ตอนที่ 7
ปี 1 เทอม 2 ค่ำคืนที่ผิดพลาด
ณ ห้องของไฮโล
หลังจากการสนทนาจบลงหัวใจของผมมันก็เต้นโครมครามไม่เป็จังหวะ เหมือนมันเต้นเป็ประโยคที่ว่าคืนนี้ไพ่จะมานอนด้วย คืนนี้ไพ่จะมานอนด้วย ซ้ำไปซ้ำมาอยู่อย่างนั้น
“ ไอ้ไฮโลสงบใจหน่อยดิว่ะ น้องมันก็แค่จะมานอนด้วยเฉย ๆ มึงจะตื่นเต้นอะไรนักหนา ”ผมปลอบใจตัวเองอยู่พักใหญ่ พลันนึกขึ้นได้ว่าต้องหุงข้าวรอไอ้น้องเวรไว้ด้วยผมไม่รอช้ารีบทำการหุงข้าวไว้รอ เก็บห้องให้ดูสะอาดตาขึ้นมานิด ๆจากนั้นก็ไม่รู้ว่าหัวสมองของผมมันคิดอะไรอยู่ ทั้ง ๆ ที่ในใจก็รู้ว่าไอ้ไพ่กำลังจะมา แต่ผมกลับเลือกที่จะเดินไปหยิบผ้าขนหนูที่ตากไว้ระเบียงหลังห้องแล้วไปอาบน้ำ
ทันทีที่น้ำในฝักบัวเปิดฉ่ากระทบร่างกายขาวให้เปียกปอนจังหวะการเคาะประตูอันแสนคุ้นเคยก็ได้ดังขึ้น ก๊อก ๆ ๆจนผมคนนี้สะดุ้งโหยงด้วยความใ
“ ที่ร้ากกกกกกเค้ามาแล้วนะ อยู่ไหนเอ่ยยยย ” เสียงจากนอกห้องน้ำเอ่ยทักด้วยความทะเล้นจนผมคนนี้ต้องรีบสงบสติอารมณ์เอาไว้ก่อน
“ มึงอย่ามากวนตีนกูกูหุงข้าวไว้แล้ว สักพักเดี๋ยวกูออกไป ” ในขณะที่มือของผมยังถือก้อนสบู่อยู่นั้นความรู้สึกวาบหวามและอยากลิ้มลองก็หลุดเข้ามาในโสดสมองของผมสมองของผมมันกำลังสั่งการอะไรโง่ ๆโดยให้ผมสวมแค่ผ้าขนหนูผืนเดียวเดินออกจากห้องน้ำเหมือนอยากให้คนที่รออยู่หลังประตูนั้นได้เห็นเรือนร่างของผม //ไม่เป็ไรหรอกมั้งก็ผู้ชายเหมือนกันนี่นา//
ผมเดินเปลือยท่อนบนออกมาจากห้องน้ำเหมือนทุก ๆ ครั้งที่ผมอยู่ห้องคนเดียว สายตากวาดมองร่างสูงว่าอยู่ตรงไหนก่อนที่สองแขนแกร่งจะกอดหมับเข้าที่เอวของผมอย่างไม่ทันตั้งตัว
“ สัส!” ผมสถบออกมาอย่างอัตโนมัติ ก่อนที่จะเบี่ยงตัวเองหันหน้าเข้าหาร่างสูง “ เชี่ย กูใหมดมึงเล่นอะไรของมึงเนี่ย ”
“ พี่นั่นแหละเล่นอะไรของพี่อยู่หรอครับ ถึงได้ตั้งใจเปลือยกายมาอ่อยยยยย ผมแบบนี้ ”สายตาโลมเลียที่แฝงไปด้วยอารมณ์สุดหยังถึงกำลังคุกคามผม แต่มีหรือที่ผมคนนี้จะยอมยังไงซะผมก็เป็รุ่นพี่ของมันนะโว้ยยยย
“ มึงมั่วแล้วกูเนี่ยนะอ่อยมึง ปกติตอนกูอาบน้ำเสร็จกูก็แต่งตัวแบบนี้ ไม่ว่าจะเป็ เพื่อนหรือรุ่นพี่ รุ่นน้อง กูก็แต่งตัวแบบนี้แหละ ยังไงก็ผู้ชายเหมือนกัน แก้ผ้าต่อหน้ากันยังได้เลยจริงมั้ยละ ” ผมพูดออกไปเพื่อแสดงความรู้สึกออกไปว่าผมก็มองมันเป็พี่เป็น้องปกติ ผู้ชายเหมือน ๆ กัน ผมหวังว่ามันจะเข้าใจแต่ความเป็จริงนั้นอ้อมแขนที่โอบกอดผมอยู่นั้นกลับรัดแน่นขึ้นเรื่อย ๆจนผมคนนี้รู้สึกอึดอัด
