AREA XXIV เขตลงทัณฑ์ของนายลาสเตอร์

ลงให้อ่านทุกวัน วันละ 4 บท เวลา 20:00 น. [ส่วน E-BOOK มาวันที่ 21/04/68 ราคาเบา ๆ เพียง 149฿ เก็บเงินรอได้เลยนะคะ] 

—————— ༻・ॐ・༺ ——————

บทที่ 33

สองวันผ่านไป

VELLUM RESIDENCE

เช้าวันจันทร์

เสียงนาฬิกาปลุกดังแว่วอยู่ข้างหู ฉันควานมือไปกดปิดมันอย่างงัวเงีย ก่อนจะค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาสู่เช้าวันใหม่ที่แสงแดดสาดส่องลอดม่านเข้ามาในห้อง

ร่างที่แนบชิดอยู่ข้างฉันยังคงหลับสนิท แขนหนัก ๆ ของพี่ลาสเตอร์กอดเกี่ยวเอวฉันแน่นเหมือนกลัวว่าฉันจะหายไปไหน หัวใจฉันเต้นผิดจังหวะเล็กน้อยเมื่อนึกถึงเรื่องเมื่อสองวันก่อนที่ผ่านมา...

ความอบอุ่นที่เขามอบให้ เสียงทุ้มต่ำที่กระซิบอยู่ข้างหู ความร้อนที่แผ่ซ่านไปทั่วร่าง ทุกอย่างยังคงติดตรึงอยู่ในหัวฉันเหมือนฝังลึกลงไปในความทรงจำ

“อืม...” เสียงครางต่ำทำให้ฉันสะดุ้งนิด ๆ เมื่อคนข้างกายเริ่มขยับตัว เขาเลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกแตะผิวแก้มฉันเบา ๆ ลมหายใจของเขาอุ่นร้อน แผ่วกระทบต้นคอ ทำให้ฉันต้องเม้มปากแน่นเพื่อสะกดความรู้สึกแปลกประหลาดที่ก่อตัวขึ้นอีกครั้ง

“จะไปไหน?” เสียงแหบพร่าดังขึ้นขณะที่ฉันพยายามขยับตัวออกจากอ้อมแขนของเขา

“ไปอาบน้ำไงคะ เดี๋ยวหนูสาย...” ยังไม่ทันได้ลุกไปไหน ร่างสูงก็พลิกตัวขึ้นมาทับไว้พร้อมยิ้มมุมปาก ดวงตาคมเข้มเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์

“อาบด้วยกันไหม?”

“พี่ลาสเตอร์!” ฉันรีบตีไหล่เขาด้วยความอับอาย แต่กลับโดนเขาหัวเราะเบา ๆ ในลำคอแทน

“แค่แกล้งเล่น อย่าเขินขนาดนั้นสิ” ฉันทำหน้ายู่ใส่เขา ก่อนจะรีบลุกออกจากเตียงไปอาบน้ำ ทิ้งให้คนขี้แกล้งนอนมองตามพร้อมรอยยิ้มที่ดูมีเลศนัย

มหาวิทยาลัยเคลติก

คณะสื่อสารมวลชน

หลังจากจัดการตัวเองเสร็จ ฉันก็มานั่งทำงานที่มุมหนึ่งของคณะ พี่ลาสเตอร์แยกไปเรียนวิชาเฉพาะของเขา ส่วนฉันก็นั่งจิบกาแฟที่เพิ่งซื้อมา พร้อมกับเปิดแล็ปท็อปขึ้นมาเขียนรีวิวบล็อกต่อ

วันนี้ฉันตั้งใจจะเขียนเกี่ยวกับร้านคาเฟ่แนว Minimalist ที่ไปลองมาเมื่ออาทิตย์ก่อน ทุกอย่างควรจะดำเนินไปอย่างราบรื่นถ้าไม่ใช่เพราะ...

