6
เฉิงซย่าที่เป็แบบนี้
น่ารักกว่าในต้นฉบับนั่นตั้งเยอะ
เดิมเผยเซ่าเจ๋อคิดว่าค่าความชอบเป็ศูนย์คือค่าต่ำสุดแล้วผลคือเฉิงซย่าตื่นมาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงค่าความชอบที่มีต่อเขาถึงกับลดฮวบเป็ติดลบสิบคะแนน...
เนื่องจากเขาไม่สำเร็จภารกิจ‘ทำพันธะเฉิงซย่า’ คะแนนสะสมของผู้เล่นจึงถูกหักรวดเดียวห้าสิบคะแนน
การตัดสินใจอย่างเยือกเย็นเมื่อคืนทำให้บทถูกพลิกโดยสมบูรณ์
ถ้าบอกว่านี่คือเกมจีบหนุ่มก็เท่ากับว่าเขาเลือกโหมดยากสุดกู่นั่นเอง
พอไม่ทำภารกิจตามระบบก็แอบยุ่งยากจริงๆ ด้วย
ทว่าเผยเซ่าเจ๋อไม่ได้ร้อนใจเขาหยิบเสื้อผ้าของเฉิงซย่าขึ้นจากพื้น เดินไปข้างเตียงแล้วกำชับเสียงเบา“เื่เมื่อคืนอย่าบอกใครทั้งนั้น เื่นี้ส่งผลเสียกับชื่อเสียงของเธอเข้าใจไหม”
เฉิงซย่าได้สติพยักหน้าเบา ๆ “ผมเข้าใจครับ”
เผยเซ่าเจ๋อยื่นเสื้อผ้าให้เขา“สวมเถอะ ฉันจะส่งเธอกลับบ้าน”
เฉิงซย่ารับเสื้อผ้ามาจะสวมใส่ต่อหน้าประธานเผยก็กระดาก อย่างไรเสียตอนนี้เขาก็เปลือยเปล่าทั้งตัวน่าขายหน้าเกินไป
เผยเซ่าเจ๋อเห็นเด็กหนุ่มใบหูแดงเรื่อจึงหันหลังเดินออกจากห้องยกห้องนอนให้เฉิงซย่า “ฉันให้เวลาครึ่งชั่วโมง เธออาบน้ำในห้องน้ำได้ข้างในมีของสำหรับล้างหน้าแปรงฟันและผ้าขนหนูผืนใหม่ อีกครึ่งชั่วโมงฉันจะมารับ”
เมื่อคืนเฉิงซย่าเหงื่อออกเยอะมากผนวกกับวันนี้ไข้สูงทั้งวัน อย่าว่าแต่เหงื่อโซมกายขนาดเส้นผมยังเหนียวติดกันเป็ก้อน ไม่อาบน้ำก็ไม่สบายตัวจริง ๆพอเห็นเผยเซ่าเจ๋อหันหลังจากไปเฉิงซย่าพลันรวบเสื้อคลุมอาบน้ำวิ่งไปตรงประตูห้องนอนแล้วมองข้างนอกอย่างระแวดระวัง เมื่อเห็นว่าประธานเผยลงไปชั้นล่างจริง ๆจึงค่อยโล่งอกแล้ววิ่งปรู๊ดเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำ
เผยเซ่าเจ๋อมาถึงห้องเสื้อผ้าที่ชั้นสอง
วิลล่าหลังนี้เป็ของขวัญที่แม่เ้าของร่างมอบให้ในวันเกิดอายุครบสิบแปดปีตั้งอยู่ริมทะเลสาบชานเมืองฝั่งตะวันตก บ้านเดี่ยวสูงสามชั้น ตกแต่งอย่างหรูหราชั้นสองทั้งหมดถูกเปลี่ยนเป็ห้องเสื้อผ้าชัดเจนว่าเ้าของร่างพิถีพิถันกับการแต่งตัวเพียงแต่รสนิยมการแต่งกายของเ้าของร่างแตกต่างกับเผยเซ่าเจ๋อเกินไป ในตู้มีเสื้อผ้าสีสันสดใสแขวนละลานตาแม้แต่รองเท้ายังเป็รองเท้าแฟชั่นสีสันฉูดฉาดหลายรูปแบบ...
