"ชื่ออะไร" เคเทียสถามไปด้วยน้ำเสียงห้วนๆโดยไม่ได้ระบุบุคคล
หลินหันมามองเพียงแวบเดียวก่อนจะไม่ได้สนใจอีก
เคเทียสเริ่มรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาจริงๆ ในตอนแรกเขาต้องการจะลงมือกับชายหนุ่ม แต่เมื่อมีเทมอยู่ด้วยจึงไม่สามารถลงมือได้ จึงคิดจะข่มขู่ชายหนุ่มด้วยคำพูด แค่ถามชื่อชายหนุ่มก็ยังไม่ตอบ ? เขาคิดว่าตัวเองเป็นใคร ไม่รู้หรือว่าลำดับตำแหน่งสำคัญขนาดนี้ไหนกองทัพแห่งนี้ ?
"หลิน" ชายหนุ่มตอบออกมาโดยไม่ได้หันหน้าไปมอง
"หลิน ? ไม่เคยได้ยินหรือเคยเห็นหน้ามาก่อน อยู่หน่วยไหน ?" เคเทียสรู้สึกได้หน้าขึ้นมาบ้างเมื่ออีกฝ่ายตอบตน
"จำเป็นต้องตอบด้วยเหรอ ?"
"โอ้ นั้นไม่จำเป็นต้องตอบก็ได้ แค่รู้ชื่อ ก็ทำอะไรได้ตั้งมากมาย อย่างเช่น ใช้อำนาจเล็กน้อยให้แกได้อยู่หน่วยที่ต่ำลง ว่าไง ? ทีนี้สนใจจะตอบได้หรือยัง ?" เคเทียสครุ่นคิดก่อนจะกล่าวประโยคหลังออกมา
ชายหนุ่มไม่ตอบอะไรกับมา ทำให้เคเทียสคิดไปว่าอีกฝ่ายเริ่มรู้สึกกลัวขึ้นมา จนไม่กล้าตอบโต้ ก่อนจะพูดต่อว่า
"แล้วรู้หรือเปล่าว่าดาบที่แกทำหักมีมูลค่าเท่าไหร่ ? มันคือดาบระดับโกล แม้จะเป็นขั้นต่ำ ก็มีมูลค่าสูงพอให้แกทำงานชดใช้หลายสิ้นปีถึงจะหมด แกจะรับผิดชอบไหว ?"
"เอาแบบนี้เป็นไง มาตรงนี้แล้วคุกเข่าขอโทษน้องชายของเคเทียสคนนี้แล้ว เราสองคนจะถือว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น เจ้าคิดว่าไงเดเนียส"
สายตาของคนในร้านที่มองอยู่ เห็นได้ชัดว่าชายที่ชื่อเคเทียสมีความใจกว้างเป็นอย่างมาก ดาบระดับโกล ? ไม่ใช่สิ่งที่คนในกองทัพระดับทั่วไปสามารถมีไว้ในครอบครองได้
"ท่านพี่ใจดีเกินไป ใครทำอะไรไว้ก็ควรที่จะชดใช้ ในเมื่อท่านพี่ต้องการแบบนั้นผู้น้องก็ไม่ต้องที่จะขัด เพียงมีเงื่อนไขเพิ่มเติมหนึ่งอย่าง" เดเนียสพูดพร้อมกับมองไปรอบๆ
"เงื่อนไข ? โอ้ ว่ามาสิ" เดเทียสมองด้วยท่าทีสนใจ
"รับใช้เป็นเวลาหนึ่งเดือนเพื่อชดใช้หนี้ ท่านพี่คิดว่าเป็นไง ?"