“ไอ้ไพ่ กูหายใจไม่ออก ” สายตาแข็งกร้าวได้มองมาที่ผมพร้อมกับคำพูดแปลก ๆที่ดูเหมือนคำสั่ง และ คำเตือนก็ได้เอื้อนเอ่ยขึ้น
“ งั้นหรอครับแต่ตอนนี้ พี่เป็ว่าที่แฟนของผมแล้ว ผมไม่อนุญาตให้พี่แก้ผ้าต่อหน้าใครทั้งนั้นแหละยกเว้นผม ”
“ อะไรของมึงเนี่ยมึงโกรธกูหรอ ”
“ ฟังครับผมยังพูดไปจบ ” ตอนนี้ผมได้แต่ยืนนิ่ง ๆ และพยักหน้ารับฟังมันเท่านั้นไม่กล้าเถียงอะไรกลับเลย
“ตราบใดที่ข้อตกลงของเรายังคงอยู่ พี่คือว่าที่แฟนของผม อย่านอกใจผมทุกกรณีเข้าใจมั้ยครับถ้าผิดข้อตกลงละก็..... ” ยังไม่ทันที่จะพูดจบประโยคไอ้ไพ่มันก็จับผมเหวี่ยงลงไปกับเตียง พร้อมกับดึงผ้าขนหนูที่ผมสวมใส่ออกความรู้สึกเย็นวูบวาบเข้ามาปะทะ ร่างสูงโปร่งขึ้นคร่อมร่างของผมอย่างรู้งานมือข้างหนึ่งจับล็อคข้อมือทั้งสองของผมไว้เหนือศรีษะมืออีกข้างหนึ่งก็จับกำเ้าไฮโลน้อยจนรอบพร้อมกับโน้มตัวประกบริบฝีปากอย่างไม่ให้ผมตั้งตัว
“ ไอ้ไพ่มึงคิดจะทำอะไรกูว่ะ อ๊ะ !! ” ทันทีที่ผมเริ่มบทสนทนาไอ้ไพ่มันก็เริ่มขยับมือชักเ้าไฮโลน้อยจนผมรู้สึกกระสันซาบซ่านไปทั้งตัว
“ ปะปล่อยกู อ่าาาาาห์ ไอ้ไพ่ กูบอกให้มึงปล่อยไง มึงเป็บ้าอะไรเนี่ย ”
“ พี่มั่นใจหรอครับว่าอยากให้ผมหยุด ไม่ใช่ว่าพี่ ้ามากกว่านี้หรอครับ ”สายตาของไอ้ไพ่ตอนนี้มันดูเ็าและน่ากลัว ไม่เหมือนกับไอ้ไพ่ที่ผมรู้จักหรือว่าตอนนี้ ไอ้ไพ่มันกำลังหึงทิพย์อยู่นะเพราะว่าเื่ที่แต่งตัวน่าอายแบบนี้ออกมาหาเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ก็โกหกทั้งเพที่ทำอยู่นี่ ก็เพื่ออ่อยมันล้วน ๆ นั่นแหละ
“ ถ้ามึงไม่หยุด กูจะไม่สนสี่ อ๊ะ! สนแปดอะไรทั้งนั้น ปล่อยกู ”
“ พี่ไฮโลจะทำอะไรน้องชายคนนี้หรอครับไหนลองพูดมาหน่อยสิ ผมรอฟังอยู่ ” ปากของไอ้ไพ่ไม่พูดเปล่าแต่กลับเร่งจังหวะข้อมือรัว ๆ จนผมคนนี้เสร็จกิจคามือของเ้าหมอนี่ซะได้ทันทีที่ร่างกายกระตุกเกร็ง ผมก็เบือนหน้าหนีไม่อยากมองคนตรงหน้าจนคอแทบเคร็ดน้ำตาใส ๆ ค่อย ๆ หลั่งรินอย่างกะเสียซิงครั้งแรก
“พะพี่ไฮโล ผะผม ผมขอโทษ ” เมื่อแขนทั้งสองข้างของผมหลุดออกจากพันธนาการผมก็รีบเอามือทั้งของข้างมาปิดหน้าของผมเอาไว้ ทำให้ไอ้ไพ่รู้สึกนอยไปพอตัวเลยละหมอนั่นเอาแต่พูดว่าขอโทษ ๆ ๆ ซ้ำไปซ้ำมาเรื่อย ๆ
