ย๊วบเมื่อชายหนุ่มทิ้งตัวลงข้างกาย อินทุอรใจเต้นโครมคราม
“ผมไม่อยากให้คุณอินเที่ยวกลางคืนอีก ผมเป็ห่วง”
“อือ ต่อไปนี้จะไม่เที่ยวแล้ว ถ้าเจ๋งไม่ไปด้วยอินจะไม่เข้าผับคนเดียวเด็ดขาด” ทายาทสาวเข็ดขยาดการท่องราตรีไปเลยครั้งแรกเธอคิดว่าเป็เื่บังเอิญ แต่ครั้งที่สองทำให้อินทุอรมั่นใจว่าการโดนวางยาทั้งสองหนต้องเป็ฝีมือของเพื่อนทรยศอย่างนลินทิพย์แน่นอน
เพื่อนชั่ว
“ดีมากครับ”
“อือ เจ๋ง”
“ครับ”
“กอดอินหน่อยสิ นะคะนะ” ขวับเจตพลคว้าร่างนุ่มนิ่มเข้ามากกกอด
พวกเขาอยู่ในท่าผสาน...ใบหูของหญิงสาวแนบตรงตำแหน่งหัวใจหัวใจของเจตพลเต้นแรงมาก
เต้นแรงไม่ต่างจากหัวใจของเธอ
ฝ่ามือเล็กไต่ตามหน้าอกกำยำลูบไล้เสน่หา ััตามที่ใจ้า
“คุณอิน”
“หือ”
“คุณอินยังเจ็บอยู่หรือเปล่า”
อินทุอรหน้าแดงเป็ริ้วๆเขาและเธอเข้าใจตรงกัน...เจ็บที่ว่า คือเจ็บตรงไหน
“ไม่เจ็บ ไม่เจ็บแล้ว อื้ออออออออ” ริมฝีปากหนาประกบดูดดื่มหยอกล้อไปมากับปากเล็กจิ้มลิ้ม
เจตพลอินทุอรต่างฝ่ายต่างเปิดเผยความ้าโดยไม่ปิดบังเสียงหนุ่มสาวครวญครางแทบจะขาดใจยามเรือนร่างโยกจนเตียงไหวเจตพลปรับเปลี่ยนท่วงท่าไม่ซ้ำ สั่งสอนบทเรียนแห่งรักพร้อมปรนเปรอความสุขให้แม่ยอดขมองอิ่ม แม่ยอดชีวัน ที่มีเพียงหนึ่งเดียว
“โอ้ววววว/อร้ายยยยย” เวลาดึกสงัด คู่รัก คู่ใหม่สั่นสะท้านไหวเสียวซ่านสุดกู่ พวกเขาเดินทางไปสู่เส้นขอบฟ้าพร้อมกัน
ตี3 กว่า ชายหนุ่มตื่นโดยอัตโนมัติ แม้ว่าเขาจะเพิ่งนอนไม่กี่ชั่วโมงก็ตามชายหนุ่มลุกไปอาบน้ำชำระกายเพียง 10 นาทีก็เดินออกมาด้วยชุดของตนเอง
เจตพลนั่งบนเตียงเบาๆไม่อยากทำให้คนหลับสนิทรู้ตัวตื่น
จุ๊บเขาแตะจุมพิตดอกฟ้าแสนสวยอย่างแสนรักและแสนห่วง
“อือ เจ๋ง” อินทุอรงัวเงียเปิดโคมไฟ เพิ่มแสงสว่างมองนาฬิกาแล้วโน้มตัวไปกอดเขา
“จะไปไหน”
“ผมต้องกลับแล้วครับคุณอิน” เจตพลโอบกอดเธอไว้เช่นกัน
“เพิ่งตี 3 กว่าๆ จะรีบไปไหน”
“ตี 4 ตรงต้องวิ่งวินครับ” หน้าที่ที่เขาต้องรับผิดชอบทุกวันไม่ว่าฝนจะตก ฟ้าจะแล้งหรือปัญหาเชื้อโรคระบาด ไม่ว่าสถานการณ์ไหนเจตพลก็ต้องทำงาน
“ไม่วิ่งได้ไหม เจ๋งหาเงินได้วันละเท่าไหร่ เดี๋ยวอินจ่ายให้เอง” อินทุอรคิดแค่ว่าอยากให้เราสองคนอยู่ด้วยกันนานๆ
