หลังจากเฉียวกู้เหลียนออกจากจวนราชครูทางด้านหลังของจวน เขาไม่เคยประมาทแม้แต่น้อย สายตาสอดส่องไปทั่วถนนเพื่อตรวจดูว่ามีสิ่งผิดปกติหรือไม่ เมื่อแน่ใจจึงได้ออกจากจวนขึ้นรถม้าออกไปนอกเมือง เฉียวกู้เหลียนรีบเร่งให้คนบังคับม้าไปให้ถึงจุดหมายโดยไว และห้ามหยุดพัก เมื่อถึงจุดหมายเขาได้เดินเข้าไปในบ้านหลังนึงและทำสัญญาณให้คนข้างในรับทราบถึงการมาของเขา โดยหารู้ไม่ว่าเ้านายของตัวเองได้ให้นักฆ่าอีกกลุ่มนึงไปดักรอเพื่อที่จะสังหารเขาและเหล่านักฆ่าต่างถิ่นไว้แล้ว
เมื่อเฉียวกู้เหลียนเข้าไปในบ้านหลังดังกล่าวได้พบกับกลุ่มนักฆ่าที่รอดตายมาได้แต่สภาพของแต่ละคนก็าเ็ไม่ใช่น้อย หนึ่งในกลุ่มนักฆ่าได้เข้ามาหาเขาในทันที "ท่านได้ข่าวคราวของพี่ใหญ่ข้าหรือยัง ตอนนี้พวกเขาเป็อย่างไรบ้าง แล้วพวกเราสามารถเข้าไปช่วยพวกเขาออกมาได้หรือยัง" นักฆ่าคนดังกล่าวถามด้วยท่าทีร้อนรน้าที่จะไปช่วยพี่ใหญ่และคนที่ถูกจับตัวไปออกมา
"พวกเ้ามิต้องกังวล ข้าได้ให้คนไปสังเกตุการณ์ที่คุกแล้ว พวกเขายังมิเป็อะไรเพียงแค่ถูกทรมานให้พูดความจริงก็เท่านั้นแต่ยังไม่ถึงแก่ชีวิต" เฉียวกู้เหลียนกล่าวเพื่อให้คนเ่าั้ตายใจและวางใจในตัวเขา ที่ไม่ได้สังเกตุว่าการมาครั้งนี้เพื่อมาปิดปากพวกเขาทั้งหมดตามที่เ้านายสั่งไว้
"จะไม่ให้พวกข้ากังวลได้เยี่ยงไร พวกข้าไม่รู้เลยว่าพี่ใหญ่และพวกเป็ตายร้ายดีอย่างไร ใจข้าอยากจะปล้นคุกตอนนี้ด้วยซ้ำหากแต่ติดที่ว่าพวกข้าาเ็กัน" ระหว่างที่พวกเขาสนทนานั้น เฉียวกู้เหลียนก็ได้สังเกตุถึงความผิดปกติบริเวณรอบๆมีความเคลื่อนไหว คล้ายมีคนกำลังเข้ามา
่เวลานั้นลูกธนูมากมายพุ่งเข้ามาในบ้านสังหารนักฆ่าที่าเ็และไม่ทันระวังตัวไปได้หลายคน ทีเหลือพากันสะบัดดาบปัดลูกธนูและหลบเพื่อหาเส้นทางของลูกธนู พอลูกธนูสงบลงนักฆ่ากลุ่มใหม่ก็พังประตูเข้ามาเกิดการต่อสู้กันอย่างดุเดือด เฉียวกู้เหลียนรู้ได้ในทันทีว่าเขาถูกหักหลังเสียแล้ว นายที่ตนเองรับใช้เยี่ยงชีวิตกลับส่งคนมาปิดปากตน สร้างความเสียใจเป็นัก
เฉียวกู้เหลียนต่อสู้กับกลุ่มนักฆ่าจนพาตัวเองผ่าออกมาที่ด้านนอกบ้านได้ ระหว่างนั้นคนของอี้อ๋องได้เฝ้ามองการต่อสู้อยู่ห่างๆ และเมื่อถึงเวลาเผยหั่วได้สั่งให้ลูกน้องลงไปช่วยกลุ่มของเฉียวกู้เหลียนในทันที
"พวกเ้ารีบไปช่วยเฉียวกู้เหลียน อย่าให้พวกมันฆ่าปิดปากได้" เผยหั่วรีบสั่งลูกน้องในทันที
บรรดาองค์รักษ์เงาที่แฝงตัวโดยรอบรีบรุดเข้าไปช่วยเหลือ เกิดการต่อสู้อย่างดุเดือด แต่ว่าพวกมันก็ไม่อาจสู้กับบรรดาองค์รักษ์เงาที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็มืออันด้บหนึ่งของเมืองหลวงได้
เฉียวกู้เหลียนและเหล่าบรรดานักฆ่าต่างถิ่นได้ถูกช่วยออกมาและพามายังคุกใต้ดินของอี้อ๋องและรอการไต่สวนโดยตรงจากอี้อ๋อง
อี้อ๋องได้ทราบข่าวว่าได้จับตัวพวกที่เหลือและเฉียวกู้เหลียนได้แล้วจึงรีบมายังคุกใต้ดินในทันที