เผยเซ่าเจ๋อขมวดคิ้วรื้อตู้เสื้อผ้าอยู่นานสองนานกว่าจะหาเสื้อสเวตเตอร์ สีเทากับกางเกงขายาวสีดำซึ่งพอจะดูเข้าตามาเปลี่ยนได้แล้วเลือกรองเท้าหนังสีดำอย่างที่เขาชอบสวมในเวลาปกติ
พอส่องกระจกเต็มตัวใบหน้านี้ถึงกับถอดแบบตัวเขามาไม่มีผิดเพี้ยน
หรือว่าตอนสร้างโลกในนิยายระบบจะคัดลอกหน้าตาของเขามาสร้างเป็เผยเซ่าเจ๋ออีกคนตรง ๆ เลย?
ที่ทำแบบนี้คงเพื่อให้ปรับตัวเข้ากับร่างอย่างสะดวกโดยเร็วที่สุด
ไม่อย่างนั้นการมองเห็นคนที่แปลกหน้าโดยสิ้นเชิงสะท้อนในกระจกคงทำเอาหลุดบทได้ง่ายมาก
เผยเซ่าเจ๋อเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วก็เปิดม่านมองไปนอกหน้าต่าง...วันต่อมาหลังเฉิงซย่าถูกทำพันธะก็มีหิมะตกหนักเหมือนที่ในนิยายว่าไว้จริงๆ เขาหาเสื้อโคตในตู้มาตัวหนึ่ง พอคิดถึงเสื้อผ้าบาง ๆ ของเฉิงซย่าแล้วก็เลือกแจ็กเก็ตขนเป็ดติดมือมาอีกตัว
ครึ่งชั่วโมงผ่านไปเผยเซ่าเจ๋อกลับมายังห้องนอน เฉิงซย่าอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว
เด็กหนุ่มขมวดคิ้วน้อยๆ ราวกับสับสน เผยเซ่าเจ๋อเดินเข้าไปมองใกล้ ๆก็เห็นว่าเขากำลังนั่งถือโทรศัพท์คุยวีแชตกับใครสักคน คนที่ส่งข้อความให้อีกฝ่าย...ก็คือผู้จัดการจ้าวเหวินซิว
‘เฉิงซย่าเธออยู่ไหน หลังงานเลี้ยงเมื่อคืนเลิก ฉันตามหาเธอตั้งนานก็ไม่เจอวันนี้โทรศัพท์หา เธอก็ไม่รับเลย เกิดอะไรขึ้นกันแน่เห็นข้อความฉันแล้วโทร.กลับด่วนเลยนะ ช่วยบอกทีว่าเธอยังปลอดภัย’
จ้าวเหวินซิวทำตัวสะอาดหมดจดแสร้งไม่รู้อะไรทั้งสิ้น
เฉิงซย่าสีหน้าสับสนไม่รู้ว่าควรตอบกลับอย่างไรดี
เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าเฉิงซย่าก็เงยหน้า พอสบสายตาเข้มลึกของเผยเซ่าเจ๋อก็เก็บโทรศัพท์อย่างลนลานทันทีคิดไม่ถึงว่าเผยเซ่าเจ๋อจะเป็ฝ่ายเอ่ยปากถาม“เธอคิดจะตอบข้อความของจ้าวเหวินซิวยังไง”
เฉิงซย่าใจสั่นรู้สึกอยู่บ่อย ๆ ว่าสายตาลึกล้ำของอัลฟ่าตรงหน้าคล้ายมองทุกอย่างทะลุปรุโปร่งเขาสูดหายใจลึก ทำใจกล้ากล่าว “ผู้จัดการถามผมว่าอยู่ไหนผมไม่รู้ว่าควรบอกหรือเปล่า...”
