ณ อาณาจักรบลูสกาย บัดนี้มีรถม้าของเคาท์แบทเมาเท่นมาจอดที่ลานพระราชวัง ก่อนที่ตัวอัศวินควบม้าจะลงมาเปิดประตูรถม้าให้
ผู้ที่ลงจากรถม้ามีแลนซ์ แอนนา วาเนสซ่า และตัวเคาท์แบทเมาเท่นเอง ทั้งสี่ลงจากรถม้า ก่อนที่จะมีคนนำไปยังท้องพระโรงอีกทีหนึ่ง
“เฮอะ ในที่สุดก็หนีไม้พ้น ต้องมาหาข้าจนได้” าาบลูสกายกล่าวด้วยน้ำเสียงสะใจ เมื่อเห็นกลุ่มแลนซ์มายืนอยู่หน้าบัลลังค์ของตน “คิดจะหลบพ้นจากอำนาจของข้า มันยังเร็วไปพันปี”
นอกจากแลนซ์ที่ยืนนิ่งแล้ว ที่เหลือต่างคุกเข่าให้กับาาเอ็กซ์ตัส การกระทำของแลนซ์ทำเอาาาแสดงสีหน้าบิดเบี้ยวทันที
“ถือตัวว่าเป็ผู้กล้า คงคิดว่าข้าไม่กล้าทำอะไรเ้าสินะ อย่าลืมว่าข้าเรียกเ้ามาได้ ข้าก็เรียกคนอื่นมาได้เช่นกัน”
าาเอ็กซ์ตัสกล่าวพลางตบบัลลังค์จนเสียงดังสนั่น ก่อนจะชี้หน้ามาทีแลนซ์ “ผู้กล้าเอ๋ย เ้าจงคุกเข่าลงต่อหน้าาาที่มีอำนาจมากที่สุดในทวีปไกอาซะเดี๋ยวนี้”
“ไม่อะ” แลนซ์กล่าวพลางส่ายหน้า “ทำไมข้าต้องคุกเข่าให้ท่าน ในเมื่อท่านไม่ใช่าาของข้า”
“บังอาจ” าาเอ็กซ์ตัสกล่าว “ในตอนแรกข้าตั้งใจจะให้รางวัลกับภารกิจอันทรงเกียรติแก่เ้า แต่ถ้าเ้ายังโอหังใส่ข้าจนหมดความอดทน ข้าคงต้องสั่งบั่นคอเ้าแล้วล่ะมั้ง”
“ท่านลืมไปแล้วหรือ ว่าพลังของข้าเทียบเท่ากับจอมเวทเก้าพันกว่าคน” แลนซ์กล่าว “ตัวท่านที่เป็คนต้นคิดพิธี ย่อมรู้จักพลังของข้าดีนี่”
การที่แลนซ์กล่าวออกมาแบบนี้ ยิ่งช่วยตอกย้ำความมั่นใจว่าตัวของเขาคือผู้กล้า ราชินียิ้มอย่างพอใจ ก่อนที่เธอจะยกมือห้ามเอ็กซ์ตัส
“ใจเย็นก่อนเพคะ เสด็จพี่” ราชินีเฮนเรียตต้ากล่าว “เรารองฟังเหตุผลของเขาก่อนดีมั้ย ว่าเพราะอะไรถึงไม่ทำตามประเพณีของเรา”
“ถ้างั้นผู้กล้าเอ๋ย ข้าจะให้โอกาสเ้า” าากล่าว “ว่าเพราะอะไรเ้าถึงไม่คุกเข่าและให้เกียรติข้ากับราชินี”
“ข้าว่าข้าตอบไปแล้วนะ” แลนซ์กล่าว “เพราะท่านไม่ใช่าาของข้าไง อีกอย่าง ทำไมข้าต้องเคารพคนที่บังคับดึงตัวข้ามายังโลกใบนี้ด้วยล่ะ จริงมั้ย ท่านลองย้อนนึกกลับเป็ตัวท่านดูสิ”
ราชินีพยักหน้าอย่างเข้าใจ ในขณะที่าาเริ่มสงบสติอารมณ์ลง ก่อนจะกล่าว
“แต่ถ้าหากเ้าไม่ทำตามกฏและกติกาของอาณาจักรข้า ข้าก็จะไม่ให้เ้าอาศัยอยู่ในอาณาจักรบลูสกาย ไม่สิ ในทวีปไกอาจะไม่มีที่ให้เ้าอยู่”
“ถ้าเช่นนั้นก็ไม่เป็ไร” แลนซ์กล่าว “ข้าและแอนนาจะออกเดินทางไปยังทวีปอื่น และข้าขอสาบานว่าจะไม่กลับมาเหยียบอาณาจักรบลูสกายอีก เท่านี้คงพอใจท่านแล้วสินะ”