“พี่ไฮโล ผมขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจ ผมแค่ขาดสติไปหน่อย ก็มันช่วยไม่ได้นี่นาก็ผมหวงของผมหนิ ยกโทษให้ผมนะครับ ” ไอ้ไพ่ลุกออกจากร่างกายของผมและหันมานั่งเศร้าๆ ที่ข้าง ๆ เตียงผมแทน ส่วนตัวของผมนั้น ก็รีบดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุ่มโปงไม่ใช่ว่าเสียใจหรืออะไรนะครับ แต่ว่าผมอายยยย ที่น้ำตาไหนเพราะว่าผมอายครับ แงงงงผมไม่เคยเสร็จเพราะผู้ชายมาก่อน แถมผู้ชายคนนั้นยังเป็ไอ้ไพ่อีกคนที่ผมเคยประกาศกร้าวว่าจะไม่มีวันชอบมันเป็อันขาดแล้วที่พึ่งโดนไปเมื่อครู่ก็รู้สึกดีสุด ๆ ไปเลย อยากะโออกไปดัง ๆ ว่า //กู้ามากกว่านี้//จังเลยครับแต่ในฐานะของรุ่นพี่แล้ว ผมต้องทำเก๊กไว้ก่อน
เวลาได้ผ่านไปสักครู่เสียงของไอ้ไพ่ก็ค่อย ๆ หายไป บวกกับผมเริ่มร้อนแล้ว จึงค่อย ๆโผล่หัวออกมาจากผ้าห่มหรี่ตามองคนที่นั่งทำหน้าเศร้า ๆ อยู่ข้าง ๆ เตียงก่อนที่จะตั้งสติและถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เฮอออออ
“ มึงจะนั่งโง่ๆ อยู่อีกนานมั้ย กูหิว ไปจัดการกับข้าวได้แล้ว ส่วนกูจะไปแต่งตัว ”
“ พี่ไม่โกรธผมแล้วหรอครับ” เสียงเศร้า ๆ ได้เอ่ยถามผมออกมาเบา ๆ พร้อมกับสีหน้าที่ดูเฉื่อย ๆ
“ มึงพูดออกมาได้ว่ากูโกรธมั้ยก็ต้องโกรธดิว่ะ แต่กูจะรอเครียร์กับมึงพรุ่งนี้ถ้ากูคุยเื่เมื่อครู่กับมึงตอนนี้ล่ะก็ กูได้ตัดพี่ตัดน้องกับมึงแน่ ๆ ”ผมพูดทุกคำออกมาด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น แล้วลุกออกจากเตียงนอนไปแต่งตัวแต่กลับโดนไอ้ไพ่ใช้ฝ่ามืออันใหญ่ตีไปที่ก้นผมดังแปะ! ทั้ง ๆที่ไม่มีอะไรปิดกั้นเลย
“โอ้ย!! ไอ้นี่ ” ผมรีบหยิบผ้าขนหนูที่ข้างเตียงมาสวมใส่ก่อนทันที
“นี่มึงไม่คิดที่จะกลัวกูเลยใช่มั้ย แน่ะ ๆ ยังจะมีหน้ามาหัวเราะกูอีก ”
“ 555ก็มันช่วยไม่ได้นิพี่ ก็น่ารักซะขนาดนี้ ผมอดทนได้ขนาดนี้ก็เก่งมากแล้วนะ ”ไอ้ไพ่ยังทำทีหัวเราะผมต่อไปไอ้ความเศร้าจอมปลอมเมื่อครู่นี้มันได้ละลายหายไปหมดสิ้นแล้วสินะ
เมื่อสถานการณ์เข้าสู่สภาวะปกติผมกับไอ้ไพ่ก็นั่งทานข้าวเย็นตอนสี่ทุ่มด้วยกัน บรรยากาศค่อนข้างเงียบไม่มีใครพูดอะไรก่อนทั้งนั้น มันก็เอาแต่จ้องผม จ้องอยู่นั่นแหละจ้องจนผมจะท้องอยู่แล้วเนี่ย ส่วนผมก็พยายามทำตัวปกติสุด ๆ แต่ก็หลบตามันตลอดก็มันช่วยไม่ได้นี่นา ทุกครั้งที่สบตากับมัน ภาพความทรงจำเมื่อครู่ก็ผุดขึ้นมาทำให้ผมอายจนแทบมุด โอ้ยยยย อยากออกไปจากสถานการณ์แบบนี้จังครับ
“ กูอิ่มแล้วกูไปอ่านหนังสือต่อนะ ” ผมพูดพร้อมกับหยิบจานข้าวของผมไปล้างแต่กลับโดนไอ้ไพ่รั้งไว้เสียก่อน
