เปิดประตูสู่ความมั่งคั่งในยุค 90 : ความรุ่งโรจน์ของหญิงสาวผู้เกิดใหม่ 【จบ】

        คังอิงกับหนิงเหิงเพิ่งจะหลบให้พ้นทาง ก็เห็นลูกค้าที่รออยู่ด้านนอกพากันกรูเข้าไปภายในห้างสรรพสินค้าทันใด

        ปล่อยให้ฝูงชนเดินผ่านไปก่อน แล้วจำนวนคนด้านหน้าประตูเริ่มบางตาลง คังอิงจึงเชิญหนิงเหิงเข้าไปเยี่ยมชมด้านในห้างสรรพสินค้า

        หนิงเหิงเดินชมตั้งแต่ชั้นหนึ่งจนถึงชั้นสาม ในใจของเขารู้สึกตกตะลึงอย่างมาก คิดไม่ถึงว่าหญิงสาวคนหนึ่งจะมีความสามารถถึงเพียงนี้ เธอเปลี่ยนแปลงห้างสรรพสินค้ามิตรภาพได้อย่างสมบูรณ์เพียงแค่ช่วงเวลาสั้นๆ

        ยิ่งไปกว่านั้นสิ่งที่ทำให้เขารู้สึกตกตะลึงเป็นอย่างยิ่งก็คือ พนักงานเก่าๆ ของห้างสรรพสินค้ามิตรภาพที่คนส่วนใหญ่มักจะมองว่าเป็นภาระ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะพวกเขาสวมเครื่องแบบที่ดูเรียบร้อย หรือว่าเป็นเพราะวันนี้เป็นวันเปิดห้างสรรพสินค้า พวกเขาทุกคนดูมีชีวิตชีวามาก  ราวกับเปลี่ยนไปเป็นคนละคน

        หนิงเหิงยิ้มพลางกล่าวว่า “ประธานคัง คุณช่างมีอิทธิพลจริงๆ ไม่เพียงแต่ห้างสรรพสินค้าเท่านั้นที่เปลี่ยนแปลง แม้แต่จิตวิญญาณของพนักงานเหล่านี้ก็เปลี่ยนไปด้วย

        อย่างที่ผมบอกไปเมื่อครู่ ผมค่อนข้างเชื่อมั่นในบริษัทของคุณ หากคุณมีปัญหาอะไร ก็มาหาผมได้ตลอดเวลา”

        หนิงเหิงกล่าวประโยคนี้ทิ้งเอาไว้ คังอิงยังไม่ทันได้ตั้งสติ แต่ด้านของผู้อำนวยการเจิงที่เข้าใจความหมายของคำพูดนี้กลับรู้สึกตกตะลึงอย่างมาก

        ท่านนายอำเภอหนิงให้การสนับสนุนคังอิง!

        ผู้อำนวยการเจิงอดนึกถึงแผนการจัดแข่งขันราชันแห่งชาที่คังอิงเคยเสนอกับเขาไม่ได้ ในใจเขาเริ่มให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มากขึ้นแล้ว

        หนิงเหิงที่เดินเยี่ยมชมห้างสรรพสินค้าเสร็จแล้วต้องรีบกลับไปทำงานต่อ เขาจึงกล่าวลาคังอิง

        หลังจากส่งแขกผู้มีเกียรติทั้งหมดกลับไปแล้ว คังอิงก็สังเกตเห็นว่าภายในห้างฯ เต็มไปด้วยฝูงชน โดยในช่วงเวลาสั้นๆ ผู้คนพากันกรูเข้ามาเต็มพื้นที่

        อันที่จริงตอนแรกคังอิงรู้จักยุคสมัยนี้จากในหนังสือ เธอรู้ว่าผู้คนยุคนี้มีความปรารถนาที่จะซื้อของ 

        หากจะสรุปสั้นๆ ก็คือ ถึงแม้ว่าเงินในกระเป๋าของประชาชนจะไม่มาก แต่ความต้องการที่จะซื้อของกลับสูงมาก

