วรัญญู

   "เราดีกันนะค่ะ" พี่หมอยื่นนิ้วก้อยมาตรงหน้าฉัน ฉันก็ไม่ลังเลเลยที่จะเกี่ยวก้อยคืนดีหลังจากที่ได้ยินคลิปเสียง 

ก็รู้ดีนะว่ามีส่วนผิดอยู่ที่ไม่ถาม แต่หนีออกมาเฉยๆแบบนี้ แถมยังคิดเองเออเองคนเดียว

"ทำไมพี่หมอไม่ปฏิเสธค่ะ" 

"ก็พี่กำลังจะพูด หนูก็วิ่งออกมาก่อน อีกอย่างพี่ก็อึ้งด้วยแหละที่เขาพูดแบบนั้นออกมา"

"แล้วหนูทำไมถึงวิ่งออกมา ไม่ถามพี่สักคำ"

"ก็ผู้หญิงคนนั้นไล่ แล้วพี่หมอก็ไม่พูดอะไรสักคำ" 

"หนูเชื่อคำพูดผู้หญิงคนนั้นมากกว่าพี่หรอค่ะ" พูดไม่พอยังเอามือมาดีดน่าผาก เจ็บชมัดพูดเฉยๆก็ได้มั้งไม่เห็นต้องลงไม้ลงมือเลย 

"ก็พี่หมอไม่พูดไรนิ เมขอโทษน๊าาา  ที่ไม่ได้ถามพี่หมอก่อน" ฉันขยับเข้าไปหาพี่หมอแล้วซบที่ไหล่ เกือบแล้วมั้ยละเมจิกา เกือบไม่มีไหล่นี้ให้ซบอีกแล้วมั้ย ทำอะไรทำไมไม่คิดให้ดีกว่านี้ ฉันได้แต่ด่าตัวเองในใจ และสัญญาว่าต่อไปจะไม่มีแบบนี้อีก

"หนูคิดว่าพี่ควรจะโกรธดีมั้ยค่ะ"

"โอ๋ๆ ไม่โกรธน๊าา ต่อไปเมจะถามก่อนคิดไปเองสัญญาค่ะ" 

"ครับ พี่ไม่โกรธหรอก แต่ต่อไปสัญญานะ ไม่ว่ามีเ๱ื่๵๹ไรเข้ามาเราจะหันหน้ามาคุยกัน ไม่หนีแบบนี้อีก หนูรู้มั้ยพี่ทรมานมากแค่ไหนตอนที่หาหนูไม่เจอ" 

"ค่ะ หนูสัญญา" ฉันหยิบแก้วเหล้าขึ้นมาชนแก้วกับพี่หมอ กินไปคุยไปบางทีก็ซบไหล่พี่หมอแล้วเล่นโทรศัพท์  

"ไงญู แกเอาลูกน้องฉันไปตืบใครว่ะ" 

"ไม่รู้ มันมายุ้งกับเมียญู"  ฉันมองคนที่เดินเข้ามาคุยกับพี่หมอ ฉันว่าพี่หมอหล่อแล้วนะ พี่คนนี้หล่อกว่าอีกแต่หล่อกว่าพี่หมอแค่นิดเดียว นิดเดียวจริงๆ  พี่เขาดูห้าวๆ นักเลงๆ ดูน่าเกรงขาม เหมือนพวกเ๯้าพ่อไรงี้ 

"เมนี่เฮียวิน ญาติพี่เอง ส่วนนี่เม เมียญูครับ" 

"สวัสดีค่ะ"ฉันพนมมือไหว้ แค่พี่เขาหันมามองก็เสียวสันหลังแล้ว ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงรู้สึกกลัวพี่เขาเหมือนมีออร่าที่หน้าเกรงขามกระจายอยู่ริยตัว ดูแวปเดียวก็รู้คนนี้อะเจ๋ง แต่แปลกทรงแกก็ไม่ร่างใหญ่บึกบึนนะ ออกจะไปทางแนวโอปป้า หล่อตี้ แท่ๆมีกล้ามนิดหน่อยดูหล่อแบบร้ายๆแบดๆ มากกว่า

"ดีครับ ตามสบายกันนะ" 

"อ่าวจะกลับแล้วหรอ มาแค่เนี้ย" 

"เออ เห็นเด็กมันพูดกันว่ามึงมีเ๹ื่๪๫เลยเดินมาดู  ไปละ" แล้วพี่เขาก็เดินจากไปพร้อมกับแก้วเหล้าในมือที่พี่หมอชงให้  

"พี่หมอค่ะ พี่หมอรู้ได้ไงค่ะว่าเมอยู่ที่นี่"

"ไม่บอกความสามารถพิเศษ"

ค่ะเก่ง เก่งทุกอย่างโดยเฉพาะเ๱ื่๵๹ผู้หญิง หึๆ เก่งกว่าพี่หมอคงไม่มีอีกแล้ว นี่ขนาดพึ่งคบกันนะ ถ้าคบไปนานๆไม่รู้จะมีผู้หญิงเข้ามาอีกกีคน เฮ้ย คบคนหล่อแถมรวยต้องทำใจใช่มั้ยค่ะ

"หนูครับ กลับกันดีกว่า หนูกินเยอะแล้วนะ" 

"ค่ะเดี๋ยวรอเก๋กับเจนมาก่อนนะ " พี่หมอพยักน่าแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นอยู่ข้างๆฉัน  แล้วก้มลงมองนาฬิกา สองคนนั้นออกไปจะเกือบครึ่งชั่วโมงแล้วยังไม่กลับมากันเลย  ฉันกับพี่หมอจึงต้องนั่งอยู่ต่อและพากันคุยกันไปชนกันไป จนตอนนี้ฉันจะเมาละ 

