“เอาล่ะถ้าตกลงกันได้เรียบร้อยแล้ว เรามาเคลียร์ ค่า status ของพวกเรากันดีกว่าแล้วก็เงินของนายด้วยกัส (คูเน่เรียกชื่อจริงของกัสเพราะอยู่ด้วยกันแค่ 3 คน) ฉันจะไม่ยอมให้นายเก็บเงินไว้กับตัวแน่ๆ จนกว่ามั่นใจว่าเงินของพวกเราจะมีมากพอ” คูเน่รีบพูดให้กัสรู้ตัวและส่งเงินมา
“แหมคูเน่นายนี่ความจำดีจริงๆ เลยนะ โดยเฉพาะเื่เงิน ฮ่า ฮ่า ฮ่า” กัสหัวเราะเสียงเจื่อนๆ
“แน่นอนก็ฉันเป็พ่อค้านี่ เื่เงินๆ ทองๆ ไม่มีทางลืมหรอกขอคิดก่อนนะนายฆ่าพวกมันไปได้ทั้งหมด 521 ตัวก็เท่ากับ 26,500ดามพ์ ถูกต้องมั้ย นายต้องเอาเงินมาให้ฉันเท่านี้รึว่านายมีมากกว่านี้แต่ไม่ได้บอกฉัน” คูเน่พยายามคาดคั้น
“มันจะมีมากกว่านั้นไปได้ยังไงล่ะมีเท่าที่นายคิดนั่นล่ะ เอานี่ นายเอาไป”กัสพูดจบก็รีบหยิบเงินในกระเป๋าทั้งหมดส่งให้คูเน่ทันที
“ดีมากส่วนของชั่นจัดการไปได้ 103 ตัวก็เท่ากับ 5,150 ดามพ์ เดี๋ยวฉันต้องเอาสมุดโน๊ตมาจดไว้ก่อนละ”คูเน่พูดจบก็รีบหยิบสมุดโน๊ตจากกระเป๋ามิติ ออกมาทำบัญชีในทั้นที
“ส่วนของเกลจัดการไปได้ 155 ตัวก็เท่ากับ 7,750 ดามพ์ถูกต้องมั้ย” คูเน่ เริ่มคำนวนของเกลต่อและจดบันทึก
“นี่ๆคูเน่ ทำไมมีของฉันๆ ด้วยล่ะ นายจะยึดเงินของฉันด้วยเหรอ”เกลารีบพูดเพื่อถามคูเน่ทันที
“ไม่ๆฉันไม่ยึดเงินเธอหรอก ตราบใดที่เธอไม่ใช้เงินแบบกัสน่ะ ฉันแค่เก็บข้อมูลเพื่อทำบัญชีไว้เฉยๆ”คูเน่พูดโดยที่ไม่ได้หันไปมองหน้าเกล ตาก็ยังดูสมุดโน๊ตมือก็ยังจดบัญชีต่อไป
เกลเมื่อได้ฟังคำตอบจากคูเน่ก็แสดงสีหน้าโล่งอกในทันที
“แล้วนายดรอปของได้อะไรมาบ้างล่ะกัส”คูเน่หันไปถามโดยที่ไม่ได้หันหน้ามามองเช่นเดิม
“ของที่ดรอปได้นายก็จะยึดเหรอ” กัสรีบถามคูเน่ในทันที
“ฉันไม่ได้เอาของนายหรอกน่าฉันแค่จะจดบัญชีเก็บไว้เท่านั้นเอง เร็วสิ รีบบอกมา”คูเน่พูดเร่งให้กัสบอกจำนวนของที่ ดรอปได้เพื่อบัญชี
“ฉันได้หนังกระต่ายมา112 ผืน น้ำยาเพิ่ม HP ขนาดเล็ก 82ขวด แล้วก็ดาบยาว level 1 มา 1 เล่ม แต่ว่าดาบยาวฉันว่าจะให้เกล เห็นเกลบอกว่าอยากได้ดาบยาวมากกว่า”
