมา ขณะมองแทงค์ ภายในกลุ่มฮันเตอร์มาด้วยกัน…าเ็หนัก
“ตอนนี้เราคงต้องภาวนาให้ฮันเตอร์ระดับสูงมืออาชีพ ปิดเกตให้ได้แล้วล่ะ”
พร้อมคนอื่นๆ พยักหน้าอย่างเห็นด้วยที่สุด “อืมๆ เกตเปิดคราวนี้อันตรายเกินไป”
ชนิดฮันเตอร์บางคนพึ่งกลับมาจากบริษัท ยังคงสวมชุดยูนิฟอร์มทำงาน เข้ามาแสวงโชค โอกาส ยังพยักหน้า ไม่กล่าวขัดสิ่งใด
ข้อนี้ต่างก็ไม่มีใครคาดคิด เกตเปิด ที่นานๆ ที มีครั้ง ให้เหล่าฮันเตอร์ เข้ามาหาไอเทม ระดับสูง จะกลายเป็พื้นที่ เหมือนขุมนรก บนดินแดนโลกยามรัตติกาลไปเสียได้
เชน หูยังคงฟังฮันเตอร์คน อื่น ๆ พูดคุย… ทว่าสายตาของเขา ยังมองออกไปด้านนอก ส่วนนี้ สายป่านที่อยากเข้ามาขอบคุณ ยังต้องทำตัวนิ่ง คล้ายอีกฝ่าย ใจลอยไม่ได้อยู่ที่นี่
ก่อนแววตา เชน เผยความกระวนกระวายใจ ขณะได้ยินเสียงแววดังเข้ามา “แนวหน้า้าหน่วยสนับสนุนด่วน
“ใครยังไหว รีบไปช่วยแนวหน้าเร็วเข้า”
เชนครั้นคิดขยับตัว…แต่ทันใดนั้น เขาจะถูกมือสิงขรจับ ไว้ หมับ! ซึ่งไม่ต้องพูดอะไรกันมาก แค่มองแววตาก็เข้าใจความกังวลของอีกฝ่าย
เชนยิ้ม แห้งๆ ที่กล่าว “แนวหน้า้าหน่วยสนับสนุน หากเป็ไปได้ ผมยืมโล่ป้องกัน สหายของพี่ชายได้หรือเปล่า?”
สิงขร กล่าวเสียงหนักแน่นจริงจังขึ้นมาอีกครั้ง แม้แต่สายป่านยังคิดจะกล่าวเตือน “เ้าเอาจริงหรือ น้องชาย”
“ข้าก็เอาจริงซิ พี่ชาย!” เชนตอบอย่างไม่มีลังเลที่ใจเขาลอยเข้าไปยังเขตต่อสู้ด้านในแล้ว
หัวหน้ากลุ่ม สิงขร พลางโยนโล่เหล็ก อาบไปด้วยเืของสหาย แบบไม่ต้องคิดที่เห็นความมุ่งมั่น “พวกเราจะเปิดทางให้เ้า ฝ่าฝูงก็อบลิน เ่าั้ไป ให้เอง”
“อืมๆ” ซึ่งนี่อาจเป็ความช่วยเหลือเดียวที่จะทำให้ เชนได้ในตอนนี้
ส่วนของเชนเองก็พยักหน้า รับความช่วยเหลือพวกเขาไว้ “รู้แล้วน่า เอาแบบนั้นก็ได้ พี่ชาย” พร้อมเชน ถือจับโล่เหล็กไว้มั่น เขาก็พุ่งตัวออกไปตามถนนสายหลัก อย่างคล่องแคล่วว่องไว
มันก็เป็ไปตามคาด พวกก็อบลิน แอบซ่อนหลังกำแพง ตึกสูงพังถล่ม ส่งการโจมตีลงมาหาเชนไม่ขาด
ส่วนนี้เอง สายป่าน ใช้ [สกิลธนูมองตาเหยี่ยว] ง้างสายธนูจนตึง ยิงจากระยะไกล เกือบ500เมตร สังหารพวกก็อบลิน ตามตึก เบนความสนใจ เชนจะพยักหน้า มาให้พวกเขาในตอนท้าย
พริบตาเดียวร่างของเชน จะหายไปตามซอกตึก พังถล่มลงมา…ซึ่งมาโผล่อีกที ก็เห็นสภาพการณ์ต่อสู้ เบื้องหน้าอย่างชัดเจน
สถานการณ์สู้บอสตอนนี้ ค่อนข้างเลวร้าย เมื่อเห็นศพฮันเตอร์ กองเกลื่อนกลาด ซึ่งส่วนใหญ่าเ็หนัก แทบเจียนตาย กลิ่นคาวเื ทำให้เชนแทบสำรอก พิซซ่าผู้จัดการร้าน ออกปากแล้ว
“บ้าชัดๆ ที่นี่มีบอสเลเวล50…คนในทีมของข้าตายไปตั้งหลายคน เชียว” ชายคนนั้นสบถด่า พร้อมพยุงสหายออกมา แต่ก็มีอีกหลายคนกลับมา พร้อมร่างไร้ลมหายใจ
ครั้นเห็นได้ชัดพวกที่รอด ออกมา เป็กลุ่มฮันเตอร์ที่ถอยหนี พวกเขาเผยความสิ้นหวัง ปรากฏออกมาจากภายในแววตา ชนิดไม่อาจเก็บซ่อนได้
เชน ลอบกลืนน้ำลายลงคอดัง อึก! เมื่อได้ยินเสียงเรียก “ขอสายสนับสนุน ช่วยทางนี้ด่วน” เขาก็รีบดึงสติตนเอง กลับมาจดจ่อกับภาพเบื้องหน้า
อีกด้านเองก็มีเสียงขอความช่วยเหลือ ด้วยความตระหนกเช่นกัน “ขอสายสนับสนุนให้แนวหน้าก่อน พวกเขาเริ่ม จะยันบอสกันไว้ ไม่อยู่แล้วนะ!”