“นี่” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้น ทำให้ฉันเงยหน้าขึ้นจากแล็ปท็อป แล้วก็ต้องเลิกคิ้วขึ้นเมื่อเห็นว่าพี่คีเป็นคนเดินเข้ามาหา

ขอออกตัวก่อนว่า หลังกลับมาจากบ้านพี่ลาสเตอร์ ฉันจำเป็นต้องแกล้งทำเป็นเพิ่งรับรู้เบื้องหลังครอบครัวของแฟนตัวเองอีกครั้ง เพื่อไม่ให้คนทางนั้นจับพิรุธได้ เพราะม๊าของเขาเป็นฝ่ายเล่าให้ฉันฟังเองทุกอย่าง ซึ่งขัดกับที่ฉันเคยคิดว่าพี่ลาสเตอร์จะห้ามไว้เสียอีก ยิ่งไปกว่านั้น ม๊ายังสั่งให้พี่คี ก็คือลูกน้องคนสนิทของพี่ลาสเตอร์ คอยดูแลฉันอีกด้วย ทำให้เราสองคนต้องจำใจทำความรู้จักกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

“มีอะไรเหรอ?” ฉันถามกลับ พี่คีเหลือบมองไปรอบ ๆ อย่างระมัดระวัง ก่อนจะถอนหายใจแล้วนั่งลงตรงข้ามฉัน

“นายบอกให้ผมมาตาม”

“หืม? พี่ลาสเตอร์เหรอ?”

พี่คีพยักหน้า “บอกว่าให้รีบไปหา”

ฉันขมวดคิ้วนิดหน่อยกับท่าทีของพี่คี ดูแปลกไปจากทุกที หรือว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้น?

ลานหน้าตึกคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์

เมื่อฉันเดินไปถึงบริเวณที่พี่คีบอก ก็พบว่าพี่ลาสเตอร์ยืนอยู่ตรงนั้นจริง ๆ แต่สิ่งที่ทำให้ฉันชะงักคือลักษณะท่าทางของเขา

ร่างสูงยืนเอนพิงกำแพง มือข้างหนึ่งถือบุหรี่ที่ยังไม่ได้จุด ดวงตาคมกริบสบเข้ากับฉันเพียงแวบเดียว ก่อนที่เขาจะหันไปหา ผู้หญิงอีกคน ที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขา

เธอเป็นสาวสวย หุ่นดี และดูมีเสน่ห์แบบที่ใครเห็นก็ต้องมอง

“พี่ลาสเตอร์...” ฉันพึมพำเรียกชื่อเขาเบา ๆ

ฉันเห็นผู้หญิงคนนั้นส่งยิ้มให้พี่ลาสเตอร์ ก่อนจะเอื้อมมือไปแตะไหล่เขา รอยยิ้มของเธอดูสนิทสนมราวกับพวกเขาเคยรู้จักกันมานาน

“งั้นเจอกันนะคะ” เสียงหวาน ๆ นั่นทำให้ฉันรู้สึกไม่สบายใจแปลก ๆ

เธอเดินจากไปแล้ว แต่ฉันกลับรู้สึกเหมือนตัวเองยังติดอยู่ตรงนี้ ความรู้สึกบางอย่างกำลังตีรวนขึ้นมาในอก

และสิ่งที่ทำให้ฉันรู้สึกแย่กว่าการเห็นพี่ลาสเตอร์อยู่กับผู้หญิงคนอื่น คือ...

เขาหันมาสบตาฉันแค่ครู่เดียว ก่อนจะหันไปจุดบุหรี่ขึ้นมาสูบ โดยไม่พูดอะไรเลย

ท่าทีของเขาดู...ไม่แคร์ฉันเลยสักนิด

VELLUM RESIDENCE

ฉันกลับมาถึงคอนโดพร้อมความรู้สึกแปลก ๆ ที่อธิบายไม่ได้

ตลอดทั้งวันพี่ลาสเตอร์ไม่ได้พูดถึงเรื่องตอนเช้าเลยแม้แต่นิดเดียว ไม่แม้แต่จะถามว่าฉันคิดอะไรอยู่ หรือรู้สึกยังไง

ฉันเองก็ไม่ได้พูดถึงมัน เพราะไม่อยากให้ตัวเองดูเป็นผู้หญิงงี่เง่า

แต่แล้ว...

“ออกไปเที่ยวกันไหม?” เสียงของพี่ลาสเตอร์ทำให้ฉันเงยหน้าขึ้นมาจากหนังสือที่กำลังอ่านอยู่บนเตียง

“ไปไหนคะ?” ฉันถามกลับ

“Night Club”

ฉันนิ่งไปเล็กน้อย “เอ๋?”

“อยากไปเปิดหูเปิดตาหน่อย” เขาตอบเสียงราบเรียบ “เธอไปด้วยก็ได้นะ”

ฉันมองเขาอย่างไม่เข้าใจ...ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่พี่ลาสเตอร์อยากไปเที่ยวกลางคืน?

หรือว่า...

