ไม่เหมือนกับครอบครัวของเขา
ไต๋จุนยิ้มปล่อยให้ต้วนเฮยใช้เวลาปรับความคิด
…
ฉันเป็ใคร ฉันอยู่ที่ไหนฉันกําลังเจอกับอะไร
แน่นอนว่าต้วนเฮยในเวลานี้ล้วนเต็มไปด้วยคําถามมากมาย
บูม!
ทันใดนั้น ต้วนเฮยก็อดที่จะโพล่งไม่ได้ออกไปว่า
“ค่ะ…คุณ! คุณไม่ได้ล้อผมเล่นใช่ไหม?”
เห็นได้ชัดว่าเขาไม่เชื่อ
แต่อีกใจหนึ่งเขาก็รู้สึกคุ้นเคยแปลกๆกับเสียงของกษัตริย์แมรี่ฮาร์ดั้แ่รับชมผ่านสื่อแล้ว
ตอนนี้ในใจของเขาจึงเต็มไปด้วยคําภาวนาขอให้อย่าได้มีะเิโยนลงมาอีกลูกเลย…
แค่นั้นแหละ-
บูม!
ะเิถูกทิ้งลงมาอีกครั้งว่า
“ต้วนเฮย เกิดวันที่ 23 เดือน 8…”
“ชอบกินบะหมี่กึ่งสําเร็จรูปกับไข่ต้มและ…”
“เร็วๆนี้นายได้โอนเงินมาให้ฉัน 50,000หยวน!”
เท่านี้พอไหม?
ตอนนั้นต้วนเฮยก็เหมือนรู้ได้ทันทีโดยไม่ต้องให้อีกฝ่ายถามประโยคนั้นขึ้นมา
แต่
เป็ไปได้ยังไง!
คนๆหนึ่ง ไม่สิ เพื่อนของเขาไต๋จุน
จะเปลี่ยนไปราวกับเป็คนละคนแบบนี้ได้ยัง?
นี่มันไม่ใช่การ์ตูนหรือนิยายนะที่คนๆหนึ่งจะได้เปลี่ยนร่างราวกับแปลงร่างเช่นนี้!
วินาทีต่อมาต้วนเฮยจึงสูดลมหายใจเข้าเฮือกใหญ่ แล้วปรับจูนสติอารมณ์ให้กลับมาเหมือนเดิม
ก่อนที่จะถามออกไปด้วยสีหน้าที่จริงจังว่า
“นายคือไต๋จุนคนนั้นที่ชอบซื้อชานมไข่มุกหน้ามหาวิทยาลัยกินประจําจริงๆเหรอ?”
“ใช่กินจนตอนนี้ฉันเบื่อจนไม่อยากกินแล้ว”
ไต๋จุนหัวเราะเบาๆ
สมัยนั้นช่างเป็เื่ที่น่าคิดถึง
แต่ั้แ่ตอนนั้นมาเขาก็ไม่ได้กินชานมไข่มุกอีกเลย
ไม่ใช่ว่าเขาเบื่อจริงๆหรอกแค่รู้สึกว่าเอาเวลาไปออกกําลังกายดูแลหุ่นจะดีกว่า
เลยมีเพียงบางครั้งเท่านั้นที่จะซื้อกิน
ตอนนี้.
ต้วนเฮยที่ได้รับการยืนยันก็กลายเป็โง่งมอีกครั้งหนึ่ง
แต่ครั้งนี้ต่างออกไป
เขาสามารถมีสติถามออกไปอีกครั้งได้ว่า
“ไต๋จุนนายเปลี่ยนไปมากขนาดนี้ได้ยังไง”
“หรือว่ามันเป็อย่างที่นายบอกกับพวกนักข่าวว่า”
“ก็แค่โหมดธรรมดาจบลงแล้ว?”
“โอ้ นายเองก็สงสัยเื่นั้นเหมือนกันเหรอ?”
ได้ยิน
ไต๋จุนผงะเล็กน้อย
ดูเหมือนว่าคําตอบของเขาในครั้งนั้นจะทําให้ใครหลายคนมีจินตนาการเกี่ยวกับตัวเขาต่างๆนานาเลยทีเดียว
ยังไงก็ตาม เขายิ้มแล้วตอบ
“นายจะมองแบบนั้นก็ได้”
เปาะ!
แล้วก็ดีดนิ้ว
ต้วนเฮยที่เห็นก็อดเลื่อนมือไปแตะที่โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงไม่ได้
มีใครคนไหนที่ไม่รู้ถึงตํานานดีดนิ้วของกษัตริย์แมรี่ฮาร์ดบ้าง?