“แล้วคิดว่าข้าจะปล่อยเ้าไปหรือ” าากล่าว “ถึงยังไงเ้าก็เป็ผู้กล้า ถ้าจะให้เ้าไปเป็เครื่องมือแก่อาณาจักรอื่น สู้ข้ากำจัดเ้าเสียแต่ตอนนี้ยังดีซะกว่า...ทหาร ออกมาได้”
ราชินีทำท่าจะห้ามาาที่กำลังบรรดาลโทสะ แต่ทว่าเธอห้ามไม่ทัน เพราะาาออกคำสั่งไปแล้ว
ชั้นลอยของท้องพระโรง ปรากฏจอมเวทหลายร้อยคนที่ร่ายเวทพร้อมโจมตี ผสมกับกองกำลังหน้าไม้เวทและปืนคาบศิลาเวท ส่วนชั้นล่างปรากฏอัศวินในเกราะเหล็กถือดาบอีกร้อยกว่าคนเช่นกัน ซึ่งอัศวินต่างกรูกันออกมาจากด้านหลังบัลลังค์ของาา
“ผู้กล้าแลนซ์ ข้าจะให้โอกาสเ้าอีกครั้ง” าาเอ็กซ์ตัสกล่าว “จะยอมคุกเข่า และสาบานว่าจะจงรักภักดีกับบลูสกายจนกว่าชีวิตจะหาไม่ หรือเ้าจะตายเสียตรงนี้”
“ต่อให้ถามร้อยรอบ ข้าก็ยังจะตอบคำตอบเดิม” แลนซ์กล่าว “ข้าไม่มีวันรับใช้ท่าน เพราะท่านไม่ใช่าาของข้า”
“งั้นก็ดี...ตายซะไอ้ผู้กล้าจองหอง”
จังหวะนี้แอนนาลุกจากการคุกเข่า เธอเอาตัวของเธอมาบังแลนซ์ทันที
“เสด็จพ่อ พระองค์จะทำแบบนี้ไม่ได้นะเพคะ”
“ข้าคือาาผู้ปกครองไกอาเกือบทั้งทวีป” าาเอ็กซ์ตัสกล่าว “ทำไมกะอีแค่สังหารผู้กล้าโอหังคนเดียว จะทำไม่ได้”
“ผู้กล้าแลนซ์ ยอมลดความหัวรั้นซะ” ราชินีเฮนเรียตต้ากล่าว “หากพวกเราสามารถพูดคุยกันได้ เ้าจะได้ในสิ่งที่เ้า้า...แม้กระทั่งเ้าหญิงแอนนา เ้าก็สามารถได้”
ดูเหมือนเฮนเรียตต้าจะมองออก ว่าแลนซ์และแอนนาชอบพอกันอยู่ ไม่ว่าจะเพราะเหตุใดแต่ดูเหมือนว่าทั้งสองจะมีใจให้กัน เธอสังเกตุจากสายตาของแอนนา และท่าทางของเธอที่ออกตัวปกป้องแลนซ์
“แอนนา ถอยไปซะ” าาเอ็กซ์ตัสกล่าว “อย่าคิดนะว่าข้าจะยอมปล่อยผู้กล้าหนีไป เพียงเพราะลูกสาวตัวเองยืนบังมันอยู่น่ะ”
“องค์หญิง ถอยออกมาก่อนเพคะ” วาเนสซ่ากล่าวพลางดึงข้อมือเธอ แต่ทว่าแอนนาสะบัดมือของวาเนสซ่า ทำให้วาเนสซ่าไม่สามารถออกไปหลบได้ เหมือนที่แบทเมาเท่นทำ เธอต้องอยู่คุ้มกันแอนนาตรงนี้
“เสด็จพ่อ หม่อมฉันไม่ถอยเพคะ” แอนนากล่าวเสียงสั่น ร่างเล็กของเธอกางสุดแขนเพื่อบังตัวแลนซ์เอาไว้
“เป็แค่บุตรีที่เกิดจากตัวประกันแท้ๆ” ราชินีเฮนเรียตต้ากล่าว “มีหน้ามาคิดว่าตัวเองสำคัญอย่างนั้นหรือ ถ้าไม่ถอยจะตายไม่รู้ตัวนะยัยโง่”
“แอนนา ออกมา” าากล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นะเื “ข้าจะนับแค่ถึงสาม ถ้าไม่ออกมา จะเริ่มการตักเตือน"
แอนนาส่ายหน้า เธอยังคงเลือกจะบังแลนซ์อยู่ วาเนสซ่าพยายามจะดึงแขนแอนนาให้ออกมา แต่แอนนาไม่ยอม
“หนึ่ง...สอง...สาม” าานับอย่างช้าๆ แต่ทว่ากลุ่มของแอนนายังคงไม่ยอมขยับ วาเนสซ่าจึงตัดสินใจกอดทั้งสองไว้แนบอก พลางเอาตัวของเธอบังแทน
“ยิงได้...”