"เฉียวกู้เหลียน เ้ารู้จักข้าหรือไม่" อี้อ๋องพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น
"รู้..... รู้จักพะยะคะอี้อ๋อง" เฉียวกู้เหลียนพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
"ถ้างั้นเ้าก็รู้สินะว่าข้าอยากถามอะไร ไม่ต้องเสียเวลาเ้าจงบอกข้ามาทั้งหมดใครเป็ผู้บ่งการลอบสังหารพระชายาของข้า ถ้าเ้าไม่บอกข้าไม่รับรองความปลอดภัยของคนรอบกายเ้า" อี้อ๋องพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังชวนให้เฉียวกู้เหลียนขนหัวลุกในทันที
"กระหม่อม... เออ.. กระหม่อมจะบอกทุกอย่างพะยะคะ ผู้บ่งการในการวางแผนทั้งหมดก็คือ....คือ ฮูหยินใหญ่จวนราชครู แม่ยายของอี้อ๋องพะยะค่ะ" เฉียวกู้เหลียนตอบออกไปอย่างไม่ลังเลเพราะตนเองนั้นถูกหักหลังก่อน ถ้าจะให้เข้าลงนรกคนพวกนั้นต้องลงนรกไปด้วยกันให้หมด
"มีเพียงเท่านี้เหรอ มีเพียงแม่ยายของข้าอย่างนั้นเหรอ และเหตุจูงใจเล่า ข้ามิเชื่อหรอกนะว่ามีเพียงเท่านี้ จงบอกข้ามาเสียให้หมด" อี้อ๋อง้าทราบทั้งหมดจะได้จัดการเื่ทั้งหมดในทันทีไม่อยากให้ใครมาคิดร้ายกับชายาที่รักของตนแม้แต่ปลายผม
"เรียนอี้อ๋อง เื่ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นมาจากพระชายารองของพระองค์พะยะค่ะ พระชายารองได้เข้ามาขอความช่วยเหลือให้กำจัดพระชายาเอกให้พ้นทางเพื่อที่ตัวเองจะเได้ขึ้นมาเป็พระชายาเอกแทนพะยะคะ" เฉียวกู้เหลียนตอบด้วยท่าทีจริงจัง ว่าเข้ามิได้พูดปดแม้แต่น้อย
อี้อ๋องถึงกับหน้าชาแม้ว่าเ้าตัวจะทราบอยู่แล้วว่าสาเหตุที่แท้จริงนั้นเป็เพราะใคร แต่เข้าก็อยากที่จะรับความจริงได้ทั้งหมด ด้วยความที่เติบโตมาด้วยกันร่วมถึงความผูกพันฉันท์สามีภรรยานั้นอีกเล่า แต่ด้วยความริษยาของผู้หญิงไม่ว่าสิ่งใดก็สามารถทำได้ ช่างน่ากลัวยิ่งนัก
แต่เข้าไม่คิดว่านางจะใจคอโเี้สามารถสั่งคนมาสังหารพี่สาวแท้ๆของนางได้ลงคอ
"แล้วเื่การวางยาพระชายาเอกก่อนหน้านั้นเล่า ใครเป็ผู้จัดหายาพิษและใครบ่งการ" อี้อ๋องยังคงอยากทราบความจริงในเื่นี้เช่นกัน
"เป็... กระหม่อมที่ได้ให้คนไปจัดหายาพิษมาจากทางเหนือพะยะค่ะ ตามคำสั่งของฮูหยินและ เออ... พระชายารองอีกเช่นกัน" เฉียวกู้เหลียนบอกจนหมดสิ้น
อี้อ๋องเสียพระทัยเป็นักที่เขาเป็สาเหตุให้เกิดเื่ต่างๆมากมาย หากเพียงเขารู้ใจตนเองเร็วกว่านี้ว่าความรู้สึกที่แท้จริงที่มีต่อหลินหลังผิงเป็เพียงแค่ความผูกพันธ์ หาใช่รักไม่ เื่ราวต่างๆมากมายคงมิเกิดขึ้นเป็แน่
"เผยหั่วเ้าจงขังพวกมันไว้ก่อน พวกมันจะเป็พยานสำคัญของเื่ทั้งหมดที่เกิดขึ้น และเตรียมตัวข้าจะจัดงานเลี้ยงที่จวน เ้าจงให้คนส่งเทียบเชิญ เชิญราชครูและฮูหยินเข้าร่วมงานด้วย"
อี้อ๋องมีแผนอยู่ในใจหากจะเอาผิดจะต้องให้ถูกต้องและให้คนได้รับทราบว่าตนมิได้ปรักปรำใคร
10K