“ เฮ่ยพี่ไม่เป็ไรครับ เดี๋ยวผมเก็บเอง พี่ไปอ่านหนังสือเถอะ ”
“ เอางั้นหรอ”
“ ครับออ ๆ แล้วก็ผมขอยืมชุดพี่ไฮโลหน่อยได้มั้ยอ่ะ พอดีผมอยากอาบน้ำ เนี่ยพึ่งมาจากสนามบาสตัวเหนียวหมดเลย ” ไอ้ไพ่ทำทีดึงเสื้อของตัวเองขึ้นมาดม แล้วทำหน้าหยี่ ๆเพื่อให้ผมรับรู้ได้ว่า มันเหม็นมากแค่ไหน
“ เออๆมึงนี่นะ รู้ทั้งรู้ว่าจะมานอนห้องกู แต่กลับไม่เตรียมอะไรมาเลย ”ผมบ่นออกไปตามประสา แต่ขาทั้งสองข้างก็เดินไปหยิบผ้าขนหนูกับเสื้อผ้าในตู้มาให้เ้านั้นอยู่ดี
“ เอาน้าาาผมถือคติ ของของแฟน ก็เหมือนของของเรา ”
“ สัสแต่กูไม่ใช่แฟนมึงไง ” ผมพูดพร้อมกับปาผ้าขนหนูใส่ด้วยความหมั่นใส้
“ โอ้ยพี่ง้อววววว ใช้ความรุนแรงแก้เขินหรอค้าบบบบบบ ”คำพูดขี้เล่นบวกกับใบหน้าอันแสนกวนแบบนั้น แต่ก่อน ผมอาจจะคิดว่ามันน่ารำคาญแต่ว่าตอนนี้ ไอ้บ้าเอ่ย ทำไมมึงถึงดูน่ารักจังว่ะ
“ มึงรีบไปอาบน้ำเลยนะก่อนที่กูจะไล่มึงกลับหอ ”
“ ครับครับ บ่นเป็เมียเลยนะค้าบบบบ ”
“ ยังยัง เดี๋ยวเถอะ ” ผมเริ่มทำเสียงเข้มจริงจังใส่คนกวนโอ้ย ให้มันรู้สึกเกรงใจผมบ้างเมื่อแผ่นหลังกว้างลับสายตาเข้าไปในห้องน้ำ ผมก็ไม่รอช้าที่จะยิ้มออกมาเพราะผมกลั้นยิ้มมานานจนเมื้อยหน้าไปหมดแล้ว เอาล่ะ ตัวยุ่งไปอาบน้ำแล้ว ผมต้องรีบๆ สร้างภาพ ทำโจทย์วิชาเทอร์โมสักหน่อย เพราะยังไงซะคืนนี้อีกยาวนาน ผมจะต้องรีบ ๆเก่งขึ้น เพื่อลดภาระไอ้ไพ่ให้น้อย ๆ ลงหน่อย เพราะว่าผมจะพึ่งมันตลอดไม่ได้ที่ผ่านมา เมื่อเทอมที่แล้ว ผมเคยถามไอ้หวยมาหลายครั้ง ว่าวัน ๆไอ้ไพ่มันทำอะไรบ้าง ถึงแม้ว่ามันจะตอบผมแบบกวน ๆ ว่าทุก ๆ วัน ไอ้ไพ่มันเอาแต่คิดถึงผมแต่ถึงอย่างนั้นก็พอมีข้อมูลสาระที่ได้จากไอ้หวยบ้าง ไอ้หวยบอกว่าทุกครั้งที่ไอ้ไพ่ไม่ได้อยู่กับผม ไอ้ไผ่จะเอาแต่อ่านหนังสือสรุปโจทย์และเนื้อหาให้ตัวเองเข้าใจ จากนั้นก็กลั่นกรองความรู้ทั้งหมดแล้วเอามาติวให้กับผม เมื่อผมรู้ว่ามันพยายามเพื่อผมมากขนาดนั้นผมก็ต้องตอบรับความพยายามของมันสักหน่อย แม้จะแค่เล็กน้อย ผมก็จะทำเพื่อมันถึงแม้ว่า ทุกความพยายามทั้งของมันแล้วก็ของผมมันจะเพื่อช่วยให้ผมไม่ต้องถูกมหาลัยเชิญออกก็ตาม //เรียนโง่ ก็อย่างเสือกี้เีครับไม่งั้นละก็โดนมหาลัยเชิญออกแน่ๆ //
3K
![[Curse of Brave] คำสาปของผู้กล้า](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1679507164_34264842.webp)