        แต่คังอิงไม่คิดเลยว่าความปรารถนาในการซื้อของของทุกคนจะเกินกว่าที่เธอคิดเอาไว้ พื้นที่เล็กๆ อย่างอำเภอหลี่ว์แห่งนี้กลับมีประชากรหนาแน่นเต็มไปหมด

        ความปรารถนาที่จะซื้อของที่ถูกกักเก็บเอาไว้มานานหลายสิบปี พอถูกปลดปล่อยออกมา ก็ไม่ต่างอะไรจากน้ำท่วมที่ไหลบ่าอย่างรุนแรง

        หลังจากที่ฝูงชนกรูกันเข้าไปภายในห้างสรรพสินค้า พวกเขาก็เห็นเครื่องใช้ไฟฟ้าสีเงินหรือสีดำที่ตั้งโชว์อยู่ในตู้กระจก มันดูแวววาวและใหม่เอี่ยม ราวกับเป็นสัญลักษณ์ของชีวิตที่หรูหราสง่างาม รูปลักษณ์ที่สวยงามของเครื่องใช้ไฟฟ้าเหล่านี้เอาชนะใจของทุกคนได้ในทันที

        คังอิงเห็นว่าทุกคนพากันรุมล้อมพนักงานขายอย่างบ้าคลั่ง พร้อมกับชี้ไปที่เครื่องใช้ไฟฟ้าตรงหน้าเพื่อสอบถามราคา

        “ฉันเอาตู้เย็นกับโทรทัศน์สี รวมกันแล้วน่าจะหนึ่งหมื่นสองพันหยวนใช่ไหม? ลดราคาให้ฉันหน่อยได้ไหม?”

        “ไม่ได้นะ โทรทัศน์สีเครื่องนี้ ฉันเล็งเอาไว้แล้ว มันเป็นของฉัน” 

        มีบางคนชี้ไปที่โทรทัศน์สี ‘ฉางหง’ ที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์ พร้อมกับยื่นมือออกมากอดโทรทัศน์เอาไว้ราวกับกลัวว่าจะถูกคนอื่นแย่งไป

        “อย่าแย่งกันสิคะ สินค้าในคลังมีเยอะมาก เพียงแต่สินค้าที่โชว์อยู่บนเคาน์เตอร์ก็เป็นของใหม่เหมือนกัน ซื้อได้อย่างสบายใจเลยค่ะ” พนักงานขายกล่าวด้วยน้ำเสียงร้อนรน

        “ทุกคนระวังด้วยนะคะ อย่าไปชนเครื่องใช้ไฟฟ้าพวกนี้พังเข้าล่ะ”

        “ใช่แล้ว ถูกต้องแล้วค่ะ สินค้าของเรารับประกันฟรีสามปี ทีมช่างซ่อมมืออาชีพของพวกเราอยู่ที่ชั้นสามนะคะ พวกคุณลองไปเยี่ยมชมทีมช่างซ่อมของเราก่อนก็ได้ค่ะ” 

        พอเหล่าพนักงานขายเห็นฝูงชนกรูกันเข้ามาแบบนั้น พวกเขาไม่เพียงแต่ตกตะลึง แต่ยังมีความสุขอย่างมากอีกด้วย ไม่รู้ว่ากี่ปีแล้วที่ห้างสรรพสินค้ามิตรภาพไม่เคยคึกคักขนาดนี้ 

        พนักงานเก่าแก่เหล่านี้ไม่ต้องคำนวณก็รู้ว่ายอดขายในวันนี้คงทึ่งน่าดู

        คังอิงรีบเรียกพนักงานต้อนรับมาช่วยดูแลความสงบเรียบร้อยภายในห้างสรรพสินค้า พร้อมกับกำชับเป็นพิเศษ ให้พวกเขาใส่ใจเรื่องความปลอดภัยตรงบริเวณบันไดเลื่อน อย่าให้เกิดเหตุการณ์เหยียบกันตาย เพราะมีคนเยอะเกินไป

