.jpg)
:crispy cream
.
.
.
"หา! นายบ้าไปแล้วหรอนัมจุน"
ซอกจินโพล่งออกมาเสียงดัง หลังจากที่ฟังคำบอกเล่าทั้งหมดของนัมจุนแล้ว
"พี่ อย่าเสียงดังดิ เดี๋ยวคนอื่นก็ได้ยินหรอก"
"..."
ริมฝีปากหยักค่อยๆเม้มเข้าหากันแน่นราวกับพึ่งนึกขึ้นได้ว่าพวกเขากำลังนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น
ห้องที่มักจะเป็สถานที่รวมตัวของพวกเขาเสมอ
"เออ นั่นแหละ ตกลงนายกำลังสงสัยว่าวีคบกับยุนกิใช่มั้ย"
"ใช่" นัมจุนพยักหน้ารับ ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเซ็กส์ที่เขาได้จากยุนในค่ำคืนนั้นมันเด็ดดวงมากแค่ไหน
หากแต่การแสดงออกของแทฮยองที่มากเกินไป กำลังทำให้นัมจุนรู้สึกกังวล...
เออ ยอมรับก็ได้ว่าอยากได้อีก พอใจยัง
ครั้นจะให้เขาเดินเข้าไปถามยุนกิตรงๆมันก็ค่อนข้างที่จะกระดากปากไปเสียหน่อย และถ้าให้นัมจุนคาดคะเนถึงสถานการณ์ที่อาจจะเกิดขึ้น
ก็คงจะหนีไม่พ้นรอยยิ้มล้อเลียนจากมินยุนกิอีกนั่นแหละ
่หลังมานี้ไม่รู้ว่าเขาคิดไปเองรึเปล่า
ว่ายุนกิค่อนข้างที่จะมองหน้ากันแปลกๆนับั้แ่คืนนั้น
มันเหมือนกับว่าอีกฝ่ายกำลังยั่วยวนกันผ่านทางสายตา
และเหมือนจะอ่อยเขาแทบทุกครั้งที่มีโอกาส
ไอ้วันที่นั่งทำเพลงด้วยกัน นัมจุนยังจำภาพที่พี่ยุนก้มหยิบปากกา จนคอเสื้อมันแหวกออกกว้างเผยให้เห็นอะไรต่อมิอะไรได้อยู่เลย
ยอดอกสีสวยที่เขาเคยมันเอาไว้ด้วยริมฝีปาก
ให้ตาย... มันจะกลายเป็ครั้งแรกครั้งเดียว และครั้งสุดท้ายไม่ได้นะ
"แล้วจะให้ฉันถามยังไงอ่ะ ต่อให้ถามยุนไปตรงๆ คิดหรอว่าไอ้หมอนั่นมันจะยอมบอก" แค่คิดว่าจะต้องไปเผชิญหน้ากับยุนกิตรงๆ ซอกจินก็รู้สึกขนลุกเกลียวไปทั้งตัวแล้ว
ไม่ใช่เพราะว่ากลัวหรือเกรงใจอะไรหรอกนะ
แต่มันเป็เพราะ่หลังมานี้ ชายหนุ่มคิดถึงใบหน้าหวานนั่นบ่อยมากเกินไป จนเริ่มที่จะกลัวใจตัวเองต่างหาก
เฮ้อ พูดแล้วก็คิดถึงชะมัด
"ก็... ไม่แน่ใจเหมือนกันว่ะ"
แม้ว่ายุนกิจะเป็คนพูดตรงทำตรงตามสไตล์ของเ้าตัว แต่นัมจุนเองก็รู้ดีว่ามันยังมีนิสัยบางอย่างของยุนที่อีกฝ่ายมักจะเก็บซ่อนมันเอาไว้ไม่ให้พวกเขาได้ทันรู้ตัว
ปากแข็ง และตีเนียนเก่งมาก
เนียนจนชนิดที่ว่าขนาดคนที่มีประสบการณ์โชกโชนอย่างนัมจุนถึงขนาดต้องซูฮก และก็มีอีกหลายครั้งที่คนอย่างเขาจับไม่ได้ไล่ไม่ทันมินยุนกิสักที
แม่งเหมือนเข็นครกขึ้นูเาชัดๆ
"เออ ช่างเถอะ ฉันว่าฉันรู้วิธีละ"
"ยังไง?" นัมจุนเอ่ยถามให้ซอกจินคลี่ยิ้มเ้าเล่ห์ออกมา ก่อนจะยักไหล่
"ไม่บอก"
.
.
.