ดีดนิ้วครั้งเดียวสะท้านนครนิวยอร์ก!
แม้จะไม่ใช่เื่เกี่ยวกับตัวเขาแต่นั่นก็ยังเป็สิ่งที่เขาและคนอื่นๆประทับใจ
ราวกับมันอยู่ในสายเืก็ว่าได้
หลังจากหยิบโทรศัพท์ออกมาเขาจึงพบว่ามีเงินจํานวนห้าหมื่นหยวนได้โอนมายังบัญชี
แล้วเงยหน้าขึ้นมาหัวเราะอย่างไม่จริงจังว่า
“ไต๋จุน”
“ทั่วทั้งนครนิวยอร์กได้ตั้งคนละหนึ่งล้านดอลลาร์”
“แล้วทําไมนายโอนมาให้ฉันแค่นี้ล่ะ”
ไต๋จุนหัวเราะสวนกลับไป
“ทําไมน่ะเหรอ? เฮ้นายเป็เพื่อนของฉันนะ”
“เื่ยืมก็ส่วนเื่ยืมสิ”
“คิดว่าฉันจะให้เพื่อนน้อยขนาดนั้นได้ยังไง?”
แล้ว
นําบัตรเครดิตสีดําออกมาหนึ่งใบ
“นี่มัน…”
เห็นปุ๊บ
ต้วนเฮยก็ปากสั่น
เขาเข้าใจสถานการณ์ในทันที
ปรากฏว่าการล้อเล่นของเขานั้นได้ทําให้เขาได้รับบัตรเครดิตวงเงินไม่จํากัดในตํานาน
ที่คนธรรมดาทั่วไปอย่างเขาไม่สามารถเข้าถึงได้
นี่มัน…
เจ๋งเกินไปแล้ว!
ท้ายที่สุดต้วนเฮยก็เป็คนธรรมดาคนหนึ่งที่เชื่อมั่นในเื่มิตรภาพ
เลยเป็ธรรมดาที่เขาจะเชื่อว่าไต๋จุนจะไม่เล่นตลกกับเขา
และด้วยตัวตนของอีกฝ่ายในตอนนี้ก็สามารถคาดเดาได้เลยว่า
เงินในบัญชีของบัตรเครดิตสีดํานั้น
มีมากกว่าหนึ่งล้านดอลลาร์อย่างแน่นอน!
อย่างไรก็ตาม นี่คือโลกแห่งความเป็จริง
ต้วนเฮยจึงปากสั่นมองไปยังชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความไม่อยากเชื่อ
ว่า
“ไต๋จุนเราสนิทกันขนาดที่นายจะให้ของมีค่าระดับนี้กับฉันเลยเหรอ?”
“นั่นสินะเราสนิทกันถึงขนาดที่นายโอนเงินมาให้ฉันห้าหมื่นหยวนในสถานการณ์ที่ฉันจนตรอกขนาดนั้นได้เหรอ?”
ไต๋จุนกลอกตายกมุมปากขึ้น
อืม…
มองหน้ากันสักพัก
ต้วนเฮยจึงยื่นมือไปหยิบบัตรเครดิตวงเงินไม่จํากัดกลับมาในทันที
แล้วยิ้มอย่างขอบคุณ
“งั้นฉันไม่เกรงใจล่ะ”
“ว่าแต่ฉันถามได้ไหม”
“บัตรนี้มีเงินอยู่เท่าไหร่น่ะ…”
“ล้านล้านหยวน!”
เสียงไต๋จุนดังขึ้น
พร้อมกับ…
ตกตะลึง!
ต้วนเฮยตกตะลึงและมือที่กําลังจะเก็บบัตรเครดิตเข้าไปในกระเป๋าสตางค์ก็พลันหยุดชะงักลงในทันใด
แล้วมองไปยังเ้าของเสียงด้วยนํ้าเสียงที่สั่นเครือ
“ตะ…ไต๋จุน”
“เราสนิทมากขนาดนั้นมากขนาดที่นายจะให้เงินขนาดนี้กับฉันเหรอ?”
“ล้านล้านหยวน นี่มัน…”
เท่านั้นล่ะ-
ไต๋จุนขมวดคิ้ว
“แล้วเราสนิทกันขนาดนั้น”
“มากขนาดที่นายจะให้เงินห้าหมื่นหยวน”
“กับฉันเลยเหรอ?”
