ตอนที่5 สัญญา
ฉันที่กำลังคุยกับเบตถึงเื่ราวความทรงจำสมัยเด็กที่ฉันและเบตเคยเล่นด้วยกัน
คลาวด์ที่ยืนดูพวกเราคุยกันได้สักพักก็เดินเข้ามาด้วยสีหน้าจริงจัง
“แองเจล่าเธอมาทำอะไรที่นี่ ไม่ใช่ว่าลืมไปแล้วหรอกนะ”
คลาวด์เตือนสติฉันที่กำลังดีใจที่ได้เจอเบตอีกครั้ง
ในการมาของฉันครั้งนี้แน่นอนว่าฉันดีใจที่ได้พบกับเบตอีกครั้ง
แต่ว่าเื่สำคัญกว่าการที่ฉันกับเบตได้เจอกันคือเหตุผลหลักที่ฉันรีบมาหาเบตในวันนี้
ใช่แล้วเื่การโอนย้ายซิสเตอร์อย่างลับๆ ไปให้พวกขุนนางหรือก็คือไม่ต่างจากสิ่งที่เรียกว่าค้ามนุษย์นั่นเอง
ฉันรีบมาที่นี่เพื่อเื่นี้โดยเฉพาะ
“เบตฉันมีเื่อยากจะถามเธอหน่อย”
เบตที่มีสีหน้ายิ้มแย้มในตอนแรกตอนนี้กลับหมองลงทันทีเพราะสีหน้าที่จริงจังของฉัน
“เธอน่ะจะถูกย้ายออกไปจากโบสถ์ของที่นี่หรือเปล่า”
จากที่คลาวด์เล่ามาคือซิสเตอร์ส่วนใหญ่ที่ถูกย้ายไปที่เมืองหลวงจะเป็ซิสเตอร์ที่อายุไล่เลี่ยกับเบต
ตอนนี้กำลังให้เนเน่ไปสืบเื่ที่เมืองหลวงอยู่อีกไม่นานก็คงจะมีข่าวจากเนเน่ส่งมา
“ไม่ใช่แบบนั้นหรอกนะแองจี้”
“ไม่ใช่?”
“คลาวด์คงเล่าอะไรให้ฟังใช่ไหมคงบอกประมาณว่าซิสเตอร์ที่นี่ถูกซื้อตัวไปที่เมืองหลวงใช่หรือเปล่า”
“อะ...อื้ม”
“นั่นน่ะไม่จริงหรอกนะ ท่านบาทหลวงเปาโลแค่ส่งพวกเราไปฝึกฝนจิตใจให้สมกับที่ได้เป็ผู้รับใช้พระเ้าเท่านั้นเอง”
“ฝึกฝนจิตใจ?”
เื่ที่คลาวด์เล่ามาฉันก็ไม่คิดว่าคลาวด์โกหก
เพราะถึงแม้เขาจะมีนิสัยชอบแกล้งฉันแต่คลาวด์ไม่ใช่คนที่จะโกหกเื่แบบนี้
และสีหน้าจริงจังในตอนนั้น
ฉันหันหน้าไปหาคลาวด์ที่ยืนฟังฉันกับเบตคุยกัน
คลาวด์ยังคงมีสีหน้าและท่าทางที่สงบไม่ได้ออกอาการอะไร
ไม่สิอยู่ๆ ก็เริ่มรู้สึกได้ถึงบรรยากาศแปลกๆ ของคลาวด์ที่ดูเหมือนว่ากำลังโกรธแค้นใครอยู่กำลังแผ่ขยายออกมา
“นายเองก็บอกแองจี้ไปสิว่านายแค่พูดเล่นน่ะคลาวด์”
“ฉันขอตัวไปรอข้างนอกแล้วกัน”
คลาวด์เดินออกไปจากห้องรับรองเหลือไว้แค่ฉันกับเบตสองคนเท่านั้น
