“หยุดมือเป็มุสิกจากไหนถึงได้กล้ามาก่อกรรมที่ปากทางเข้าออกของพรรคเทพหมาป่า์เรา!”ศิษย์พรรคเทพหมาป่า์กลุ่มใหญ่พุ่งตัวมาแต่ไกล
สีหน้าของจางเสินซวีหม่นลง มันยิ่งรู้สึกคับแค้นใจกว่าเก่าตั้งท่าจะสะบัดพัดในมือเข้าหาเกี้ยวอีกครั้ง
“สามหาว!” เสียงตวาดดังมาแต่ไกล
“ฮ่าห์!”
ลำแสงสายหนึ่งพุ่งมา นั่นกลับเป็กระบี่บินเล่มหนึ่งพุ่งตรงเข้าหาศีรษะของจางเสินซวีด้วยความเร็วสุดเปรียบหากจางเสินซวีคิดลงมือกับเกี้ยวต่อ มันจะต้องถูกกระบี่บินบั่นศีรษะอย่างแน่นอน
“ผู้ใด!” จางเสินซวีหน้าเปลี่ยนสี ทำได้แค่พลิกพัดกระดาษขาวมารับมือกระบี่บิน
“ตูม!”
บังเกิดเสียงดังคราหนึ่ง กระบี่บินถูกพัดกระดาษขาวสะท้อนกลับไปในตอนนั้นเอง กลุ่มศิษย์พรรคเทพหมาป่า์ก็มาถึงบุรุษวัยกลางคนที่นำหน้ามายื่นมือออกรับกระบี่พลางถลึงตาใส่จางเสินซวี
“ไม่ทราบว่าใต้เท้าเป็ใครมาจากไหนถึงได้กล้ามาก่อการเหิมเกริมที่พรรคเทพหมาป่า์เราอย่างนี้?”บุรุษวัยกลางคนเอ่ยถามขณะจับจ้องอีกฝ่ายอย่างไม่วางตา
แต่หวังเค่อที่อยู่ตรงเกี้ยวกลับตาลุกวาวศิษย์พรรคเทพหมาป่า์จดจำบุรุษพัดขาวคนนี้ไม่ได้หรือนี่? งั้นก็เยี่ยมไปเลยตนจะได้ไม่ต้องใช้คำพูดที่เตรียมเอาไว้ให้มันยุ่งยากกว่าที่ควรจะเป็
หวังเค่อเตะจางเจิ้งเต้าที่อยู่แทบเท้าเป็เชิงว่าให้รีบะโขอความช่วยเหลือได้แล้ว
“ไอ๊หยา มันจะฆ่าข้าแล้ว ช่วยด้วย!ข้าเจ็บสีข้างเหลือเกิน เจ็บลำไส้เล็กตอนต้นจะตายอยู่แล้ว! ไอ๊หยา ช่วยด้วย!”จางเจิ้งเต้าที่อยู่บนพื้นะโรับลูกต่ออย่างไม่ให้เสียจังหวะขัดบทสนทนาระหว่างบุรุษกระบี่บินกับจางเสินซวีทันควัน
บุรุษที่ถือกระบี่บินเลิกคิ้วสูง ชี้หน้าจางเสินซวีก่อนตวาดว่า “ทุกคนห้ามขยับล้อมตัวมันไว้ อย่าปล่อยให้มันหนีไปได้!”
“ทราบ!”
ศิษย์พรรคเทพหมาป่า์กรูเข้ามาล้อมตัวจางเสินซวีเอาไว้แต่บุรุษกระบี่บินกลับหันมามองจางเจิ้งเต้า
“ผู้น้อยซุนซงจากพรรคเทพหมาป่า์!ท่านเป็อย่างไรบ้าง?” บุรุษกระบี่บินถาม
จางเจิ้งเต้ากำลังจะเปิดปากตอบวาจาแต่หวังเค่อที่อยู่ด้านข้างชิงพูดขึ้นก่อนว่า “ศิษย์พี่ของข้านำขบวนส่งเ้าสาวของศิษย์พี่หญิงมาที่นี่ในวันนี้แต่นี่คือวิธีการรับแขกของพรรคเทพหมาป่า์อย่างนั้นรึ? ถึงกับมีการซ่องสุมดักฆ่ากันหน้าปากทางเข้าออกพรรคอย่างนี้?”
สีหน้าของซุนซงเปลี่ยนไปทันที จริงอย่างที่ว่าเื่นี้เกิดขึ้นที่ปากทางเข้าออกของพรรคเทพหมาป่า์ต่อให้พรรคอีกาทองคำไม่เอาเื่ แต่ครั้งนี้พรรคเทพหมาป่า์ไม่พ้นต้องเสียหน้าแล้ว
“อย่าได้ฟังวาจาเหลวไหลของมันเด็ดขาดพวกมันเป็ตัวปลอม!” จางเสินซวีที่อยู่ด้านข้างะโออกมา
ตัวปลอม? ศิษย์พรรคเทพหมาป่า์จับต้นชนปลายไม่ถูกแล้วจริงๆ!