“...” ต้วนเฮย
ทําไมเขาเริ่มรู้สึกว่าสถานการณ์นี้มันไม่ถูกต้องแล้วนะ…
ชั่วขณะ.
ต้วนเฮยก็เข้าใจสถานการณ์ทันที
ดูเหมือนว่าไต๋จุนจะ้าทราบเหมือนกันว่าทําไมเขาถึงได้ช่วยเหลือด้วยเงินห้าหมื่นหยวน
ในไม่ช้า เขาจึงอธิบายเหตุผลทั้งหมด
แน่นอนว่าหลังจากที่ไต๋จุนทราบเขาก็ประหลาดใจ
เหตุผลแค่นั้นน่ะเหรอ?
ต้องรู้ก่อนนะว่าตอนนั้นที่เขาช่วยเหลือต้วนเฮยน่ะ
มันเป็เพราะเื่ของชีวิต
หรือถ้าเป็คนอื่นอีกฝ่ายจะไม่ได้รับการช่วยเหลือ?
งง!
ไต๋จุนมีใบหน้างงงันและโง่งมไม่ต่างจากต้วนเฮยในตอนแรก
แล้วอดคิดไม่ได้ว่า
ยังมีคนแบบนี้อยู่บนโลกอีกเหรอ!
ต่อมา-
ไต๋จุนได้พูดคุยสารทุกข์สุกดิบกับต้วนเฮย
โดยที่ต้วนเฮยเข้าใจทันทีว่านอกจากไต๋จุนจะมามอบบัตรเครดิตวงเงินไม่จํากัดให้กับเขาแล้ว
ยังได้้าซื้อรถทั้งหมดที่ร้านของเขามีเพื่อไปไว้ที่ชุมชนหยานไห่อีกด้วย
ครอบงํามาก!
ต้วนเฮยรู้สึกทึ่งเกี่ยวกับเื่นี้และตะหนักได้ในทันทีว่าเพื่อนของเขา
ได้ใช้ชีวิตแบบอหังการอย่างแท้จริง
โดยไม่รอช้าต้วนเฮยเลยถามคําถามที่อยากรู้มากที่สุดออกไป
“แล้วนายจะเอายังไงต่อหลังจากนี้ล่ะ?”
“ง่ายมากฉันจะรอรับชมการแสดงครั้งใหญ่แล้วค่อยกลับไปเตรียมเปิดบริษัทของเล่นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก”
ไต๋จุนตอบ
“การแสดงอะไรนายคงจะไม่ได้ลงมือทําอะไรใช่ไหม?”
ต้วนเฮยสะดุ้งสงสัยในทันที
มีใครไม่รู้บ้างว่ากษัตริย์แมรี่ฮาร์ดชอบมาอย่างอหังการ?
เขาจึงสามารถคาดเดาได้อย่างรวดเร็ว ว่าเพื่อนของเขาคนนี้จะต้องวางแผนทําอะไรสักอย่างแน่
“โอ้เพื่อน นายมีไหวพริบนะเนี่ย”
ไต๋จุนเลิกคิ้วหัวเราะแสร้งชม
แล้วเปิดเผยเล็กน้อยว่า
“นายยังจํากลุ่ม WeChatเพื่อนที่ฉันเคยอยู่ด้วยได้ไหม?”
“ถ้าจําได้น่ะ ฉันน่ะถูกเตะออกมาแล้วส่วนเหตุผลนายก็น่าจะรู้ได้ไม่ยาก…”
“ดังนั้นไม่เพียงพวกนั้นที่เล่นตลกกับโหมดธรรมดาของฉันหรอกเพราะแฟนสาวของฉันเองก็จะได้เข้าร่วมการแสดงครั้งใหญ่นี้เช่นกันเพราะงั้น…นายรอรับชมได้เลย!”
สั่น!
ต้วนเฮยที่ได้รับรู้ข้อมูลอันเล็กน้อยนี้กลายเป็ตัวสั่น ใจเต็มไปด้วยความระทึกขวัญ
ทําไมเขาจะไม่รู้ว่าเพื่อนคนนี้ของเขา้าที่จะสื่ออะไรและทําอะไร?
ปะาในที่สาธารณะ!
ใช่ ด้วยสไตล์ของชายหนุ่มแล้ว
ศัตรูของเขาทุกคน
จะต้องกลายเป็ที่เปิดเผยและจบชีวิตลงในที่สาธารณะอย่างแน่นอน
แล้วเช่นนี้เขาจะไม่สยดสยองได้ยังไง?