“นี่ระบบ แล้วแบบนี้มันจะทรยศหรือหนีไปรึเปล่าไม่มีพวกสัญญาให้ทำเหรอ มันค่อนข้างจะ หละหลวมไปหน่อยไหม”พอนึกขึ้นได้เย่ซีเลยถามระบบอยู่ในใจ
ก้ปรากฏว่าบรรยากาศด้านหน้าของชายหนุ่มค่อยๆบิดเบี้ยวมีมวลพลังบางอย่างกำลังก่อเกิด ปลาปากเสียที่เห็นเหตุการณ์ก้รู้สึกงหนักอึ้งอยู่ในใจเป็ความรู้สึกกดดันที่มันไม่เคยััมาก่อน มันเคยเจอกับคนที่แข็งแกร่งมามากแม้แต่เ้าผู้ครองป่าแห่งนี้มันก้เคยเห็นมาครั้งนึงแต่นั่นก้ไม่ได้เสี้ยวกับสิ่งที่มันกำลังััอยู่ตอนนี้เลย
“ให้สัตว์เลี้ยงของโฮสหยดเืลงไปก้เป็อันเสร็จ” เสียงระบบดังขึ้น
“ปลาั์ มานี่ หยดเืลงไป” เย่ซีเรียกปลาตรงหน้าที่ยืน ไม่ใส่ นอนนิ่งอยู่เข้ามา
มันก้เดินเข้าไปอย่างว่าง่ายหลังจากสังเกตชัดๆมันก้เห็นว่าสิ่งที่โผล่ออกมาจากอาศตรงหน้าคือม้วนสัญญาฉบับหนึ่งวัสดุไม่อาจบอกได้ว่าทำมาจากอะไรแต่ความรู้สึกบอกมันว่าต้องน่าทึ่งเป็อย่างมากแน่ๆ
มันเลยเรียกหยดเืออกมาจากตัวหยดนึงแล้วส่งไปยังม้วนสัญญาฉบับนั้นทันที เมื่อหยดเืถูกดูดซับเข้าไปจนหมดก้เกิดความรู้สึกบางอย่างขึ้นระหว่างเย่ซีและปลาปากเสียเหมือนกับว่าแค่เขาคิดก้ทำให้เ้าปลาตัวนี้ตายได้ในทันที
“เ้าปลาปากเสีย ต่อจากนี้ก้ทำตัวดีๆล่ะ” ชายหนุ่มบอกกับมัน
“ได้เลยนายท่าน”มันรีบทำท่าก้มกราบงกๆเพื่อแสดงความจริงใจ
“ถ้าข้าให้ของจากระบบกับสัตว์เลี้ยงจะเสียเงินไหม กลัวมันจะตายซะก่อนแต่ข้าไม่มีเงิน” ชายหนุ่มถามระบบ
“เนื่องจากปลาตัวนั้นเป็สัตว์เลี้ยงตามสัญญาจึงใช้ของจากทางระบบได้โดยไม่ต้องคิดเงิน”
“ตามข้ามาทางนี้หน่อย”
พูดจบชายหนุ่มก้เดินไปที่รถเข็นโดยมีปลาตีนเดินตามระหว่างที่เดินเืของปลาก้ไหลเป็ทางส่งกลิ่นคาวไปทั่ว
หลังจากรื้อของจากรถเข็นเสร็จเขาก้หันกลับไปมองเ้าปลาั์“แกลองกินพวกนี้ดูสิ”
“ได้เลยนายท่าน” เนื่องจากมันไม่รู้ว่าต้องกินยังไง ก้เลยเขมือบไปทั้งถุงห่อลูกอม อมยิ้มและขวดน้ำแดงนั่นแหละ
ทันทีที่กินเข้าไปมันก้รู้สึกได้
ร่างกายของมันดีขึ้นลมปราณที่เหือดแห้งก้ค่อยๆกลับมาจนถึงครึ่งหนึ่งของตอนสมบูรณ์ าแค่อยๆสมานเืที่ขาดหายก้กลับมาเต็มเปี่ยม
นี่มัน ยาวิเศษ!