        สถานการณ์ภายในห้างสรรพสินค้าในช่วงแรกนั้นแทบจะคุมไม่ค่อยอยู่ แต่โชคดีที่ลูกค้าจำนวนมาก พอได้ซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้าที่พวกเขาต้องการแล้วก็เริ่มใจเย็นลง พวกเขาจ่ายเงิน รอรับใบเสร็จ จากนั้นก็รอให้ห้างสรรพสินค้าส่งรถบรรทุกเล็กไปส่งสินค้าที่บ้านของพวกตน…

        แต่หลังจากที่สถานการณ์ภายในห้างสรรพสินค้าสงบลงได้ไม่นาน กวนเสี่ยวก็มารายงานปัญหาอีกอย่างกับคังอิง

        ที่แท้เป็นเพราะว่ามีลูกค้ามากมายมาซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้า ทางบริษัทไม่เพียงแต่ขาดแคลนรถขนส่งสินค้าเท่านั้น แม้แต่ช่างเทคนิคที่ไปติดตั้งเครื่องใช้ไฟฟ้าให้กับลูกค้าที่บ้านก็ยังขาดแคลน

        การติดตั้งเครื่องใช้ไฟฟ้าหนึ่งเครื่องนั้น อย่างน้อยต้องใช้เวลาครึ่งชั่วโมง ตั้งแต่การแกะกล่อง เสียบปลั๊ก ตรวจสอบว่าสามารถทำงานได้อย่างปกติหรือเปล่า การใช้เวลาครึ่งชั่วโมงก็ถือว่าเร็วมากแล้ว ส่วนเครื่องปรับอากาศนั้นต้องใช้เวลาสองถึงสามชั่วโมงถึงจะเสร็จสิ้น

        ตอนนี้พวกเขามีช่างเทคนิคเพียงห้าคนเท่านั้น ช่างแต่ละคนต้องทำหลายอย่าง นี่เป็นสถานการณ์ที่คาดการณ์ไม่ได้ก่อนการเปิดห้างสรรพสินค้า

        ก่อนหน้านี้คังอิงเคยทำธุรกิจสมาร์ตโฟน เธอจึงไม่เคยเจอกับเรื่องแบบนี้ เพราะโทรศัพท์มือถือเพียงแค่เปิดเครื่องก็สามารถใช้งานได้แล้ว อย่างมากก็แค่ให้พนักงานสอนลูกค้าเกี่ยวกับวิธีการใช้งานเท่านั้น สามารถจัดการทุกอย่างได้ภายในเวลาครึ่งชั่วโมง

        “ตอนนี้มีออร์เดอร์เท่าไหร่แล้ว?” คังอิงหันไปถามกวนเสี่ยว

        ห้างสรรพสินค้าเพิ่งเปิดได้แค่ชั่วโมงเดียว บรรยากาศภายในห้างฯ เต็มไปด้วยความคึกคัก ทำให้คังอิงนึกถึงวันแบล็กฟรายเดย์ [1] ของสหรัฐอเมริกาขึ้นมา 

        ในวันนั้นห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ทุกแห่งในสหรัฐอเมริกาต่างก็เต็มไปด้วยลูกค้าที่ต้องการมาแย่งชิงสินค้าลดราคา ทันทีที่ห้างเปิด ลูกค้าจะพากันวิ่งเข้าไปราวกับสายฟ้าแลบ บางคนไม่ทันได้เลือกสินค้า เห็นอะไรก็คว้าเอาไว้ก่อน 

        เพราะในวันนั้นสินค้าลดราคาเยอะมาก สินค้าหลายชนิดลดราคาถึงห้าสิบเปอร์เซ็นต์ บางอย่างลดราคาถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์

        การลดราคาทำให้ผู้บริโภคคลั่งไคล้!  คังอิงได้รับความรู้สึกของผู้ประกอบการในวันแบล็กฟรายเดย์ อย่างเต็มเปี่ยม