ฮันเตอร์หญิง โรงเรียนราชสีห์คำราม ที่อยู่สายสนับสนุน ปราณมานาหมด จนต้องขอสายสนับสนุน ให้ กลุ่มแนวหน้าแล้วตอนนี้ ขณะนางรีมานาไม่ทัน
แม้แต่เชนที่เหลือบไปเห็น โรงเรียนทุนร่วมจีน เสินหลัว พากันหนีออกมา เขากล่าวพึมพำทันใด “คงไม่ใช่ว่า อาเวย อยู่ที่นี่ด้วยหรอกนะ”
ขณะขบคิด เชน เร่งสับฝีเท้า ออกหน้าไปอย่างไม่มีลังเล ที่กล่าวขึ้น “ข้าเป็สายสนับสนุน!”
หญิงสาวพยายามกันมือ ปรามไว้ ต้องยอมปล่อยอีกฝ่ายไป อย่างช่วยไม่ได้ แม้จะมองออกว่าเชน ระดับเลเวลต่ำเกินไปก็ตาม
ซึ่งเชนเห็นกลุ่มฮันเตอร์ จากโรงเรียนหัวกะทิ ไม่ว่าจะเป็โรงเรียนคริสเตียน โรงเรียนราชสีห์คำราม มาพร้อมโรงเรียนร่วมทุนที่เชนอยู่
สภาพพวกเขาย่ำแย่ทุกคน ก็สร้างความเสียหาย ให้บอสพยัคฆ์สมิงลายกนก ได้ไม่ถึง30เปอเซ็น ของเืมัน เสียด้วยซ้ำ
แม้แต่ รุ่นพี่ริน ร่างที่ปลิวกระเด็น กระอักเืออกมาคำโต ที่กระแทกซากกำแพงอีกฝั่ง ซึ่งเชนเข้าไปดู ยังคิดหนัก ที่จะอัพสกิล ฟื้นฟูHP มาใช้ดีหรือไม่
ขณะรุ่นพี่รินกล่าวออกมาตอนท้าย ที่เห็นใบหน้า คุ้นเคยอีกครั้ง แววตาใกล้สิ้นสติของ นาง เบิกขยายรูม่านตาดำ ขึ้นมา ทันที “รุ่นน้อง เชน เ้ามาอยู่ที่นี่ ได้อย่างไร?”
ทว่าเสียงของรุ่นพี่ริน แทบจะแ่หมดแรง คิดจะห้ามปราม เชน อย่าเข้าไป
ฮันเตอร์ในทีมนาง จะพุ่งเข้ามารับรุ่นพี่ริน ถอยออกไปจากเขตอันตราย อย่างรวดเร็ว วูม!
เชน เห็นเช่นนั้น เขาผ่อนลมหายใจเล็กๆ ที่แววตาจริงจัง มองไปเบื้องหน้า เขาจะกล่าวเสียงหนักแน่น ที่เห็นอาเวยช่วยเสริมการโจมตีสนับสนุน บอสพยัคฆ์สมิงลายกนก ความอันตราย อาจเทียบเท่าภัยพิบัติย่อมๆ
“ทุกคน รีบถอยไปเพิ่ม HPก่อน ส่วนบอส ผมจะล่อ มันไว้ให้เอง”
เมื่อฮันเตอร์ หลายคนได้ยินเสียงที่ดังขึ้นจากปาก เชน หลายคนที่ได้โอกาส แม้จะไม่รู้เสียงมาจากใครก็ตาม ต่างก็พากันถอยกรูด อย่างว่องไว
อาเวย ถอยกลับมาในเสี้ยววินาทีนั้น เขาเห็นเชนวิ่งออกหน้า ตัดกับเขาไปอีกด้าน ชายอ้วนสมบูรณ์ถึงกับสบถออกมา ที่ปรายหาตาเห็นสหาย แทบไม่อยากเชื่อ “ไอ้กร๊วก เชน เป็เ้างั้นหรือ?”
ซึ่งอาเวย หน้ามืดครึ้มน้อยๆ ไม่รู้เชนคิดทำอะไรกันแน่ “นั้นมันฆ่าตัวตายชัดๆ เลยนะ” ครั้นกล่าวคำพูดออกมาในตอนท้าย อาเวยถึงกับหยุดฝีเท้า ลงทันที แต่ก็รับรู้สภาพของเขาไม่อยู่ในจุดพร้อมสมบูรณ์ไปช่วย
551