นายท่านถึงกับให้ของที่วิเศษเช่นนี้กับมัน
“ข้าขอบคุณท่านมากขอบคุณมากนายท่าน” มันกล่าวด้วยน้ำเสียงซาบซึ้งถึงขีดสุด
“ไม่เป็ไร” เย่ซีก้ไม่ได้คิดมากอะไร
“ว่าแต่ข้าขอกินอีกได้ไหมนายท่าน มันอร่อยมากเลยทีเดียวแถมข้อััได้ว่าของเสียในร่างก้ถูกขับออกสายเืของข้าก้เหมือนจะบริสุทธิ์ขึ้นนิดหน่อย”ด้วยนิสัยเดิมของมัน มันก้ยังอดโลภอยากกินทีเดียวมากๆไม่ได้เลยถามไป
“ถ้าไม่กลัวตายก้กินได้เลยแต่อย่าหาว่าไม่เตือนล่ะ” ชายหนุ่มยิ้มให้มันเ้าปลาเลยได้แต่เงียบปากของมันไว้
หลังจากร่างกายของเ้าปลาเริ่มดีขึ้นแล้วชายหนุ่มก้เรียกมันมาเอารถเข็นผูกกับเถาวัลแล้วมัดกับตัวมันให้ปลาั์คอยลากไปส่วนตัวเขาก้ขึ้นไปนั่งบนหัวของมัน แล้วคอยบอกทางกลับไปยังบ้านพักที่ทำไว้
“ข้าชื่อเย่ซีส่วนเ้ามีชื่อรึเปล่า”ชายหนุ่มนึกขึ้นได้ว่ายังไม่รู้ชื่อของมันเลย ก้เลยแนะนำตัวสักหน่อย
“ข้าไม่มีชื่อหรอกนายท่านแต่ข้ามาจากเผ่ามัจฉาบาทา”มันรีบจดจำชื่อของนายท่านของมันให้ขึ้นใจแล้วกล่าวตอบไป
“เหอะๆมัจฉาบาทา งั้นเ้าชื่อฟิช ละกัน” เมื่อกล่าวจบเขาก้อดภูมิใจกับการตั้งชื่อของตัวเองไม่ได้ถึงเขาจะมาจากแผ่นดินจีน แต่เขาก้ชอบชื่อของชาวตะวันตกเหมือนกัน
“ได้เลยนายท่านั้แ่นี้ไป ข้าจะมีชื่อว่าฟิช”มันรู้สึกดีใจมากที่นายท่านถึงกับตั้งชื่อให้มัน
หลังจากเดินทางกันไปสักพักพวกเขาก้มาถึงยังบ้านพักจนได้ ฟิชมองบ้านตรงหน้าด้วยความตกตะลึงนี่เหรอบ้านที่นายท่านใช้พักอาศัย มันััได้ถึงออร่าอะไรบางอย่างแค่เข้ามาใกล้ก้เหมือนจะช่วยให้ระดับการฝึกฝนของมันเพิ่มมากขึ้นได้แล้ว
