ดาวโหลด Ebook ได้ที่เว็บ MEB นะคะ
“ใคร คนแปลกหน้า ทำอยากกับไม่รู้จักผมอย่างนั้นแหละ” ชายหนุ่มถามด้วยน้ำเสียงติดจะน้อยใจนิด ๆ
“ฉันไม่ได้อยากรู้จักคุณสักนิด ว่าแต่คุณมาทำไมอีก” ธิษณามดีที่ใจเย็นลงแล้วถามพลางทิ้งตัวลงนั่งที่เก้าอี้ จ้องมองธนภูมิอย่างไม่พอใจ
“เมื่อวานคุณชิ่งผม หนีกลับบ้านก่อนได้ไง” ธนภูมิถามอย่างอยากรู้มาก ๆ ไม่มีผู้หญิงคนไหนกล้าทำกับคนอย่างนี้เขามาก่อน อย่างมากก็เล่นตัวบ้าง แต่พอมาจริง ๆ ก็รอเขาอยู่เหมือนกัน
“ฉันบอกเหรอว่าจะกลับกับคุณ” ธิษณามดีย้อนถามพลางกดยิ้มเยาะ คิดจะมัดมือชกคนอย่างเธอเร็วไปสิบปี
“แต่ผมบอกว่าจะไปส่ง”
“นั่นมันเื่ของคุณ กลับไปได้แล้วฉันจะทำงาน” ธิษณามดีไล่ส่งอย่างไม่ไยดี เธอไม่ได้ว่างพอที่จะมานั่งต่อปากต่อคำกับเขาทั้งวันหรอกนะ
“ผมจะรอจนกว่าคุณจะเลิกงาน” ว่าพลางขยับนั่งกอดอกตัวตรงราวกับเด็กดื้อ ให้รู้ว่าจะไม่ยอมไปไหนถ้าไม่ได้ในสิ่งที่้า
“จะบ้าเหรอ งานการไม่มีทำหรือไง”
“มี แต่ผมขอลาต่อ” ชายหนุ่มลอยหน้าลอยตาบอกอย่างไม่เป็เดือดเป็ร้อนกับการหยุดงาน
“เพื่อ ?” ธิษณามดีถามเสียงสูงอย่างหงุดหงิด
“รับคุณกลับบ้าน บอกไว้ก่อนเลยนะ ถ้าวันนี้คุณชิ่งผมอีก พรุ่งนี้ผมจะลางานมานั่งเฝ้าคุณทั้งวันเลยเอา” ได้ทีธนภูมิเลยแอบขู่หญิงสาวเล็ก ๆ
“คุณทำเพื่ออะไร” ธิษรามดีถามอย่างอยากรู้ จริง ๆ คิดว่าเธอหนีกลับบ้านก่อนเวลาเมื่อวานเื่มันจะจบแล้ว ชายหนุ่มคงยอมถอดใจเลิกมาตอแย แต่ที่ไหนได้ ดูมันจะหนักหนามากขึ้นกว่าเดิม เมื่อพบว่าผู้ชายคนนี้ดื้อดึงกว่าที่คิด
“ผมอยากทำ”
“คุณอยากเอาชนะฉันมากกว่า” ธิษณามดีแย้งพลางมองผู้ชายตรงหน้าอย่างรู้ทัน
“เปล๊า” ธนภูมิปฏิเสธเสียงสูง ไม่ยอมรับพร้อมกับหาเหตุผลขึ้นมาแก้ต่างให้ตัวเอง “ผมก็แค่เห็นว่าคุณไม่มีรถใช้ ระหว่างรอรถซ่อมเสร็จ ให้ผมไปรับไปส่งดีกว่าไหมนะ”
“ไหนบอกจะมาแค่วันนี้ไง” ธิษณามดีถามเสียงขุ่น ทั้งที่เื่วันนี้เธอยังไม่ได้ตกปากรับคำกับชายหนุ่มเลย แต่ทางนั้นกลับเรียกร้องมากขึ้นไปอีกแล้ว
“ผมเปลี่ยนใจแล้ว ผมจะไปรับไปส่งคุณจนกว่ารถจะซ่อมเสร็จ” ธนภูมิบอกความตั้งใจของตัวเองด้วยสีหน้าจริงจัง
“ฉันไม่ได้ขอร้อง ไปกลับแท็กซี่ฉันก็สะดวกดี” แต่หญิงสาวก็รีบปฏิเสธทันที เธอรู้สึกว่าเหนื่อยใจเหลือเกินกับการต่อปากต่อคำกับผู้ชายคนนี้ แม้บางครั้งจะรู้สึกสนุกบ้างก็ตามที
“แต่ผมอยากอาสา จริง ๆ ่นี้ผมลาพักร้อน อยู่บ้านก็เหง๊าเหงาไม่มีอะไรทำ พี่สาวก็ไม่อยู่สักคน” ชายหนุ่มบอกเสียงออดอ้อนมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาอ้อนวอน อย่างที่ชอบทำกับสาว ๆ หรือแม้แต่กับคนเป็แม่หรือพี่สาว
“สาว ๆ คุณล่ะคะ” ธิษณามดีถามเสียงเข้มไม่พยายามหวั่นไหวไปกับน้ำเสียงและสายตาของอีกฝ่าย “อย่าบอกว่าไม่มี เพราะฉันไม่เชื่อ”
“่นี้คุณแม่กับพี่ ๆ ให้งดลั้นลาเพราะผมเพิ่งขี่รถล้มมา”เขาตอบพลางยักไหล่ และนั่นทำให้ธิษณามดีเพิ่งสังเกตเห็นว่าตามแขนของชายหนุ่มมีแผลถลอกอยู่หลายแผลเลยทีเดียว
“แล้วทำไมคุณไม่พักผ่อนอยู่ที่บ้านล่ะคะ” เธอถามเสียงดุ
2K
