เสี่ยวหง@เดินทางมาถึงหมู่บ้านแห่งหนึ่ง แต่ทว่าที่นี่กลับเงียบเชียบ ไม่เห็นมีใครสักคนอยู่เลย พอเดินไปได้สักพักหนึ่งก็ได้ยินเสียงโห่ร้อง และเห็นชาวบ้านกำลังแห่อะไรบางอย่าง เสี่ยวหง@สนใจใคร่รู้จึงตามไปดู
“ช่วยด้วย ช่วยด้วย ข้ายังไม่อยากตาย” หญิงสาวสวยคนหนึ่งถูกจับมัดติดกับไม้ที่อยู่บนแพ ในสภาพยืน
เสี่ยวหง@ใมาก ที่เห็นชาวบ้านพากันลอยแพหญิงสาวอย่างไม่ใยดี
“ช่วยด้วย ได้โปรดเถอะ อย่าฆ่าข้าเลย” หญิงสาวร้องขอชีวิต
“เ้าจงเสียสละเพื่อชาวบ้านเถอะนะ การบูชายัญครั้งนี้จะช่วยทำให้ฝนตก ชาวนาชาวไร่จะได้ปลูกพืชผลได้ไง” นักพรตกล่าว
เสี่ยวหง@เห็นชาวบ้านรุมมองเป็จำนวนมาก แทบจะแทรกตัวผ่านไปไม่ได้เลย เลยรีบแว๊บตัวไปที่ปลายน้ำทันที หวังเพื่อที่จะช่วยชีวิตหญิงสาวผู้นั้นไว้
เสี่ยวหง@กำลังะโน้ำไปช่วยแต่ทว่าไม่ทันเสียแล้ว อยู่ดีๆ ปิศาจตนหนึ่งได้กลืนกินหญิงสาวไปต่อหน้าต่อตา พร้อมกับหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย
“บ้าจริง มันเป็ปิศาจอะไรกันเนี่ย ทำไมถึงทำอะไรรวดเร็วปานนี้” เสี่ยวหง@ใในฤทธิ์เดชของปิศาจตนนี้
“มันคือ ปิศาจเหยี่ยวดำ พอมันเห็นเหยื่อ มันก็ตะครุบทันที แล้วมันมีฤทธิ์เดชมาก ทำอะไรรวดเร็วมากจริงๆ” เ้าหนูน้อยกล่าว
“แม้กระทั่งเ้าก็กำจัดมันไม่ได้หรอ” เสี่ยวหง@กล่าว
“อย่าว่าแต่กำจัดเลย แค่จะไปทักมันเฉยๆ ยังไม่ทันเลย” เ้าหนูน้อยกล่าว
“อย่างนี้ชาวบ้านก็มีอันตรายล่ะสิ” เสี่ยวหง@ยังคงห่วงชาวบ้าน
“พวกเราไปตั้งหลักกันก่อนเถอะ จะได้สอบถามความเป็มาด้วย” เ้าหนูน้อยเสนอความคิด
“นั่นสิ ทำไมชาวบ้านถึงโหดร้ายถึงเพียงนี้ ทำไมถึงกล้าสละชีวิตหญิงสาวตาดำๆ ได้ลงคอ” เสี่ยวหง@หวังจะพาเ้าหนูน้อยไปพักที่โรงเตี๊ยม แต่ทว่าอยู่ดีๆ นางก็ได้ยินเสียงร้องไห้ เสี่ยวหง@จึงไปหยุดอยู่ที่บ้านหลังหนึ่ง แล้วเข้าไปสอบถามหญิงผู้นั้น
“ท่านป้าเสียใจด้วยเื่อะไรกันคะ” เสี่ยวหง@สอบถามทันที
“ฮือ ฮือ ป้าได้สูญเสียลูกสาวไปแล้ว ชาวบ้านบังคับให้นางสละชีวิตเพื่อทำการบูชายัญให้เทพเหยี่ยว” ท่านป้าเล่า
“แล้วทำไมท่านป้าถึงยอมล่ะคะ” เสี่ยวหง@สอบถามต่อ