ในขณะที่เมมเบอร์บางคนพากันเข้านอน ซอกจินกลับกำลังนั่งดื่มกาแฟเงียบๆอยู่บนโซฟาด้วยท่าทางครุ่นคิด คิ้วคมเข้มที่กำลังขมวดเข้าหากันน้อยๆบ่งบอกได้เพียงอย่างเดียวว่าเขากำลังเครียดกับเื่อะไรสักอย่าง
เออ ยังคิดไม่ออกเลยว่าจะเริ่มเปิดประเด็นยังไง
ไอ้ตอนที่บอกนัมจุนไปแบบนั้น เขาก็เพียงแค่พูดแกล้งอีกฝ่ายไปอย่างนั้นเอง เพราะซอกจินรู้ดีว่าสมองที่เต็มไปด้วยตรรกะของคิมนัมจุน
คงไม่สามารถช่วยชี้แนะวิธีการเสือกแบบแเีให้กับเขาได้หรอก
นัมจุนถนัดพวกคิดวิเคราะห์และประเมินสถานการณ์ตรงหน้า
แต่จินน่ะ ถนัดเื่การแถแบบสุดๆ แถจนชนิดที่ว่าไม่ว่าใครก็ไม่สามารถยกเหตุผลที่ดีที่สุดในโลกมาโต้แย้งกับเขาได้
"..."
ขณะที่จินกำลังคิดไม่ตกอยู่นั้น ร่างของแทฮยองก็กำลังเดินผ่านหน้าเขาไปก่อนจะเปิดประตูเข้าไปในห้องของยุนกิหน้าตาเฉย ให้ชายหนุ่มถึงกับอ้าปากค้าง
ใจคอแม่งจะไม่แคร์เขาสักนิดเลยจริงๆดิ
หลังจากที่นั่งนึกหาวิธีร้อยแปด ต่อมความอยากรู้อยากเห็นก็เริ่มทำงานขึ้นมาอีกครั้ง จนคิมซอกจินเริ่มทนไม่ไหว
เอาวะ เป็ไงเป็กัน
ถามตรงๆมันไปเลยนั่นแหละ
แม้ว่าภาพกิจกรรมเซ็กส์อันแสนเร่าร้อนของคนทั้งคู่จะเริ่มไหลเวียนกลับเข้ามาในหัวอีกครั้งให้ริมฝีปากหยักเม้มเข้าหากันแน่น ก่อนจะยกมือขึ้นทึ้งเส้นผมตัวเองแรงๆไปที
เมื่อความจริงที่ว่าวีกับจีมินร่วมกันมีเซ็กส์กับยุนกิ โดยที่มีเขาเป็ผู้ชม
มันกำลังตอกย้ำว่าสองคนนั้นไม่มีทางเป็แฟนกันแน่ๆ
ถ้าเป็แฟนกันจริง มันก็ต้องหึงดิ
แล้วยิ่งยุนกิทำ....เอ่อ แบบนั้นกับเขา
ให้ตายยังไงวีก็คงไม่ยอมปล่อยให้แฟนตัวเองทำเื่แบบนั้นแน่ๆ
มั้งนะ...
.
.
.
.
.
.
พรึ่บ
"..."
"อ่าห์ อืมมมม อ่าห์..."
"อืมมมมม"
พึ่บ พึ่บ พึ่บ
ภาพเหตุการณ์แบบเรียลไทม์เกิดขึ้นอีกครั้งให้จินได้แต่ยืนนิ่งค้างอยู่แบบนั้น
ยามที่ร่างกายของคนทั้งคู่กำลังขยับเคลื่อนไหวเข้าหากันและกันอย่างไม่นึกอายผู้ชมอีกคนที่ยังคงยืนนิ่งอยู่ตรงนี้...
โอเค ถ้าพวกมันไม่อาย งั้นกูอายแทนแล้วกัน
"ไง สนุกกันใหญ่เลยนะ"
จินว่ายิ้มๆพลางโคลงศรีษะเบาๆ ในขณะที่เขาเผลอแลบลิ้นเลียริมฝีปากด้วยความกระหาย
ให้ตาย...
มินยุนกิในเวลานี้แม่ง...เซ็กซี่ชะมัด
ใบหน้าหวานที่กำลังมีหยดเหงื่อเกาะพราวไปทั่วทั้งตัว รวมไปถึงผิวกายขาวๆที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ ทำเอาจินถึงกับกลืนน้ำเหนียวๆลงคออย่างยากลำบาก
เืในกายที่กำลังสูบฉีดหนักๆพาให้จินพ่นลมหายใจออกมาราวกับพยายามควบคุมอารมณ์ของตัวเอง ก่อนที่เขาจะรับรู้ได้ถึงส่วนกลางลำตัวที่เริ่มแข็งขืนภายใต้กางเกงนอนชุดอัลปาก้าอาเจน้อยของเขา
เห็นทีว่าถ้าหากยังยืนนิ่งดูอยู่แบบนี้ เขาคงได้ทรมานมากกว่าจะแค่นั่งช็อกเฉยๆแบบคราวที่แล้วแน่ๆ
"ว่าจะมาถามอะไรสักหน่อยน่ะ แต่เห็นพวกนายไม่ว่างกันอยู่ งั้นไว้ฉันค่อยมาถามใหม่พรุ่งนี้ก็ได้เนอะ" จินส่งยิ้มแห้งๆ ก่อนจะดึงประตูปิดลงตามเดิม
หากแต่เสียงแหบพร่าของยุนกิกลับตรึงให้ร่างกายของเขาถึงกับชะงัก
"เข้ามาก่อนสิ..."
662
