เพียงเห็นเบอร์ที่โทรมา สีหราชก็ยิ้มกว้าง แต่แววตากลับแดงและดุร้าย “สวัสดีเสือ ไม่เจอกันนานสบายดีไหม”
พยัคฆ์งงว่าคนที่ทักทายเขาเป็ใครทำไมถึงได้พูดเหมือนกับรู้จักเขามานานแรมปีแล้วไอ้เสียงที่ได้ยินมันก็คุ้นหูประหลาด
“สวัสดีครับไม่ทราบว่าคุณเป็ใคร ได้เบอร์ผมมาได้ยังไงครับ”ด้วยความอยากรู้พยัคฆ์เลยเอ่ยถามกลับไปเสียงนุ่มนวล
“อ้าว!!” สีหราชแกล้งทำน้ำเสียงใ“นี่ไม่เจอกันเพียงแค่สองสามปีนายถึงกับจำฉันไม่ได้เชียวหรือเสือฉันสิงห์...พี่ชายนายไง”
สีหราชตอบกลับยิ้มๆ สายตาก็มองไปที่บุษย์น้ำพราวที่เดินตามมารดาเขาไม่ห่างกระทั่งวาสิตาเดินเข้าห้องน้ำ ถ้าเป็ไปได้หญิงสาวก็เกือบจะขอเข้าไปด้วย
พยัคฆ์รีบเดินออกไปนอกห้องนอนด้วยเพราะกลัวว่าเสียงของเขาจะไปรบกวนคนที่กำลังนิทราอยู่ให้ตื่นขึ้นมาตอนนี้เขาไม่อยากที่จะรับศึกสองด้านพร้อมๆ กัน
“ไอ้สิงห์!!”
“โธ่!! น้องรักอย่าเรียกให้มันดังนักซิเดี๋ยวหูพี่ก็แตกกันพอดี” สีหราชเล่นลิ้นกลับมา “พอดีว่าพี่ได้ข่าวว่าวันนี้เป็วันแต่งงานของแกไม่ใช่หรือไงแต่โทษทีน่ะ เผอิญว่าพี่คนนี้ไปร่วมงานของแกไม่ได้ซะด้วย”
“ถึงแกมาได้ฉันก็ไม่ให้แกเข้าไปเป็เสนียดในงานฉันหรอกไอ้สิงห์”พยัคฆ์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราดนึกถึงครั้งสุดท้ายที่เขาเจอกับสีหราชแล้วเจ็บใจไม่หาย วันนั้นถ้าเขาไม่เมานะมีหวังมันต้องไปนอนให้น้ำเกลืออยู่โรงพยาบาลแล้วไม่ใช่เขาที่ต้องพาร่างสะบักสะบอมกลับไปให้คุณย่าด่า
“เหรอ...น้องรัก”สีหราชหัวเราะและเดินไปหาบุษย์น้ำพราวที่กำลังนั่งคุยกับมารดาเขาอยู่และก้มลงหอมแก้มหญิงสาวอย่างรวดเร็ว
“อุ้ย!” หญิงสาวร้องอุทาน ยกมือจับใบหน้าที่ถูกจมูกโด่งๆกดหาพร้อมกับรีบลุกขึ้นวิ่งไปนั่งด้านหลังวาสิตาทันทีดวงตากลมโตเป็ประกายหวาดกลัว
“ว่าแต่แกแน่ใจหรือเปล่าเสือว่าแกจะได้แต่งงานกับคุณหนูบุษย์น้ำพราวคนสวยจริงๆ น่ะไม่ใช่ว่าภายในงานมีแต่เ้าบ่าวและแเื่ ส่วนเ้าสาวก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย”
“แกหมายความว่าไงไอ้สิงห์”พยัคฆ์ถามกลับด้วยน้ำเสียงโกรธเกรี้ยว อยากจะรู้จริงๆ สีหราชอยู่ที่ไหนทำไมถึงได้ล่วงรู้เื่ราวของเขาดีนัก ไม่ว่าเขาจะทำอะไรจะต้องถูกขัดขวางหรือไม่ก็ทำให้เื่ที่คิดว่าจะง่ายกลายเป็เื่ยากเสียทุกครั้งไป