        กวนเสี่ยวรวบรวมข้อมูลจากแคชเชียร์แต่ละคน จากนั้นเธอก็เดินกลับมาหาคังอิงแล้วรายงานว่า “ตอนนี้ยังรวบรวมข้อมูลไม่ครบ แต่ว่าเราได้ออกใบเสร็จสำหรับเครื่องใช้ไฟฟ้าไปดังนี้ค่ะ โทรทัศน์เจ็ดสิบห้าเครื่อง เครื่องซักผ้าหนึ่งร้อยแปดเครื่อง ตู้เย็นสองร้อยสิบเครื่อง เครื่องปรับอากาศห้าสิบหกเครื่อง แถวคิวยาวมากเลยด้วยค่ะ”

        คังอิงถึงกับอ้าปากค้าง เธอคิดไม่ถึงว่าจะขายเครื่องใช้ไฟฟ้าออกไปได้มากขนาดนี้ นี่แสดงให้เห็นว่าชาวบ้านมีความต้องการซื้อสินค้าที่ถูกกักเก็บเอาไว้มานานแค่ไหน

        “สินค้าในคลังของเรายังพออยู่หรือเปล่า? ถ้าไม่พอล่ะก็ คงต้องรีบให้ทางซัปพลายเออร์ส่งสินค้ามาแล้วล่ะ” คังอิงเอ่ยถาม

        “สินค้าในคลังหมดไปกว่าครึ่งแล้วค่ะ นี่เพิ่งจะเป็นวันแรก ไม่สิ เพิ่งจะผ่านไปชั่วโมงแรกของวันแรกเอง ดูท่าพวกเราคงต้องให้ทางซัปพลายเออร์ส่งสินค้ามาให้เร็วๆ แล้วค่ะ” 

        กวนเสี่ยวมีสีหน้าประหลาดใจเช่นกัน นี่มันเรื่องเกินคาดคิดจริงๆ เธอไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่า การจัดโปรโมชันในวันเปิดห้างสรรพสินค้าจะมีอิทธิพลมากจนกระตุ้นความต้องการซื้อสินค้าของลูกค้าได้

        ลูกค้าส่วนใหญ่น่าจะซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้าขนาดใหญ่พวกนี้เพื่อเตรียมตัวสำหรับการแต่งงาน ดังนั้นจึงเกิดเหตุการณ์ซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้าหลายชิ้นในเวลาเดียวกัน

        แน่นอนว่ายังมีอีกวิธีการสั่งซื้อ ก็คือหลายครอบครัวรวมกันซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้าหลายๆ เครื่องในครั้งเดียวเพื่อให้ได้รับส่วนลดเต็มจำนวน และนี่ก็เป็นกฎที่อนุญาตให้ทำได้ 

        คังอิงยังคงใจเย็น เธอบอกว่า “เอาแบบนี้ก็แล้วกัน คุณให้แคชเชียร์จัดลำดับเลขที่ พอจัดลำดับเลขที่เสร็จแล้วก็ให้พวกเขาทิ้งเบอร์โทรศัพท์หรือที่อยู่เอาไว้ จากนั้นก็ให้ช่างเทคนิคไปให้บริการตามลำดับ

        หลังจากนั้นคุณก็พยายามหาคนมาช่วยงาน เพิ่มจำนวนคนงานชั่วคราว แล้วก็พยายามเร่งการส่งสินค้ากับการติดตั้งให้เร็วที่สุด ส่วนรถบรรทุกนั้น ลองไปเช่ามาสักสองสามคันก็น่าจะพอแล้วล่ะ”

        “ได้ค่ะ เดี๋ยวฉันจะไปจัดการทันที” กวนเสี่ยวรับคำ

        กวนเสี่ยวสามารถทำตามคำสั่งของคังอิงได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง เธอถือว่ามีคุณสมบัติของผู้ช่วยที่ดี

        เชิงอรรถ

        [1]  แบล็ก ฟรายเดย์ (Black Friday) วันศุกร์หลังวันขอบคุณพระเจ้า เป็นวันหยุดของคนอเมริกัน โดยปกติแล้วจะตรงกับวันศุกร์ที่สี่ของเดือนพฤศจิกายน ร้านค้าต่างๆ  มักจะลดราคาสินค้าอย่างมาก เพื่อดึงดูดลูกค้าให้มาจับจ่ายซื้อของ