“ตัวปลอม? ฮ่าฮ่าฮ่าพรรคเทพหมาป่า์หนอพรรคเทพหมาป่า์นี่พวกเ้าตั้งใจดักซุ่มโจมตีศิษย์พี่หญิงของข้าใช่หรือไม่? ส่วนฆาตกรคนนี้ก็เป็คนของพวกเ้าล่ะสิ?ที่พวกเ้าจำเพาะเจาะจงเลือกวันนี้ก็เพราะว่า้าที่จะสร้างความอัปยศต่อพรรคอีกาทองคำของพวกเรา?ตั้งใจจะฉีกหน้ากากคุณธรรมจอมปลอมเพื่อแตกหักกับพรรคอีกาทองคำเราให้ตายกันไปข้างว่างั้นเถอะ?”
“ไม่ ไม่ใช่ พวกเราไม่รู้จักมัน!” ซุนซงร้องออกมาทันที
“ไม่รู้จักมัน? เหอะที่นี่คือปากทางขึ้นเขาพรรคเทพหมาป่า์! เป็ถิ่นของพวกเ้า!แค่พูดออกมาว่าไม่รู้จักคำเดียวก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับพวกเ้าแล้ว? เพื่อที่จะคุ้มกันเกี้ยวของศิษย์พี่หญิงศิษย์พี่ใหญ่ข้าก็เลยถูกมันเล่นงานจนาเ็หนักพวกเ้าจงมอบคำอธิบายมาให้พวกเราเดี๋ยวนี้!” หวังเค่อว่า
“ข้าไม่ได้ทำอะไรมันเลย!” จางเสินซวีเอ่ยอย่างหดหู่
หวังเค่อผู้นี้หน้าไม่อายชะมัด! ตั้งใจจะขูดรีดทรัพย์ข้าอย่างนั้นรึ?
“ไม่ได้ทำร้ายศิษย์พี่ข้าจะบอกว่าศิษย์พี่ข้าร่วงลงไปนอนเองว่างั้นเถอะ? ข้าจะบอกให้เอาบุญศิษย์พี่ข้าไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็น้องร่วมอุทรของศิษย์พี่หญิงชื่อว่าจางเสินซวี!พวกเ้าเคยได้ยินกันหรือไม่?” หวังเค่อโพล่งออกมา
จางเสินซวีที่อยู่อีกฝั่งหนึ่ง “…!”
ศิษย์พรรคเทพหมาป่า์นิ่วหน้ามองจางเจิ้งเต้าจางเจิ้งเต้าที่อยู่บนพื้นเองก็ผงะไป ทำไมตนถึงได้กลายเป็จางเสินซวีไปได้?
ทำไมถึงต้องให้จางเจิ้งเต้าปลอมตัวเป็จางเสินซวีน่ะหรือ? ก็เพราะว่าหวังเค่อจำได้แล้วว่าคนที่อยู่ตรงหน้าก็คือจางเสินซวีตัวจริงแม้ว่าจะไม่เคยเห็นภาพของมันมาก่อนแต่ไม่ใช่ว่าข้อมูลที่ศิษย์ตระกูลหวังสืบรวบรวมมาได้ลงรายละเอียดเอาไว้ว่าพัดกระดาษขาว กระเรียนมงกุฎแดงเหินฟ้า ขอบเขตดวงธาตุทองคำหรอกหรือ? งั้นก็เป็มันนี่แหละ!
วิธีที่ดีที่สุดในการปิดปากมันก็คือการทำให้ทุกประโยคที่มันพ่นออกมากลายเป็คำโป้ปดมดเท็จไปซะ
ขอเพียงฝ่ายตนเป็ผู้ที่ป้อนชื่อ ‘จางเสินซวี’ ออกไปก่อนเช่นนั้นแล้วตัวปลอมก็จะกลายเป็ตัวจริง ตัวจริงก็จะกลายเป็ตัวปลอมอย่างไรเล่า!