าาถอนใจ ก่อนจะออกคำสั่งโจมตีทันที
เสียงปืนไฟดังลั่นสนั่นทั่วท้องพระโรง พร้อมกับเวทแขนงต่างๆพุ่งเป้ามาที่แลนซ์ แอนนา และวาเนสซ่า จังหวะนี้แลนซ์เรียกใช้บาเรียลมเพื่อป้องกันการโจมตีหลากหลายทันที
จากมุมมองของาาและราชินี พวกเขาเข้าใจว่าแอนนากำลังปกป้องแลนซ์ ในขณะที่มุมมองที่แท้จริงนั้นต่างออกไป
“แอนนา พอเถอะ” แลนซ์กล่าวก่อนจะเอาหน้าตัวเองออกจากอกของวาเนสซ่า “ฉันรับปากว่าจะไม่เอาชีวิตครอบครัวเธอ ดังนั้นที่เหลือปล่อยให้ฉันจัดการเอง”
“แลนซ์คะ อีกฝ่ายจะฆ่าคุณ” แอนนากล่าว “ฉันกลัวคุณยั้งแรงไว้ไม่ไหว แล้วจะพลั้งมือฆ่าทุกคนจนหมด นี่คือสาเหตุที่ฉันมาบังพวกเขา เพื่อไม่ให้พวกเขาโจมตีคุณค่ะ”
“แต่ดูเหมือนมันจะไม่ได้ผลนะเพคะ” วาเนสซ่ากล่าว “ถ้าไม่ได้ท่านแลนซ์พวกเราคงเป็ศพกันหมดแล้ว...องค์าาน่ะ ไม่รักลูกสาวของตัวเองเลย”
หลังการโจมตีสิ้นสุดลง ควันคละคลุ้งหายไป าาและราชินีต่างใที่กลุ่มของแลนซ์ไม่เป็อะไรเลย
“นี่มันบ้าอะไรกัน” เอ็กซ์ตัสกล่าว “อาวุธระดับองครักษ์นับพันไม่ะเืมันเลยหรือ”
ราชินีนั้นใจนพูดอะไรไม่ออก พวกเหล่าทหารและจอมเวทในท้องพระโรงก็เช่นกัน
“จบแล้วหรือ” แลนซ์กล่าวก่อนจะเดินออกมาจากกลุ่ม แล้วยืนหน้าสุด “ไอ้ที่คุยโวไว้ตอนแรกมันไปไหนแล้วล่ะ”
“สมที่เป็ผู้กล้า” าาเอ็กซ์ตัสกล่าวก่อนจะปรบมือ “พลังของจอมเวทและอาวุธทำอะไรแกไม่ได้ มิน่าล่ะ ถึงได้ทำตัวโอหังนัก แบบนี้คงต้องใช้สมบัติของบรรพชนเสียแล้วสิ”
สิ้นเสียงของาา องค์ชายรัชทายาทอิกนิสก็เดินออกมาพร้อมกับดาบสีทองทั้งเล่ม มันเรืองแสงสว่างจ้า ทำเอาทุกคนหยุดหายใจ
“เฮคาตรอน อาวุธประจำราชวงศ์บลูสกาย” แอนนากล่าวพลางจ้องมองอาวุธ สีหน้าของเธอดูเ็ป “แลนซ์คะ มาถึงขั้นนี้ฉันคงไม่สามารถร้องขอให้คุณออมมือได้แล้วล่ะค่ะ”
“ฉันก็กะจะบอกเธอแบบนั้นแหละ” แลนซ์กล่าว “ดาบเฮคาตรอนที่สามารถตัดกระแสมานา แหล่งพลังงานเวททางอากาศที่เป็ต้นกำเนิดพลังงานของจอมเวทได้ ฉันคงออมมือไม่ได้จริงๆ”
เนื่องจากเวทมนตร์ในโลกนี้จะอาศัยพลังมานาในอากาศประกอบกันเป็เวทมนตร์ และหากมีพลังหรืออาวุธแบบใดก็ตาม ที่สามารถตัดกระแสมานาที่ศัตรูใช้ได้ นั่นหมายความว่าอาวุธนั้นสามารถพิชิตศัตรูได้อย่างง่ายดาย และดาบเฮคาตรอน ก็เป็อาวุธประเภทนั้น