“นี่ๆ เรียกชื่อฉันให้มันดีๆ หน่อยซิน้องรักเดี๋ยวก็ไม่บอกข่าวดีให้ฟังเอาซะเลย” สีหราชเดินไปนั่งบนเก้าอี้รับแขกเขาเอนกายไปด้านหลัง สองขายกขึ้นไขว้กันแล้วก็วางบนโต๊ะจนมารดาหันมาเห็นและชี้มือมาให้เขาว่าท่านไม่ชอบ ชายหนุ่มถึงต้องเอาลง
สีหราชเลิกคิ้วให้บุษย์น้ำพราวที่มองมาอย่างสมน้ำหน้า
“ก็ไม่มีอะไรมากหรอกนะเสือเผอิญว่าฉันเห็นแกไม่ค่อยจะชอบผู้หญิงเรียบร้อยอย่างคุณหนูบุษย์น้ำพราวคนสวยสักเท่าไหร่ก็เลยคิดว่าจะขอเขาหอแทน แกคงไม่ว่านะ”สีหราชพูดจบก็รีบกดสายและปิดโทรศัพท์หนีทันที ป่านนี้พยัคฆ์คงจะต้องแทบเต้นเป็เ้าเข้าแล้วเสียดายไม่ได้เห็นสภาพของคุณหญิงอมรานี่นะซิ
พยัคฆ์วางสายอย่างเจ็บใจแต่ไม่ทันที่เขาจะได้จัดการทำอะไรก็มีอีกสายโทรเข้ามาชายหนุ่มรีบปรับเสียงเป็รื่นเริง
“สวัสดีครับคุณย่ามีอะไรหรือครับ” พยัคฆ์ถามเสียงเรียบพร้อมกับเดินไปเอนตัวลงนอนเคียงข้างบุษย์น้ำเพชรอย่างสบายอารมณ์มือเขาหยิบเส้นผมนุ่มขึ้นมาดมดอม แต่ในสมองยังครุ่นคิดเื่ที่ฟังจากสีหราชไปด้วยจนแทบไม่ได้ฟังคำถามของผู้เป็ย่า
“แกอยู่ไหนนะตาเสือ รู้ไหมว่าเกิดเื่ใหญ่แล้ว”คุณหญิงอมราถามเสียงสั่นดังสุดเท่าที่จะเอ่ยได้ การหายตัวของพยัคฆ์ที่ควรจะถึงบ้านั้แ่เมื่อเช้าตรู่ก็คือเื่ใหญ่มากแล้วไหนจะอีกเื่ที่รับรู้มาอีกเล่ามันใหญ่โตและหนักหนาเสียจนฟ้าจะถล่มโลกจะทลายอย่างนั้นแหละ
“อยู่คอนโดฮะ ว่าแต่เื่ใหญ่ที่ย่าว่า มันเื่อะไรหรือฮะ”พยัคฆ์ถาม แต่เขาก็ไม่ได้อยากจะรู้คำตอบจากคุณย่า นอกจากสิ่งที่ตัวเอง้าคือให้คุณหญิงอมราเปลี่ยนตัวเ้าสาวให้
“น้อง...น้องหายตัวไปแล้วตาเสือ”เพียงแค่ได้ยินคำพูดจากคนเป็ย่าก็ทำให้พยัคฆ์เข้าใจความนัยของคำพูดสีหราชทันทีไอ้บ้านั่นคงจะได้ตัวบุษย์น้ำพราวไปแต่ก็ดีเพราะเขาเองก็ไม่ได้อยากแต่งงานกับหญิงสาวอยู่แล้ว
‘ฉันน่าจะขอบใจแกมากว่าวะไอ้สิงห์ที่ทำให้เื่ยากๆกลายเป็เื่ง่ายไปในพริบตา’
“หือ...น้อง...น้องไหนฮะย่า ผมมีน้องด้วยหรือครับ”
“ตาเสือ!!” คุณหญิงอมราตวาดแว๊ดมาตามสายท่านกลุ้มใจจะแย่อยู่แล้วกับการหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยของสองสาวบุษย์น้ำพราวและบุษย์น้ำเพชรเกษมศิริกรณ์
อีกทั้งวันนี้ก็เป็วันสำคัญด้วย ถ้าหากไม่มีเ้าสาวไปร่วมในพิธีแต่งงานแล้วท่านจะเอาหน้าไปไว้ไหนเกียรติยศและหน้าตาที่สะสมไว้จะต้องถูกเหยียดหยามและสมน้ำหน้าจนแทบไม่กล้าออกจากบ้านกันแหละทีนี้