“มันคือจางเสินซวี?” ซุนซงถามอย่างคาดไม่ถึง
จางเจิ้งเต้าที่กำลังนอนแหมะอยู่บนพื้นอกสั่นขวัญผวาหวังเค่อตั้งใจจะขุดหลุมฝังมันจริงๆ นั่นแหละ ให้มันเล่นละครเป็จางเสินซวี? ต่อไปถ้าจะต้องถูกจางเสินซวีไล่ฆ่าคนที่จะดวงกุดก็คือตัวมันเอง! ไม่ได้การ ข้าเล่นละครต่อไปไม่ไหวแล้ว
“มิผิด ศิษย์พี่ของข้า ‘จางเสินซวี’ถูกมันลอบทำร้ายจนเจ็บหนัก พวกเ้าเองก็เห็นกันหมดหากไม่ได้ศิลาิญญาหลายแสนชั่งละก็ าแของศิษย์พี่ข้าจะต้องไม่หายดีแน่ๆชดใช้มา ให้มันชดใช้มาเดี๋ยวนี้!” หวังเค่อชี้หน้าด่าจางเสินซวี
จางเจิ้งเต้าที่กำลังจะลุกขึ้นมาแก้ต่างให้กับตัวเองพอได้ยินคำว่า ‘ศิลาิญญาหลายแสนชั่ง’พลันต้องฟุบลงไปนอนต่อตามเดิมก่อนหน้านี้หวังเค่อเพิ่งจะลั่นวาจาเอาไว้ว่าแบ่งกันคนละครึ่งนี่นา!ศิลาิญญาหลายแสนชั่งเชียวหรือ?
“ไอ๊หยา ข้าจะตายอยู่แล้ว! ข้าจางเสินซวีกำลังจะตายอยู่ตรงหน้าปากทางขึ้นพรรคเทพหมาป่า์!พรวด!”จางเจิ้งเต้าบังคับใจทำร้ายอวัยวะภายในของตัวเองจนกระอักเืออกมาเป็ฟูมฝอยอาการเข้าขั้นตรีทูต
“เ้าดูศิษย์พี่ข้าเจ็บหนักจนใกล้จะตายอยู่แล้วไม่ใช่หรือไง?” หวังเค่อตวาดใส่จางเสินซวีเหยงๆ
“ฮ่า ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า หวังเค่อ? จางเจิ้งเต้า?แล้วที่อยู่ในเกี้ยวก็คงจะเป็องค์หญิงโยวเยว่ล่ะสิ? พวกเ้าถึงกับวิ่งโร่มาทำการฉ้อฉลอย่างโจ๋งครึ่มที่ปากทางเข้าออกพรรคเทพหมาป่า์กันเลยหรือนี่?เ้าคิดว่าพวกเราจะโดนหลอกกันง่ายๆ อย่างนั้นรึ?” จางเสินซวียิ้มเย็น
“องค์หญิงโยวเยว่?” ศิษย์พรรคเทพหมาป่า์ต่างเลิกคิ้วสูง
“ศิษย์พรรคเทพหมาป่า์ทำไมพวกเ้าถึงยังไม่เข้าจับกุมโจรถ่อยผู้นี้อีก? โจรถ่อยผู้นี้ดักซุ่มทำร้ายพวกเรานั้นช่างเถิดแต่ถึงกับกล้าให้ร้ายพวกเราเช่นนี้ค่าชดเชยหลายแสนชั่งไม่อาจชดเชยต่อความอัปยศที่พวกเราได้รับในครั้งนี้อีกแล้ว!”หวังเค่อถลึงตา
“พรูด!”จางเจิ้งเต้าทางด้านข้างพอได้ยินว่าจะได้เงินเพิ่มก็บังคับตัวเองให้พ่นเืออกมาอีก
เงินหลายแสนชั่งยังไม่พอ? ครั้งนี้หวังเค่อตั้งใจจะรีดเอาทรัพย์มากน้อยแค่ไหนกันแน่?นี่ข้าจะได้ส่วนแบ่งครึ่งหนึ่งเลยนะ!แค่กระอักเืนิดหน่อยจะเป็ไรไป?
“ตัวจริงไม่อาจปลอมแปลง ตัวปลอมไม่อาจกลายเป็จริงหวังเค่อ วันนี้เ้าจะต้องตายอยู่ที่นี่!” จางเสินซวีเอ่ยเสียงเย็น
ศิษย์พรรคเทพหมาป่า์นิ่วหน้ามองมาทางหวังเค่ออย่างกังขา
“พวกเ้ามองข้าทำอะไร? ข้าเป็ตัวปลอมหรือไง?งั้นป้ายคำสั่งอีกาทองคำแผ่นนี้เองก็เป็ของปลอมด้วยงั้นสิ? อย่าบอกนะว่าที่พวกเราลงทุนเดินทางข้ามระยะทางพันลี้เพื่อมาส่งตัวเ้าสาวถึงพรรคเทพหมาป่า์ก็เพื่อที่จะให้พวกเ้าสร้างความอัปยศย่ำยีงั้นหรือ?”หวังเค่อเอ่ยเสียงกร้าวก่อนโยนป้ายอีกาทองคำออกไป
“เพียะ!”