ที่จริงเธออยากให้เจตพลย้ายเข้ามาอยู่ในคอนโดเดียวกันด้วยซ้ำ แต่อินทุอรยังไม่กล้าอีกอย่าง...นายจอมหยิ่งของเธอไม่น่าจะยอม
“ห้ามพูดแบบนี้อีกนะครับ ผมต้องไปล่ะ คุณอินพักผ่อนต่อเถอะนะ”
“ฮือ ไม่อยากให้ไปเลย” อินทุอรรัดเขาไว้แน่น โถมตัวใส่จนชายหนุ่มล้มไปกับเตียง
“ไม่ดื้อนะครับเด็กดี ผมต้องทำงานจริงๆ” เขาใจเย็นอธิบายคุณหนูเอาแต่ใจด้วยเหตุผล
“หึ!!!!” คนเอาแต่ใจงึดงัดไปมา เธอไม่อยากฟัง
“ถ้าอย่างนั้น...ตอนเย็นเราไปทานข้าว แล้วก็ดูหนังกันนะมีหนังเข้าใหม่อินอยากดู ยังไม่ได้ดูเลย นะ นะ นะเจ๋งนะ”
“ตอนเย็นผมต้องขับวินนะครับคุณอิน”
“ขับวินอีกแล้ว วิน วิน แล้วก็วิน ไม่ขับสักวันไม่ได้หรือไงเจ๋งอินงอนแล้วนะ” เจตพลนึกขำ มองคนสวยหน้ายับยู่ยี่นั่งกอดอกเธอต่อว่าเขาเสียงแหลมตามสไตล์
“แฟนใครนะ ขี้งอนจัง ผมต้องไปแล้วครับ เลิกเรียนแล้วผมจะโทรหานะคุณอิน”
ฟอดฟอด เจตพลฉกหอมแก้มเธอซ้าย ขวา แล้วลุกออกไปจากห้องนอนโดยไว ปล่อยให้คนงัวเงียใบหน้ายับยู่ยี่นิ่งค้างอยู่อย่างนั้น
“แฟนใครนะ ขี้งอนจัง อย่างนั้นเหรอ แฟน แฟน แฟน”
อินทุอรทบทวนคำพูดของเขาเมื่อสักครู่
“แฟน อร๊ายยยยยยย” ทายาทหมื่นล้านฟุบหน้าเข้ากับหมอนใบนิ่มเธอกรีดร้องด้วยความดีใจ เจตพลหมายความว่าเธอเป็แฟนของเขาสินะ
“อร๊ายยยยย เจ๋งบ้า บ้า บ้า” อินทุอรกระหน่ำทุบหมอนโห่ร้องกับสถานะของเราสอง
เจตพลแฟนคนแรกและจะเป็แฟนคนเดียวของเธอ
“หมู่นี้ยัยอินไม่ค่อยกลับบ้าน สงสัยจะเรียนหนักนี่เห็นว่าอีกไม่กี่เดือนก็จะเรียนจบแล้วด้วย” ่บ่ายแก่ๆเชอรี่แวะเวียนมาหาพี่สาวที่บ้าน
“ถ้าอย่างนั้นก็ดีสิคะพี่ลิลลี่ คืออย่างนี้ค่ะเชอกับตาบ๊อบบี้ตั้งใจจะเซอร์ไพรส์วันเกิดของยัยอินค่ะ” ซึ่งก็คือสัปดาห์หน้า
“เซอร์ไพรส์ยังไง น่าตื่นเต้นนะ” มารดาของอินทุอรอดที่จะตื่นเต้นแทนลูกสาวแสนสวยของนางไม่ได้
“ก็ตั้งใจจะจัดงานกลางห้าง เป็การโปรโมทห้างเราไปด้วยแต่เื่นี้ยังไม่ได้ปรึกษาพี่ภาคภูมิเลยค่ะ”
“ยัยอินจะยอมเหรอ รายนั้นไม่ชอบเป็ข่าวนะ” นักข่าวนิตยสารต่างๆ เคยพยายามติดต่อขอสัมภาษณ์ไฮโซสาวคนดัง แต่อินทุอรปฏิเสธอยู่ร่ำไปไม่เคยตอบตกลงหนังสือเล่มไหน หรือช่องรายการไหนสักช่อง ถ้ามีการจัดงานที่ห้างจริงนักข่าวได้แห่มาเป็กองทัพ
