กลรักวิวาห์ลวง

        คมฉณัฐดูนาฬิกาข้อมือมันบอกเวลาสี่ทุ่มยี่สิบนาทีเขารีบออกจากบริษัท รู้ว่าวันนี้มิลันดามีเวรแวะซื้ออาหารข้างทางเพื่อนำไปฝากคุณหมอเผื่อหิวรอบดึกเสียหน่อย จอดรถแล้วลงมาเดินเข้าด้านในจังหวะพบเจอคนคุ้นเคยกัน

        “อ้าว!คุณวัตรยังไม่กลับเหรอครับ”คมฉณัฐเอ่ยทักทันทีที่เห็นเพื่อนภรรยา

        รมย์รวัตรชะงักเมื่อเห็นเขามองสามีเพื่อนหน้าตาตื่น ริมฝีปากหนาสั่นระริกไม่กล้าเอ่ยปากแต่ลักษิณีจับมือเขาไว้พร้อมกับพยักหน้าให้พูดออกไป

        “มีอะไรหรือเปล่าครับ?”คมฉณัฐเริ่มใจคอไม่ดี

        “คุณมาหามิเหรอครับ”

        “ใช่ครับน้องมิบอกว่าวันนี้มีเวรนี่ครับ”

        ชายหนุ่มมองหน้าลักษิณีหันมามองหน้าเขาอีกที เพื่อนสาวของเขาทำไมช่างทำตัวเหลวไหลแบบนี้นะ

        “ผมขอโทษนะครับความจริงผมจะบอกคุณตั้งนานแล้วแต่ผมไม่มีเบอร์คุณเลย”

        “เกิดอะไรขึ้นกับมิเหรอครับ!”

        “มิบอกผมว่าคุณกานต์สินีนัดเจอที่ร้านอาหารเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องของคุณ ผมห้ามมิแล้วแต่ว่ามิคงไม่เชื่อผม”

        คมฉณัฐวิ่งออกไปจากโรงพยาบาลทันทีแล้วสตาร์รถออกลักษิณีกุมมือรมย์รวัตรแน่นเพราะหล่อนรู้ดีว่าเวลานี้สามีของหล่อนกำลังเป็นห่วงเพื่อนตัวเองมากเหมือนกัน

        ร่างบางที่กำลังสลบจากฤทธิ์ยาถูกนำมาขังไว้ภายในโกดังของเสี่ยเต็งกานต์สินีเองก็ถูกจับขังไว้ที่เดียวกับหญิงสาวเช่นกันมิลันดารู้สึกหนักอึ้งที่ศีรษะลืมตาขึ้นมาทั้งที่ยังมึนงงอยู่เช่นนั้นพยายามปรับสายตาให้เข้ากับพื้นที่เห็นชายแปลกหน้าสองคนกำลังนั่งเฝ้าหล่อนกับกานต์สินี

        พวกมันหันมามองแสยะยิ้มออกมาด้วยความพอใจชายแปลกหน้าเดินเข้ามาใกล้หญิงสาวยื่นมือมาหมายจะลวนลาม

        ผลั่ก!

        ฝ่าเท้าของบุญชัยเสยไปเต็มคางพวกมัน

        “พวกมึงอย่าทะลึ่งผู้หญิงคนนี้เป็นภรรยาประธานบริษัทไลนนิ่ง สตาร์!”

        มิลันดาหันควับจ้องมองพวกมันอย่างเอาเรื่อง

        “พวกนายรู้ว่าฉันเป็นเมียเขาก็ปล่อยฉันซะสิหรือพวกนายอยากเข้าคุก!”แสร้งขู่พวกมันออกไป

        “ใช่ผมรู้ว่าคุณเป็นภรรยาคุณคมฉณัฐแต่นายผมเองก็ต้องการให้สามีคุณมาจัดการสะสางปัญหาสักทีหากเขาแก้ปัญหานี้ได้นายผมเองก็ยินดีจะปล่อยคุณไปโดยไม่มีรอยขีดข่วน”

        กานต์สินีตื่นจากอาหารสลบแล้วบุญชัยหันไปให้ความสนใจกับหล่อนทันทีลูกน้องของเสี่ยเต็งจัดการสาดน้ำเข้าใส่กานต์สินีสะดุ้งเฮือกแสดงอาการหวาดผวา

        “พวกแก!พวกแก! ไอ้พวกสารเลวพวกแกข่มขืนฉัน!”กานต์สินีร้องลั่นออกมาด้วยความโกรธแค้นน้ำตาไหลพราก

        บุญชัยกระชากเส้นผมจนแหงนหงายสะบัดมือตบลงไปที่ใบหน้าของหล่อนไม่ยั้ง มิลันดาร้องห้ามไม่ให้เขาทำร้าย กานต์สินีเลือดกบปากใบหน้าของหล่อนเต็มไปด้วยรอยนิ้วมือบุญชัยยืนขึ้นเอียงคอเพื่อลดความเมื่อยขบพลางหยิบผ้ามาเช็ดเลือดออกจากมือของเขา

        “เธอกล้ามากนะกานต์สินีที่บังอาจขโมยเพชรไป รู้ชะตาตัวเองแล้วใช่ไหมว่าถ้าแกไม่บอกว่าเพชรอยู่ที่ไหนเสี่ยเต็งคงเอาแกตายแน่!”บุญชัยขู่

        “แกคิดเหรอคนอย่างฉันจะกลัวตายฉันทำเพราะไม่กลัวยังไงล่ะไอ้พวกชั่ว!”กานต์สินีไม่ยอมลดละ