แผ่นป้ายลอยมาตกอยู่ในมือของพวกซุนซงซุนซงก้มหน้ามองและก็ยืนยันได้ทันทีว่านี่คือของจริง ป้ายคำสั่งอีกาทองคำของแทนตัวประมุขพรรคอีกาทองคำ เห็นป้ายก็เหมือนเห็นประมุขพรรคได้ยินว่าพรรคอีกาทองคำให้แผ่นป้ายนี้ไว้กับจางเสินซวีเพื่อให้มันระดมกำลังศิษย์พรรคอีกาทองคำได้สะดวก
มีป้ายคำสั่งอีกาทองคำเป็หลักฐานยังจะต้องพิสูจน์อีกหรือไม่ว่าใครคือตัวปลอมใครคือตัวจริง?
“ที่แท้ก็เป็สหายพี่น้องจากพรรคอีกาทองคำนี่เองขอประทานอภัยด้วย ข้าจะต้องทำการไต่สวนเ้าหนูนี่เป็แน่!” ซุนซงกล่าวขออภัย
แต่จางเสินซวีกลับหน้าแข็งทื่อไปแล้วนี่คือป้ายคำสั่งอีกาทองคำที่ตนฝากเนี่ยเทียนป้าไว้ก่อนแต่ตอนนี้กลับกลายมาเป็หลักฐานพิสูจน์ตัวตนให้กับพวกหวังเค่อ?
“ไอ้หนู เ้าเป็ใคร? กล้ามาก่อกรรมถึงที่ปากทางเข้าออกของพรรคเทพหมาป่า์เราแถมยังกล้าให้ร้ายเหล่าพี่น้องจากพรรคอีกาทองคำหากเ้ามอบคำอธิบายให้พวกเราไม่ได้ล่ะก็งั้นก็อย่าหาว่าพรรคเทพหมาป่า์แล้งน้ำใจ!” ซุนซงถลึงตาคาดโทษ
“ศิษย์พี่ซุน ข้าเล็งเป้ามหาค่ายกลมาทางนี้แล้วขอรับหากมีใครกล้าขยับตัวมั่วซั่ว ข้าจะเปิดใช้งานทันที!”เสียงของศิษย์พรรคเทพหมาป่า์ดังมาแต่ไกล
ทุกคนรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างกำลังเพ่งเล็งพวกมันอยู่ทันใดนั้นขนทั่วร่างก็ลุกซู่
จางเสินซวีหน้าแข็งทื่อ “พวกเ้าตาบอดหรือไง พวกนี้คือแก๊งต้มตุ๋นจางเสินซวีจากพรรคอีกาทองคำคือข้าต่างหาก!”
“เ้าคือจางเสินซวี?” ซุนซงขยับตัวเข้าหาจางเสินซวีช้าๆ
“มิผิด ข้าต่างหากจางเสินซวีส่วนเ้าคนที่นอนอยู่บนพื้นน่ะตัวปลอม! มันเรียกว่าจางเจิ้งเต้าแล้วก็ยังมีคนที่อยู่ในเกี้ยวนั่นอีก นั่นจะต้องเป็องค์หญิงโยวเยว่ไม่ผิดแน่พวกเ้าไปดูเองก็รู้!” จางเสินซวีเอ่ยด้วยสีหน้าขึงขังจริงจัง
“เ้าจะให้พวกเราเลิกม่านแดงปิดหน้าเ้าสาวเพื่อที่จะสืบสาวเื่ราวให้ถึงที่สุด?”ซุนซงจ้องจางเสินซวีที่อยู่ตรงหน้า
“ถูกแล้ว ขอแค่เลิกม่านแดงออกดู ความจริงทุกอย่างก็จะปรากฏ!”จางเสินซวีเอ่ยอย่างมั่นใจ
ซุนซงหน้าแข็งกระด้าง หลังมือของมันกระแทกเข้ากับใบหน้าของจางเสินซวี
“เพียะ!”
เสียงหลังมือกระทบเนื้อนี้ดังกังวานสุดเปรียบกังวานถึงขนาดที่จางเสินซวีตะลึงไปครึ่งค่อนวันก็ยังคงไม่ได้สติกลับมา อะไรวะเนี่ย? เมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้น?นี่ข้าถูกทำร้าย? แถมยังเป็การตบหน้าอีกด้วย?
