ระบบนักล่า (Hunter System)

เมืองร้างกำลังพังทลาย

ท้องฟ้าสีแดงแตกร้าว

พื้นดินแตกออกเป็๲ชั้นๆ

เงาดำสองสายปะทะกันกลางอากาศ

คิรัน

กับ

ผู้เล่นหมายเลข 777 รุ่นก่อนหน้า

—

ทั้งสองยืนห่างกัน

ไม่มีใครขยับ

แต่แรงกดดันจากทั้งคู่ทำให้เมืองแตกเพิ่มเรื่อยๆ

ระบบเด้งขึ้น

[สนามทดสอบถูกเปิดใช้งาน]

เงื่อนไขชนะ:

ทำลายแกนหลักของฝ่ายตรงข้าม

หรือ

ทำให้ยอมรับเส้นทางของผู้ใช้

คิรันมองข้อความ

ก่อนเงยหน้าขึ้น

“…ไม่ใช่ฆ่า”

ชายตรงหน้ายิ้มจาง

“เพราะระบบอยากดูว่าใครถูก”

ทันใดนั้น—

เขาหายไป

ตูม!!!

หมัดกระแทกเข้ากลางหน้า

คิรันยกแขนรับทัน

แต่พื้นใต้เท้าแตก

ร่างไถลไปหลายร้อยเมตร

ยังไม่ทันหยุด—

อีกฝ่ายมาถึงแล้ว

ศอก

เข่า

หมัด

ต่อเนื่อง

ไม่มีจังหวะ

ไม่มีพลังพิเศษ

มีแต่ทักษะล้วน

คิรันตั้งรับ

จนในที่สุด—

ตูม!!

เขาถูกซัดทะลุตึก

ฝุ่นฟุ้ง

ชายตรงหน้ายืนอยู่บนซาก

ก่อนพูดเรียบๆ

“เห็นไหม”

“นี่คือความต่าง”

เขาชี้มาที่ตัวเอง

“ฉันคือคนที่เดินเส้นทางนายจนสุดแล้ว”

เขาก้มมองคิรัน

“นายยังคิดว่าจะเปลี่ยนผลลัพธ์ได้?”

—

คิรันลุกขึ้น

เช็ดเ๧ื๪๨มุมปาก

ก่อนถาม

“…นายชนะทุกคนใช่ไหม”

อีกฝ่ายพยักหน้า

“ใช่”

“…แล้วนายมีความสุขไหม”

ทั้งเมืองเงียบ

ชายตรงหน้าชะงัก

เพียงเสี้ยววินาที

ก่อนตอบ

“…ไม่เกี่ยว”

คิรันมองนิ่ง

แล้วเดินออกมา

“งั้นนายไม่ได้ชนะ”

ดวงตาอีกฝ่ายเปลี่ยนทันที

ตูม!!!

แรงกดดัน๹ะเ๢ิ๨

เงาดำทั้งเมืองพุ่งเข้าหาคิรัน

เหมือนสัตว์ร้ายนับพัน

ระบบเตือนทันที

[คำเตือน]

ตรวจพบโหมดผู้ล่าขั้นสมบูรณ์

ระดับความเป็๞มนุษย์:

0%

เงาทั้งหมดกลืนคิรันทันที

ความมืดปกคลุม

เสียงกระซิบดังขึ้น

“…ยอมแพ้…”

“…แข็งแกร่ง…”

“…อยู่คนเดียว…”

แต่ในความมืด

คิรันหลับตา

เขานึกถึง

ตอนที่เสียพลัง

คนที่ดูถูก

คนที่ช่วย

ลีน่า

อาเรน

001

แม้แต่ผู้ล้มเหลวหมายเลข 0

แล้วเขาลืมตา

เงียบ

ก่อนพูดเบาๆ

“…ฉันไม่ต้องชนะคนเดียว”

ระบบตอบสนองทันที

[เส้นทาง: ผู้ล่าผู้ครองตน]

ความเข้ากันได้เพิ่มขึ้น

ปลดล็อก:

เขตแดนแห่งเจตจำนง

ทันใดนั้น—

เงาดำรอบตัวคิรันหยุด

แล้วแตก

ตูม!!!

พื้นที่สีดำทั้งหมดถูกผลักออก

ชายตรงหน้าหรี่ตา

คิรันเดินออกมา

รอบตัวไม่มีเงา

ไม่มีพลังล้น

มีเพียงแรงกดดันสงบผิดปกติ

เขาพูดช้าๆ

“นายพยายามแบกทุกอย่างคนเดียว”

เขาหยุด

“…แต่ฉันไม่คิดจะทำแบบนั้น”

ชายตรงหน้ามองเขา

เงียบ

ก่อนหัวเราะเบาๆ

ครั้งแรก

เป็๲เสียงหัวเราะจริงๆ

“…น่ารำคาญ”

เขายกมือขึ้น

เงาดำทั้งเมืองเริ่มรวมกัน

กลายเป็๲หอกสีดำมหึมา

เล็งตรงมาที่คิรัน

“งั้นพิสูจน์”

คิรันยืนอยู่เฉยๆ

ยกมือขึ้น

ไม่มีพลัง๹ะเ๢ิ๨

ไม่มีแสง

เพียงกำหมัด

แล้ว—

ต่อยออกไป

หอกสีดำแตก

ท้องฟ้าแตก

เมืองทั้งเมืองหยุด

หมัดนั้นไปถึงตรงหน้าอีกฝ่าย

แต่—

หยุด

คิรันไม่ได้ต่อ

ทั้งคู่ยืนเงียบ

ชายตรงหน้ามองหมัดที่หยุดไว้

ก่อนเงยหน้าช้าๆ

คิรันพูด

“…ฉันไม่ต้องชนะนาย”

“ฉันแค่อยากรู้ว่า”

เขาถอนหมัด

“…นายเหนื่อยหรือยัง”

ทั้งเมืองเงียบ

ชายตรงหน้านิ่ง

ดวงตาสีแดงสั่นเล็กน้อย

เป็๲ครั้งแรก

—

ตอนต่อไป: ตอนที่ 29 — ผู้แพ้ที่ยังไม่ยอมพัก