บรรยากาศที่เริ่มตึงเครียดระหว่างฉันกับเบตค่อยๆเพิ่มขึ้น
ฉันเริ่มมีลางสังหรณ์ใจอะไรบางอย่างจึงขอตัวกลับก่อนโดยอ้างว่าเวลาตอนนี้ใกล้จะมืดค่ำแล้ว
เบตเธอออกมาส่งฉันด้วยใบหน้าที่กลับมาสดใสเหมือนเดิมอีกครั้ง
ฉันที่แยกตัวมาจากเบตกำลังเดินหาคลาวด์ที่ออกมารออยู่ก่อนแล้ว
“คะ...คลาวด์”
เหมือนเสียงของตัวเองถูกบังคับให้ไม่สามารถพูดชื่อของคลาวด์ออกไปตอนนี้ได้
ภาพที่ฉันเห็นคือภาพของคลาวด์กำลังเอามือของตัวเองต่อยไปที่ผนังของโบสถ์จนมีเืไหลออกมา
ฉันรอจนคลาวด์สงบสติอารมณ์แล้วเข้าไปชวนเขากลับ
หลังจากที่ลองประเมินสถานการณ์ในตอนนี้ได้คือเบตกำลังถูกทางโบสถ์หลอก
บาทหลวงที่ชื่อเปาโลคนนั้นต้องเกี่ยวข้องกับเื่นี้อย่างแน่นอน
เพราะทั้งสองคนไม่ใช่คนที่มีนิสัยชอบโกหก
ั้แ่ที่ฉันได้รู้จักกับเบตเธอไม่เคยพูดโหกกับฉันเลย
“ทั้งๆที่ฉันพยายามเตือนยายนั่นไปหลายครั้งแล้วแท้ๆ”
ขณะที่ฉันและคลาวด์กำลังกลับจากโบสถ์ฉันก็ได้ยินเสียงพึมพำของคลาวด์
“นายไม่ผิดสักหน่อยอย่าโทษตัวเองอย่างนั้นสิ ไม่สมกับที่เป็ตัวนายเองเลยนะ”
ฉันไม่เคยเห็นสีหน้าแบบนี้ของคลาวด์มาก่อน
สีหน้าที่โกรธแค้นราวกับว่าอยากจะกำจัดคนที่ทำให้เขาสามารถแสดงอารมณ์โกรธแค้นได้ถึงขนาดนี้
หลังจากแยกกับคลาวด์ฉันก็ขึ้นไปที่ห้องของตัวเอง
“ถ้าเกิดรอเนเน่เหตุการณ์อาจจะสายเกินไปหรือว่าฉันควรทำอะไรบางอย่าง”
เช้าวันถัดมา
“ฉันเองก็จะเป็ซิสเตอร์ด้วย”
“เธอพูดบ้าๆอะไรของเธอแองเจล่า”
“ฉันพูดจริงๆนะ แล้วก็ฉันในตอนนี้ไม่ได้มาที่นี่อย่างเปิดเผยตัวตนถ้าเกิดบอกว่าอยากรับใช้พระผู้เป็เ้าล่ะก็ต้องได้เป็ซิสเตอร์อย่างแน่นอนและก็จะได้ไม่มีใครสงสัยในตัวฉันด้วย”
“เอาความคิดบ้าๆนั่นของเธอทิ้งไปได้เลย ยังไงฉันก็ไม่ให้เธอไปเสี่ยงอันตรายแบบนั้นเด็ดขาด”
“แล้วนายจะให้ฉันนั่งดูเพื่อนของตัวเองถูกย้ายไปที่เมืองหลวงโดยที่ตัวเองเข้าใจผิดว่านั่นเป็การทำเพื่อฝึกฝนจิตใจน่ะหรอแบบนั้นน่ะฉันไม่เอาด้วยหรอกนะ”
“แต่ถึงอย่างนั้น...”
“นายไม่เชื่อใจในตัวฉันหรอคลาวด์”
“....”