จางเสินซวีตาโต ร่ำๆ จะบันดาลโทสะ
“ไอ้เด็กหน้าเหม็นเ้ากล้าดียังไงถึงได้ปลอมตัวเป็จางเสินซวี? เ้าคิดว่าพวกเราสมองทึบหรือยังไง?วันนี้คือวันแต่งงานของศิษย์พี่ใหญ่แต่เ้ากลับกล้าดักโจมตีขบวนเ้าสาวทำร้ายศิษย์พี่จางเสินซวีจากพรรคอีกาทองคำจนเจ็บหนัก? ศิษย์พี่จางเสินซวีถูกเ้าทุบตีจนคางเหลืองแต่เ้าก็ยังจะกล้าให้ร้ายว่าเขาเป็ตัวปลอม เ้าจะปลอมตัวเป็คนอื่นไม่ได้เลยรึไง?จำต้องยืนกรานที่จะปลอมเป็ศิษย์พี่จางเสินซวีเ้าคิดว่าพวกเราหูหนวกตาบอดกันหมดหรือ? ยังมี! วันนี้คือพิธีมงคลของศิษย์พี่ใหญ่แต่เ้าก็ยังจะกล้าสั่งให้พวกเราเลิกผ้าปิดหน้าของเ้าสาวเ้าคิดว่าเรามีหัวไว้คั่นหูกันใช่ไหม? นั่นคือเ้าสาวเว้นแต่ว่าเ้าบ่าวมาเอง ใครจะสามารถเลิกม่านแดงได้กัน?” ซุนซงถลึงตาร่ายยาว
“เ้าต่างหากที่กำลังรนหาที่ตาย เ้ากล้าตบข้า?เ้ากล้าตบข้า? นับแต่เล็กจนโตไม่เคยมีใครหน้าไหนกล้าทำร้ายข้ามาก่อนแต่เ้ากลับกล้า!” จางเสินซวีเนื้อตัวสั่นระริกแหกปากคำราม
“ตูม!”
อสนี์สายหนึ่งพุ่งตกลงมาจากฟ้า จางเสินซวีสะท้านเฮือกเงยหน้าขึ้นทันควัน “กลอสนี์ปะามารของพรรคเทพหมาป่า์?”
“บรึ้ม~~~~~~~~~~~~~~~~~!”
เสียงดังคราหนึ่ง อสนี์ฟาดเข้าใส่ร่างของจางเสินซวีอย่างจังต่อให้มีพัดกระดาษขาวต้านไว้ อาภรณ์ของมันก็ยังต้องขาดวิ่นไปเพราะแรงะเิอยู่ดีคนหกคะเมนตีลังการ่วงลงกับพื้น กระอักเืออกมาคำโต
“ไอ้หนู ปลอมตัวเป็จางเสินซวีริอาจคิดเปิดม่านแดงเ้าสาว สร้างความอัปยศต่อพรรคเทพหมาป่า์เรากับพรรคอีกาทองคำล้มงานแต่งของสองพรรคเซียน รนหาที่ตาย!” ซุนซงถลึงตาแผดเสียงคำราม
จางเสินซวีกระอักเืออกมาด้วยความหดหู่ มารดามันเถอะข้านี่นะปลอมตัวเป็จางเสินซวี?ข้าต่างหากที่เป็ตัวจริง!
“หวังเค่อ? จางเจิ้งเต้า?พวกเ้าหาที่ตายแล้ว!” จางเสินซวีตะกายตัวขึ้นจากพื้นทำท่าเหมือนจะพุ่งเข้าประหัตปะาหวังเค่อเสียเดี๋ยวนั้น
“เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง!”
อสนี์พุ่งตกจากฟ้าเป็ชุดๆระดับความเร็วนั้นต่อให้จางเสินซวีอยากหนีแค่ไหนก็ไม่อาจทำได้ร่างของมันเปลี่ยนเป็สีดำเกรียมจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
“ข้าจะฆ่าพวกเ้าให้หมด!”จางเสินซวีแผดเสียงท่ามกลางเส้นแสงอสนีบาต
“ผ่า ผ่าเข้าไปอย่าได้หยุดกลอสนี์ปะามารเลยเชียวล่ะไม่ว่าจะสิ้นเปลืองศิลาิญญาแค่ไหนก็ไม่จำเป็ต้องลังเลเ้าลูกบัดซบตัวนี้ถึงกับปลอมตัวเป็ศิษย์พี่จางเสินซวี สร้างความอดสูต่อศิษย์พี่ใหญ่และสหายพี่น้องจากพรรคอีกาทองคำผ่ามันเข้าไป ผ่าให้ตายกันไปข้าง!” ซุนซงะโไปด้านหลัง
“เปรี้ยงงง~~~~~~~~~!”
อสนีบาตน่าสะพรึงกลัวนี้ต่อให้เป็ขอบเขตดวงธาตุทองคำทั่วไปก็ต้านเอาไว้ไม่ไหวพวกหวังเค่อ จางเจิ้งเต้ามองดูการผ่าชนิดที่หากไม่ตายไม่เลิกรานี้ด้วยหนังตากระตุกเป็เ้าเข้าแต่เพราะเป้าหมายไม่ใช่พวกมันดังนั้นทั้งสองจึงรับชมภาพตรงหน้าอย่างเบิกบานสำราญใจ ลุ้นระทึกดีชะมัด!