“ป้าไม่ได้ยอม แต่ชาวบ้านมารุมจับกุมตัวลูกสาวป้าไป” ท่านป้าเล่าทั้งน้ำตา
“แล้วทำไมถึงต้องเป็ลูกสาวของป้าด้วยคะ” เสี่ยวหง@สงสัย
“ลูกสาวป้าเป็สาวพรหมจรรย์ ชาวบ้านหลงเชื่อนักพรตท่านหนึ่ง ท่านบอกว่าต้องบูชายัญด้วยหญิงสาวพรหมจรรย์เท่านั้นถึงจะช่วยให้ฝนตกตาม้าได้ นี่เห็นมั้ย ไม่เห็นมันจะช่วยให้ฝนตกได้เลย แล้วป้าก็ต้องสูญเสียลูกสาวไป ฮือ ฮือ” ท่านป้าเสียใจอย่างมาก
“หนูอาจจะช่วยอะไรไม่ได้ แต่ท่านป้าต้องเข้มแข็งอยู่ต่อไปนะคะ ไม่งั้นดวงิญญาลูกสาวของป้าจะเป็ห่วงท่านมาก และจากไปไม่สงบ” เสี่ยวหง@จำต้องกล่าวเช่นนั้น
“ป้าจะพยายามก็แล้วกัน” ท่านป้ากล่าว
เสี่ยวหง@ทำได้แต่ปลอบใจท่านป้าเท่านั้น เพราะนางไม่อาจช่วยชีวิตลูกสาวท่านป้าได้ เพราะปิศาจร้ายกาจจนเกินไปจริงๆ นางเดินจากมาด้วยสีหน้าที่เศร้าหมอง
“อย่าโทษตัวเองเลยนะเสี่ยวหง เ้าพยายามถึงที่สุดแล้วจริงๆ พวกเราค่อยคิดหาทางช่วยหญิงสาวคนอื่นๆ กันเถอะ” เ้าหนูน้อยกล่าว
“อะไรนะ ยังจะมีอีกงั้นหรือ” เสี่ยวหง@คิดว่าแค่นี้มันก็โหดร้ายมากเกินพอแล้ว
“ตราบใดที่ฝนยังไม่ตก ชาวบ้านไม่หยุดเพียงเท่านี้แน่” เ้าหนูน้อยคาดการณ์
“การบูชายัญไม่ได้ช่วยอะไรสักหน่อย อีกอย่างหน้าที่ทำให้ฝนตก มันถูกกำหนดโดยเทพเ้าสมุทร และท่านเ้าสมุทรก็ไม่ได้หวังให้ใครมาสละชีวิตแบบนี้ด้วย” เสี่ยวหง@กล่าวเพราะรู้จักเทพเ้าสมุทรเป็อย่างดี
“ทำอย่างไรได้ มันเป็ที่พึ่งทางใจ และคิดว่านักพรตคนนั้นอาจพูดจาโน้มน้าวเก่งมาก ชาวบ้านถึงยอมเชื่อ” เ้าหนูน้อยคาดการณ์
“คงต้องตั้งหลักคิดหาทางช่วยจริงๆ ตอนนี้รู้สึกว่าหัวมันตื้อมากเลย คิดอะไรไม่ออกจริงๆ” เสี่ยวหง@เหนื่อยล้าทั้งกายใจ นางจึงไปพักที่โรงเตี๊ยม
และเหตุการณ์ก็เป็เช่นเดิม ท่านจอมมารร่ายมนตร์ให้นางนอนหลับสบาย ส่วนท่านก็แปลงกายมาเป็จอมมารแล้วนอนกอดนางไว้ไม่ยอมปล่อย แต่ทว่าในคืนนั้นเสี่ยวหง@กลับนอนละเมอ
“ไม่ อย่าทำร้ายนางนะ เ้าปิศาจชั่ว” ไม่เพียงเท่านั้นยังละเมออีกว่า “ข้าต้องเปิดโปงเ้าให้ได้ นักพรตจอมหลอกลวง” เสี่ยวหง@ละเมอภายใต้อ้อมกอดของท่านจอมมาร