“ผู้กล้าแลนซ์ซึ่งโอหังต่อราชวงศ์บลูสกาย และฏแอนนากับวาเนสซ่า” เ้าชายอิกนิสประกาศกร้าว พลางชี้ดาบมาที่แลนซ์ “ตัวข้าซึ่งเป็รัชทายาทแห่งบลูสกาย จะขอใช้สมบัติของบรรพชนกำจัดแกซะ แต่ทว่าราชวงศ์บลูสกายมีเมตตา จึงอนุญาตให้เ้าทำการยอมจำนนได้อีกครั้ง และครั้งนี้ จะเป็ครั้งสุดท้าย ที่เปิดโอกาสให้พวกแก”
“อย่างที่บอก ว่าขอยืนยันคำเดิม” แลนซ์กล่าว “ว่าฉันจะไม่ยอมภักดีต่อบลูสกายเด็ดขาด”
“ถ้าอย่างนั้นก็ตายซะ” อิกนิสกล่าวก่อนจะง้างดาบ แต่ทว่าจู่ๆเวทลูกบอลเพลิงกลับถูกยิงมาทางเขา จนทำให้อิกนิสต้องใช้ดาบเฮคาตรอนสลายพลังเวท
กองกำลังทหารกว่าร้อยนายเดินเข้ามาในท้องพระโรง โดยมีแพทริคองค์ชายรองเป็คนนำมา เขานำกำลังทหารกว่าร้อยคนล้อมรอบกลุ่มแอนนาทันที ดาบของเขาเรืองแสงสีแดงเพลิง บ่งบอกว่าเป็เขานั่นเอง ที่ร่ายเวทโจมตีอิกนิส
“แพทริค พี่ทำอะไรน่ะ” แอนนาเอ่ยถามด้วยความสงสัย เพราะองค์ชายรองคนนี้กำลังหันคมดาบใส่พ่อและแม่แท้ๆของตัวเอง
“ถามได้ ก็มาช่วยน้องสาวคนเดียวของฉันน่ะสิ” แพทริคกล่าว “ฉันจะไม่ยอมให้เธอและพวกพ้องถูกทำร้ายเด็ดขาด”
“แพทริค แกเสียสติหรือไง” อิกนิสะโลั่น “แกกล้าโจมตีฉันเพียงเพราะนังลูกของตัวประกันน่ะหรือ”
“และลูกของตัวประกันที่พี่ว่ามา ก็เป็น้องสาวของเรา” แพทริคกล่าวโต้ “พวกท่านเป็อะไรกันไปหมด คิดอะไรกันอยู่ถึงสั่งให้ทหารฆ่าคนในครอบครัวตัวเอง”
เมื่อแพทริค ลูกที่เกิดจากมเหสี และคนที่ตัวเองรักออกตัวปกป้องแอนนา าาเอ็กซ์ตัสจึงไม่กล้าสั่งให้ทหารโจมตี ได้แต่นิ่งเฉย เช่นเดียวกับเฮนเรียตต้า ที่ทำอะไรไม่ถูก
“ปล่อยให้พวกเขาไปซะ” แพทริคกล่าว “แค่ให้พวกเขาไปจากที่นี่ แค่นั้นเื่ก็จบ ถือว่าข้าขอร้อง”
“ถ้าให้มันไปจากทวีปเรา มันก็ต้องไปสร้างประโยชน์และความชอบที่อาณาจักรอื่น” าาเอ็กซ์ตัสกล่าว “ผู้กล้านั่นเราใช้คนของเราอัญเชิญมา มันก็ต้องเป็ของเรา ไม่ใช่นึกจะทำตัวตามใจชอบ ราวกับว่าชีวิตเป็ของตัวเอง”
“ฉันไม่ใช่ข้ารับใช้ของแกนะ” แลนซ์กล่าว “เอ็กซ์ตัส คำพูดที่แกพูดเมื่อกี้ชักทำให้ฉันเริ่มหมดความอดทนเสียแล้วสิ”
“ทางนี้เองก็หมดความอดทนเหมือนกัน” อิกนิสกล่าว “แพทริค แกอยู่เฉยๆซะ ไม่งั้นจะหาว่าฉันใจร้ายไม่ได้นะ”
