บทที่ 8
วันนี้เป็วันที่น่าแปลกใจ เนื่องจากขณะเรียนในห้องเรียน่บ่ายครูฝึกสั่งให้ทุกคนเข้าห้องพักโดยกะทันหัน เหมือนครูฝึกมีสีหน้ากังวลแปลกๆ แต่ก็ไม่ได้คิดอะไร คิดว่าน่าจะมีอะไรที่สำคัญทำให้ต้องเลิกเรียนวันนี้แบบกระทันทัน นักเรียนทุกคนก็นั่งพักผ่อนอยู่ที่เตียงของตัวเองต่างคนต่างทำกิจกรรมส่วนตัว บ้างก็คุยกัน มีเสียงหัวเราะเล็กน้อย
ปังปัง ปัง !!! เสียงปืนดังอย่างต่อเนื่องทำให้ทุกคนตระหนก ยังไม่ทันจะได้เตรียมตัวอะไรประตูห้องนอนก็ถูกเปิดออก กองกำลังทหารซึ่งการแต่งตัวและการพูดทำให้มั่นใจได้ว่าไม่ใช่กองกำลังประเทศนี้ในสภาพอาวุธครบมือ ได้ส่ายปืนไปมา สั่งให้ทุกคนวิ่งหมอบลงกับพื้น แล้วกลุ่มโจรพวกนี้ก็เอาเคเบิลไทน์มารัดข้อมือนักเรียนทุกคนไว้ข้างหลัง นักเรียนบางคน ยังคงใส่เพียงเสื้อชั้นในก็ถูกรัดมือไพล่ไว้ข้างหลังเช่นกัน สักพัก เสียงปืนเริ่มสงบลงพวกกลุ่มโจรก็เอาผ้าสีดำมาคาดที่ตาของนักเรียนทุกคน สักพัก นักเรียนโดนโจรลากให้ลุกขึ้นยืนแล้วเดินตามๆกันออกมา ไม่มีใครรู้ว่าเดินไปทางไหน แต่รู้ได้ว่ากลุ่มโจรได้พาออกมาภายนอกและพาขึ้นรถ โดยลักษณะการนั่งทุกคนจำได้ว่าเป็รถบัสขนาดเล็กของที่นี่ เพื่อพาไปในที่ต่างๆ ซึ่งตอนนี้พวกเธอพอจะคาดเดาได้ว่าโรงเรียนนี้ได้ถูกยึดจากกลุ่มกองโจรเรียบร้อยแล้ว
รถวิ่งไปเรื่อยๆ จากถนนเรียบๆ เริ่มวิ่งบนถนนที่ขรุขระจนทุกคนรู้สึกได้ บนรถ ไม่มีใครได้ยินเสียงอะไร ทุกคนต่างเงียบด้วยความหวาดกลัว เมื่อถึงที่หมาย รถเริ่มช้าลงและจอด พวกเธอถูกนำตัวลงมาทีละคน ทหารจับเธอยืนเรียงกันแล้วเอาที่ปิดตาพวกเธอออก พวกเธอมองไปรอบกาย เห็นว่านอกจากพวกเธอแล้วพวกผู้ชายก็ถูกจับมาด้วยเช่นกัน พวกผู้ชายก็ยืนเรียงแถวอยุ่ตรงหน้าพวกเธอห่างกันสักประมาณ 6 เมตร พวกโจรเท่าที่เห็นตอนนี้ มีประมาณ 15-20 คน ทุกคนมีอาวุธในมือพร้อมยิง
หัวหน้าโจรเดินออกมาจากบ้านไม้ยกพื้นสูงเก่าๆ โทรมๆ หลังหนึ่ง เดินออกมายืนระหว่างพวกผู้หญิงและผู้ชาย หัวหน้าโจรพูดด้วยเสียงอันดังด้วยสำเนียงไม่ใช่คนไทย “กูจาม่ายพูดอารายมาก ถ้าพวกมึงคิดหนีกู พะวกมึงตาย” นอกจากพูดแล้วหัวหน้าโจรยังเดินมองหน้าพวกผู้หญิงทีละคน พอถึงสายลับหญิงคนนึงซึ่งใส่เพียงเสื้อชั้นในอยู่ หัวหน้าโจรเอามือล้วงลงไปในเสื้อชัดในแล้วบีบหน้าอกน้องผู้หญิงอย่างเมามัน จนผู้หญิงคนนั้นเจ็บแล้วส่งเสียง “โอ้ย” แล้วสะบัดตัวออก เท่านั้นหัวหน้าโจรต่อยเข้าที่หน้าของน้องสาวคนนั้นจนกระเด็นหงายหลัง พวกลูกสมุนสองคนวิ่งมายกตัวน้องผู้หญิงคนนั้นขึ้นยืน