“ศิษย์พี่ซุนดูเหมือนว่าคนผู้นี้จะไม่ขยับตัวแล้วนะขอรับ?” ศิษย์พรรคเทพหมาป่า์ทางด้านข้างเอ่ยขึ้นอย่างเป็กังวล
“หยุดมือ!” ซุนซงสั่งการ
ทันใดนั้นอสนีบาตก็หยุดผ่าลงมา
“พี่น้องจากพรรคอีกาทองคำทุกท่านพวกท่านคงจะขวัญเสียกันไม่น้อย ข้าต้องขออภัยด้วยจริงๆ!”ซุนซงประคองฝ่ามือมาทางหวังเค่อและคณะ
“มันถูกฟ้าผ่าตายไปแล้วหรือ? งั้นศิลาิญญาของข้าเล่าจะทำยังไง?”จางเจิ้งเต้าที่ยังคงอยู่บนพื้นเอ่ยอย่างเหม่อลอย
ไม่ใช่ว่าพวกเราต้องรีดเอาเงินหลายแสนชั่งมาจากมันหรอกหรือ? ในเมื่อมันไปเฝ้ายมบาลแล้วแล้วข้าจะไปรีดเอาเงินกับใคร?
“ยังไม่ตายสนิทเราจะพาตัวมันเข้าไปในพรรคแล้วควบคุมดูแลอย่างกวดขันเองรอมันตื่นขึ้นมาก็จะได้รู้กันว่าเื่มันเป็มายังไงกันแน่ถึงตอนนั้นข้าค่อยมอบคำอธิบายให้พวกท่านแล้วกัน!” ซุนซงกล่าวโน้มน้าวทันที
“งั้นอาการาเ็ของข้าเล่าจะทำยังไง?” จางเจิ้งเต้าถามอย่างหดหู่
พวกเ้ายังมีความเห็นใจต่อเพื่อนมนุษย์กันอยู่หรือไม่? ข้านอนอยู่ตรงนี้ทั้งคนไหนจะกระอักเืออกมาเป็ถังขนาดนั้นซ้ำร้ายคนที่ข้าตั้งใจจะรีดเอาทรัพย์ก็ถูกพวกเ้าเล่นงานซะจนสลบเหมือดแล้วตอนนี้ข้าควรทำยังไง? จะลงจากเวทีหรือก็ไม่ได้!
“พรรคเทพหมาป่า์เรามีศิษย์พี่ขั้นดวงธาตุทองคำที่เอาดีทางด้านการรักษาอยู่เอาเป็ว่าให้เขาช่วยดูอาการท่านดีหรือไม่?” ซุนซงเลียบเคียงถาม
ดูอาการ? งั้นข้าก็ถูกจับได้กันพอดีสิ?
“ไม่รบกวนดีกว่าพรรคอีกาทองคำของเราเองก็มีคนที่เชี่ยวชาญทางด้านการรักษาไม่ต้องลำบากพวกท่านหรอก! วันนี้พวกเราถูกดักโจมตีกันนอกพรรคเทพหมาป่า์ทำให้เราอดสงสัยไม่ได้ว่าพรรคเทพหมาป่า์ของพวกท่านคิดตบแต่งศิษย์พี่หญิงจากพรรคอีกาทองคำของพวกเราจากใจจริงหรือไม่กันแน่!”หวังเค่อเอ่ยเสียงเย็น
“ทุกท่านทำใจให้สบายเถอะอีกไม่นานข้าจะต้องมอบคำอธิบายให้กับพวกท่านอย่างแน่นอน!” ซุนซงรีบกล่าวขึ้นทันที
หวังเค่อหรี่ตามองจางเสินซวีที่กำลังนอนตัวไหม้เกรียมอยู่ไม่ไกลออกไปราวกับว่า้าจะให้คนมาลากตัวมันไปอย่างไรอย่างนั้น
“คนผู้นี้ไม่อาจส่งมอบให้พวกท่านทำการไต่สวนได้แต่วางใจเถอะ พรรคเทพหมาป่า์เราจะมอบคำอธิบายต่อพวกท่านโดยเร็วที่สุด!”ซุนซงให้คำมั่น
อย่างไรซะคนผู้นี้ไม่มาดักซุ่มเร็วไป ไม่มาดักซุ่มช้าไปแต่ต้องจำเพาะเจาะจงมาดักซุ่มเอาตอนที่ขบวนส่งตัวเ้าสาวของพรรคอีกาทองคำเดินทางมาถึงปากทางเข้าพรรคเทพหมาป่า์พอดิบพอดีชัดเจนว่าจะต้องเพ่งเล็งพรรคเทพหมาป่า์เอาไว้ ครั้งนี้มันถูกพรรคเทพหมาป่า์เล่นงานจนเจ็บหนักเพราะงั้นก็มีแต่ต้องให้พรรคเทพหมาป่า์เป็ผู้ทำการไต่สวนเลี่ยงไม่ให้เกิดเื่เหนือความคาดหมายอื่นขึ้นมาอีก
“ฮึ่ม เอาตามนั้นก็ได้ข้าหวังว่าพวกท่านจะมอบคำอธิบายที่ฟังขึ้นแก่พวกเราโดยเร็วที่สุด เพียงแต่เื่ที่ศิษย์พี่จางเสินซวีถูกมันทำร้ายไม่อาจเลิกแล้วกันไปเพียงเท่านี้ได้พวกเรา้าข้าวของบนตัวผู้ลงมือแทนค่าทำขวัญ!” หวังเค่อเอ่ยเสียงต่ำ
“จะเป็ไปได้ยังไง?” ซุนซงไม่ยอมคล้อยตาม
ยังไม่ต้องพูดว่าร่างไหม้เกรียมนี้มีของที่เกี่ยวโยงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอยู่หรือไม่แค่ระดับฝึกปรือชั้นดวงธาตุทองคำของมันก็แน่ใจได้แล้วว่าบนตัวมันจะต้องมีของดีอยู่ไม่น้อยแล้วจะให้ข้ายกให้พวกเ้าง่ายๆ ได้ยังไง?