กัสไม่ได้บอกว่าจัดการมอนสเตอร์กระต่ายเขาเดียวlevel 2 ไป 2 ตัว เลยได้ดาบยาวมา 1 เล่มและมีเงินเหลืออยู่ในกระเป๋า 200 ดามพ์เพราะว่ามอนสเตอร์กระต่ายเขาเดียว level 2 ได้เงินตัวละ 150ดามพ์
“ขอบใจนะกัสแล้วนายไม่เก็บไว้ใช้เองเหรอ” เกลสอบถามกัส
“ไม่หรอกฉันยังถนัดใช้มีดสั้นอยู่” กัสตอบเกลตามความจริง และก็หยิบดาบยาวจากในกระเป๋าส่งให้กับเกลไป
“งั้นก็ขอบใจมากเลยจ๊ะ”เกลรีบกล่าวขอบคุณอีกครั้ง
คูเน่เอะใจเื่ดาบยาวขึ้นมา แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ถามกัส กัสเลยยังมีเงินเหลือติดตัว 200 ดามพ์
“แล้วเธอล่ะเกลดรอปได้อะไรมาบ้าง” คูเน่เริ่มถามต่อ
“ของฉันได้หนังกระต่ายมา38 ผืนน้ำยาเพิ่ม HP ขนาดเล็กมา 19ขวด” เกล บอกของที่ดรอปได้ให้กับคูเน่ไป
“ส่วนของฉันเองได้หนังกระต่ายมา22 ผืน น้ำยาเพิ่ม HP ขนาดเล็กมา 8ขวด” คูเน่บอกของที่ดรอปได้ของตัวเองให้ทุกคนรู้บ้าง
“แล้วlevel ของพวกนายล่ะ ถึง level อะไรกันแล้วของฉัน level 2” คูเน่บอก level ของตัวเองให้ทุกคนได้รู้ก่อน
“ของฉันlevel 5” กัสเริ่มตอบเป็คนแรก คูเน่ได้ยินก็ไม่ได้ใอะไรก็เล่นจัดการไปซะขนาดนั้น
“ของฉันlevel 3” เกลบอก level ของตัวเองบ้างคูเน่ฟังเสร็จก็พยักหน้า
“นี่ก็เริ่มดึกแล้วเกลเธอรีบไปอาบน้ำก่อนเถอะ เดี๋ยวพวกฉันจะได้อาบน้ำกันบ้าง วันนี้เหนื่อยมากๆ เลย”คูเน่บอกให้เกลรีบไปอาบน้ำก่อน
“ตกลงงั้นฉันรีบไปอาบน้ำก่อนนะ” พูดจบเกลก็รีบเดินเข้าไปในห้องน้ำ ทันที
“นี่กัสพรุ่งนี้นายต้องอยู่รอให้ไข่ของมอนสเตอร์ของนายฟักออกมานี่ กว่าไข่จะฟักก็ 9.38 น.ถ้าอย่างนั้น่เช้าฉันรีบไปซื้อเครื่องปรุงแล้วฉันจะแวะย่างกระต่ายมาเป็อาหารเช้าให้พวกเราเลยก็แล้วกันนะ นายคิดว่าไง” คูเน่สอบถามความเห็นกัส
“ฉันก็ว่าดีเหมือนกัน เพราะยังไงก็ต้องรอให้ไข่ฟักออกมาอยู่ดี ใช้เงินของฉันซื้อวัตถุดิบได้เลยนะไม่ต้องเกรงใจ แล้วก็ให้เกลอยู่กับฉันที่ห้องแล้วกัน ฉันยังไม่มั่นใจว่าเธอจะกลัวอะไรขึ้นมาอีกรึเปล่าเดี๋ยวนายจะรับมือไม่ไหว” กัสตอบคำถามคูเน่
