"เอาล่ะ ตอนนี้นายก็ได้เป็นักผจญภัยแล้ว และนี่คือหลักฐานว่านายเป็สมาชิกกิลด์ของเรา" คุณเ้าของร้านชี้ไปที่สัญลักษณ์ที่หลังมือของผม
"ต่อไป นายทำตามที่ชั้นบอกนะ หันฝ่ามือข้างที่มีสัญลักษณ์ออกมาข้างหน้าแล้วก็ปัดไปด้านข้าง" คุณเ้าของร้านพูดพลางพร้อมแสดงให้ดูพลาง
"เห้ยยยยย" ผมที่ใกับสิ่งที่เห็นตรงหน้าหลังจากทำตามที่หล่อนบอก
มีหน้าต่างโปร่งใสสีฟ้าอ่อนปรากฏขึ้นตรงหน้าผม พร้อมตัวอักษรเรียงพรึ้บเต็มไปหมด
"มองเห็นแล้วสินะ เ้าหน้าต่างนั่น นอกจากเ้าของแล้วก็ไม่มีใครเห็นหรอกนะ" คุณเ้าของร้านพูด
"เอาละ ไหนนายบอกชั้นซิ นายเลเวลเท่าไหร่" คุณเ้าของร้านถาม
"หนึ่งงงงงงงงงค่า" ยัยเทพธิดากวนโอ๊ยโผล่งขึ้นมาข้างหูผม
"แว๊กกกกกกกกกก ใหมด ยัยบ้านี่ !!!" ผมสะดุ้งพร้อมตวาดกลับไป
"ห๊ะ !!! นายหลอนอีกแล้วรึไง ? ชั้นถามว่านายเลเวลเท่าไหร่ ทำไมต้องใขนาดนั้น" คุณเ้าของร้านเริ่มกังวลในตัวผม
ผมเริ่มกวาดสายตามองไปที่เ้าแผ่นใสนั่นก่อนจะแน่ใจว่าใช่จริงๆจึงตอบหล่อนไป
"เลเวล 1 ครับ" ผมพูดไปด้วยสีหน้าผิดหวัง
"ก็ไม่ได้ผิดคาดล่ะนะ" คุณเ้าของร้านพูดต่อ
ตัวผมที่กำลังผิดหวังสุดขีดเพิ่งนึกได้ว่ายัยเทพธิดานั่นทายเลเวลเราถูกได้ไงเลยหันไปถาม
"นี่หล่อนมองเห็นเลเวลของชั้นใช่มั้ย ?" ผมพูดพร้อมสีหน้าหมั่นไส้
"ชั้นเป็เทพธิดาเชียวนะยะ กะอีแค่กระดานสเตตัสทำไมจะมองไม่เห็น" หล่อนเริ่มโม้สรรพคุณของตัวเอง
"ชั้นว่าวันนี้นายควรนอนได้แล้วนะ รู้สึกนายจะเบลอมากไปหน่อย" คุณเ้าของร้านพูดใส่ผมด้วยสีหน้าเป็กังวลสุดๆ
"อ๊ะ หะ หะ ไม่เป็ไรครับ ผมยังไหว ต่อเลยครับ" ผมรีบตอบสวนเธอ
"ไหวแน่นะ มีห้องพักราคาถูกอยู่ชั้น 2 ค่อยมาต่อพรุ่งนี้ก็ได้นะ" หล่อนถามย้ำ
"ไหวครับๆ รีบๆต่อให้จบเถอะครับ" ผมย้ำหล่อนอีกรอบ
"งั้นนายอ่านค่าสเตตัสไล่ลงมาให้ชั้นฟังหน่อย" หล่อนชี้ไปที่เ้าแผ่นใสของผม
ผมเริ่มอ่านไล่จากข้างบนลงมาข้างล่างทีละบรรทัด
HP : 50
MP : 5
Str : 5
Agi : 5
Int : 10
โชค : -26
"โชคติดลบ 26 นี่มันบ้าอะไรเนี่ย !!!" ผมอุทานลั่น
"นี่เองสินะ สาเหตุ" คุณเ้าของร้านพูดพร้อมกับทำท่าทางใช้ความคิด
"สาเหตุ ?" ผมถามเธอด้วยความสงสัย
"โดยเฉลี่ยแล้วค่าความสามารถของแต่ละคนเมื่อดูโดยรวมจะไม่ต่างกันมากเท่าไหร่ หากมองข้ามค่าโชคของนาย เลเวลของนายคงอยู่ราวๆ เลเวล 7-8 แล้ว" คุณเ้าของร้านเริ่มอธิบาย
"คุณหมายถึง เ้าค่าโชคนี่มันถ่วงเลเวลผมอยู่สินะ" ผมทำหน้าเบื่อโลกสวนเธอไป