“ในเมื่อเป็เช่นนี้งั้นพิธีในวันนี้ก็พับเก็บไว้เท่านี้เถอะ ศิษย์พี่หญิงพรรคเทพหมาป่า์ไม่มีความจริงใจเลยสักนิดเดียว น้องของท่านถูกคนไม่รู้ประวัติเข้าทำร้ายที่หน้าประตูของพวกมันบางทีหากพวกเราเข้าไปในพรรคเทพหมาป่า์อาจมีภัยร้ายอื่นตามมาอีกก็ได้ข้าว่าพวกเรากลับกันเลยจะดีกว่า!” หวังเค่อมองไปทางเกี้ยว
ซุนซงที่อยู่อีกฝั่งหน้าเปลี่ยนสีทันควัน พวกเ้าไม่อยู่ร่วมวงแล้ว? ไม่คิดจะแต่งงานแล้ว?้าไปแล้ว?
พรรคเทพหมาป่า์กับพรรคอีกาทองคำต่างเตรียมตัวกันมานานขนาดนี้หนำซ้ำยังเชิญตัวยอดฝีมือจากสำนักเซียนไม่รู้กี่มากน้อยเพื่อเข้าร่วมพิธีแต่งงานในวันนี้แต่เพราะคำพูดประโยคเดียว พวกเ้าก็จะล้มงานแต่งซะแล้ว? หม้อก้นดำใบเขื่องขนาดนี้ข้าแบกเอาไว้ไม่ไหวหรอก![1]
“เอาละๆ ข้าจะทำตามที่ท่านว่าข้าวของบนตัวมันขอฝากไว้ที่พวกท่านก่อนแล้วกัน!” ซุนซงเอ่ยอย่างสลดหดหู่
“พี่จาง ท่านว่ายังไง?” หวังเค่อถามหาความเห็นจากจางเสินซวี
จางเจิ้งเต้าที่นอนอยู่บนพื้นผงะไปนี่ไม่ได้เป็การรีดเอาเงินหลายแสนชั่งมาอีกต่อไปแต่เป็การให้พวกนั้นแบกหม้อก้นดำเอาไว้ทั้งหมดต่างหากจิตใจของหวังเค่อดำเป็น้ำหมึกโดยแท้! แต่ข้าล่ะชอบนักเชียวเพราะว่าของครึ่งหนึ่งนั้นเป็ของข้า เคี๊ยกๆ!
“ช่างเถอะการแต่งงานของพี่หญิงจะมาล่มเพราะข้าไม่ได้...แค่กๆ ดำเนินการต่อนั่นแหละ!” จางเจิ้งเต้าแม้จะยิ้มกริ่มอยู่ในใจแต่น้ำเสียงที่เอ่ยออกมาช่างอ่อนระโหยโรยแรง
“ศิษย์พี่จางเสินซวีมากคุณธรรมน้ำใจ ผู้น้อยซึ้งใจนัก!”ซุนซงเป่าปากอย่างโล่งอก
พวกมันแบ่งสมบัติกันเสร็จในเวลาไม่นานร่างของจางเสินซวีตกเป็ของพรรคเทพหมาป่า์ในขณะที่กำไลมิติและของวิเศษบนตัวมันตกเป็ของหวังเค่อและหมู่คณะขณะสติกำลังเลือนรางจางเสินซวีรู้สึกได้รำไรว่าข้าวของของตนได้ถูกรื้อค้นไปจนเกลี้ยง ไม่สิเรียกว่าถูกลอกคราบไปเลยจะดีกว่า จะว่ามีใจแต่ไร้เรี่ยวแรงได้แต่ปล่อยให้ตัวเองโล่งโจ้งและสิ้นหวัง!