“เื่นี้น้องพอจะทราบ ยังไงคุณพี่ช่วยพูดกับยัยอินให้น้องหน่อยนะคะแต่ถ้าไม่ได้จริงๆ จัดที่บ้านเหมือนเดิมก็ได้” เชอรี่้าให้บรรยากาศงานวันเกิดของอินทุอรแตกต่างไปจากเดิมนางหวังดีต่อหลานที่สุด อยากมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้แก่หลาน รักก็เท่านั้น
กริ่งกริ่ง กริ่ง
“ครับคุณอิน”
“เจ๋งเลิกเรียนหรือยัง”
“เลิกเรียนแล้วครับ เดี๋ยวผมโทรกลับนะครับ ตอนนี้ลูกค้าเรียกแล้ว” เจตพลจำต้องวางสาย ทำงานคอยรับ-ส่งลูกค้าไปยังสถานที่ต่างๆ
“อ้าววว วางสายไปแล้ว” เรียนหนังสือจบคาบอินทุอรรีบต่อสายหาแฟนหนุ่มทันทีเป็การหลบเลี่ยงอดีตเพื่อนสนิทอย่างนลินทิพย์ไปในตัว
เธอวางตัวเรียบเฉยไม่กล่าว ไม่คุย ไม่ทักและดูเหมือนว่านลินทิพย์ก็ไม่กล้าเข้าใกล้เธอเช่นกัน...คงจะรู้ว่าทำความผิดไว้สินะนังเพื่อนทรยศ
กริ่งกริ่ง กริ่ง รอเขาโทรมา จนแล้วจนเล่าเจตพลก็ไม่โทรหาเธอสักที
“คุณอิน” เจตพลรับสายอีกมือก็ดึงผ้าขนหนูฝืนบางมาซับเหงื่อเต็มใบหน้า บรรยากาศกรุงเทพยาม 6 โมงเย็น แต่ทว่าความร้อนยังอบอ้าวคล้ายตอนกลางวัน
“เจ๋งอยู่ไหน อินอยู่หน้าบ้านนะ”
“หืม คุณอินอยู่ไหนนะครับ”
“ก็อยู่หน้าบ้านเจ๋งไง อินซื้ออาหารมาเยอะแยะเลยดูเหมือนคุณน้าทั้งสองก็นั่งอยู่หน้าบ้านนะ เจ๋งรีบกลับนะ มาทานข้าวกันก่อนอินจะรอ” อินทุอรวางสายไป เธอเดินหิ้วถุงอาหารไปยังบ้านหลังโทรมด้วยท่วงท่ามั่นใจ
“สวัสดีค่ะคุณน้า”
“อ้าว หนูนั่นเอง ไอ้เจ๋งไม่อยู่หรอกลูก มันไปวิ่งวินั้แ่เลิกเรียนแล้ว”
“อินโทรตามเจ๋งให้กลับมาทานข้าวด้วยกันแล้วค่ะ นี่ไงคะอินซื้อกับข้าวมาแล้วแล้วคุณน้ายังเจ็บแผลอยู่หรือเปล่าคะ” นายประเสริฐมีแผลบริเวณศีรษะใบหน้ามีรอยช้ำ คงมีเื่จริงๆตามคำบอกกล่าวของเจตพล
ใช่จะเรียกว่าอินทุอรมาตรวจสอบก็ว่าได้ เธอมีสิทธิ์นี่...เธอเป็แฟนของเขา
เอ๊าะ...ยังมีอีก1 เื่สำคัญที่ต้องตรวจสอบ
“ใครมาเหรอพ่อ” จีราวรรณที่ลางาน 1 วันเพื่อดูแลบิดาเดินออกมาจากตัวบ้าน
“คุณอิน สวัสดีค่ะ” พนักงานห้างพนมมือไหว้อัตโนมัติเป็ไปได้อย่างไง จีราวรรณช็อกตาตั้ง เธอไม่อยากจะเชื่อว่าบุคคลตรงหน้าคืออินทุอรภักดีเลิศวัฒนา ลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของเ้าสัวภาคภูมิและมาดามลิลลี่
“น้องจี๊ดรู้จักพี่ด้วยเหรอ”
