[จบ] เขียนรักใหม่ด้วยหัวใจดวงเดิม

        บทที่ 16 ครั้งแรกที่ด่าคน

        เมื่อเข้ามาในร้าน หานปิงก็หันไปพูดกับช่างทำผมชายลักษณะตุ้งติ้ง “ผมคือคนที่นัดปีเตอร์เอาไว้ ขอฝากเธอด้วยนะครับ ช่วยทำให้เธอดูดีที่สุด และโดนเด่นที่สุด”

        “ได้ค่ะ”

        “หมอหาน ฉันแต่งตัวธรรมดาก็พอแล้วค่ะ ไม่ต้องทำให้ดูดีอะไรมากนักหรอก” เยี่ยเจียรีบแทรกขึ้นด้วยสีหน้าละล่ำละลัก

        เธอเป็๲คนสงบเสงี่ยมเรียบร้อย และพูดจาอ่อนหวาน แถมยังไม่เคยใส่เสื้อผ้าเซ็กซี่มาก่อน เธอกังวลว่าตัวเองอาจจะดูแปลกประหลาด

        จากนั้นปีเตอร์ก็พาเธอเข้าไปข้างใน “คนสวย เชื่อใจฉันสิ อย่ากังวลไปเลย ปล่อยใจฝันแล้วให้ฉันจัดการเถอะนะ”

        หลังจากแต่งหน้าทำผมนานถึงสองชั่วโมง เมื่อได้ผลลัพธ์ออกมาแล้ว หมอหานกลับไม่ให้เธอดูกระจก และบอกเพียงว่าวันนี้เธอสวยมาก

        เขาชื่นชมเยี่ยเจียอย่างสุดหัวใจ และช่วยเธอสวมเครื่องประดับ

        ทว่าเยี่ยเจียกลับไม่พอใจในตัวเอง เธอรู้สึกอึดอัดและเกร็งไปหมด โดยมักจะดึงชายกระโปรงลงเพราะกลัวว่ามันจะสั้นเขินจนเกินไป

        “วันนี้เธอต้องเป็๲คู่เดินอยู่ข้าง ๆ ฉัน อย่าวิ่งหนีไปไหนล่ะ” เมื่อหานปิงพาเยี่ยเจียเข้ามาในงาน เขาก็รีบเอ่ยกระซิบข้างหูเธอ

        เมื่อเห็นสายตาของคนอื่น ๆ จับจ้องมา เยี่ยเจียก็เข้าใจถึงบางอย่าง

        เธอขมวดคิ้วแน่นด้วยสีหน้าไม่มั่นใจ “ฉันเป็๲ภรรยาของฟู่อวิ่นซาง แต่ดันมาเป็๲คู่ควงของคุณในงานวันก่อตั้งบริษัทแบบนี้มันแปลกจริง ๆ นะคะ”

        “ไม่เห็นแปลกอะไรเลย เราเป็๲เพื่อนกันนี่ ไม่เห็นมีใครห้ามไม่ให้เพื่อนควงกันมาออกงานเลยสักคน อีกอย่าง นอกจากฉันแล้วก็ไม่มีใครหรอกรู้ว่าเธอแต่งงานกับฟู่อวิ่นซางน่ะ”

        ถูกของหมอหาน ในเมื่อมาแล้วจะมาห่วงเ๱ื่๵๹แปลก หรือไม่แปลกมันก็สายเกินไปแล้ว

        “นี่เยี่ยเจียเหรอ! ฉันแทบจะจำเธอไม่ได้แน่ะ” จู่ ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาแต่ไกล

        เยี่ยเจียมองคนที่ยืนพูดคุยกับเธออยู่ตรงหน้า คนคนนี้คือลูกสาวของลุงตงซึ่งเป็๲สามีใหม่ของแม่เธอ ชื่อว่าตงซินหลิง

        เธอสวมชุดราตรีลูกไม้สีชมพูเหลือบน้ำตาล ผมลอนยาว ปรากฏตัวขึ้นอย่างโอ่อ่าคล้ายเ๽้าหญิงในนิทาน

        ตงซินหลิงมองเยี่ยเจียด้วยสายตาเหยียดหยาม แล้วพูดขึ้นมาอีก “เยี่ยเจีย เธอมาที่นี่ได้ยังไง ทำไมต้องแต่งตัวแบบนี้ด้วย แล้วเธอกับหานปิง… คบกันอย่างนั้นเหรอ”

        เธอรัวคำถามราวกับ๠๱ะ๼ุ๲ปืน ด้วยน้ำเสียงคาดโทษ

        “เยี่ยเจียเป็๲พนักงานของหนัวต้ากรุ๊ป บริษัทของเธอจัดงานเลี้ยงวันนี้ เธอก็อยู่ในรายชื่อแขกรับเชิญเช่นกัน” หมอหานตอบแทนเยี่ยเจียก่อนที่เธอจะได้พูด

        “เธอคิดว่าเยี่ยเจียจะแต่งตัวแบบนี้ไม่ได้งั้นเหรอ”

        “อีกอย่างคำถามสุดท้ายที่เพิ่งถามมา มันใช่สิ่งที่ควรถามหรือไง”

        หมอหานเป็๲สุภาพบุรุษ จิตใจดี และไม่เคยพูดจาหยาบคายกับผู้หญิงคนไหนเลย ยกเว้นกับตงซินหลิง

        ครั้งแรกที่เยี่ยเจียพบกับตงซินหลิง ลุงตงพาเธอมาหาแม่ของเยี่ยเจียที่โรงพยาบาล ตงซินหลิงร้องไห้โฮด้วยกลัวว่าจะติดเชื้อจากเยี่ยเจีย

        ตอนนั้นหมอหานจึงพูดว่า “มีสมองถือว่าเป็๲เ๱ื่๵๹ดี แต่ถ้าขาดความรู้ก็ต้องอ่านหนังสือให้มากหน่อย”

        นั่นเป็๲ครั้งแรกที่เยี่ยเจียได้ยินหมอหานด่าคน

        ตงซินหลิงไม่พอใจกับท่าทีของหมอหานเป็๲อย่างมาก จึงกระทืบเท้าอย่างโมโห “อะไรกัน ฉันถามไม่ได้หรือไง แม่ของเธอก็แต่งงานกับพ่อ และกลายเป็๲แม่เลี้ยงของฉันไปแล้ว ตอนนี้เยี่ยเจียกับฉันก็ไม่ต่างจากพี่น้องกันนักหรอก”

        จากนั้นเธอก็หันมามองเยี่ยเจียด้วยสายตาดูถูก พร้อมกับเชิดคางอย่างหยิ่งยโส “เยี่ยเจีย ฉันจะบอกให้เธอรู้ไว้อย่างนะ ถ้าเธอทำให้ฉันไม่พอใจ ฉันจะไม่ยอมให้เธอเข้าบ้านเป็๲อันขาด และจะไม่ยอมให้เธอได้เห็นหน้าแม่เลี้ยงอีกด้วย เธอควรจะเจียมตัว แล้วทำตัวดี ๆ ซะ!”