พลอยชมพูนิ่วหน้าคิ้วเรียวสวยย่นเข้าหากันเล็กน้อยเมื่อเห็นภาพสะท้อนของตัวเองในกระจกเงาบานใหญ่เธอรู้สึกไม่ค่อยมั่นใจนักกับชุดที่สวมใส่เพราะมันดูหวือหวาเหลือเกินในความรู้สึกเธอ
“พลอยขอเปลี่ยนชุดดีกว่านะนิต้าชุดนี้มัน...”
“มั่นใจหน่อยสิพลอยนิต้าว่าพลอยใส่ชุดนี้แล้วดูดีมีเสน่ห์จะตายไป เชื่อนิต้านะ”
“แต่ว่า...”
“ไม่เอาล่ะนิต้าพาพลอยมาที่นี่เพราะอยากให้พลอยรู้จักเติมสีสันให้ชีวิตบ้างไม่ใช่จืดชืดอย่างที่เคยเป็เห็นไหมเพราะพลอยมัวแต่ทำตัวเป็ยายชีอยู่อย่างนั้นไงถึงได้ถูกยัยผู้หญิงหน้าด้านนั่นย่องมางาบคุณยศวินตัดหน้าไปแบบนี้”
พลอยชมพูหน้าเสียเมื่อได้ฟังวาจาเสียดแทงหัวใจั้แ่เกิดมาไม่เคยมีอะไรที่ทำให้เธอเ็ปรวดร้าวได้มากเท่าการถูกชิงคนรักที่คบหากันมานานกว่าสี่ปีไปโดยที่เธอไม่อาจทำอะไรได้เลยทั้งที่ตลอดเวลายศวินไม่เคยมีทีท่าว่าจะเป็ผู้ชายมากรัก แต่จู่ๆก็มีผู้หญิงที่ไหนไม่รู้มาประกาศตัวว่ากำลังตั้งท้องลูกของเขาเหตุการณ์นี้มันหนักหนาเกินกว่าเธอจะรับได้แม้ยศวินจะพยายามร้องขอให้เธอเชื่อใจและให้โอกาสเขาได้พิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเองแต่ความเสียใจก็ทำให้เธอปิดโอกาสนั้นเพราะหากไม่ใช่ความจริงผู้หญิงที่ไหนจะกล้ามาสมอ้างซ้ำวันเกิดเื่ยศวินเองก็มีสีหน้าท่าทางใและไม่มีทีท่าจะปฏิเสธว่าไม่เคยรู้จักมักจี่ผู้หญิงคนนั้นเวลาล่วงเลยมาจนบัดนี้ยศวินก็ยังไม่อาจพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเองได้นั่นจึงทำให้เธอมั่นใจว่าเื่ที่เขานอกใจเธอแอบไปมีสัมพันธ์ลับกับผู้หญิงคนนั้นจนตั้งท้องเป็เื่จริง
“พลอย...นิต้าขอโทษ นิต้าไม่ได้ตั้งใจตอกย้ำให้พลอยเสียใจนะ นิต้าแค่...”
“ช่างเถอะนิต้าพลอยไม่ได้เป็อะไร ที่นิต้าพูดมามันก็ถูก พลอยควรแต่งเติมชีวิตให้มีสีสันบ้าง ดีกว่าทำตัวเป็ยายชีอย่างที่ผ่านมา”พลอยชมพูบอกยิ้มๆปณิตามองหน้าเพื่อนรักที่ยังคงแฝงไปด้วยความโศกเศร้าแล้วถอนหายใจพลางยื่นมือมาแตะไหล่บอบบางบีบเบาๆอย่างให้กำลังใจแล้วหมุนร่างอ้อนแอ้นให้หันกลับไปดูตัวเองในกระจกอีกครั้ง
“มองดูตัวเองตอนนี้ให้ดีนะพลอยจดจำภาพนี้ไว้แล้วบอกตัวเองว่าจากนี้ไปจะไม่มีพลอยชมพูคนเดิมอีกแล้ว”
พลอยชมพูสูดลมหายใจเข้าลึกๆจ้องมองภาพสะท้อนของตัวเองแล้วบอกกับตัวเองในใจว่าเธอจะโยนอดีตทิ้งไปซะ โชคดีเท่าไรแล้วที่ความแตกก่อนที่เธอและยศวินจะผูกสัมพันธ์กันมากไปกว่านี้เพราะหากเื่แดงหลังจากเธอแต่งงานกับผู้ชายมักมากคนนั้นไปแล้วเธอคงทุกข์ตรมขมขื่นกว่านี้หลายเท่านัก
“ขอบคุณนะนิต้าขอบคุณที่อยู่เคียงข้างพลอย”
“ก็เราเพื่อนกันนี่เพื่อนไม่ดูแลเพื่อนแล้วใครจะดูแลล่ะจริงไหม”