เผยเซ่าเจ๋อเสนอแนะเสียงเบา“บอกว่าอยู่บ้านพ่อแม่ ขอแค่เขาไม่ยกเื่เมื่อคืนขึ้นมา เธอก็อย่าไปพูดถึง”
เฉิงซย่าที่ไม่รู้จะตอบกลับอย่างไรครั้นได้ยินเช่นนี้จึงตอบตามคำแนะนำของประธานเผย ‘พี่จ้าวครับ ขอโทษจริง ๆผมเผลอปิดเสียงโทรศัพท์ ผมอยู่บ้านพ่อแม่ พรุ่งนี้จะติดต่อหาอีกทีนะ’
จ้าวเหวินซิวมึนงง...อยู่บ้านพ่อแม่ได้ไงกันเขาส่งอีกฝ่ายขึ้นเตียงประธานเผยไปแล้วไม่ใช่เหรอ
หรือว่าหลังประธานเผยทำพันธะเฉิงซย่าแล้วก็ส่งเฉิงซย่ากลับบ้าน
เขาถามตรงๆ ไม่ได้เสียด้วย ขืนทำแบบนั้นก็เป็การทิ้งหลักฐานว่า ‘เขารู้เื่นี้’ น่ะสิ
จ้าวเหวินซิวแสร้งเป็ห่วงเฉิงซย่าส่งข้อความน้ำเสียงอ่อนโยน ‘ไม่เป็ไรก็ดีแล้ว เธอพักอยู่บ้านสักสองสามวันก่อนตั้งใจเตรียมตัวสอบปลายภาคของวิทยาลัยซะนะ ฉันจะช่วยชิงงานมาให้ถ้าคืบหน้าแล้วจะติดต่อเธอไปอีกที’
เฉิงซย่ารู้สึกซับซ้อนตอบกลับเพียง ‘ครับ’ คำเดียว
เผยเซ่าเจ๋อเห็นเขาจบบทสนทนาแล้วจึงคว้ากุญแจรถพาเฉิงซย่าเดินมายังโรงรถชั้นใต้ดินของวิลล่า
เพิ่งมาถึงรถจู่ ๆ โทรศัพท์ก็ดัง สายเรียกเข้าแสดงชื่อ: เชียนซู่
เผยเซ่าเจ๋อรับสายน้ำเสียงเ็า “มีอะไร”
หลินเชียนซู่ใอย่างเห็นได้ชัดเนื่องจากไม่เคยเจอน้ำเสียงกระด้างขนาดนี้จากเผยเซ่าเจ๋อมาก่อนเขาเงียบไปสองวินาทีก่อนจะพูดเสียงนุ่ม “เซ่าเจ๋ออีกไม่กี่วันฉันกับลู่เซวียนจะไปต่างประเทศแล้วคืนนี้ฉันอยากเลี้ยงข้าวทุกคนสักมื้อ นายมาได้ไหม”
[แจ้งเตือนจากระบบ:ภารกิจเนื้อเื่ พบเจอหลินเชียนซู่ ตกลง/ปฏิเสธ]
เผยเซ่าเจ๋อถามในหัว‘ถ้าไม่เจอจะหักกี่คะแนน’
[แจ้งเตือนจากระบบ:หักห้าคะแนน]
เผยเซ่าเจ๋อเอ่ยทันที“คืนนี้ฉันมีธุระไปไม่ได้ พวกนายสนุกกันให้เต็มที่เลย”
พูดจบก็วางสาย
หลินเชียนซู่“...”
นี่เป็ครั้งแรกเลยที่เผยเซ่าเจ๋อตัดสายเขาทิ้งทั้งยังเป็ตอนที่เขาออกตัวเชื้อเชิญด้วย
หลินเชียนซู่มึนงงคิดว่าอีกฝ่ายกดผิด ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงส่งข้อความหาเผยเซ่าเจ๋ออีกครั้ง‘เซ่าเจ๋อ นายไม่สบายหรือเปล่าได้ยินว่าเมื่อวานเทียนเสวียนเอนเตอร์เทนเมนต์จัดงานเลี้ยงประจำปีนายคงไม่ได้ดื่มเหล้าเกินขนาดจนปวดท้องหรอกนะ ตอนนี้อยู่ไหนเหรอให้ฉันเคี่ยวซุปไปให้ไหม’
เผยเซ่าเจ๋ออ่านข้อความที่เด้งบนโทรศัพท์สีหน้าเรียบเฉย
หลินเชียนซู่ลูกไม้เยอะจริงๆ ไม่แปลกเลยที่เ้าคนแซ่เผยในต้นฉบับจะหลงหัวปักหัวปำคิดว่าอีกฝ่ายเป็โอเมก้าผู้แสนดีและอ่อนโยนที่สุดในโลกทว่าขอเพียงใช้สมองตรองสักหน่อย ก็ควรจะรู้นะว่าทั้งที่หมั้นหมายกับลู่เซวียนแล้วยังจะมีหน้ามาแสดงความเป็ห่วงเป็ใยอัลฟ่าอีกคนนักหนาแอบเคี่ยวซุปไปส่งถึงบ้านบ่อย ๆ แถมยังรักษาความสัมพันธ์คลุมเครือแบบนี้ เอาไว้...