มีเืออกที่จมูก กับตาที่ช้ำเป็สีเื หัวหน้าโจรยิ้ม แล้วเอามือกระชากชุดชั้นในออก หน้าอกขาวๆ เด้งถลันออกมาตั้งเต้าสวยงาม หัวหน้าโจรหันไปพยักหน้าให้ลูกน้องสองคนที่ยืนข้างๆ ลูกน้องเอาขาเตะไปที่ข้อพับของน้องผู้หญิงคนนั้น น้องผู้หญิงทรุดลงคุกเข่า ลูกสมุนคนนั้นจึงชักปืนออกมาจ่อหลังหัวน้องผู้หญิงคนนั้น น้องหลับตาด้วยความกลัว เพราะคิดว่าคงจะโดนยิงทิ้งแน่ๆ หัวหน้าโจรไม่ได้สั่งยิ่ง แต่ปลดเข็มขัดของตัวเองออก ถกกางเกงและกางเกงในตัวเองลง จนแท่งแก่นกายของหัวหน้าโจรออกมาให้ทุกคนเห็น น้องผู้หญิงที่นั่งคุกเข่าอยู่ถึงกับผงะ เพราะกลิ่นฉี่ฉุนๆ ฟุ้งทั่วไปหมด หัวของแท่งเนื้อเหมือนมีหนองในไหล ขี้เปียกขาวๆ เหมือนไม่เคยล้างเลย “ถ้าอีหนูทำให้ข้ามีความสุข เอ็งรอด ถ้ามึงกัด มึงตาย” หัวหน้าโจรบอก แล้วก็เอาตัวเข้าไปใกล้จนโดนปากของน้องผู้หญิงคนนั้น น้องผู้หญิง ไม่มีทางอมเข้าไปแน่นอน เหมือนประหนึ่งว่า ไม่กลัวตายกลัวของตรงหน้ามากกว่า ทำยังไงเธอก็ไม่ยอมอ้าปาก ในใจเธอ เธอก็ยอมที่จะตายมากกว่าต้องอมอะไรสกปรกขนาดนี้
หัวหน้าโจรหัวเราะ เหมือนยิ่งชอบใจกว่าเดิมเสียอีกที่เจอกับผุ้หญิงที่ ยอมตายมากกว่ายอมเสียเกียรติ “ไม่ยากหรอกอีหนู” พูดแล้วหัวหน้าโจรก็หันไปพยักหน้ากับลูกน้องอีกคน ลูกน้องเลยคว้าตัวเพื่อนผู้หญิงคนนึงออกมายืนข้างหน้า หัวหน้าโจรพูดต่อว่า “ถ้าข้านับ 1-3 เพื่อนอีหนูจะตายไปทีละคน”
พูดแล้ว ลูกน้องก็ยกปืนขึ้นเตรียมยิงเพื่อนของเธอ “1......2......” ยังไม่ทันถึง 3 ผู้หญิงคนนั้นก็อมดูดแก่นกายความเป็ชายของหัวหน้าโจรอย่างหื่นกระหาย “อ๊อก อ๊อกๆๆๆ” เสียงดังในป่าที่เงียบ สักพักหัวหน้าโจรก็ถึงจุดสุดยอด เธอทำหน้าสะอิดสะเอียนกับน้ำที่อยู่ในปากเธอบ้วนมันทิ้งกับพื้น ทำท่าจะอวก เป็ที่ครื้นเครงของพวกกลุ่มโจรยิ่งนัก หัวหน้าโจรใส่กางเกง แล้วแล้วยกตัวเธอคนนั้นพาดบ่า เข้าไปในกระท่อม หน้าอกเธอย้วยโตงเตงๆ ตอนที่โดนอุ้ม ทุกคนรู้สึกเศร้า แต่ไม่มีใครช่วยเธอได้ ทุกคน โดนต้อนเข้าไปอยู่ในบ้านพักแคบๆกลุ่มละหลัง ติดๆกัน ทั้งคืนทุกคนนอนไม่หลับ เนื่องจากได้ยินเสียงร้องที่เ็ปของเพื่อน ตลอดคืน กว่าจะเงียบก็เกือบรุ่งเช้าทุกคนนั่งๆ นอนๆ อยู่ในกระท่อมแคบๆ ผลัดกันนอนผลัดกันพิง ทั้งยังเมื่อยแขนที่ถูกมัดไว้ข้างหลัง บางคนก็นอนซบกัน เพราะการนอนติดๆกัน ทำให้ได้ไออุ่น คนที่ใส่เพียงเสื้อชั้นใน หนาวมากก็ได้ไออุ่นจากเพื่อนๆ ทำให้พอพักผ่อนกันได้บ้าง