พลอยชมพูพยักหน้าแล้วคลี่ยิ้มกว้างดวงหน้างามดูสดใสขึ้นมาบ้างยามเ้าของดึงตัวเองออกมาจากความทุกข์โศกที่ยังคงอัดแน่นอยู่ในอกปณิตายิ้มตอบ สองสาวมองสบตากันยามยิ้มให้กันผ่านกระจกเงาบานใหญ่
“เราลงไปสนุกกับปาร์ตี้ข้างล่างเถอะความสุขรอเราอยู่”ปณิตาชวนก่อนเลื่อนมือที่โอบกอดพลอยชมพูไว้ลงมาจับมือพากันเดินออกจากห้องพักไป พลอยชมพูไม่อิดออดอีกต่อไปแม้จะไม่คุ้นชินกับชุดที่สวมใส่แต่ก็พยายามดึงความมั่นใจในตัวเองออกมา
ภาพสองสาวรูปร่างสูงโปร่งในชุดเดรสสั้นสีขาวโชว์ต้นขาและปลีน่องเรียวยาวดึงดูดสายตาทุกคู่ในงานปาร์ตี้ที่จัดริมสระว่ายน้ำคนหนึ่งสวยสะดุดตากับตัวเสื้อเกาะอกโชว์ไหล่ลาดและแขนเรียวสวยคนหนึ่งแม้ตัวเสื้อจะไม่หวือหวาเท่าแต่เรียวแขนที่โผล่พ้นตัวเสื้อแขนกุดก็สะดุดตาไม่แพ้กันเพราะดวงหน้าสวยหวานที่ล้อมกรอบด้วยเส้นผมยาวสลวย่ปลายหยักศกม้วนตัวเป็พวงแผ่สยายเต็มแผ่นหลังชูให้เ้าตัวดูมีเสน่ห์ชวนหลงใหลซ้ำดวงตากวางคู่สวยของเธอก็ยิ่งชวนให้ใจละลายยามสบจ้อง
“เห็นไหมใครๆก็ชื่นชมพลอยกันทั้งนั้น”ปณิตายื่นหน้าเข้าไปกระซิบ พลอยชมพูกวาดสายตามองไปโดยรอบแล้วก็รู้สึกขวยเขินเมื่อเห็นสายตาของชายหนุ่มมากหน้าในงานปาร์ตี้จ้องมองมาหญิงสาวพยายามไม่สนใจแต่ก็อดหน้าร้อนผ่าวไม่ได้เพราะไม่เคยถูกแทะโลมด้วยสายตาเช่นนี้
“พลอยว่าเขามองนิต้ามากกว่านะนิต้าออกจากสวยเฉี่ยวขนาดนี้ มีใครบ้างจะไม่หลงเสน่ห์”
ปณิตาไหวไหล่ก่อนพาพลอยชมพูเดินผ่านหน้าผู้ชายที่เข้ามาทักทายหลายต่อหลายคนไปอย่างไม่สนใจพลอยชมพูเสียอีกที่รู้สึกหวาดหวั่นลึกๆ กลัวว่าท่าทีเชิดๆ นี้จะไปยั่วโมโหผู้ชายเ่าั้
“นิต้าไปเมินใส่เขาแบบนั้นมันจะดีเหรอ”
“อย่าสนใจพวกนั้นเลยน่าพลอยมาปาร์ตี้แบบนี้เราต้องไว้ตัว ถ้าไปคุยดีด้วยพวกนั้นจะหาว่าเราอ่อยทีนี้ล่ะสลัดไม่หลุดแน่ๆ เพราะพวกนี้จะตื๊อจนถึงที่สุดเลยล่ะ”
“แล้วที่ทำเชิดๆนี่จะไม่กลายไปยั่วยุให้เขาโมโหแล้วมาระรานเราเหรอนิต้า”
“ไม่เอาน่าพลอยดูสิ มีใครตามมาตอแยเราไหมล่ะ พอเราไม่เล่นด้วยพวกนั้นก็ไปหาที่หมายใหม่แล้วล่ะ”
พลอยชมพูกวาดสายตามองไปก็เห็นจริงตามคำเพื่อนรักว่าจึงเบาใจขึ้นหญิงสาวหันมายิ้มน้อยๆใจนึกไม่ค่อยสนุกนักกับปาร์ตี้แบบนี้เพราะนอกจากท่วงทำนองเพลงแนวร็อคซึ่งไม่คุ้นเคยแล้วเสียงเพลงยังดังจนแก้วหูแทบะเิอีกต่างหาก
“พลอยรออยู่ตรงนี้นะนิต้าไปเอาเครื่องดื่มมาให้”
พลอยชมพูพยักหน้ารับรู้แม้ใจจะอยากตามติดปณิตาไปด้วยแต่ก็กลัวถูกเพื่อนว่าทำตัวเป็ลูกแหง่ติดแม่อีกอย่างพอปณิตาพูดจบก็สาวเท้าจากไปทันทีทิ้งให้เธอยืนเก้อเขินด้วยไม่รู้จะวางตัวอย่างไรในปาร์ตี้แบบนี้
รินวรส เป็นักเขียนหน้าใหม่ของที่นี่ เพิ่งอัปเื่แรก ตอนแรก ฝากติดตามให้กำลังใจกันด้วยนะคะ^^
322