นี่มัน‘ชาเขียว[1]’ที่บรรดาชาวเน็ตพูดถึงกันทั่วไปไม่ใช่เหรอน่ะ
เผยเซ่าเจ๋อคลุกคลีในวงการบันเทิงมาหลายปีมีคนแบบไหนบ้างไม่เคยพบเจอ? แผนการของหลินเชียนซู่พออยู่ตรงหน้าเขาก็เป็เพียงแผนเกรดซีไม่อยู่ในสายตาสักนิด
เผยเซ่าเจ๋อพิมพ์ข้อความตอบกลับ‘ไม่ต้องลำบากหรอก ฉันไม่อยู่บ้าน’
หลินเชียนซู่“...”
[ค่าความชอบที่หลินเชียนซู่มีต่อคุณ-5]
[ปฏิเสธภารกิจพบเจอผู้เล่นถูกหัก -5 คะแนน]
ระบบ 1022 ยินดีกับความทุกข์ของผู้อื่นในใจ‘คุณจะเดินบนเส้นทางหักคะแนนแบบไม่คิดย้อนกลับหน่อยเหรอ’
เผยเซ่าเจ๋อบอก‘จะหักห้าสิบหรือห้าสิบห้าคะแนนก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่หรอกฉันยังไม่อยากเจอเขาตอนนี้ เพราะมีแผนการอื่นอยู่’
ระบบใคร่รู้‘แผนอะไร’
เผยเซ่าเจ๋อไม่ตอบ
เฉิงซย่าเห็นประธานเผยยืนอยู่ข้างรถสีหน้าเ็าสุดขั้ว จึงเอ่ยเสียงเบา “ประธานเผยครับ คุณน่าจะยุ่งมากใช่ไหมผมเรียกรถกลับเองได้นะ ไม่ต้องรบกวนคุณหรอกครับ”
เผยเซ่าเจ๋อได้สติเปิดประตูรถฝั่งที่นั่งข้างคนขับ “ที่นี่เรียกรถไม่สะดวก ฉันไปส่งเธอเอง”
เฉิงซย่า“...”
เมื่อสบสายตาเข้มลึกของชายหนุ่มเฉิงซย่าก็จำต้องเข้าไปนั่งข้างคนขับอย่างว่าง่าย คาดเข็มขัดนิรภัยเรียบร้อย
ตอนเผยเซ่าเจ๋อขับออกจากโรงรถบนพื้นมีกองหิมะสะสมหนาเตอะฟ้าจวนจะพลบค่ำแล้ว แสงไฟนวลตาสาดส่องพายุหิมะราวกับขนห่านโปรยปรายจากท้องฟ้าเป็สายทั้งโลกแทบจะถูกปกคลุมด้วยเหมันต์ขาว
นี่เป็หิมะแรกั้แ่เข้าสู่ฤดูหนาวแววตาเฉิงซย่าฉายประกายตื่นเต้น ผินหน้าชื่นชมแดนหิมะนอกหน้าต่าง
เผยเซ่าเจ๋อเปิดฮีตเตอร์มองเขาแล้วถามเบา ๆ “บ้านเธออยู่ไหน”
เฉิงซย่ารีบร้อนเปิดโลเคชันบนโทรศัพท์ที่พักของพ่อแม่อยู่ห่างจากที่นี่สิบห้ากิโลเมตร วิทยาลัยห่างสิบกิโลเมตร ขับรถไปไม่นับว่าไกลแต่ว่ารถหรูที่ประธานเผยขับราคาแพงระยับ หากส่งเขากลับบ้านจะอธิบายพ่อแม่ลำบากแต่ถ้าส่งที่วิทยาลัยก็ดึงดูดสายตาแปลก ๆ ของเพื่อนนักศึกษาอีกอยู่ดี...