“ครับคุณย่า” พยัคฆ์เล่นลิ้น “ก็ผมมันลูกคนเดียว ไม่มีพี่น้องนี่ฮะย่าเล่นพูดแบบนี้ จะไม่ให้ผมใได้ยังไงกันล่ะ”
“ตาเสือ!!” คุณหญิงอมราตวาดแว๊ดใส่หลานรักอีกครั้ง“แกมัวเล่นลิ้นอยู่ได้ รีบกลับมาบ้านด่วนเลยนะอย่าให้ย่าต้องบุกไปลากตัวแกถึงคอนโด”
“โธ่คุณย่าฮะ จะซีเรียสไปทำไมกัน เดี๋ยวก็แก่เร็วหรอกฮะเื่เล็กน้อยเองเดี๋ยวก็จบ”
“แกจะไม่ให้ย่าเครียดได้ไงตาเสือ หนูน้ำพราวกับหนูน้ำเพชรหายตัวไปนะแกรู้บ้างไหม”
“รู้ครับ”
“แกหมายความว่าไงตาเสือ แกทำอะไรน้อง”
“เปล่านี่ฮะ ผมไม่ได้ทำอะไร แต่น้ำเพชรต่างหากเป็คนทำ”พยัคฆ์ตอบอย่างเล่นลิ้นและหันไปหอมแก้มนุ่ม มือใหญ่โอบรอบลำตัวบอบบางปลายนิ้วก็ไล้ไปบนแผ่นหลังเนียน
“ตาเสือ” คุณหญิงอมราทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้รับแขกในบ้านอย่างอ่อนแรงแค่ได้ยินเพียงแค่นั้นท่านก็รู้แล้วว่าบุษย์น้ำเพชรจะต้องเสียทีหลานรักของท่านไปเสียแล้วนี่ท่านจะต้องถูกครอบครัวเกษมศิริกรณ์ถอนหงอกกี่เส้นกันละนี่คิดแล้วก็กลุ้มกับพฤติกรรมของหลานชายจริงๆ
“คุณย่าฮะ อย่าเรียกเสียงดังมากซิครับเดี๋ยวน้ำเพชรตื่น”พยัคฆ์ส่งเสียงตักเตือนไป “ตอนนี้ผมว่าคุณย่าควรจะทำใจเย็นๆและไปขอเปลี่ยนตัวเ้าสาวให้ผมก่อนดีกว่าฮะ”
“แกทำอย่างนี้ได้ไงเสือ”
“ช่วยไม่ได้นี่ฮะ ก็น้ำเพชรเขาดันมาอาละวาดใส่ผมก่อนทำไมกันผมก็แค่จัดการสั่งสอนนิดๆ หน่อยๆ เท่านั้นเอง คุณย่าอย่ามาชวนผมคุยมากซิครับไปจัดการเื่เปลี่ยนตัวเ้าสาวให้ผมก่อนดีกว่าส่วนเื่น้ำพราวเดี๋ยวผมจะเล่าให้ฟัง” ชายหนุ่มรีบบอกคนเป็ย่าและรีบวางสายทันทีเมื่อรู้สึกว่าคนที่นอนอยู่เคียงข้างเริ่มมีการขยับตัว
บุษย์น้ำเพชรส่งเสียงร้องครางผะแ่เ็ปไปทั้งเรือนกายและไปหนักที่ส่วนกลางของลำตัวจนแทบไม่อยากจะลืมตาตื่นจากที่นอนอันแสนจะอบอุ่น แต่ก็ทำไม่ได้เมื่อห้องที่เธออยู่นี้ไม่ใช่ห้องของตัวเอง
น้ำตาอุ่นเอ่อไหลออกมาทั้งที่ยังไม่ลืมตาตื่นดี เพราะความรู้สึกต่างๆในร่างกายมันบอกดีอยู่แล้วว่าอะไรเป็อะไร
“จะร้องไปทำไมน้ำเพชร เธอควรจะดีใจมากกว่านะที่สามารถช่วยเหลือพ่อเธอและครอบครัวของเธอให้รอดพ้นจากการล้มละลายได้”พยัคฆ์เอ่ยอย่างรำคาญเมื่อเห็นน้ำตาของหญิงสาว
“นายไม่ใช่ฉันนี่ ที่จะได้ไม่เ็ปกับสิ่งที่สูญเสียไปนะ”บุษย์น้ำเพชรสวนกลับไปในทันที ด้วยความเ็ปทั้งร่างกายและจิตใจ