“อืมฉันก็ว่าจะไปคนเดียว น่าจะดีกว่าพอดีว่าจะแวะไปถามร้านขายสมุนไพรดูด้วยเื่ราคาสมุนไพร ถ้าพรุ่งนี้ไข่นายฟักแล้วเราไปล่ามอนสเตอร์กันต่อเลยแล้วกัน ฉันอยากให้ level ฉันขึ้นเป็level 5 เร็วๆพวกเราจะได้ลองเข้าไปที่ป่าทางทิศตะวันออกของเมือง จะได้ไปลองหาสมุนไพรดูหาสมุนไพรไปขายก็น่าจะเงินดีอยู่เหมือนกัน”
“อืมก็ดีเหมือนกัน เพราะถ้ายังล่ามอนสเตอร์อยู่ที่เดิม level ของฉันน่าจะขึ้นช้า”
“นี่กัสขอพูดเื่ซีเรียสหน่อยนะ ฉันมาคิดดูแล้ว ฉันว่านายคงมีพร์ด้านการต่อสู้มากที่สุดในกลุ่มพวกเราส่วนฉันน่าจะกากที่สุด ดังนั้นการที่นายเพิ่ม level สูงขึ้นยิ่งเร็วเท่าไรยิ่งดี ส่วนฉันคงเอาแค่พอป้องกันตัวได้ก็พอ เพราะยังไงฉันก็ให้ความสำคัญกับอาชีพพ่อค้ามากว่า
ส่วนเกล ฉันคิดว่าเธอก็มีพร์ด้านการต่อสู้อยู่เหมือนกัน ต่อไปอาจจะให้ตามนายมากกว่าฉันต่อจากนั้นก็คงเป็่สำคัญของพวกเราแล้วล่ะ ในเื่ที่เมื่อพวกเรา level 20 แล้วจะถูกบังคับให้ต้องเข้ากิลด์หรือตั้งกิลด์ขึ้นมาเอง นายคิดว่ายังไงล่ะ”
“พรุ่งนี้นายเข้าไปในเมืองแล้วช่วยไปหาข้อมูลในเื่นี้ให้ทีสิ
แล้วก็ดูให้ด้วยว่ามีกิลด์ไหนน่าสนใจบ้างถ้าเป็ไปได้ฉัน้ารู้ทั้งเื่ดีและไม่ดีของกิลด์ที่นายคิดว่าน่าสนใจมาทั้งหมดเลยถ้าจำเป็ต้องใช้เงินเพื่อหาข่าวก็ใช้เงินฉันได้เลยนะ ฉันไว้ใจนายแล้วพวกเราค่อยมาตัดสินใจกันอีกที”
“ได้ขั้นจะรีบไปหาข้อมูลที่นาย้ามาให้มากที่สุด แล้วพรุ่งนี้ตอนค่ำๆเราค่อยมาปรึกษากันอีกที ตกลงตามนี้นะ”
“อืมตกลงตามนี้ ขอบใจมากนะคูเน่”
คูเน่หันมายิ้มแห้งๆเหมือนเป็การบอกว่าเข้าใจกัส และขอบคุณกัสเช่นกัน
1 ชั่วโมงผ่านไป...
“นี่กัสเกลเป็ลมในห้องน้ำไปแล้วรึเปล่าเนี่ย ทำไมมันนานจัง” คูเน่พูดด้วยเสียงเซ็งๆ
“รออีกซักแป็บนึงแล้วกันถ้ายังไม่ออกมา พวกเราค่อยไปเคาะประตู”
10 นาทีผ่านไป...