“เออ ยัยจี๊ด ไปรู้จักหนูอินได้ยังไงหรือไอ้เจ๋งเล่าให้ฟังแล้ว” นางปทุมก็สงสัย
“คุณอิน พี่เจ๋ง เื่นี้เกี่ยวข้องอะไรกับพี่เจ๋งคะแม่”
“อ้าว นังลูกคนนี้ เอ็งรู้จักหนูอิน พ่อก็คิดว่าเอ็งรู้เื่แล้วซะอีก”
“น้องจี๊ดยังไม่รู้หรอกค่ะคุณน้า ยินดีที่ได้รู้จักนะน้องจี๊ดพี่ชื่ออินจ้ะเป็แฟนของเจ๋ง”
“แฟนพี่เจ๋ง” จีราวรรณเหมือนคนหลับลึกแล้วฝันเป็ตุเป็ตะ
เตกเตก เตก เตก มอเซอร์ไซต์เสียงคุ้นหูเข้ามาจอดหน้าบ้านจีราวรรณถูกปลุกให้ตื่นจากฝัน ย้ำชัดว่าสิ่งที่เธอได้ยินคือความจริง
“พี่เจ๋ง นี่คุณอิน คุณอินกับพี่เจ๋ง เป็แฟนกันคือ นี่มันอะไรกันพี่”น้องสาวพูดผิดพูดถูก มึนงงไปหมด
“ก็ตามนั่นแหละจี๊ด” เจตพลพยักหน้ายืนยันแก่น้องสาวด้วยอีกเสียง
“แต่พี่เจ๋ง...”
“เอาน่า กินข้าวกันก่อนนะ เดี๋ยวค่ำๆพี่จะไปส่งน้องที่หอ” เจตพลเข้ามายืนเกาะบ่าน้องสาว ใบหน้าของจีราวรรณเหมือนทานยาขม เขาเข้าใจ
ยัยจี๊ดคงช็อก
“นั่นสิคะ พวกเราทานข้าวกันดีกว่าค่ะ อินซื้อของอร่อยมาเยอะเลย” อินทุอรชี้ไปยังถุงอาหาร 3-4 ถุง ที่วางอยู่ตรงหน้า
สมาชิกทุกคนล้อมวงทานข้าวอยู่กลางบ้านทุกอย่างในวันนี้ต่างไปจากเดิม
“คุณน้าคะ นี่เบียร์เยอรมันค่ะของคุณน้า” อินทุอรส่งกระป๋องเบียร์เย็นเจี๊ยบไปให้ประเสริฐ
“เบียร์เยอรมันเลยเหรอวะ ไอ้จี๊ดเอ็งดูให้พ่อหน่อยสิว่าใช่หรือเปล่า”ตัวอักษรมันแปลกๆ ประเสริฐจึงหันไปถามลูกสาว
“ใช่จ้ะพ่อ”
“โอ้โห่ลาภปาก วันนี้ข้าจะได้กินเบียร์ต่างประเทศเป็ครั้งแรกแล้วโว้ย”
“พ่อมึง แม่มึงกินด้วยนะ”
“แต่...” ขี้เมามีท่าทางลังเล
“อินซื้อมาเยอะเลยค่ะ ดื่มกันได้เต็มที่ไม่ต้องแย่งกัน”
“ซื้อมาเยอะเลยเหรอหนูอิน” ทั้งประเสริฐและปทุมเอ่ยถามพร้อมกันดวงตาของทั้งคู่ฉายความแวววาว
“ซื้อมาเยอะ แต่ดื่มได้แค่วันละกระป๋องเท่านั้นครับ” ความแวววาวหายไปแปรเปลี่ยนเป็สีหน้าไม่พอใจ เพราะคำพูดของเ้าลูกชายไม่เข้าหู
“เอ๊ะ มีเยอะก็กินได้เยอะสิวะไอ้เจ๋ง”
“ส่งถุงใส่เบียร์มาให้ผมครับคุณอิน ผมจะเอาไปเก็บในรถ”
อินทุอรมองหน้าเจตพลสลับกับน้าประเสริฐไปมาคนกลางมีสีหน้าลำบากใจเด่นชัด
“ไม่ต้องเก็บหรอก...วันละกระป๋องก็ได้” ประเสริฐยอมไปก่อนเขาไม่อยากชวดเบียร์แสนอร่อยพวกนั้น