สักพักสองคนนั้นก็เดินเข้ามา 

"ดีกันยัง" 

"อื้มพวกแกไปไหนมา ไปเกือบชั่วโมง" 

"เพื่อนพี่หมอญูชวนไปนั่งด้วยนะ แกกับพี่หมอจะได้ปรับความเข้าใจกัน" 

"ขอบใจพวกแกนะ"

"แล้วน้องๆทำไงมากันครับ"

"เราเอารถมาค่ะ เจนกับเก๋คุยกันว่าจะขอกลับก่อนพรุ่งนี้มีเรียนเช้า" 

"ครับพี่ก็จะพาเมกลับเหมือนกัน วันนี้พี่เลี้ยงเอง เจอกันพรุ่งนี้นะ" 

"ค่ะขอบคุณค่ะ ไปก่อนนะค่ะ ไปละเม"  พอนางสองคนเดินออกไปฉันกับพี่หมอก็เรียกเด็กมาเช็คบิล 

" เฮียวินบอกว่าไม่ต้องจ่ายครับ แกบอกว่าเลี้ยงน้องสะไภ้" 

"ฝากขอบคุณด้วยนะค่ะ"ผู้ชายตระกลูนี้สายเปย์กันทุกคนเลยเนาะ ไปไหนมาไหนฟรีทุกงาน จนฉันแทบไม่ได้ใช้เงินที่พ่อแม่ส่งมาให้ใช้เลย ในเมื่อเสร็จเ๱ื่๵๹ทุกอย่างเราก็จูงมือกันเดินมาขึ้นรถ พี่หมอเปิดเพลงเบาๆ ยื่นมือมาดึงมือฉันไปกุมไว้ บรรยากาศตอนนี้โรแมนติกมากกกกก ผิดกับตอนขามาลิปลับ

Rrŕrrrrt(พี่แบงค์)

ใครโทรมาเสียบรรยากาศหมด ฉันหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าขึ้นมาดู"พี่แบงค์" โชว์หราอยู่หน้าจอ ตายห่าละพึ่งดีกันมาเจอพี่แบงค์โทรมาอีก ฉันจึงหันไปมองพี่หมอญู แล้วเลือกที่จะรับสาย 

"ค่ะ____ตอนนี้หรอค่ะ_____เมไม่ว่างเลยค่ะ____เดี๋ยววันหลังดีกว่าเนาะ_____ค่ะ โทษทีนะค่ะ__ค่ะ"

"เสียงผู้ชาย ใครโทรมาค่ะ" 

"พี่แบงค์ค่ะ เป็๲พี่ของเพื่อนสนิทแถวบ้าน"

"แล้วเค้าโทรมาหาเมียพี่ทำไมค่ะ" 

"พี่แบงค์ขึ้นมากรุงเทพนะค่ะ เลยโทรชวนเมไปกินข้าวด้วย" 

"แล้วเขาโทรมาบ่อยมั้ย" 

"ก็.....บ่อยอยู่ค่ะ แต่เมไม่ได้คิดอะไรน๊าา เขาโทรมาเมก็รับไปงั้น" 

"ครับ" นั้น ครับด้วยน้ำเสียงแบบนี้โกรธชัวร์

"พี่หมอเป็๲ไร โกรธหรอ"

"ป่าวครับ"อื้มป่าวก็ป่าว  เงียบตลอดทางนี่นะหรอไม่โกรธขนาดถึงคอนโดแล้วยังไม่พูดสักคำ ชวนคุยก็ถามคำตอบคำ ฉันจะบ้าตาย

ฉันมองนางที่ทำหน้าบึ่งเดินขึ้นคอนโดอย่างคนบ้า พอเข้าห้องมาได้ก็ดึงผ้าเช็ดตัวเข้าไปอาบน้ำทันทีไม่สนไม่พูดอะไรสักคำ  ฉันมองทุกการกระทำที่พี่เขาแสดงออก แล้วเดินมานั่งคิดทบทวนที่โซฟา  ฉันทำผิดมากเลยหรอที่พี่หมอถึงโกรธมากขนาดนี้ 

"หนูอาบน้ำได้แล้ว พี่จะนอนแล้วนะ" พูดด้วยแล้วแหะ ฉันไม่รอช้าเดินเข้าไปอาบน้ำทันที ทำธุระอะไรเสร็จก็ปิดไฟเดินมานอนกับพี่หมอ นางนอนตะแคงหันหลังให้ฉันจึงขยับเข้าไปกอด 

"พี่หมอโกรธเมหรอค่ะ ทำไมทำแบบนี้เราคุยกันแล้วนิ ว่ามีอะไรจะคุยกัน" 

"พี่ไม่ได้โกรธค่ะ  พี่แค่หึงและหวงเพราะรักหนูมากไงหนูอย่าคุยกับผู้ชายคนนั้นบ่อยได้มั้ย พี่หวง" 

"โอเคค่ะ เมรับปากแล้วหายงอลกันนะค่ะ"

"ครับหน้ารักแบบนี้ ต้องให้รางวัล" ไม่พูดเฉยๆ พี่แกพลิกตัวหันมาจ้อง มื้อไม้ก็ซุกซนลูบนั้นลูบนี่ วนไปมาจนถึง……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

"พี่รักหนูนะ คนดี" สิ้นสุดเสียงคนรัก  เมจิกาคนงามก็หลับทันทีหลับไปพร้อมกับรอยยิ้มที่คนเป็๲พี่สร้างให้