กริ๊งๆๆ เสียงนาฬิกาดังลั่นห้องและได้มีมือของเด็กหนุ่มยื่นมาจากใต้ผ้าห่มตบนาฬิกาไปติดกับกำแพงห้อง ปั้ง!! แทนที่นาฬิกาจะเงียบแล้วกลับยังดังอยู่ กริ๊งๆๆ เด็กหนุ่มจึงตัดสินใจลุกจากเตียงแล้วเดินไปหยิบนาฬิกามาปิด เด็กหนุ่มคนนี้มีชื่อว่า "เดน" ขณะเดินกำลังไปนอนต่อได้มีเสียงผู้หญิงคนหนึ่งะโมาว่า
"เดนมึงจะนอนกินบ้านกินเมืองไปอีกนานใหมลงมากินข้าว"
เสียงที่ะโคือแม่ของเดน ใน ขณะที่เดนกำลังจะไปโรงเรียน เดนได้เปิดดูโทรศัพท์ของตัวเองแล้วเลื่อนดูเฟส จนไปสดุดข่าว ข่าวนึง "ค้างคาวั์ออกล่ามนุษย์ยามคำ่คืน คลิป" เดนได้คิดในใจเฟคนิวอีกละมันจะไปมีได้ไงค้างคาวั์คนสมัยนี้ชอบสร้างเฟคนิวกันจัง แป๊นๆ เสียงแตรรถของแม่ที่เตรียมไปส่งเดนที่โรงเรียน ตอนที่เดนกำลังนั่งรถแม่ได้พูดกับเดนว่า
"เดน วันนี้แม่ให้80บาทนะ ่นี้เศรษกิจไม่ค่อยดี"
ในขณะเดนกำลังกดโทรศัพมือถือ เดนก็ได้คิดว่า 80บาท ยั้งงี้แล้วจะเก็บเงินไปซื้อ ซุปเปอร์กันพลาลิมิเต็ด ยังไง เดือนหน้าจะวางจำหน่ายละยังงี้คงต้องหางานพิเศษทำละ" ขณะที่เดนกำลังคิดอยู่รถของแม่ก็มาถึงโรงเรียน เดนเปิดประตูรถแล้วพูดกับแม่ว่า"ตอนเย็นเดี้ยวกลับกับเพื่อนนะv
แม่ตอบ
"อืม"
เสียงะโจากข้างหลัง
"บัก เดน"
เดนหันหลังไปพบ "ไมเคิล" เดินพูด ไมเคิลเป็ผู้ชายสูง 175 รูงร่างสูงใหญ่ ลูกครึ่งไทย-อังกฤษ แต่พูดภาษาไทยภาคกลางได้นิดหน่อยแต่อังกฤษไมได้เลย ถนัดพูดภาษาอีสาน ย้ายมาจาก บุรีรัมย์เกิดแล้วโตที่บุรีรัมย์ ตอนย้ายมาใหม่ไมเคิลคุยกับใครไม่เข้าใจเลยจนมาเจอเดน เดนที่เมื่อก่อนเคยอยู่กับย่าที่อีสานเลยเข้าใจที่ไมเคิลพูด
ไมเคิล: เ้า รู้ยังซุปเปอร์กันพลาลิมิเต็ด
เดนซ: รู้แล้วแต่คงเก็บไม่ทันถ้าไม่หางานพิเศษทำ
ไมเคิลเลยเปิดโทรศัพมือถือแล้วยื่นให้เดนดู เดนได้สังเกตเห็นเพจหางานในจังหวัดจึงขอชื่อเพจแล้วบอกกับไมเคิลว่า
"หิวข้าววะ มะเช้าอาบน้ำเพิลนเลยเวลากินข้าว"
เดนได้เดินไปโรงอาหารเพื่อกินข้าวเช้า ณ ตอนบ่ายเดนที่กำลังหนังเล่นเกมส์ในโทรศัพมือถือกับไมเคิล ก็ได้พูดกันว่าในโรงเรียนเรานี้ใครสวยที่สุดกันระหว่าง
"อ้ายแจม กับ อิหล้าที่เข้ามาเรียนใหม่ ชื่ออะไรนะ อ้อ อิหล้าโยชิ "
เดนนั่งคิดสักพักแล้วตอบกับไมเคิลว่า
"น่าจะพี่แจมวะ น้องโยชิยังไมเคยเห็นหน้า"