อิกนิสรวมพลังเวทในดาบ ทำให้มานารอบท้องพระโรงถูกดูดเข้าดาบเรื่อยๆไม่หยุด จอมเวททั้งหลายรวมทั้งแอนนากับวาเนสซ่าถึงขั้นกุมขมับทรุดตัวลงกับพื้นทันที
“ดูดมานาขั้นสูงสุด” แพทริคกล่าวเสียงสั่น เขาเองก็แทบจะยืนไม่อยู่ “พี่ทำอะไร อิกนิส คิดจะฆ่าทุกคนหรือไง หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ”
“ใช้ต่อไป” าาเอ็กซ์ตัสกล่าวสนับสนุน เขาไม่ได้ดูเลยว่าราชินีของเขาสลบไปแล้ว “บั่นคอไอ้ผู้กล้าซะ แล้วค่อยยกเลิกพลังเวทของดาบ”
“อดทนอีกนิดน้องข้า” อิกนิสกล่าวพลางแสยะยิ้ม ค่อยๆเดินเข้ามาใกล้กลุ่มของแลนซ์ “ขอให้ข้าได้บั่นคอเ้าผู้กล้าสารเลว กับพวกฏเสียก่อน แล้วข้าค่อยยกเลิกการดูดมานา”
“แอนนา วาเนสซ่า อดทนไว้ก่อนนะ” แลนซ์กล่าวพลางใช้เวทรักษาส่งพลังเวทให้กับวาเนสซ่าและแอนนา พลางบังคับให้พลังเวทโคจรทั่วร่าง ก่อนที่เขาจะเงยหน้ามองอิกนิสด้วยแววตาเ็า
“ตายซะผู้กล้า” อิกนิสกล่าวก่อนจะฟาดดาบลงมาใส่แลนซ์ทันที แต่แล้วเขาก็ต้องประหลาดใจ เพราะดาบเฮคาตรอนถูกแลนซ์ใช้มือเปล่ารับเอาไว้ได้
“พลังเวทแกน่าจะไม่เหลือแล้วนี่ ทำไมถึงต่อต้านอาวุธบรรพชนได้ล่ะ” อิกนิสกล่าวพลางยื้อแย่งดาบคืน แต่ทว่าแรงของเขานั้นสู้แรงเด็กอายุสิบสองอย่างแลนซ์ไม่ได้เลย
“อิกนิส แกทำเกินไปแล้วนะ” แลนซ์กล่าวก่อนจะกระชากดาบออกจากมืออิกนิส แล้วฟาดอิกนิสด้วยดาบที่เขาแย่งมา ด้ามจับดาบฟาดใส่หัวอิกนิสเต็มๆจนเขาสลบทันที คมดาบของเฮคาตรอนนั้นไม่อาจบาดผิวของแลนซ์ได้เลย แม้ว่าแลนซ์จะจับที่ใบดาบของมันซึ่งเต็มไปด้วยคมทั้งสองด้าน
เวทของดาบเฮคาตรอนถูกยกเลิก ทำให้ทุกคนกลับมามีแรงอีกครั้งหนึ่ง เหล่าจอมเวทและทหารเวทต่างใ ที่อาวุธบรรพชนของบลูสกายอยู่ในมือผู้กล้าเสียแล้ว
“ผู้กล้าแลนซ์ ข้ารู้แล้วว่าอาณาจักรเรานั้นช่างโง่เขลา ที่คิดต่อกรกับท่าน” ผู้กล่าวคือราชินีเฮนเรียตต้า ในขณะที่าาเอ็กซ์ตัสนิ่งเงียบทำตัวไม่ถูก “จะสายไปไหม ถ้าหากพวกเราร้องขอการอภัย และโอกาสในการคืนดี บัดนี้พวกเรารู้ซึ้งถึงพลังอำนาจของผู้กล้าที่อาณาจักรเราอัญเชิญมาแล้ว”
เบื้องล่างของาาและราชินี บัดนี้มีสามคนกำลังมองเขาด้วยแววตาที่หลากหลาย แอนนา แลนซ์ และวาเนสซ่า เขาไม่อาจรู้ได้เลยว่าอีกฝ่ายจะทำอะไรกับเขาและราชวงศ์ เพราะตอนนี้พวกเขาไม่มีอะไรจะต่อกรกับผู้กล้าแลนซ์แล้ว