ต่อปากต่อคำในครอบครัวเป็สีสันทั้ง 5 คนก็รับประทานอาหารซีฟู๊ดส์เ้าดังด้วยความเอร็ดอร่อยจีราวรรณลอบสังเกตท่าทางของคุณหนูไฮโซกับพี่ชายตลอดเวลา
เื่เหลือเชื่อพวกนี้...มันเกิดขึ้นได้อย่างไรพี่ชายของเธอไม่เคยมีแฟนสักคน บทจะมีผู้หญิงคนนี้ก็ดันเป็บุคคลชั้นสูงระดับประเทศ
โธ่พี่เจ๋ง เนื่องจากตนเองเคยผ่านเื่ราวเลวร้ายมาแล้วในชีวิตความเ็ปเจียนตายไม่เคยหายไปจากใจจีราวรรณย่อมเป็ห่วงพี่ชายสุดที่รักเป็ธรรมดา
เธอกลัว...กลัวจับใจว่าเจตพลจะผิดหวังกับความรักและมีประวัติศาสตร์เลวร้ายซ้ำรอยเหมือนเธอ
เจตพลขับรถออกไปส่งจีราวรรณที่หอพักราว30 นาที เขาก็กลับมาถึงบ้าน
“ทำอะไรกันน่ะ” ตรงหน้าเป็วงไพ่ขนาดย่อมเจตพลมองอินทุอรที่มองไพ่ในมือเล็กอย่างงุนงง
“จะเสียงดังทำไมไอ้เจ๋ง หนูอินจ้ะ หนูถือกี่แต้มลูก”
“5แต้มค่ะคุณน้า”
“ฮ่า ฮ่า ฮ๋า ฮ๋า น้าชนะอีกแล้ว น้า 7 แต้ม 2 เด้งลูก จ่ายมาจ่ายมา 100 บาท” คนมือขึ้นด้วยกลโกงอย่างนางปทุมยิ้มแย้มเต็มใบหน้าโดยมีนายประเสริฐเมาแอ๋นั่งข้างๆเป็กำลังใจ
“เลิกเล่นเดี๋ยวนี้นะ” เจตพลดึงอินทุอรให้ลุกขึ้นมา
“อะไรกันล่ะเจ๋ง อินแพ้อยู่นะ อิน้าแก้มืออีก 10 ตา” อินทุอรยืนยันเสียงหนัก
“ไม่ให้เล่น ผมไม่อนุญาตให้คุณอินเล่นการพนันทุกรูปแบบเข้าใจมั้ย”
“แต่ แต่คุณน้าชวนเล่นนี่”
“หือ” ชายหนุ่มถอนหายใจเสียงหนัก นั่นแหละปัญหาเป็เพราะว่าเจตพลไม่เคยห้ามบิดาเลิกกินเหล้า และห้ามมารดาเลิกล่นการพนันได้เลย
“เลิกก็เลิก แม่จะได้ไปบ่อนต่อ เอ็งกลับมาก็ดีเหมือนกัน จะได้ดูแลพ่อมึงต่อ”นางปทุมเตรียมลุก นางดูแลสามีเจ็บป่วยมาทั้งวันจนเริ่มเบื่ออีกอย่างวันนี้ก็มีทุนหลายร้อยบาทไปต่อทุนในบ่อนต่อ
สบายใจจริงๆ
อินทุอรดื้อดึงไม่ยอมกลับคอนโดท่าเดียวอีกอย่างเธอมีพ่อของเขาเป็พวก นายประเสริฐที่เมาพูดไม่รู้เื่คอยเชียร์ คอยอนุญาตให้นอนค้างที่นี่ได้
แน่นอนคุณหนูผู้เอาแต่ใจดี๊ด๊ายกใหญ่
เจตพลในชุดกางเกงไม่สวมเสื้อเช็ดผมพอแห้งหมาด เขาทิ้งตัวนอนใกล้ๆหญิงสาวผิวขาว ตัวหอมที่นอนรออยู่ก่อนหน้า
ฟรึบส์แสงจากโคมไฟดับลง ฟูกในห้องเขาผืนเล็กนิดเดียว หนุ่มสาวจำต้องนอนเบียดชิดกัน
ขวับ
“เจ๋ง” อินทุอรเปล่งเสียงแ่หัวใจดวงน้อยเต้นโครมคราม เมื่อเขาขยับมาเกยกอดแผ่นหลังเธอแนบชิดกับอกเปลือยเปล่ากำยำ