เฉิงซย่าครุ่นคิดแล้วบอกสถานที่กับเผยเซ่าเจ๋อ“ประธานเผยครับ รบกวนคุณไปส่งผมใกล้ ๆ ถนนชิงถังแล้วกันครับ ผมเปิดระบบนำทางแล้ว”
ย่านชิงถังเป็ย่านที่พักของพ่อแม่เฉิงซย่าเผยเซ่าเจ๋อขับรถขึ้นทางด่วน ไม่ได้ถามอะไรอีก
ภายในรถเงียบสงบมากเฉิงซย่าเบือนหน้ามองนอกหน้าต่างตลอดเพื่อไม่ให้กระอักกระอ่วนเผยเซ่าเจ๋อเองก็ไม่พูดไม่จา
ครึ่งชั่วโมงต่อมารถขับมาถึงถนนชิงถัง เผยเซ่าเจ๋อจอดเทียบข้าง ๆ
เฉิงซย่าดูโล่งอกบ่ายหน้ามาพูดอย่างเกรงใจ “ขอบคุณครับประธานเผย”
เขาปลดเข็มขัดนิรภัยกำลังจะลงจากรถแล้วจู่ ๆ เผยเซ่าเจ๋อก็หยิบเสื้อขนเป็ดตรงเบาะหลังมายื่นให้ “ข้างนอกหิมะตกอากาศหนาวมาก สวมแจ็กเก็ตนี่เถอะ”
เฉิงซย่านิ่งอึ้งหันมองอีกฝ่ายอย่างเหลือเชื่อ
เผยเซ่าเจ๋อยัดเสื้อใส่อกเขา“สวมเถอะ เมื่อคืนฉีดยากดฟีโรโมนไป วันนี้เธอเพิ่งสร่างไข้ ภูมิคุ้มกันค่อนข้างต่ำถ้าหนาวจนเป็หวัดจะเป็เื่เอานะ”
สีหน้าของชายหนุ่มไม่ยอมให้ปฏิเสธเฉิงซย่าจำต้องรับเสื้อแจ็กเก็ตมาสวม
เปิดประตูรถสายลมเย็นปนเกล็ดหิมะพัดปะทะใบหน้า เฉิงซย่าหนาวจนจามทีหนึ่ง
ดูเหมือนบนเสื้อแจ็กเก็ตสีดำจะหลงเหลือกลิ่นฟีโรโมนของเผยเซ่าเจ๋ออยู่กลิ่นของอัลฟ่าโอบล้อมเฉิงซย่า ทำเอาเด็กหนุ่มปรับตัวไม่ถูกชั่วขณะทว่าพอสวมเสื้อขนเป็ดหนา ๆ แล้ว ร่างกายก็อบอุ่นขึ้นช้า ๆพาให้ใจของเฉิงซย่าเองพลอยอุ่นวาบไปด้วย
เป็ประธานเผยที่คิดการรอบคอบแจ็กเก็ตตัวนี้คือการ ‘ยื่นถ่านกลางหิมะ’ อย่างแท้จริง
[ค่าความชอบที่เฉิงซย่ามีต่อคุณ+5]
เฉิงซย่ากำเสื้อแจ็กเก็ตค้อมคำนับเผยเซ่าเจ๋อที่อยู่ในรถ “ขอบคุณครับประธานเผย ลำบากคุณแล้ว”
เผยเซ่าเจ๋อเอ่ย“ไม่เป็ไร ฉันยังต้องจัดการเื่ของบริษัทนิดหน่อย อย่าคิดอะไรมากกลับไปรอฉันโทร.หานะ”
เฉิงซย่าพยักหน้าอย่างขึงขัง“ครับ แล้วพบกันครับประธานเผย”
เผยเซ่าเจ๋อขับรถออกไป
เฉิงซย่ามองส่งรถยนต์สีดำที่หายลับไปตรงสุดหัวถนนใจรู้สึกสงสัยขึ้นครามครัน...เมื่อคืนเขาควบคุมตัวเองไม่ได้มือไม้พัวพันจะจูบประธานเผย ทว่านอกจากประธานเผยไม่ถือโทษโกรธเคืองแล้วอีกฝ่ายยังส่งเขากลับบ้าน แถมให้เสื้อมาตัวหนึ่งเพราะเป็ห่วงว่าเขาจะหนาวด้วย?