“ฉันคือบุตรีของดยุกลินคอล์นเ้าของเขตเทราเรียเชียวนะ”
คลาวด์ที่ในตอนแรกดูมีอารมณ์ที่ร้อนรนตอนที่ฉันบอกว่าจะเป็ซิสเตอร์ดูเหมือนว่าจะค่อยๆสงบจิตสงบใจลงได้บ้าง
“แล้วก็อีกอย่างนะฉันมีคนคุ้มกันเก่งกาจขนาดนี้ทำไมฉันจะต้องกลัว”
คลาวด์เริ่มกลับมามีสีหน้าที่ดีขึ้น
“ให้ตายสิเธอนี่มันจริงๆ เลยชอบทำให้คนอื่นเดือดร้อนอยู่เรื่อย”
“อืม....ลำบากพวกนายแย่เลยนะที่มีเพื่อนชอบสร้างปัญหา”
“เอาเถอะแต่ช่วยสัญญาทีสิว่าจะไม่ทำเื่ที่เสี่ยงอันตรายกว่านี้”
“อื้มฉันสัญญา”
หลังจากนั้นคลาวด์ก็ย่อตัวลงไปนั่งในท่าคุกเข่าแล้วกล่าวปฏิญาณกับฉัน
“ตัวข้าคลาวด์ขอให้คำมั่นกับบุตรีแห่งดยุกลินคอล์นแองเจล่า ไลออนฮาร์ทว่าจะขอปกป้องท่านโดยเอาชีวิตเป็เดิมพัน”
ฉันยื่นมือไปให้คลาวด์ที่นั่งคุกเข่าอยู่เพื่อเป็การประทับรอยจูบลงบนหลังฝ่ามือเพื่อยืนยันคำปฏิญาณ
ฝากด้วยนะคลาวด์
หลังจากที่ฉันได้พบกับเบตในคราวก่อนก็พอรู้ตัวคนที่น่าจะเกี่ยวข้องกับการย้ายซิสเตอร์ประจำโบสถ์ในเขตเทราเรียไปยังเมืองหลวง
นั่นก็คือบาทหลวงเปาโล
“แองจี้”
วันนี้เหมือนว่าเบตจะออกมาคอยต้อนรับฉันพร้อมกับพวกเด็กๆ
ใบหน้าที่ยิ้มแย้มของเบตยังคงเป็ใบหน้าเหมือนกับเมื่อตอนนั้นตอนสมัยเด็กที่พวกเราเคยเล่นด้วยกัน
แต่ว่าเมื่อรู้ว่าเบตกำลังโดนหรอกฉันเองก็เองก็เริ่มมีอาการเคืองนิดๆเหมือนกัน
รู้สึกว่าเหมือนเริ่มจะเข้าใจความรู้สึกของคลาวด์แล้วสิ
ขนาดฉันเองที่พึ่งมาที่โบสถ์เมื่อวานยังโกรธขนาดนี้แล้วคลาวด์ล่ะ
คลาวด์ที่พยายามมาพูดให้เบตฟังก่อนหน้านี้ตั้งหลายครั้งจะรู้สึกแบบไหนฉันเองก็จินตนาการไม่ออกเหมือนกัน
“เอ๋แองจี้ก็อยากจะเป็ซิสเตอร์ด้วยหรอ”
“อื้มไม่ได้หรอ?”