"จะว่าอย่างนั้นก็ได้ แต่ชั้นคิดว่ามันก็มีข้อดีเหมือนกัน อีกความหมายนึงก็คือ นายมีความสามารถมากกว่าเลเวลที่นายมี ยกตัวอย่างเช่น การล่ากอบลิน 1 ฝูง นักผจญภัยทั่วไปจะต้องมีเลเวลอย่างน้อย 30 แต่สำหรับนาย เลเวล 20 ก็คงจะทำได้แล้ว" หล่อนเริ่มพูดในแง่บวก
"จริงสินะ ความสามารถมันขึ้นอยู่กับวิธีใช้..." ผมเริ่มพึมพำกับตัวเอง
"แล้วค่าสเตตัสมีแค่นี้หรอครับ ค่า Vit Dex ค่าหลบหลีก คริติคอล ความแม่นยำ อะไรพวกนี้ไม่มีหรอ ?" ผมเริ่มถามเธออีกรอบ
"ก็บอกไปแล้วไงว่าความสามารถที่นายจะได้รับก็คือสิ่งที่นายเคยทำมาก่อน ที่นายไม่มีค่า Vit เมื่อก่อนนายคงไม่ได้ถูกซ้อม หรือทำงานใช้แรงละมั้ง ส่วนค่า Dex อันนี้นายคงไม่เคยต้องใช้การโจมตีระยะไกลมาก่อน ค่าอื่นๆก็เหมือนกัน ถ้านายไม่มีความชำนาญระดับนึงมันก็ไม่ปรากฏขึ้นมาหรอกนะ" หล่อนอธิบาย
"หมายความว่าค่าพวกนี้มาจากการที่เราใช้ชีวิตในอดีตสินะ Str คงเป็ค่าของร่างกายที่เราเล่นกีฬา Agi ก็น่าจะเหมือนกัน..." พูดยังไม่ทันจบ
"วิ่งหนีตำรวจเพราะไปขโมยกางเกงในสาวที่หอพักข้างๆตะหาก" ยัยเทพธิดากระซิบที่ข้างหู
"หุบปากกกกกกกกก" ผมหันไปสวนยัยเทพธิดานั่น
"ชั้นยังไม่ได้พูดอะไรเลยนะ" คุณเ้าของร้านทำหน้ากังวลจนบอกไม่ถูก
"เอ่อ คือผม... พูดกับความคิดตัวเองน่ะครับ แหะ แหะ" ผมแก้ตัวแบบขอไปที
"เอาเถอะ นายจะทำอะไร พูดอะไรชั้นจะไม่แปลกใจอีกละ" หล่อนพูดด้วยสีหน้าเอือมระอาสุดขีด
"ต่อไปนายลองเปิดสกิลซิ เอามือทาบที่เ้าแผ่นนั่นแล้วพูดว่า สกิล"
"สกิล" ผมทำตามที่หล่อนบอก
หน้าต่างสเตตัสของผมภาพจางหายไปพร้อมกับเกิดภาพใหม่ขึ้นมาเป็รูป Skill Tree โดย้าสว่างเพียงรูปเดียวแล้วมีเส้นลากลงมาข้างล่าง 2 เส้นแต่ยังไม่แสดงจุดสิ้นสุดของเส้น
"อะไรเนี่ย นี่สกิลตูจริงๆเรอะ !!!" ผมเริ่มพึมพำ
"โคตรกาก" ยัยเทพธิดานั่นกระซิบข้างหูพร้อมทำสีหน้าเยาะเย้ย
"ไหนสกิลนายเป็ไงบ้าง มีกี่สกิล แล้วสกิลอะไรบ้าง" คุณเ้าของร้านถาม
"ตอนนี้มีสกิลเดียวที่มองเห็นได้ครับ" ผมตอบหล่อนไป
"ห๊ะ สกิลเดียวเองหรอ" หล่อนใ
"ครับ มันมีเส้น 2 เส้นลากลงมา แต่มันยังไม่สว่างครับ เลยไม่สามารถอ่านได้" ผมอธิบาย
"จริงด้วย นายเลเวล 1 เองนี่นา แล้วสกิลอะไรล่ะ" หล่อนถามต่อ
"วิ่งครับ" ผมตอบไปด้วยสีหน้าอธิบายไม่ถูก
"วิ่ง!!!!" หล่อนทำท่าเหมือนจะเป็ลม
...
LV. 1
HP : 50
MP : 5
Str : 5
Agi : 5
Int : 10
โชค : -26
...
วิ่ง
2K