ครอบครัวปาสัยสุนัยที่เธอได้รู้กิตติศัพท์นั้น ร้ายกาจกันเกือบทุกคนคุณหญิงอมราผู้เป็ย่าแม้จะมีวัยถึง 80 ปีแล้วแต่ก็ยังไม่ยอมปล่อยบังเหียนให้สหัสเทพลูกชายได้บริหารงานแต่กลับยกหน้าที่การบริหารให้พยัคฆ์ซึ่งเป็หลานชายเป็คนดูแลกิจการทุกอย่างแต่ก็ยังกุมอำนาจใหญ่ไว้ในมือ ส่วนพยัคฆ์นอกจากเื่ผู้หญิงแล้วเขาก็ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงที่ล้มกิจการใหญ่ ๆของใครมาแล้วหลายราย
“แล้วเธอคิดว่าการที่เธอร้องไปนี่มันช่วยอะไรได้หรือไง”ชายหนุ่มเอ่ยถามกลับ “ฉันว่าเธอรีบอาบน้ำแต่งตัวและไปเป็เ้าสาวให้ฉันแทนพี่สาวเธอดีกว่ามั้ง”
“หมายความว่าไง” หญิงสาวถามด้วยความไม่เข้าใจพร้อมกับคว้าผ้านวมขึ้นมาปกปิดร่างกายจากสายตาคมดุที่กวาดมองไปทั่วร่างอย่างถือสิทธิ์และความเป็เ้าของ
“ก็ไม่ได้ว่าไง แค่รู้ว่าพี่สาวเธอถูกไอ้สิงห์จับตัวไปและวันนี้เพื่อไม่ให้ครอบครัวฉันต้องได้รับความอับอายขายหน้าเธอก็เลยต้องกลายเป็เ้าสาวของฉันแทนไงบุษย์น้ำเพชร”
บุษย์น้ำเพชรค้อนขวับกับคำพูดหมาไม่รับประทานของอีกฝ่าย
“เธอน่าจะดีใจนะน้ำเพชร เพราะมีผู้หญิงตั้งหลายคนที่พยายามจะจับฉันแต่ฉันกลับยอมมาแต่งงานกับเธอแทนนะ”
“ทำอย่างกับว่าฉัน้ามันมากอย่างนั้นแหละ”หญิงสาวตอกกลับอย่างเจ็บใจที่ต้องมาพลาดท่าเสียทีให้ชายหนุ่ม
“ช่วยไม่ได้ เพราะการที่พ่อเธอเอาเงินฉันไปตั้งร้อยล้านแลกกับการที่ฉันได้นอนกับเธอแค่คืนเดียวมันไม่คุ้มกันเลยนี่น่า”นิ้วยาวไล้ไปตามแขนเรียวของคนที่พยายามสะบัดหน้าหนี เพราะไม่อยากจะมองเขา
บุษย์น้ำเพชรมองใบหน้ายิ้มๆ และคำพูดดูถูกของอีกฝ่ายแล้ว อยากจะประทับฝ่ามือลงไปบนใบหน้าคมหล่อนั้นสักทีคอยดูนะไอ้บ้าเสือ ถ้าฉันไม่เอาคืนนายก็อย่ามาเรียกฉันว่าบุษย์น้ำเพชรละกันฉันจะทำให้นายหลงรักจนหัวปักหัวปำ แล้วเมื่อถึงวันนั้นฉันจะเฉดหัวนายทิ้งให้เหมือนกับหมาที่มันถูกทิ้งอยู่ข้างถนนเลยคอยดู
หญิงสาวฝากคำอาฆาตไว้ ก่อนที่จะลากผ้าห่มปกปิดร่างกายไปหยิบเสื้อผ้าที่หล่นเกลื่อนกลาดอยู่บนพื้นพาเข้าไปในห้องน้ำรีบจัดการตัวเองจนเรียบร้อยและทำตามคำสั่งพยัคฆ์ด้วยความจำใจและเคียดแค้น
1K
![รวมเรื่องสั้น NC เน้น ๆ แนวจีนโบราณ [ PWP ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1781765114_43486255.webp)