“ฉันว่าเธอต้องตายในห้องน้ำไปแล้วแน่ๆเลยกัส” คูเน่เริ่มบ่นอีกครั้ง
“เดีี๋ยวก็คง..”กัสยังไม่ทันพูดจบเกลก็เดินออกมา
“พรุ่งนี้ฉันต้องไปหาซื้อเสื้อผ้ามาไว้เปลี่ยนแล้วนี่ต้องใส่ชุดเดิมซ้ำอีก ฮือๆ เหม็นจัง”เกลเดินออกจากห้องน้ำมาก็บ่นเป็หมีกินผึ้ง
“เื่เสื้อผ้าพรุ่งนี้ก่อนไปล่ามอนสเตอร์พวกเราแวะซื้อกันก่อนก็ได้ แต่เธอไปทำอะไรในห้องน้ำตั้ง 1 ชั่วโมงฮะ เกล” คูเน่บ่นเกล เพราะรอเข้าห้องน้ำนานแล้ว
“ฉันก็ขัดถูตัวน่ะสิเหนื่อยมาทั้งวัน นี่ยังไม่ค่อยทั่วเลยนะ พรุ่งว่าจะขัดให้สะอาดเลย” เกลบ่นตัวเองเพราะคิดว่ายังถูตัวไม่ค่อยสะอาดเท่าที่ควรโดยไม่รู้ว่าคูเน่โมโหที่เกลเข้าห้องน้ำนาน
“นี่ยังไม่ทั่วอีกเหรอย๊าก..” คูเน่ะโออกมาแล้วก็รีบเดินไปเข้าห้องน้ำทันที
“เกลเดี๋ยวเธอนอนเตียงริมนั้นแล้วกันนะ ส่วนฉันกับคูเน่จะนอน 2 เตียงอีกด้านนึงแล้วเว้นเตียงนี้เอาไว้ เธอจะได้นอนสบายๆ ไม่ต้องกังวล”
“อืมก็ดีเหมือนกัน แต่ปกติทุกคืนฉันต้องนอนกับแม่แล้วก็นอนกอดแม่ทุกคืนเลยคืนนี้แม่จะคิดถึงฉันมั้ยนะ ถ้าไม่ได้นอนกอดแม่ฉันไม่รู้ว่าจะนอนหลับรึเปล่า”เกลทำเสียงเศร้าๆ เหมือนจะร้องไห้
กัสเห็นแบบนั้นก็รีบพูดขึ้นมาว่า“นี่ๆ เกลก็เอาหมอนของเตียงนี้ไปกอดแทนสิ น่าจะพอช่วยได้นะ”
“อืมขอบใจมากกัส แม่บอกว่าตอนเด็กๆ ฉันชอบนอนละเมอ จากนั้นแม่ก็นอนกอดฉันตลอดเลย”เกลยังพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ
“นี่เกลพรุ่งนี้ตอนเช้า คูเน่จะออกไปซื้อเครื่องปรุงแล้วก็จะย่างเนื้อกระต่ายมาเป็มื้อเช้าให้พวกเรา เกลอยู่เป็เพื่อนฉันแล้วกันนะเพราะพรุ่งนี้ฉันต้องรอให้ไข่มอนสเตอร์ของฉันฟักเป็ตัวก่อน”
“อืมได้สิ ฉันชักง่วงแล้วงั้นขอตัวไปนอนก่อนแล้วกันนะ ปกติฉันนอนเร็วน่ะพวกนายห้ามเข้ามาตรงเตียงนอนของฉันเด็ดขาดเลยนะ ไม่งั้นฉันจะแหกปากร้องจริงๆ ด้วย”เกลพูดแบบระแวงๆ แล้วก็เดินไปหยิบหมอนจากเตียงที่ว่างและเดินตรงไปนอนที่เตียงริมขวาสุดทันที
“รู้แล้วๆพวกฉันไม่ทำอะไรเธอหรอกน่า ไปนอนเถอะ ฝันดีนะ”
เกลฟังที่กัสพูดแต่ไม่ได้ตอบอะไรเพราะตอนนี้หัวของเกลถึงหมอนและซุกตัวอยู่ในผ้าห่มเรียบร้อยแล้ว
สักพักคูเน่ก็เดินออกมาจากห้องน้ำกัสบอกให้คูเน่นอนริมซ้ายสุด ซึ่งคูเน่ก็เห็นด้วย จากนั้นกัสก็เดินเข้าห้องน้ำไป
เมื่อเดินกลับออกมาจากห้องน้ำกัสก็ได้ยินเสียงกรนของคูเน่กังมาแต่ไกล แต่ก็ไม่ได้ทำให้เกลตื่นขึ้นมาส่วนเกลตอนแรก กัสคิดว่าตื่นอยู่เพราะเหมือนพูดอะไรบางอย่าง แต่พอชะโงกดูจากไกลๆ ถึงรู้ว่านอนละเมออยู่
กัสแอบหัวเราะเบาแล้วก็เดินไปนั่งที่เตียงของตัวเอง กัสยังรู้สึกไม่ง่วง เพราะปกติเป็คนนอนดึกกัสเลยตั้งใจว่าจะหาอะไรอ่านก่อนนอนต่อไป
...