มือสากซุกซนลูบไล้ลากเข้าไปในเสื้อผ้าตัวโคร่ง เธอไม่ได้สวมใส่ชั้นในมือของเขาคว้าหมับที่เต้าทรงโตได้อย่างถนัด
“อือ เจ๋ง อะ อินง่วงแล้วนะ” ตึก ตึก ตึก ตึกคนโกหกหัวใจเต้นแรง พวกเราจะทำเื่อย่างว่าได้อย่างไรเพราะในบ้านหลังนี้มีคุณน้านอนหลับอยู่หน้าทีวีอีกหนึ่งคน
“ครับ ผมก็ง่วง” น้ำเสียงฟังดูงัวเงีย เจตพลง่วงจริงยิ่งชายหนุ่มได้เคล้นคลึงอกอุ่นนุ่มไปมา ก็ยิ่งรู้สึกสบายหนุ่มวินรับจ้างเข้าสู่ห้วงนิทราอย่างรวดเร็ว
แฟนหนุ่มหลับไปแล้วแต่มือสากยังจับตำแหน่งเดิมไม่ปล่อยอินทุอรนำมือของตนเองไปวางทาบทับมือเขาอีกชั้นนึง เธอรู้สึกผ่อนคลาย มีความสุขอบอุ่นและก็ปลอดภัย
ณบ้านเก่ากลางสลัมเงียบสนิท คู่รักอิงแอบแนบชิดเข้าสู่ความฝัน ท่ามกลางความรักที่โอบล้อมอยู่รวบตัว
เนื่องจากชายหนุ่มต้องเร่งทำงานหาเงินจ่ายค่าเทอมงวดสุดท้าย เจตพลโหมขับวินั้แ่เช้ามืดขับอีก่คือ่หลังเลิกเรียนยาวตลอดเที่ยงคืน
เขายังได้เจอกับอินทุอรทุกวันใน่พักเที่ยงร้านก๋วยเตี๋ยวนั่งสบายที่ตั้งอยู่ด้านหลังมหาวิทยาลัยของเธอคือสถานที่ที่พวกเขาได้เจอกัน เจตพลเคยมาทานบ้าง ร้านแห่งนี้รสชาติอร่อย เย็นสงบลมโกรกเย็นสบายตลอดทั้งวัน แต่ผู้คนกลับบางตาเพราะร้านตั้งอยู่ด้านในสุดของซอย แฟนสาวของเขาเองก็ไม่เคยมาทานที่นี่มาก่อน
“เจ๋ง เลิกเรียนเราดูหนังกันนะ อินอยากดูหนังเื่นี้จริงๆนะ” ลูกแมวตัวน้อยออดอ้อน คลอเคลีย เจตพลมองยิ้มจนตายี๋
“ผมบอกคุณอินแล้วนะ ว่าผมต้องขับวินมอเตอร์ไซต์” นักศึกษาหนุ่มลูบปอยผมที่ปกหน้าอย่างอ่อนโยน
“ขับวินทุกวันไม่เบื่อบ้างเหรอ เจ๋งไม่อยากดูหนังสนุกๆบ้างหรือไง”
“ไม่รู้สิ ผมไม่เคยดูหนังในโรงหนังมาก่อนเลย”
“ห๊ะ ว่าไงนะ” ใบหน้าอินทุอรเหมือนได้ฟังเื่เหลือเชื่อเมื่อแฟนหนุ่มของเธอไม่เคยดูหนังมาก่อน
“จริงครับ” เจตพลบอกอย่างไม่อายเพราะเขาต้องส่งตัวเองและน้องสาวเรียนหนังสือั้แ่อายุ 15 ปีสิ่งใดที่ต้องใช้จ่ายเงินสุรุ่ยสุร่าย เขาและจีราวรรณไม่เคยทำ
“รอหน่อยได้มั้ยครับ ถ้าผมว่าง ผมสัญญาจะพาคุณอินไปดู” เสาร์-อาทิตย์หน้าเจตพลพอมีเวลาว่างชายหนุ่มกำลังคิดว่าจะพาเธอไปดูหนังเื่โปรด เพื่อฉลองวันเกิดให้อินทุอรด้วย
“สัญญาแล้วนะ” แม้ครั้งนี้อินทุอรอ้อนไม่สำเร็จ แต่หญิงสาวได้สัญญาเกี่ยวก้อยจากคนรักมาแทน