ใน่หลังเลิกเรียน ไมเคิลกับเดนได้ไปเดินเล่นในห้างสรรพสินค้า กัน เดนได้นำน้ำที่ดื่มหมดแล้วไปทิ้งถังขยะ จนสังเกตุเห็นกระดาษเหมือนใบปลิว รับสมัคหางาน จึงอ่านผ่านๆ
"งานพาร์ทไทม์ รับสมัคผู้ช่วย กำจัดหนู ไม่จำกัดวุฒิและอายุ สนใจโทร 065-xxx-xxxx"
เดนได้เดินกลับมาหาไมเคิลแล้วทั้งสองก็พากันกลับบ้าน ในคืนนั้นเองเดน ได้เลื่อนหางานแต่ไม่มีงานที่เดนจะคุณสมบัติครบเลย ในตอนนั้นไม่รู้มีอะไรดนใจเดนให้คิดถึงใบปลิวกำจัดหนูใบนั้น หลังเลิกเรียนวันต่อมาเดนกับไมเคิลได้กับไปที่ทิ้งขยะที่เดิมเพื่อหา ใบปลิวใบนั้น แตไม่เจอ เดนเลยคิดในใจว่า เราคงไม่มีงานทำจริงๆสินะ หมดกัน ซุปเปอร์กันพลาลิมิเต็ด ขณะที่เดนกำลังคิออยู่ได้มีแผ่นใบปลิว ปลิวผ่านหน้าของเดน เด็กหนุ่มจำได้ว่าเป็ใบเดี่ยวกันกับที่เค้าตามหา จึงคว้ามันมาแล้วกดเบอร์โทรศัพที่เขียนไว้บนใบปลิว เสียงโทรศัพท์ดัว ตู๊ดๆ เสียงโทรศัพดังไปสักพัก มีคนรับสายในสายเป็เสียงของชายแก่คนหนึ่ง
"สวัสดีครับ ประวิทย์กำจัดหนู ติดต่ออะไรครับ"
เดนจึงตอบไปว่า
"ฮัลโล่ ครับ ผมเห็นใบปลิวหาคนช่วยกำจัดหนู ไม่จำกัดวุฒหรืออายุ ผมเลยติดต่อมา"
ชายแก่เงียบไปสักพักแล้วทำถอนหายใจผ่านโทรศัพ เดนคิดว่าเค้าคงไม่ได้งานทำแล้ว
"พรุ่งนี้มาสัมภาษณ์ งานเลยจะมาตอนใหนก็โทรบอกจะได้บอกที่อยู่ให้ "
เดนทำนำเสียงดีใจแล้วบอกกับชายแก่ไปว่า "วันนี้ได้ใหมครับ" ชายแก่พูด "พรุ่งนี้วันนี้ไม่ว่าง" เดนดีใจที่จะได้งานแล้วบอกกับไมเคิล
"ไปกิน ก๋วยเตี๋ยวกันหิวข้าว"
ณ ค่ำคืนที่เงียบสงบ หญิงสาวคนหนึ่งพึงกลับจากการไปเที่ยวไนท์คลับและเตรียมตัวจะเข้าบ้าน ด้วยความเมาของหญิงสาวจึงทำกุญแจตกพื้น เกร้ง เสียงกุญแจตกพื้น เกร้ง หญิงสาวคิดในใจเสียงแล้วเสียงกุญแจตก แล้วเสียงต่อมาคืออะไร หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมาเห็นเงาขนาดใหญ่ หญิงสาวหันหลังไปพบเพียง บรรยากาศที่ว่างเปล่าไร้สิ่งมีชิวิต เสียง กรี๊ด!! ดังขึ้นแต่เสียงนั้นไม่ใช้ของหญิงสาว หญิงสาวเกิดความหวาดกลัวจึงรีบไขกุญแจเข้าบ้าน ขณะที่กำลังเข้าบ้านได้มีมือปริศนาขว้าที่ศรีษะของหญิงสาว หญิงสาวกำลังจะกรี๊ดแต่ไม่มีเสียงออกมาจากลำคอมีเพียงเืที่ไหลออกมาจากรู้ ในคอที่ถูกเจาะด้วยเล็บของเ้าปีศาจที่หญิงสาวไม่คิดว่าในชีวตนี้จะมีสิ่งนี้อยู่บนโลกใบนี้ ความรู้สึกสุดท้ายของหญิงสาวคือ ร่างของตนเองล้มลงจากพื้นโดยไร้ศรีษะ.....