เย่ซีพูดคุยกับฟิชอยู่สักพักถึงเื่แหล่งน้ำและอาหารก้ได้คำตอบว่าในป่าแห่งนี้มีแหล่งน้ำอยู่ที่เดียวคือใจกลางของปลาซึ่งที่นั่นอันตรายเป็อย่างมากมีข่าวลือว่ามีพญางูพิษอาศัยอยู่เลยไม่มีใครกล้าเข้าไปใกล้แต่ที่น่าแปลกก้คือแหล่งน้ำที่นั่นใสสะอาด มีปลาแหวกว่ายเลยมีข่าวลืออีกอย่างว่าพญางูพิษอาจตายหรือหายไปนานแล้วก้ได้
ส่วนเื่อาหารนั้นไม่มีอะไรน่ากังวลนักเพราะที่นี่เต็มไปด้วยสัตว์ป่าและสัตว์อสูรมากมาย แต่ที่บริเวณรอบๆนี้ไม่มีเลยก้เพราะถูกออร่าจากสิงโตั์ที่ตามมันมาขับไล่ไปหมด
“แต่ข้าััได้ว่าใต้ดินแถวนี้น่าจะมีตาน้ำนะนายท่าน ท่านจะให้ข้าลองขุดหาดูไหม”ฟิชกล่าวออกมาหลังมองไปรอบๆ มันรู้สึกว่าน่าจะมีตาน้ำใต้ดินอยู่แถวนี้
“ก้เอาสิ จะได้มีน้ำไว้กินกัน”
ว่าแล้วฟิชก้เริ่มขุดหลุมลงไปยังจุดที่มันััได้ว่าน่าจะมีตาน้ำหลังจากขุดไปสักพักราวๆห้าร้อยเมตรได้ ก้เริ่มมีน้ำโผล่ออกมาแล้วทั้งคนทั้งปลาก้ช่วยกันทำแหล่งน้ำจนเสร็จ
“รสชาติน้ำ ใช้ได้เลยนะอย่างน้อยก้ไม่น่าจะมีอันตรายอะไร”หลังลองชิมไปก้พบว่าน้ำนี้อร่อยดี
โฮกกก
เสียงคำรามดังมาแต่ไกล
เหมือนจะมีอะไรวิ่งมาทางด้านนี้
“อย่าบอกนะว่าไอ้แมวเวรนั่นมันตามมาถูกทางด้วย” ฟิชหน้าเสียไปเลย มันจำเสียงคำรามนี้ได้เป็อย่างดี
“เจอเ้าจนได้ บังอาจมาหลอกข้า” เป็สิงโตั์นั่นเอง มันไล่ตามกลิ่นเืมาตลอดทางจนมาถึงที่แห่งนี้แต่เมื่อมันเห็นชายหนุ่มที่ยืนอยู่ใกล้ๆกับปลาั์ มันก้ครุ่นคิดนิดหน่อยเพราะมันััถึงพลังจากชายคนนี้ไม่ได้
ไม่มนุษย์เบื้องหน้าระดับสูงกว่ามันก้เป็แค่คนธรรมดาแต่มันตัดตัวเลือกแรกทิ้งไปเพราะมันไม่คิดว่าจะมีมนุษย์ที่ระดับพลังสูงกว่ามันอยู่ในป่าแถวนี้แน่นอนเพราะตัวมันก้นับว่าเป็สัตว์อสูรระดับสูงสุดในป่าแห่งนี้แล้ว
เมื่อคิดได้ดังนั้นมันก้ไม่รอช้า รีบวิ่งเข้าใส่ปลาั์ตรงหน้าทันที!