เจตพลให้สัญญาเเล้วเพราะฉะนั้นเธอจะรอ
ก๋วยเตี๋ยวหน้าตาน่าทานยกมาเสิร์ฟพอดีเจตพลเอาใจโดยมอบลูกชิ้นในชามของตนให้แฟนสาวหมด อินทุอรชอบใจใหญ่เธอทานลูกชิ้นแสนอร่อยหมดไม่เหลือ ่เวลาทานข้าวที่แสนสั้นก็จริง...แต่ความสุขของพวกเขานั้นแสนยาวนาน
เห็นยอดเงินในกระปุกทำให้คนขยันชื่นใจเหลือเกิน หักค่าเทอม 7,000 บาทออกเจตพลยังเหลือเงินเกือบ 5,000 บาทไว้สำหรับค่าใช้จ่ายและเงินเก็บในอนาคต ตลอดทั้งเดือนที่ผ่านมาลำบากมากเหนื่อยจริงๆ ที่ต้องเรียนอย่างหนัก ต้องขับวินหามรุ่งหามค่ำ แทบไม่ได้พักผ่อนเลย
มันเหนื่อยนะ...แต่มันก็คุ้มค่าอีกทั้งเจตพลมีกำลังใจที่ดี มีอินทุอรเป็พลังรักคอยขับเคลื่อน
เมื่อเขาจ่ายค่าเทอมเทอมนี้มันจะเป็การการันตีว่าเขาจะสำเร็จการศึกษา มีใบปริญญาเบิกทางสำหรับอาชีพในอนาคต
ขยันอดทน ทุ่มเท และซื่อสัตย์ สักวันความฝันต้องเป็จริง เจตพลฝันอยากจะมีบ้าน มีรถมีเงิน เขาจะทำให้พ่อแม่และน้องสาวไม่ต้องลำบาก จะดูแลทุกคนสุดความสามารถ
และอีกหนึ่งเป้าหมายแสนยิ่งใหญ่ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้...อินทุอร
เขาอยากจะประสบความสำเร็จเพื่อเธอ
อยากให้เธอผู้เป็ที่รักภูมิใจ
“สู้นะเจ๋ง ต้องเชื่อว่าเราทำได้” เจตพลปลุกใจตัวเองเสมอ
“ฮัลโหล คิดถึงจังเลยค่ะ” เสียงหวานกรอกไปตามสาย
“ไม่ต้องมาหลอกแม่กับพ่อเลย อิน พรุ่งนี้เลิกเรียนแล้วกลับบ้านนะลูกลูกไม่กลับบ้านนานแล้วนะ”
“พรุ่งนี้เหรอคะ” เธอทวนคำพูดมารดา
“ใช่จ้ะ ก็วันมะรืนเป็วันเกิดหนูไงลูก” อินทุอรหน้างอแต่พ่อแม่ของเธอไม่อาจเห็น มันก็ดีใจอยู่หรอกที่ท่านจำวันเกิดของเธอได้พร้อมทั้งจัดงานให้ใหญ่โต ตลอดจนพวกของขวัญมากมาย
แต่ปีนี้ต่างไปจากทุกปีอินทุอรอยากฉลองวันเกิดสุดพิเศษกับแฟนหนุ่มของเธอมากกว่า
“เห็นน้าเชอบอกว่าเตรียมเซอร์ไพรส์ไว้ด้วยนะแม่ละอดตื่นเต้นแทนลูกไม่ได้จริงๆ” ลิลลี่เชื่อมั่นในตัวน้องสาวรายนั้นถ้าตั้งใจจะทำอะไรแล้วล่ะก็ ไม่เคยทำให้ใครต้องผิดหวัง
“น้าเชอเหรอคะ ถ้าอย่างนั้นก็ได้ค่ะคุณแม่ พรุ่งนี้เจอกันนะ” พ่อ แม่ และคุณน้า คือที่รักของอินทุอรอยู่แล้วหญิงสาวตอบรับอย่างไม่อาจเลี่ยง แต่แอบเสียดายที่ต้องอดเจอหน้าเจตพลตั้งเกือบ 2วัน