ท่านจอมมารที่นอนกอดนางอยู่ ก็คอยลูบหัวเสี่ยวหง@เพื่อให้หลับสบายขึ้น และกล่าวว่า “เ้าช่างห่วงใยมนุษย์มากเสียจริงๆ นะ เ้าควรห่วงตัวเองบ้างนะ หนานยี่”
เช้าวันรุ่งขึ้นเสี่ยวหง@ตื่นขึ้นมา มักจะเห็นเ้าหนูน้อยรออยู่ที่โต๊ะทานข้าวเรียบร้อย เลยว่า “ทำไมเ้าถึงตื่นก่อนข้าประจำเลยล่ะ”
“ข้าเป็หนูนะ ประสาทััย่อมดีกว่ามนุษย์เป็ธรรมดา ข้าได้ยินเสียงเพียงนิดเดียว ข้าก็ตื่นแล้วล่ะ” เ้าหนูน้อยรีบแก้ตัว
เมื่อเสี่ยวหง@แต่งตัวเสร็จ ก็รีบพาเ้าหนูน้อยไปทานอาหาร แล้วสำรวจหมู่บ้าน จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์ซ้ำรอย เพราะอยู่ดีๆ กลุ่มชาวบ้านก็พากันกรูไปที่บ้านหลังหนึ่ง แล้วจับตัวลูกสาวของคนในบ้านหลังนั้นอีกแล้ว
“ปล่อยลูกสาวของข้าเดี๋ยวนี้นะ อย่าจับนางไป” พ่อแม่หญิงสาวพยายามห้ามปราม
“ท่านพ่อ ท่านแม่ ช่วยข้าด้วย ฮือ ฮือ ข้ายังไม่อยากตาย” ลูกสาวที่ถูกจับกุมพยายามเรียกให้พ่อแม่ช่วย
“หยุดเดี๋ยวนี้นะ! ท่านต้องฆ่าคนไปอีกเท่าไหร่กัน ข้าไม่เห็นว่าการบูชายัญมันจะช่วยอะไรได้เลย ถ้าช่วยได้จริง ฝนก็ต้องตกไปั้แ่เมื่อวานแล้วสิ แล้วนี่เห็นมั้ยยังไม่เห็นเม็ดฝนแม้แต่นิดเดียว” เสี่ยวหง@กล่าว
“ท่านเทพเหยี่ยวยังไม่พอใจต่างหาก ท่าน้าสาวพรหมจรรย์อีก” นักพรตกล่าว
“ข้าก็เป็สาวพรหมจรรย์เหมือนกัน ให้ข้าไปแทนนางสิ” เสี่ยวหง@รีบเสนอ
“ไม่ได้นะ เสี่ยวหง” เ้าหนูน้อยรีบห้ามปราม
นักพรตมองั้แ่หัวจรดเท้า แล้วกล่าวว่า “เอ่อ คือ ท่านเทพเหยี่ยวเลือกหน้าตาด้วย ท่าน้าสาวสวยเท่านั้น หน้าตาอย่างเ้ามันอัปลักษณ์เกินไป”
“มันจะใช่แน่หรอ ท่านนักพรต” เสี่ยวหง@คิดว่ามันต้องมีอะไรมากกว่านั้นแน่ เพราะนางเห็นปิศาจเหยี่ยวเขมือบเหยื่อ โดยไม่ดูหน้าตาสักนิด
“อย่าเสียเวลาเลย รีบจับกุมนางไปเร็วเข้า ถ้าช้าเกินไปอาจไม่ทันการณ์ ข้าต้องทำพิธีให้นางคืนนี้ก่อน พรุ่งนี้ถึงดำเนินการบูชายัญได้” นักพรตกล่าว
ชาวบ้านที่หลงเชื่ออย่างไม่ลืมหูลืมตาก็พากันจับกุมตัวลูกสาวหน้าตาดีไปอย่างไร้ปราณี
เสี่ยวหง@ไม่อาจช่วยอะไรได้เลย ก็เลยมีแผนว่าจะช่วยเหลือหญิงสาวในคืนนี้