"หนึ่งเดือน แม้ว่าจะน้อยเกินไป แต่ก็สมควร"
"ที่อยู่มีเพียงแค่นี้ ? สั้นจริง ครั้งหน้าผมคงไม่รบกวนคุณ นี่ครับเขียนเสร็จแล้ว" ชายหนุ่มยื่นเอกสารกลับไป พร้อมกับที่เรเชลยื่นบัตรสีเงินเพื่อเป็นการชำระสินค้าทั้งหมด
"เสร็จแล้ว คุณต้องการจะซื้ออะไรหรือเปล่า ? ถ้าไม่ผมอยากไปหาอะไรกินสักหน่อย อยู่ๆรู้สึกหิวขึ้นมา"
"อืม....." หญิงสาวตอบรับ เป็นเรื่องดีอย่างมากที่ในที่สุดชายหนุ่มก็ยอมกลับแต่โดยดี
เมื่อได้รับคำตอบชายหนุ่มเดินเพื่อที่จะออกจากร้านทันทีโดยมีเรเชลขนาบข้าง หญิงสาวเลือกเดินอยู่ในฝั่งที่มี เคเทียสกับเดเนียส เพื่อป้องกันชายหนุ่มในกรณีฉุกเฉิน และไม่ลืมที่จะขอบคุณพี่ชายของตัวเอง เป็นการขอบคุณเพียงการผงกศีรษะ สำหรับคำพูดไม่ใช่สิ่งที่จำเป็นสำหรับคนที่มีความสนิทชิดเชื้อ
เดเนียสหันไปมองหน้าพี่ชายของตน เป็นไปไม่ได้ที่พี่ชายของเขาจะปล่อยให้อีกฝ่ายจากไปแบบนี้
"เก็บดาบ" เคเทียสสั่งก่อนที่จะเดินออกไปเช่นเดียวกัน
ทันทีที่ออกมาหน้าร้านรถที่รออยู่ก็ได้เคลื่อนตัวออกไป เคเทียสหันไปมองเทมอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าเทมเองก็ไปแล้วเช่นกันเขาจึงจับไหล่ของเดเนียสที่เพิ่งเดินออกมาแล้ว ออกแรงกระโดด
! ตู้มม
! เอี๊ยดดด
เสียงรถเบรกกะทันหัน เนื่องจากถูกตัดหน้าด้วยอะไรบางอย่าง พื้นถนนกลายเป็นหลุมขนาดใหญ่ด้วยแรงปะทะที่เกิดขึ้น
"ถ้าแกไม่คุกเข่าขอโทษก็อย่าหวังว่าจะได้กลับไป" เสียงคำรามดังขึ้นมาจากหลุมพร้อมกับชายสองคนที่เดินขึ้นมา
"เคเทียส คุณกล้าต่อสู้ในเขตกองทัพโดยไม่ได้รับอนุญาต โปรดหยุด คุณกำลังทำผิดกฏ..........." เรเชลลงจากรถและกำลังจะพูดเพื่อหาทางเกลี่ยกล่อมให้เคเทียสหยุดมือ สิ่งที่เกิดขึ้นมันหมายความว่าอีกฝ่ายต้องการลงมืออย่างแน่นอน
ครั้งเดเนียสเธอสามารถปกป้องชายหนุ่มพร้อมกับต่อสู้ได้ แต่ครั้งนี้ต่างกันอย่าว่าแต่ปกป้องชายหนุ่ม ตัวเธอเองก็ไม่มีความมั่นใจว่าจะสามารถเอาชนะคนตรงหน้าได้ ในขณะที่เธอจะพูดอะไรต่อหลินเองก็ได้ลงมาจากรถเช่นกัน
ทันทีที่ได้ยินเสียงเปิดประตู เธอรู้สึกได้ถึงแรงกดดันบางอย่างที่ถูกส่งออกมา เธอจะได้ว่าการเบรกกะทันหันเธอได้ยินเหมือนว่ามีเสียงกระทบของอะไรบางอย่างตรงที่นั่งด้านหลัง แต่เธอตัดสินใจที่จะลงมาก่อนโดยไม่ทันได้มอง
แรงกดดันที่ถูกส่งออกมาทำให้เรเชลรู้สึกหวาดกลัว ริมฝีปากเหือดแห้งจนไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้อีก ความรู้สึกหวาดกลัวเช่นนี้ในชีวิตของเธอไม่เคยรู้สึกถึงมันมาก่อน เป็นความกลัวที่เธอรู้สึกอยากร้องไห้ออกมา
เคเทียสรู้สึกได้ถึงแรงกดดันเช่นเดียวกัน แรงกดดันที่น่ากลัว มันเป็นแรงกดดันที่น่ากลัวอย่างแท้จริง ในชีวิตของเขาได้พบเจอแรงกดดันมามาก แต่ไม่มีครั้งไหนที่ทำให้เขารู้สึกกลัวเท่าครั้งนี้มาก่อน เขาแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองว่าแรงกดดันเช่นนี้จะมาจากชายหนุ่มตรงหน้า
เดเนียสถอยหลังออกไปด้วยความหวาดกลัวก่อนจะสะดุดล้ม มีน้ำบางอย่างไหลออกมาเป็นทางจากกางเกงของเขา
เคเทียสกัดฟันพุ่งเข้าหาชายหนุ่ม มีแรงกดดันที่น่ากลัวแล้วอย่างไร ? ก็แค่แรงกดดันที่ใช้ออกด้วยพลังงานจำนวนมาก
"คุกเข่าลง" หลินตระโกนออกมาด้วยน้ำเสียงที่ดังเป็นอย่างมาก
! เพล้งงงงง
กระจกทั่วบริเวณใกล้เคียงได้รับผลกระทบ ทั้งหมดต่างแตกระเอียดจนไม่แทบจะมองไม่ออกว่ามันเคยเป็นกระจกบานหนึ่งมาก่อน