หะ....ห๊ะทะ..ท่านจะให่ข้าวิ่งรอบลานฝึก500รอบข้าคงเหนื่อยตายพอดี
โลเกอร์กอด อกทำท่าไม่ยอมพ่อของโลเกอร์นั่งอยู่บนเก้าอี้กใส่ชุดคลุมสีเเดงหันกลับมาเขาดีดนิ้ว1ที ฟิ้ววว...เสียงอากาศฉีกขาด
โลเกอร์กระเด็นไป3เมตรอุกกกอั่กกกกก..คลุกๆๆคลักๆโลกเกอร์กลิ้งไปมาบนพื้นดิน
โลเกอร์พ่อบอกเ้ากี่ครั้งเเล้วว่าจงฝึกตนเองให้เเข็งเเกร่งขึ้น พูดจบพ่อของโลเกอร์ก็จิบน้ำชาต่อ
โอ้ยโลเกอร์ลูบหน้าอกของตนเองด้วยความเ็ปอย่างมาก ก็ได้ๆข้าจะวืิ่งให้ท่านก็ได้500รอบ มมันไม่ใช่วิ่งรอบหมู่บ้านเป็ร้อยรอบเลยหรอ
เขาครุ่นคิดพักหนึ่งก่อนจะออกฝีเท้าวิ่งต่อด้วยรองเท้าผ้าใบของตนเอง ฟึบๆๆ......ผ่านไปจนถึงเที่ยงพ่อของเขาก็ได้จากไปเเล้วมี
เเต่พ่อบ้านที่ดูเเลคฤหาสน์ยืนถือว่าเช็ดหน้าให้กับโลเกอร์ ในขณะนี้เขาเหงื่อท่วมไปทั่วตัวจนเเทบจะอาบเหงื่อได้ทั่วร่างกาย ทุกอณูขุมขน
เปียกชุ่มไปด้วยน้ำเหงื่อบวกกับสภาพอากาศเที่ยงๆอันร้อนระอุ ฮ่าาา...ในที่สุดก็ครบ500ซักที
พ่อบ้าน...นี่ท่านมาตั้งเเต่เมื่อไหร่กัน โลเกอร์หันหน้าไปมองพ่อบ้านที่ยืนอยู่ข้างลานฝึก เเหะๆนายน้อยกระผมมานานเเล้วนายน้อยช่างเเเข็วเเกร่ง
โดยเเท้ท่านถูกฝึก โดยนายท่านใหญ่ที่อยู่ขั้นฟ้า ขั้นสูงข้าคิดว่าอีกไม่นาน นายท่านใหญ่คงจะไปขั้นเเดงได้เเน่นอนเลย-ทุกๆขั้นจะมีต่ำกลางสูว-***
เเต่นายน้อยยังอยู่ขั้นมนุษย์อยู่เลย พ่อบ้านเกาคาางตนเอง นายน้อยอยู่ขั้นมนุษย์เเต่ก้าวข้ามความเป็มนุษย์ไปเเล้วข้าคิดว่ามันน่าอัศจรรย์อย่างมาก
ท่านเเทบไม่เหนื่อยเลยเหมือนร่างกายของนายน้อยของข้าจะมีความลับบางอย่างเสียเเล้ว พ่อบ้านคิดในใจ
เเหะๆ นายน้อยๆข้าว่าท่านเชิญทานขนมเค้กดีกว่านายท่านใหญ่สั่งทำพิเศษเลยนะขอรับพูดจบ จางเฟิงจ้องมองพ่อบ้านด้วยสายตาลุกวาวขนมเค้กของ
ข้าอยู่ไหนท่านพาข้าไปเลย จางเฟิงรีบวิ่งไปตามหลังของพ่อบ้าน เมื่อเจอกับเค้กอันสุดเเสนที่จะหอมหวาน เขาสวาปามจนหมดอย่างรวดเร็ว
เมื่อเค้กยังติดปาากของตนเองอยู อื้มม..พ่อบ้าน ท่านพ่อของข้าไปไหนกัน... โลเกอร์ถามพ่อบ้านด้วยใบหน้าที่ฉงนสงสัย
โอ้วว..พ่อบ้านพูดตอบเหมือนว่านายท่านใหญ่จะมีการประชุมลับหนะสินายน้อย เหมือนจะเป็เื่ปีศาจ เหมือนจะไม่ได้ยินว่าพวกมันจะบุกมานานเเล้ว
พวกปีศาจกระหายเืนั่นเลี้ยงสัตว์ร้ายตัวใหญ่เท่าบ้านเรือนไว้มากนักถ้าพวกมัน บุกมาอีกข้าน้อยคิดว่าคงน่ากลัวไม่น้อย