“แล้ว...พี่จะไปกับใครเหรอคะ?” ฉันถามอย่างลังเล

พี่ลาสเตอร์เหลือบตามองฉันเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มมุมปาก

“คนที่เธอเจอเมื่อเช้า” ฉันรู้สึกเหมือนหัวใจตัวเองกระตุกวูบ

“...”

“สนใจไปด้วยไหม?”

Night Club ใจกลางเมือง

เสียงเพลงดังกระหึ่มไปทั่วทั้งคลับ แสงไฟวูบวาบฉาบไปบนใบหน้าของเหล่านักเที่ยวที่กำลังสนุกสนานกับเสียงเพลงและแอลกอฮอล์ กลิ่นเครื่องดื่มผสมกับน้ำหอมราคาแพงอบอวลอยู่ในอากาศ

ฉันไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะมาอยู่ในที่แบบนี้มาก่อน แต่สุดท้ายก็ต้องมา เพราะคนที่ชวนฉันมาที่นี่...คือพี่ลาสเตอร์

ฉันไม่รู้ว่าตัวเองตัดสินใจถูกหรือผิดที่ยอมมาด้วยกัน แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันมั่นใจคือ...

คืนนี้ฉันรู้สึก ไม่ดีเลย

ร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำปลดกระดุมเล็กน้อยนั่งเอนกายอยู่บนโซฟาหรูในโซน VIP รายล้อมไปด้วยคนรู้จักในแวดวงของเขา และ ผู้หญิงคนนั้น

ใช่...ผู้หญิงคนเดิมที่ฉันเห็นเมื่อตอนเช้า

เธอนั่งแนบชิดพี่ลาสเตอร์ราวกับเป็นแฟนของเขา มือเรียววางลงบนต้นแขนแกร่งของเขาอย่างสนิทสนม และเขาก็ไม่ได้ปัดมันออกเลยสักนิด

ฉันเม้มปากแน่น ไม่อยากแสดงออกอะไร แต่สายตาของคนรอบตัวก็ทำให้ฉันรู้สึกอึดอัด

“อ๊ะ นี่แฟนของลาสเตอร์ใช่ไหมคะ?” จู่ ๆ ผู้หญิงคนหนึ่งที่อยู่ในกลุ่มก็ถามขึ้น พร้อมมองฉันด้วยรอยยิ้มที่ไม่ค่อยเป็นมิตรเท่าไหร่

ฉันชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะพยายามยิ้มตอบ

“ค่ะ” แต่แทนที่พี่ลาสเตอร์จะพูดอะไรสักคำเพื่อยืนยัน หรือปกป้องฉันจากสายตาคนพวกนี้...

เขากลับ ไม่พูดอะไรเลย

รอยยิ้มของฉันแข็งค้างอยู่แบบนั้น นานพอที่จะทำให้ฉันรู้ตัวว่า ฉันอยู่ตรงนี้ไม่ไหวแล้ว

บริเวณบาร์เครื่องดื่มของคลับ

ฉันเดินออกมาจากโต๊ะ VIP ทันทีที่ทนไม่ไหว รู้สึกเหมือนอากาศในนั้นมันแน่นเกินไป

ฉันนั่งลงที่บาร์ กอดอกแน่น สูดหายใจเข้าลึก ๆ พยายามสงบสติอารมณ์

ตั้งแต่ที่เข้ามาในนี้ ฉันยังไม่ได้คุยกับพี่ลาสเตอร์เลยจริง ๆ สักคำ เขานั่งอยู่ตรงนั้น ปล่อยให้คนอื่นพูดแทนเขา ยอมให้ผู้หญิงคนอื่นแตะต้องเขา โดยที่ไม่แม้แต่จะมองฉันเลย

นี่มันหมายความว่าไง...?

หรือว่า...

เขาต้องการให้ฉันเห็นแบบนี้?

ความคิดนั้นทำให้ฉันใจหาย ความเจ็บแปลบที่หน้าอกกำลังบอกฉันว่ามันคือความหึงหวง แต่มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้...

ไม่ควรเลย...

“ทำไมทำหน้าเครียดแบบนั้น?” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นจากข้างหลัง ฉันหันกลับไป และเจอเข้ากับร่างสูงของพี่ลาสเตอร์ที่มายืนอยู่ข้าง ๆ

“พี่...”

“ดื่มอะไรดี?” เขาถามเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น พร้อมกับสั่งเหล้าให้ตัวเองจากบาร์เทนเดอร์

ฉันมองเขาอย่างไม่เข้าใจ “พี่ตั้งใจจะทำแบบนี้เหรอคะ?”