“เพ้ยพัดกระดาษขาวที่มันมีอยู่ก่อนหน้านี้หายไปไหนแล้ว?” หวังเค่อถามอย่างเคลือบแคลง
“ข้าไม่ทราบ หรือว่าจะถูกฟ้าผ่าจนเหลือแต่ผุยผงไปแล้ว?ของวิเศษนั้นไม่มี จะมีก็แต่กำไลมิติวงนี้เท่านั้น!”ซุนซงเอ่ยอย่างกังวล
“งั้นก็ช่างเถอะ!”หวังเค่อนำกำไลวงนั้นมาเก็บไว้ในอกเสื้อ
จางเจิ้งเต้าทางด้านข้างตั้งใจจะเปิดปากกล่าวคำอยู่หลายครั้งแต่เพราะมีคนมากมายจับจ้องอยู่ มันเองก็ไม่สะดวกที่จะเอ่ยปากจึงได้แต่ส่งสายตาไปหาหวังเค่อเป็เชิงว่าให้ทำตามคำสัญญาที่จะให้ส่วนแบ่งครึ่งหนึ่งกับตนด้วยหวังเค่อมองมันด้วยสีหน้าประมาณว่าเ้าวางใจเถอะจางเจิ้งเต้าถึงค่อยรู้สึกอิ่มอกอิ่มใจ
หลังจากแบ่งทรัพย์สินกันดีแล้ว ‘อาการาเ็’ ของจางเจิ้งเต้าก็ดีขึ้นทันตาเห็นถึงกับสามารถลุกขึ้นเดินเหินได้อีกต่างหาก เล่นเอาพวกซุนซงเผยสีหน้าโง่งมกันไปเลย
“เอาละศิษย์พี่หญิงใหญ่ของข้าเดินทางมาถึงนอกพรรคเทพหมาป่า์แล้วแล้วเมื่อไหร่จะได้เข้าไปข้างในกันล่ะ?” หวังเค่อมองไปทางศิษย์พรรคเทพหมาป่า์
“บรรเลงดนตรี!” ซุนซงะโสั่งการ
ทันใดนั้นก็มีเสียงดนตรีถ่ายทอดมาจากนอกประตูพรรคเทพหมาป่า์ในทำนองเดียวกัน แสงอาคมหลากหลายสายก็พุ่งขึ้นฟ้าไปแม้จะเทียบกับความน่าตื่นตาตื่นใจของ ‘แสงมหาพิธี’ ไม่ได้แต่ก็ดูเพลินตาอย่างที่สุดศิษย์พรรคเทพหมาป่า์กลุ่มหนึ่งโผล่มาต้อนรับพวกมันตามกำหนดการ!
“ทุกท่าน พรรคเทพหมาป่า์ขอเรียนเชิญ!”ซุนซงกล่าวเชื้อชวน
หวังเค่อพยักหน้า กระดิกนิ้วเรียกขบวนส่งตัวเ้าสาวของตัวเองจากนั้นก็นำองค์หญิงโยวเยว่เข้าสู่พรรคเทพหมาป่า์อย่างผึ่งผายภายใต้การคุ้มกันจากขบวนศิษย์พรรคเทพหมาป่า์
จางเจิ้งเต้าทำหน้าพิลึกอยู่ครู่ เอ่ยรำพึงเสียงเบา “เป็ไปตามที่หวังเค่อว่าไว้จริงๆ? สุดท้ายพวกเราก็ได้เดินอาดๆเข้าพรรคเทพหมาป่า์ภายใต้การเชิญชวนของพวกมัน? ข้ามองออกแต่แรกแล้วว่าหวังเค่อปีศาจตัวนี้ก็คือหนามร้ายของแผ่นดิน!มันจะขี้เหนียวเกินไปแล้ว! ข้าเสียสละไปตั้งขนาดนั้น เสียเืไปตั้งขนาดนั้น แต่กลับแบ่งให้ข้าแค่ครึ่งเดียว?ไอ้โคหวัง[2] ไอ้ไก่ขนเหล็ก![3]
[1]แบกหม้อก้นดำ หมายถึง กลายเป็แพะรับบาป
[2]ไอ้โคหวัง หมายถึง จอมขี้เหนียว
[3]ไก่ขนเหล็ก หมายถึง ขี้เหนียวเหมือนพ่อไก่ที่ขนเป็เหล็กทั้งตัวทำให้จะถอนขนสักเส้นก็ทำไม่ได้
125