วันต่อมาทุกคนอยู่ในสภาพอิดโรย ไม่ไดกินอะไรเลยั้แ่เมื่อวาน วันนี้ทุกคนถูกเอาตัวออกมายืนเหมือนเมือวาน ไม่มีใครเห็นน้องที่โดนจับตัวไปั้แ่เมื่อคืน หัวหน้าโจรเดินออกมายืนตรงกลางเช่นเคย หัวหน้าโจรได้ถามไปที่พวกกลุ่มผู้ชาย “พวกมึงช่วยบ๊อกกูหนอยสิฟ่าพวกมึงและหัวหน้ามึงชื่ออาหารกานบ้าง” หัวหน้าโจรกล่าวด้วยเสียงเพี้ยนๆ พวกผู้ชายทุกคนเงียบ ไม่ส่งเสียงอะไร
หัวหน้าโจรเลยหัวเราะเยาะเย้ย ลุกไปลากตัวน้องผู้หญิงมาคนหนึ่ง เอามีดตัดเคเบิลไทน์ที่รัดมือออก หันไปสั่งลูกสมุนโจร “ถอดเสื้อผ้ามันออก” ลูกสมุนสองคนฉุดกระชากน้องผู้หญิงคนนั้นก็ดิ้น ไม่ยอม แต่สู้แรงสมุนโจรสองคนนั้นไม่ได้ ร่างเปลือยเปล่าโดนจับพยุงขึ้นยืน “ไม่บอกใช่มั้ย” หัวหน้าโจรพูด แล้วพูดกับลูกสมุนต่อว่า “คนนี้ ข้าให้พวกเอ็งสองคน” หัวหน้าโจรพูดจบลูกน้องสองคนก็ฉุดกระชากน้องผู้หญิงร่างเปลือยคนนี้เข้าไปในกระท่อม พวกน้องผู้ชายกัดฟันกันอยากลุกขึ้นสู้มาก แต่ทำอะไรไม่ได้นอกจากมองดูเพื่อนถูกเอาตัวไปบำเรอกาม
หัวหน้าโจรไม่หยุด เดินไปเลือกผู้หญิงมาอีกคน คนนี้ก็ถูกนำตัวเข้าไปในกระท่อมเหมือนเดิม ผ่านไปจนผู้หญิงเหลือไม่ถึง 10 คน ก็ยังไม่มีใครยอมบอกข้อมูลของกองทัพเลย หัวหน้าโจรเลยไปเอาตัวผู้หญิงคนนึงมา น้องมุก มุกเป็คนที่ตัวเล็กสุด แล้วขี้กลัวที่สุดในกลุ่ม หัวหน้าโจรบอกว่า “ข้าจะให้พวกมึงดูเพื่อนมึงโดนรุมโทรมต่อหน้าถ้าพวกมึงไม่ยอมบอก” พวกผู้ชายกำหมัด เสียงเงียบ ยังไม่มีใครยอมบอกความลับอะไร
เสียงปรบมือดังมาจากด้านหลัง ทุกคนหันไปมองเห็นครูผู้หญิงและครูผู้ชายเดินปรบมือออกมา ครูผู้ชายประกาศใส่โทรโข่งในมือว่า “พวกมึงผ่านการทดสอบแล้ว ยินดีด้วยกับรุ่นนี้ 38 คน เอ้า เฮ้ๆๆๆๆๆ” ทุกคนปรบมือให้ ใช่ครับ ทั้งหมดคือการทดสอบก่อนจบการศึกษา ทุกคนได้รับการปล่อยจากพันธนาการ แล้วแสดงความยินดี อาหารจำนวนมากถูกยกเข้ามาเพื่อการเลี้ยงฉลองจบการศึกษษ
วันนี้ถ้ามีใครสักคน บอกข้อมูลให้โจรรู้ ที่ทำมาทั้งหมดจะเสียเปล่าทันทีอาจจะต้องเจอบททดสอบใหม่ที่รุนแรงกว่าเดิม
ส่วนผู้หญิงที่โดนจับไปเป็อย่างไรน่ะหรือ ไม่มีใครโดนทำร้ายหรอก แม้แต่เมื่อคืน คนที่โดนจับตัวไปได้รับการเฉลย แล้วแกล้งส่งเสียงให้เพื่อนหวาดกลัวเท่านั้น
ทุกคนจบโรงเรียนสายลับพร้อมออกปฏิบัติงาน พวกนี้ปะปนในพวกเราบางทีเราไม่รู้หรอกว่า ใครเป็ใคร อาจจะเป็คนหนึ่งที่เรารู้จักก็ได้
------------------จบบริบูรณ์----------------------
473
![เกิดใหม่ครั้งนี้ ขอเป็นภรรยาเศรษฐีนีแม่ลูกสามในยุค 80 [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738726027_9336039.webp)