เขาเหลือบมามองฉัน ก่อนจะยิ้มอย่างเย็นชา “ทำอะไร?”

“ทำให้หนูรู้สึกแย่...” ฉันกัดริมฝีปากแน่น “ตั้งแต่เช้าแล้ว...”

พี่ลาสเตอร์กระตุกยิ้มมุมปาก ก่อนจะโน้มตัวลงมากระซิบที่ข้างหูฉัน

“เจ็บเหรอ?” เสียงกระซิบของเขาช่างเย็นชา แตกต่างจากสัมผัสที่อบอุ่นเมื่อคืนโดยสิ้นเชิง ฉันเงยหน้าขึ้นสบตากับเขา ดวงตาของเขามืดสนิทเหมือนกำลังเล่นเกมบางอย่าง

บริเวณโซน VIP ของคลับ

ฉันกลับมาที่โต๊ะอีกครั้ง และสิ่งที่ฉันเห็นคือ...

พี่ลาสเตอร์กำลังให้ ผู้หญิงคนนั้น นั่งซ้อนบนตักของเขา

มือของเขาวางอยู่บนเอวคอดของเธอราวกับเป็นเรื่องปกติ เธอเองก็ดูจะชินกับมัน รอยยิ้มที่มอบให้เขาดูพอใจ และเธอก็เอนตัวเข้าไปใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ

ฉันกำมือแน่น มองภาพตรงหน้าแล้วรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะเป็นบ้า

พี่ลาสเตอร์ไม่เคยมองฉันด้วยสายตาแบบนั้น

ไม่เคยแตะต้องฉันต่อหน้าคนอื่นแบบนี้

“โอ้โห วันนี้ลาสเตอร์ดูสนุกเป็นพิเศษเลยนะ” เสียงหนึ่งดังขึ้นจากคนในกลุ่มที่นั่งอยู่ตรงนั้น

“ก็นาน ๆ ที” พี่ลาสเตอร์ตอบกลับเสียงราบเรียบ ก่อนจะยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มโดยที่ ไม่มองฉันเลย

“ให้เรานั่งตักแบบนี้ ไม่กลัวแฟนโกรธเหรอคะ?” ผู้หญิงคนเดิมเอนตัวแนบเข้าหาพี่ลาสเตอร์ พลางส่งเสียงหวานหยดย้อย

“นิวโกรธพี่หรือเปล่า?” เขาหันมาถามฉันด้วยสีหน้าเรียบเฉย ขณะที่ผู้หญิงข้างกายพากันเหลือบตามองมาอย่างเย้ยหยัน

“ไม่ค่ะ” ฉันตอบเสียงเรียบ ก่อนเบือนสายตาไปทางอื่น พยายามกดความร้อนที่อัดแน่นอยู่ในอกไม่ให้ระเบิดออกมา

ด้านนอก Night Club

ฉันออกมาจากคลับโดยไม่พูดอะไรอีก รู้สึกเหมือนหัวใจตัวเองหนักอึ้งจนแบกรับไม่ไหว

นี่มันอะไรกันแน่...

เมื่อวานเขายังโอบกอดฉันไว้ในอ้อมแขน...

แต่วันนี้กลับปล่อยให้ฉันนั่งอยู่ตรงนั้นคนเดียว ราวกับไม่มีตัวตน

ฉันยืนอยู่หน้าคลับ กอดอกแน่น สายตาจับจ้องไปที่ท้องฟ้ายามค่ำคืน เสียงดนตรีด้านในยังคงดังสะท้อนออกมาให้ได้ยิน

“จะกลับเลยไหม?” เสียงของพี่ลาสเตอร์ดังขึ้นจากข้างหลัง ฉันหันกลับไปมอง

เขายืนอยู่ตรงนั้น มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋า ท่าทางดูสบาย ๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ฉันไม่เข้าใจเลยว่าเขาคิดอะไรอยู่

ฉันเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบกลับไปเสียงเบา

“ค่ะ...”

—————— ༻・ॐ・༺ ——————

ปล.หากอ่านแล้วชอบหยกรบกวนนักอ่านที่น่ารักช่วย กดถูกใจ กดเพิ่มเข้าชั้น และพิมพ์คอมเมนต์ ส่งเข้ามาเป็นกำลังให้หยกหน่อยนะคะ

————— ꧁༻・ॐ・༺꧂ —————

ฝากกดติดตามกันด้วยน้า : เพจ Sunisayok - นักเขียนนิยาย

(https://www.facebook.com/SunisayokWriter)

—————— ༻・ॐ・༺ ——————