        “ปากดีนักอีนี่!”ลูกน้องคนสนิทง้างมือจะตบ

        “อย่านะ!อย่าทำอะไรเธอนะ ทำไมพวกนายถึงได้ทำร้ายผู้หญิงแบบนี้!”มิลันดาร้องห้ามดังลั่น

        บุญชัยมองหน้าหญิงสาวพร้อมกับลูกน้องก้าวยาวเดินมาใกล้ มิลันดารีบกระถดหนีทันที

        “ผมจะบอกให้นะครับคุณนายหากว่าเสี่ยไม่ห้ามพวกผมไว้...”บุญชัยพลางมองสำรวจร่างบาง “คุณคงได้ผมเป็นสามีอีกคน”

        มิลันดาตัวสั่นด้วยความกลัวทำไมหล่อนต้องมาเจอเหตุการณ์แบบนี้ด้วยนะ หล่อนกลัวเหลือเกิน

        “ทำไมพวกแกไม่ข่มขืนนังนี่ซะล่ะพวกแกชอบไม่ใช่หรือไงฮะ!”กานต์สินีพยายามยุทันที

        ดวงตาเรียวเบิกกว้างอ้าปากค้างมองพวกมันด้วยความกลัว กานต์สินีหันมาจ้องหน้าหญิงสาวแล้วแสยะยิ้มออกมา

        เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นบุญชัยรับรีบเดินออกไปข้างนอกไม่นานร่างอวบอ้วนก้าวย่างเข้าภายในโกดังสบตาเข้ากับกานต์สินีทันทีเสี่ยเต็งเดินตรงไปหาหล่อนทันที

        “เป็นไงบ้างกานต์สินี...”เสี่ยเต็งเอ่ยพลางใช้มือลูบใบหน้ากานต์สินีก่อนจะกระชากเส้นผมจนหน้าแหงนหงาย

        กานต์สินีตัวสั่นขึ้นมาทันทีเสี่ยเต็งเป็นคนยังไงหล่อนรู้ดีถึงแม้ว่าวันนี้จะไม่รอดหล่อนก็จะไม่มีวันยอมบอกเรื่องเพชรเด็ดขาด

        “ฉันไม่มีวันบอกแกเรื่องเพชรนั้นไอ้ชาติชั่ว!”บอกเสียงรอดไรฟัน ถ่มน้ำลายปนเลือดรดใบหน้าของเสี่ยเต็ง

        มืออวบยกมือขึ้นปาดน้ำลายของกานต์สินีจากใบหน้า

        “อยากลองดีได้... ฉันจะให้แกได้รู้กานต์สินี ว่าอย่าเล่นกับคนอย่างฉัน!”

        เสี่ยเต็งหันหน้าไปทางลูกน้องก่อนจะสั่งให้จัดการตั้งกล้องวีดีโอทันที

        “ลากมันไปข่มขืนซะ!”เสี่ยเต็งสั่งลูกน้อง

        สิ้นเสียงเสี่ยเต็งลูกน้องของเขาพากันเฮลั่นก่อนจะลากหล่อนไปทันที กานต์สินีหวีดร้องดิ้นรนแต่ก็ไม่พ้นมือพวกมันลูกน้องคนอื่นเดินตรงมาหามิลันดาก่อนจะพยายามลากไปด้วย ร่างบางดิ้นรนทั้งน้ำตา

        “พวกมึงทำอะไร!”เสี่ยเต็งถาม

        “ก็นายบอกว่าให้พวกผมลากไปข่มขืนไงครับ...”

        “ฉันบอกแกเมื่อไหร่ว่าผู้หญิงคนนี้ลากไปได้ฮะ!”

        พวกมันปล่อยหญิงสาวทันทีหันไปสนใจร่างที่กำลังเปลือยเปล่าเพราะถูกกระชากเสื้อผ้าออกอย่างไม่แยแสลูกน้องเกือบสิบคนของเสี่ยเต็งจัดการกับกานต์สินีอยู่บนโต๊ะในโกดังโดยมีเสี่ยเต็งและบุญชัยนั่งดูอยู่

        มิลันดาสั่นระริกหลับตาแน่นทั้งน้ำตาเสียงกรีดร้องของกานต์สินีดังเข้ามาเป็นระยะแม้แต่เสียงของเนื้อที่เสียดสีกันหรือเสียงโต๊ะที่ดังเอี๊ยดอ๊าดเพราะแรงของพวกมันหญิงสาวนั่งตัวสั่นด้วยความกลัวและรู้สึกสงสารกานต์สินีจับใจ

        “เสี่ยเต็งอย่าทำเธอเลยนะ...”มิลันดาพยายามขอร้อง

        “ผมรู้คุณหมอว่าคุณเป็นคนดีผมจำได้ว่าคุณช่วยลูกชายผมไว้ผมถึงได้ไม่ทำอะไรคุณ และก็ขอบคุณในน้ำใจคุณมากแต่คุณหมอคงไม่เข้าใจหรอกว่าตัวผมเองมีเรื่องต้องสะสางกับผู้หญิงคนนั้นผมว่าทางที่ดีคุณหมออย่ายุ่งดีกว่า ผมไม่อยากทำร้ายคุณรู้ไหมครับ?”เสี่ยเต็งตัดบททันที

        ร่างบางสะอื้นออกมาไม่หยุดยกมือปิดหู หญิงสาวนึกถึงเขาเพียงคนเดียวเท่านั้นปานนี้เขาจะรู้ไหมหนอว่าหล่อนต้องตกอยู่ในอันตรายเช่นนี้