“เ้าสู้กับมันไปนะ ข้าขอไปนั่งพักสักหน่อย” เย่ซีไม่ได้คิดที่จะเข้าต่อกรกับสิงโตั์ในทันทีเพราะเขา้าเห็นการต่อสู้ของโลกใบนี้สักหน่อยและก้ดูเหมือนว่าสิงโตั์จะไล่ตามฟิชมา ไม่ใช่้าจะฆ่าเขาดังนั้นเขาจึงไม่ได้ใส่ใจเท่าไหร่
“นายท่าน แต่ข้าสู้มันไม่ได้นะ” ฟิชได้แต่ร้องโอดโอย มันหวังเหลือเกินว่านายท่านจะออกหน้าแทนมันแต่เหมือนจะไม่เป็แบบนั้น
“พยายามเข้า ไปได้แล้ว อย่าทำขายหน้า”ว่าแล้วชายหนุ่มก้ถีบปลาั์จนร่างมันกระเด็นพุ่งไปทางสิงโตั์ที่กำลังวิ่งเข้ามาแล้วตัวเขาก้เดินเข้าบ้านไม้ที่ทำไว้ไป
“เอาวะ ตายเป็ตาย”ฟิชะโปลุกใจ แล้วเริ่มเปิดฉากต่อสู้กับสิงโตตรงหน้า
การต่อสู้เป็ไปอย่างดุเดือดตัวฟิชก้นับได้ว่าแข็งแกร่งไม่น้อย ใช้ได้ทั้งธาตุน้ำและสายฟ้า ผสานกันได้ลงตัวสร้างความเสียหายได้ไม่เบา ประกอบกับได้รับการช่วยเหลือจากของกินของเย่ซีทำให้พลังของมันฟื้นกลับมาเต็มเปี่ยม
แต่สิงโตั์ไม่เหมือนกันถึงมันจะแข็งแกร่งกว่า แต่ก้ใช้พลังไปไม่น้อย ประกอบกับวิ่งไล่ล่ามาตลอดทางมันก้เหลือพลังไม่ถึงครึ่งแล้ว
“เอ้ารับไป” ในขณะที่ฟิชพลาดท่าโดนลูกบอลไฟเข้าไปจนร่างไหม้เกรียมไปเกือบครึ่งเสียงชายหนุ่มก้ดังขึ้นพร้อมกับขว้างลูกอม อมยิ้ม น้ำแดง ไปทางฟิช
เมื่อฟิชเห็นดังนั้นก้รีบอ้าปากกลืนของเ่าั้ไปจนหมดร่างกายที่หมดแรงแล้วเต็มไปด้วยาแก้ค่อยๆหายดีอีกครั้ง
การต่อสู้ดำเนินไปเกือบครึ่งชั่วโมงตลอดการต่อสู้เย่ซีก้โยนของไปให้ฟิชเรื่อยๆ ทำให้มันไม่ตายสักทีแถมยังค่อยๆพัฒนาฝีมือและสายเืขึ้นอีกต่างหาก
ก่อนหน้านี้สิงโตั์เห็นแล้วดังนั้นมันจึงลองยิงลูกบอลไฟไปใส่บ้านไม้หวังจะกำจัดชายหนุ่มคนนั้นซะแต่ปรากฏว่าบ้านไม้ไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน มันจึงรอโอกาสอะไรบางอย่างแทนมันคอยรวบรวมพลังเอาไว้อย่างเงียบๆ
“ข้าชักเบื่อแล้วนะ เอ้า เอาไปพิเศษเลย” ว่าแล้วชายหนุ่มก้โยนของกินไปให้อีกสิงโตั์ที่เห็นดังนั้นจึงรีบะเิพลัง พุ่งไปแย่งของทั้งหมดกลืนลงไปในคำเดียวมันกะว่าเมื่อแย่งของกินที่หมดแล้วมันก้จะใช้ท่าไม้ตายอัดใส่ปลาั์ตรงหน้าที่ร่างกายไม่ฟื้นฟูให้ตายในทีเดียว
“เห้ย!!ไอ้แมวหน้าไม่อาย”ฟิชเห็นดังนั้นก้ะโออกมาด้วยความเดือดดาล
แต่แล้วเื่ไม่คาดคิดก้เกิดขึ้น!
ตู้ม!!
ร่างของสิงโตั์ะเิออกมาอย่างแรงแม้แต่ิญญาก้สลายไปในทันที
“โอ้โห ไม่คิดเลยว่าจะเป็เื่จริงนึกว่าอำเล่นซะอีก เละเทะไปหมด”เสียงของเย่ซีดังขึ้นด้วยความตื่นเต้น
ดูเหมือนคำเตือนเื่ อย่ากินมากเกินไปไม่งั้นะเิตายจะเป็เื่จริงแหะ...
2K
