ครอกก ฟิ้ววว...
เปลือกตาสีอ่อนๆค่อยๆลืมขึ้นช้าๆ เสียงกรนหนักๆจากชายที่นอนข้างๆปลุกให้ร่างเล็กหลุดจากความฝัน การทำสวนมาทั้งวันทำให้วัตรพ่นลมหายใจออกมาด้วยความรุนแรง ชายฉกรรจ์นอนแผ่ร่างบนฟูกเก่าๆจนเต็มมุ้ง แม้พื้นที่สี่เหลี่ยมเล็กๆนี้จะสามารถรองรับร่างของภูมิได้ถึงสองคน
แต่สำหรับชายสูงโปร่งอย่างวัตร แค่คนเดียวก็ล้นเอ่อออกไปนอกมุ้งแล้ว พอมีร่างเล็กของน้องเมียนอนอยู่ข้างๆด้วย มันก็ยิ่งทำให้ใต้มุ้งดูอัดแน่นเหมือนปลากระป๋อง
ต้นแขนของทั้งสองเบียดเสียดกันอยู่นาน จากนั้นน้องเมียจึงค่อยๆดันตัวลุกขึ้นมาอย่างงัวเงีย
“พี่วัตร”
“ครอกกกก”
“พี่วัตรครับ ขยับอีกหน่อย”
“ครอกก ฟิ้ววว”
“พี่วัตร…?”
เสียงเรียกของภูมิค่อยๆเบาลง
ชายหนุ่มจ้องมองไปยังมัดกล้ามกำยำที่นอนแผ่ราบกินฟูกอยู่ใกล้ๆ วัตรใส่เพียงกางเกงบอลขาสั้นตัวเดิม ชายฉกรรจ์ใช้มือข้างหนึ่งหนุนศีรษะของตัวเอง ส่วนมืออีกข้างก็ยกขึ้นก่ายหน้าผากด้วยความสำราญใจ กลิ่นเหล้าฉุนๆพ่นกระจายออกมาจากลมหายใจร้อนๆ ดูเหมือนพี่เขยจะซดหมดขวดก่อนถึงได้คลานขึ้นมานอนกับน้องเมีย
“ครอกกก!”
“พี่วัตร…นอน…หรือยังครับ”
“ครอกก ฟิ้วว”
“….”
เสียงกรนนั้นบ่งบอกชัดเจนว่าพี่เขยหลับลึกเพียงใด แม้ว่ารอบตัวจะเต็มไปด้วยความมืดมิด แต่แสงไฟจากด้านล่างที่สาดส่องเข้ามาก็ทำให้ภูมิมองเห็นสรีระมัดหนาของพี่เขยทุกสัดส่วน ลมหายใจร้อนๆของน้องเมียพ่นระบายออกมาบ้าง จากความงัวเงียก็เปลี่ยนเป็หูตาสว่างกระทันหัน
ภูมิลองใช้นิ้วจิ้มไปตามมัดแขนกำยำวงใหญ่ เนื้อหนังของพี่เขยแข็งปั๋งเป็ลอนจนหัวใจคนตัวเล็กสั่นไหวมากกว่าเดิม!
“ถ…ถ้าพี่วัตรไม่ขยับ งั้นผม…ขอดันเองนะครับ”
“ครอกกกก…”
ภูมิใช้ทั้งสองมือจับไปที่มัดแขนของพี่เขย แต่ร่างเล็กกลับไม่ได้ออกแรงดันให้ชายฉกรรจ์ขยับตัวไปไหน มือเรียวลูบไล้ไปตามมัดกล้ามหน้าอกลูกใหญ่ช้าๆ ก่อนจะค่อยๆไต่ระดับลงมาที่หน้าท้องทั้งหกก้อน ขนอุยดกดำใต้สะดือขูดไปตามฝ่ามือ ภูมิแทบไม่รู้ตัวว่าเขานั้นใกล้จะถึงเป้าอวบอูมของพี่เขยลงทุกที!
“พ…พี่วัตร”
“….ครอกกกก”
“ผม…ผม…”
ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ประทุอยู่ในร่างกาย ทำให้น้องเมียไม่อาจหักห้ามจิตใจลึกๆของตัวเองได้เลย
ชายหนุ่มััลงไปเบาๆกลางเป้าเนื้อนูนเด่น ลำเอ็นของพี่เขยหลับใหลไม่ไหวติงฟาดเป็ลำหนา แม้ว่ามันจะยังไม่ตื่นตัว แต่ก็อวบใหญ่กว่าของน้องเมียอยู่ดี ภูมิััไปตามเนื้อผ้ามันลื่นของกางเกงบอล ชายหนุ่มกัดริมฝีปากแน่น ความอยากรู้อยากเห็นมันเล่นกับจิตใจ จนอยากล้วงมือเข้าไปขย้ำแท่งเอ็นของพี่เขยให้รู้แล้วรู้รอด!
“อือออ”
“ผ…ผมแค่จะพลิกตัวพี่วัตรเองครับ!”
“ครอกกก ฟิ้วววว”
“….พี่วัตร?”
“ครอกกกก”
เสียงคำรามในลำคอทำให้น้องเมียหลุดจากภวังค์ เมื่อชายหนุ่มเห็นพี่เขยนอนกรนอีกครั้ง ลมหายใจก็พ่นระบายออกมาด้วยความโล่งอก มือเรียวเอื้อมกลับมาไว้กับตัวเอง ก่อนจะค่อยๆทิ้งตัวนอนหันหลังและพยายามลืมเื่ราวทุกอย่างที่พึ่งจะเกิดขึ้น
แต่เมื่อได้ััสิ่งนั้นแล้ว...ภูมิก็ไม่อาจพาตัวเองเข้าสู่ห้วงนิทราได้อีกต่อไป
ชายหนุ่มข่มตาหลับมาหลายนาที แต่ความนุ่มนิ่มของหนอนั์ใต้กางเกงพี่เขยก็มันทำให้ใจสั่นราวกับดื่มกาแฟไปสิบแก้ว ครึ่งชั่วโมงแล้ว...แต่น้องเมียก็ไม่อาจหลับใหลได้เลยแม้แต่น้อย ส่วนเสียงกรนของพี่เขยก็ดังมาเรื่อยๆโดยไม่รับรู้อะไรทั้งสิ้น
ภูมิค่อยๆพลิกตัวหันหน้ามาประชันร่างกำยำอีกครั้ง จากนั้นจึงค่อยๆเอื้อมมือลูบไล้ไปตามมัดกล้ามล่ำสัน ก่อนจะเคลื่อนไหวไปถึงเป้าเนื้อใต้กางเกงอีกครั้งด้วยอารมณ์พลุกพล่านมากกว่าเดิม!
“…..อ๊ะ!?”
ลำเอ็นของพี่เขยไม่ได้นุ่มนิ่มอีกต่อไป
ทันทีที่ปลายนิ้วััลงไป ภูมิก็พบกับความแข็งขืนจนเผลอร้องอุทานออกมา ลำหนาพาดไปตามเป้ากางเกงจนถึงเอวอีกฝั่ง ฝ่ามือเรียวของเด็กหนุ่มนั้นยังยาวไม่พอที่จะลูบคลำอวัยวะเพศของพี่เขยได้ทั้งหมด ลมเย็นๆยามค่ำคืนไม่อาจหยุดเหงื่อร้อนๆให้ผุดขึ้นมาตามรูขุมขนได้
และตอนนี้น้องเมียก็ไม่อาจควบคุมสติและอารมณ์ของตัวเองได้เช่นกัน!