โลเกอร์ค่อยๆครุ่นคิดที่ท่านพ่อรีบฝึกข้าให้ข้าเเช่อ่างอาบน้ำที่มียาเสริมกระดูกเเล้วก็กำลัง เพื่อให้ข้าเข้าไปสู่ขั้นขาวโดยเร็วที่สุดงั้นหรือนี่
ที่ท่านพ่อฝึกข้าหนักกว่าลูกบ้านอื่นหรือว่า ท่านพ่อจะรู้ว่าจะมีเื่เกิดขึ้นในอีกไม่นานงั้นหรอ เขาเท้าคางครุ่นคิด เวลานี้ข้าควรที่จะเลิกี้เีการฝึกจะ
ดีกว่าที่สุดเพราะพลังของข้ายังทำอะไรไม่ได้
ณ...ที่ประชุมป้อมปราการเเห่งหนึ่งบนูเา มีทหารรายรอบอยู่นับพันมีทหารตั้งค่ายอยู่นับร้อยจุดพวกเขากำลังลับอาวุธของตนเองให้คมมากขึ้น ถัดไปจากป้อมปราการอีกราวๆ4-5กิโลเมตร มันเป็จุดสีดำมืดดำ หมอกสีดำต้นไม้ที่ตายเเห้งกรัง เงาขมุกขมัวอยู่ในหมอกนั้น หมอกนี้กลืนกินไปทั้งเกินครึ่งโลก
ท่ามกลางหมอก มีสัตว์ตัวหนึ่ง ร่างกายเหมือนสุนัขมี4หัวค่อยๆเดินออกมา บนหลังของมันมีเกี้ยวที่มีคนนั่งอยู่หากมองไกล้ๆมันลักษณะเหมือนมนุษย์ เเต่ผิวกายสีดำทมิฬ นิ้วที่ยาวราวๆ10นิ้ว ตัวสูงใหญ่7เมตร มันคือปีศาจร้ายที่ชอบกลืนกินมนุษยฺ์! มันค่อยคลี่ยิ้มออกมา
ห้องโถงเเห่งหนึ่งกลางป้อมปราการ มีทหารระดับสูงหลายคนทีี่อยู่ขั้นเเดงกำลังตึงเครียดกันอยู่ พวกเ้าคิดเห็นยัไงงกัน พ่อของโลเกอร์พูดสวนออกมา
ดูเหมือนว่าพวกปีศาจที่ไม่ได้มาโจมตีเเถวๆนี้จะเริ่มเคลื่อนไหวกันเเล้ว หึผู้นำวิลเกอร์ข้าคิดว่าาท่านคงคิดผิดไปเเล้วพวกปีศาจนั่นมันอาจจะ เเค่มาดูลาดราว
เท่านั้นกว่าพวกมันจะโจมตีมา คงน่าจะอีกนาน เเละที่นี่มีทหารระดับขาวนับพัน ระดับเขียวนับร้อย เเละระดับฟ้า ระดับเเดงอยู่ด้วย
ถ้าพวกมันพากันบุกเข้ามาจริงๆเเละมีปีศาจขั้นม่วงข้าคิดว่า..จู่ๆเสียงในห้องนั้นก็เงียบลง เอาละๆจงส่งสารไปยังศูณย์บัญชาการ ให้ส่งทหารขั้นม่วงมาสักคนก็ได้
พวกเราจะไม่ได้ห่วงหน้าห่วงหลัง อื้มข้าาเห็นด้วยกับท่านพันเอกวาโก้
***ระดับยศทหาร
ต้องผ่านโรงเรียนเตรียมทหารเเละสถาบันต่อสู้ด้วย
สิบตรี ขั้นขาว ต้น สิบโทขั้นขาวกลาง สิบเอกขั้นขาวสูง
จ่าสิบตรี ขั้นเขียวต้น จ่าสิบโทขั้นเขียวกลาง จ่าสิบเอกขั้นเขียวสูง
ร้อยตรี ขั้นฟ้าต้น ร้อยโทขั้นฟ้ากลาง ร้อยเอก ขั้นฟ้าสูง
พันตรีขั้นเเดงต้น พันโทขั้นเเดงกลาง พันเอกขั้นเเดงสูง
พันเอกพิเศษ-เกือบถึงม่วงเพราะขึ้นไปยากมาก-
พลตรีม่วงขั้นต้นรายละเอียดบอกเท่านี้นะครัับ
สนับสนุนผู้เขียนได้ที่ วอเล็ท0636320334 อานนท์ เเสนคำ
บัญชีธนาคาร4310857248กรุงไทย
//หมายเหตุเป็ค่ากำลังใจเท่านั้น