ระบบซ่อน ใต้ดาวที่ตก พลังไร้ค่าของผมโคตร โกง

ข่าวมาถึงตลาดชายแดนในรูปของแผ่นป้ายประกาศที่ติดข้างกำแพงศาลากลาง

ฉันอ่านก่อนคนอื่น

ตราของอาณาจักร Vael ๪้า๲๤๲ ตัวหนังสือเขียนด้วยหมึกสีน้ำเงินเข้ม เนื้อหาประมาณว่า "ด้วยพระมหากรุณาธิคุณของกษัตริย์ออร์เวน ผู้ถูกเลือกแห่งโลกใหม่ทั้งสี่ได้รับการต้อนรับสู่ราชสำนัก Vael ประชาชนพึงทราบว่ากษัตริย์กำลังทำงานร่วมกับผู้ถูกเลือกเพื่อเสถียรภาพของทวีป"

ฉันอ่านซ้ำสองครั้ง

"สี่คน" ซาอัลพูดจากข้างหลังฉัน เขาอ่านเสร็จก่อนที่ฉันจะหันไป "ไม่มีชื่อแกในนั้น"

"รู้"

"แปลว่าพวกเขาไม่รายงานว่าแกหายไป หรือรู้อยู่แล้วว่าแกไม่ได้อยู่ด้วย"

"หรือทั้งสองอย่าง" ฉันพูด

— ✦ —

บทสนทนารอบๆ ป้ายบอกอะไรได้มากกว่าป้ายเอง

"ผู้ถูกเลือกอย่างนางรีน่านั้นสวยมากนะ ได้ยินว่ากษัตริย์ชื่นชมเป็๲พิเศษ..."

"ผมว่ากษัตริย์ออร์เวนฉลาดมาก เอาผู้ถูกเลือกมาไว้ใกล้ตัวแบบนี้ ควบคุมได้แน่ๆ..."

"...แต่ยังมีอีกคนหนึ่งที่ยังไม่มาใช่ไหม ตำรวจราชสำนักประกาศตามหาอยู่..."

ฉันหันออกจากป้ายและเดินต่อ

เรนเดินมาข้างๆ "ได้ยินไหม"

"ได้ยิน"

"ความเห็นของแก"

ฉันคิดอยู่สักครู่ "รีน่าและคนอื่นๆ เดินเข้าไปหากษัตริย์ด้วยความสมัครใจ นั่นทำให้พวกเขาตกอยู่ในเกมของเขา ส่วนฉันยังอยู่นอกเกม ข้อได้เปรียบอยู่ที่ตรงนั้น"

เรนพยักหน้า "และข้อเสียเปรียบ?"

"ฉันไม่มีพันธมิตรในราชสำนัก ฉันไม่รู้ข้อมูลในนั้น และฉันอาจช้าเกินไปถ้ากษัตริย์จะทำอะไรกับรีน่าและคนอื่นๆ ก่อน"

"แก..." เรนชะงัก "แกกังวลเ๱ื่๵๹รีน่าเหรอ"

ฉันนึกถึงรีน่า ผู้หญิงที่อยู่ในคณะเดียวกับฉัน ที่เดินออกไปโดยไม่หันมองกลับ "เธอทิ้งฉันไว้เพราะคิดว่าฉันไม่มีค่า แต่นั่นไม่ได้แปลว่าฉันอยากให้เธอตาย"

เรนเงียบ

"สองสิ่งอยู่ร่วมกันได้" ฉันพูดต่อ "ไม่ลืมสิ่งที่คนทำกับเรา และยังอยากให้พวกเขาปลอดภัย"

— ✦ —

มิวาพบฉันตอนกลางวัน เธอถือหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นซึ่งฉันไม่รู้ว่าเธอหามาจากไหน

"อ่านหน้าสาม" เธอบอก

ฉันเปิดดู ข่าวเล็กในมุมหน้า ห้าบรรทัด

"แหล่งข่าวในราชสำนัก Vael รายงานว่าผู้ถูกเลือกที่ยังไม่มารายงานตัวอาจถูกถือว่าเป็๲ภัยต่อความมั่นคง กษัตริย์ออร์เวนได้สั่งให้หน่วยพิเศษ Inquisitors ทำการค้นหาและนำตัวมาโดยพลัน"

ฉันพับหนังสือพิมพ์คืนให้มิวา

"แล้วแกรู้สึกยังไง" เธอถาม

"เร่งด่วนขึ้นนิดหนึ่ง" ฉันตอบ "แต่แผนไม่เปลี่ยน"

มิวาจ้องฉัน "แกไม่กลัวเลยเหรอ"

ฉันคิดอยู่นาน ก่อนตอบตรงๆ "กลัวบ้าง แต่กลัวน้อยกว่าการไม่รู้ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น"

เรนมาบอกเราตอนเย็นว่าพรุ่งนี้เช้าเราออกเดินทางสู่เมืองหลวงเส้นทางปลอดภัยกว่าปกติ เพราะ "คนรู้จัก" ของเขาจัดการไว้ให้ฉันรับข้อมูลนั้นมาพร้อมกับคำถามที่ฉันยังไม่ถาม"คนรู้จักที่รับข้อความจากช่องหน้าต่างตีสอง"และสิ่งที่พวกเขา๻้๵๹๠า๱แลกกับความช่วยเหลือนั้นคืออะไร

— จบตอนที่ 17 —