ไม่รู้จริงๆ ว่าประธานเผยคิดอะไรอยู่
เฉิงซย่าเซ็นสัญญากับเทียนเสวียนมาได้ไม่นานไม่เข้าใจเ้านายอายุน้อยคนนี้เท่าไรเพียงได้ยินคนมากมายนินทาว่าเผยเซ่าเจ๋อถูกเอาใจจนเสียคนมาแต่เด็กพอรับ่ต่อก็ไม่สนใจอะไร วัน ๆ เอาแต่เที่ยวเล่นกินดื่มกับเพื่อน ๆ ลูกเศรษฐีคนบริหารจริง ๆ คือรองประธานชุย ส่วนเผยเซ่าเจ๋อเป็เพียงเ้าของในนาม เข้าบริษัทนับครั้งได้
เฉิงซย่ารู้สึกว่าตัวเองกับเผยเซ่าเจ๋ออยู่กันคนละโลกไม่มีวันกันได้มาตลอด ตอนได้ยินคำนินทาเกี่ยวกับอีกฝ่ายก็ไม่นึกสนคิดไม่ถึงว่าเจอกันครั้งแรกก็ถูกคนเล่นงานฟีโรโมนหลุดการควบคุมแล้วไปนอนอยู่บนเตียงประธานเผย
อิงจากข่าวลือแล้วลูกเศรษฐีไม่เอาไหนเช่นเผยเซ่าเจ๋อ มีคนมาเสนอตัวฟรี ๆ ถึงที่ กินไปก็ไม่เสียหายหลับนอนกับโอเมก้าที่ยังไม่ถูกทำพันธะไม่เห็นมีอะไรเสียเปรียบ แต่ในความเป็จริงเมื่อคืนประธานเผยไม่ได้แตะต้องเขาเลย ซ้ำยังฉีดยากดฟีโรโมนให้อย่างใจเย็นด้วย
หรือกลิ่นฟีโรโมนของเขาไม่น่าพิสมัยประธานเผยเลยไม่พิศวาส?
หรือจะบอกว่าข่าวลือเป็เื่เข้าใจผิดเผยเซ่าเจ๋อไม่ใช่ลูกเศรษฐีเหลวแหลกอย่างที่ทุกคนพูดกัน?
เฉิงซย่ายืนสีหน้าเหม่อลอยอยู่ตรงสี่แยก
ในสมองของเผยเซ่าเจ๋อที่กำลังขับรถมีข้อความเด้งเป็ชุดอีกครั้ง-
[ค่าความชอบที่เฉิงซย่ามีต่อคุณ+3]
[ค่าความชอบที่เฉิงซย่ามีต่อคุณ-1]
[ค่าความชอบที่เฉิงซย่ามีต่อคุณ+3]
เผยเซ่าเจ๋อ“...”
ความคิดของเฉิงซย่าค่อนข้างขึ้นๆ ลง ๆ ไม่รู้ไปคิดเชื่อมโยงอะไรเข้าอีก ค่าความชอบจึงะโไปมา
ผ่านไปครู่หนึ่งค่าความชอบซึ่งเดิมที [-10] ก็มาหยุดตรงค่า [10]
ค่าติดลบกลายเป็ค่าบวกแล้วหรือนี่?
เห็นทีผลลัพธ์การจินตนาการครั้งนี้ของเฉิงซย่าจะไม่เลว
เผยเซ่าเจ๋อหยักยิ้มมุมปากน้อยๆ พลันรู้สึกว่าเฉิงซย่าที่เป็แบบนี้น่ารักกว่าตัวละครในนิยายต้นฉบับนั่นตั้งเยอะ
เขาไม่ได้ใส่ใจความประทับใจที่เฉิงซย่ามีต่อตนในตอนนี้ตัวเขายังไม่ได้อธิบายเื่ราวมากมายให้ชัดเจน ไม่แปลกที่เฉิงซย่าจะฟุ้งซ่าน
การอบรมบ่มเพาะเฉิงซย่าเป็การตกปลาใหญ่ซึ่งต้องใช้ระยะเวลายาวนานค่าความชอบเล็กน้อยไม่สลักสำคัญอะไรรอเฉิงซย่าตระหนักถึงความทุ่มเทใส่ใจของเขาเมื่อไรเดี๋ยวค่าความชอบก็เพิ่มแบบก้าวะโเอง
แผนการของเขาพัฒนาไปตามเวลา
เผยเซ่าเจ๋อไม่ไปเข้าร่วมงานเลี้ยงที่หลินเชียนซู่จัดหากแต่กลับรถตรงสี่แยกแล้วมุ่งหน้าไปยังบ้านตระกูลเผย
[1]คำสแลงของจีนใช้เรียกผู้หญิงที่แสร้งว่าใสซื่อ แต่ความจริงมารยาเยอะ
3K