“ได้สิๆกลับกันฉันดีใจมากเลยต่างหากที่แองจี้จะมาเป็ซิสเตอร์ด้วยกัน”
อย่างกับว่าได้เห็นเบตสมัยก่อนเลยที่ดีใจตอนที่ฉันมาเล่นด้วย
“ก่อนอื่นฉันจะพาไปพบท่านบาทหลวงเปาโลนะ”
“ฉันว่าให้คุณเชลก้านำทางไปดีกว่านะ”
“เอางั้นหรอเข้าใจแล้ว”
ขืนให้เธอนำทางวันนี้ฉันคงไม่ได้เจอบาทหลวงเปาโลนั่นพอดี
ฉันเตรียมตัวเตรียมใจหลังจากที่ทบทวนเื่เกี่ยวกับเบตมาอย่างดีแล้วก็เลยวางแผนเพื่อที่จะได้เข้าใกล้บาทหลวงเปาโลเพื่อสืบหาความจริงจากภายในโบสถ์แห่งนี้
ถ้าอยากได้ลูกเสือก็ต้องเข้าถ้ำเสือ
ถ้าอยากตรวจสอบเื่ของโบสถ์ก็ต้องตรวจสอบจากภายในโบสถ์นับเป็เื่ปกติเวลาจะสืบหาหลักฐานการกระทำผิดจากคนบงการ
ตัวฉันก่อนหน้านี้จะกล้าทำแบบนี้หรือเปล่านะ
คุณหนูที่วันๆเอาแต่พูดคุยเื่ไร้สาระกับบุตรีของขุนนางชนชั้นสูงจะกล้าทำอะไรที่เสี่ยงแบบนี้ไหมนะ
ทำสิฉันต้องทำอยู่แล้วล่ะ เพราะเพื่อนคนสำคัญกำลังตกอยู่ในอันตรายแล้วถ้าหากฉันรับรู้แล้วยังนิ่งเฉยล่ะก็
เสียชื่อคุณหนูแห่งดยุกผู้ครองเขตเทราเรียกันพอดี
หลังจากที่คลาวด์ให้คำปฏิญาณกับฉันแล้วดูเหมือนว่าคลาวด์จะตามติดตัวฉันเหมือนเงาตามไม่มีผิด
ถึงจะบอกว่าปกป้องโดยเอาชีวิตเป็เดิมพันก็เถอะแต่ในโบสถ์คงไม่น่ามีอะไรเกิดขึ้นหรอก
ถึงแม้การย้ายซิสเตอร์ที่โบสถ์แห่งนี้จะมีจุดที่น่าสงสัยแต่เท่าที่ฟังคลาวด์และเบตเล่ามาคือพวกที่ถูกส่งไปไม่ใช่คนที่ขัดขืนหรือมีการต่อต้านแต่อย่างใด
ฉันคิดว่าน่าจะเป็การหลอกให้เชื่ออย่างสนิทใจมากกว่าเพราะฉะนั้นภายในโบสถ์นี้น่าจะปลอดภัยระดับหนึ่ง
แต่เหมือนจะมีฉันแค่คนเดียวที่คิดแบบนั้น
“นี่คลาวด์ไม่ต้องตามติดฉันขนาดนั้นก็ได้นะ”
“ไม่ล่ะฉันบอกเธอไปแล้วว่าจะปกป้องโดยเอาชีวิตเป็เดิมพัน”
“ถ้าฉันจะไปห้องน้ำนายจะตามเข้าไปไหม”
“ถ้าเธอไม่ว่าล่ะก็นะ”
อั่ก
หมัดของสาวน้อยแห่งบุตรีดยุกพุ่งตรงเข้าท้องของคนคุ้มกันตัวเองอย่างจังจนคนโดนหลุดเสียงออกมาเล็กน้อย
“ทั้งสองคนคุยอะไรกันน่ะแล้วทำไมคลาวด์ถึงลงไปนั่งกับพื้นล่ะ”
“ไม่มีอะไรหรอกหมอนี่แค่เหนื่อยนิดหน่อยน่ะ”
“เหนื่อยหรอไม่ไหวเลยนะคลาวด์”
ฉันและเบตหัวเราะเบาๆโดยมีคลาวด์ที่ทำสีหน้าชนิดที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกนั่งอยู่กับพื้น
“เชิญทุกคนเข้าไปรอด้านในก่อนนะคะเดี๋ยวฉันจะไปท่านบาทหลวงเปาโลมาพบทุกท่านเอง”
“ขอบคุณนะคะคุณเชลก้า”
คุณเชลก้าปิดประตูแล้วไปตามบาทหลวงเปาโลมาพบฉันที่มาที่นี่เพื่อเข้ารับการเป็ซิสเตอร์
ว่ากันตามตรงฉันก็ไม่ค่อยมีความรู้ด้านการเป็ซิสเตอร์เท่าไหร่นัก
ทั้งความรู้ของโลกนี้และอีกโลกหนึ่ง
หวังว่าการเป็ซิสเตอร์ของโลกนี้จะไม่ต้องทำพิธีกรรมอะไรแปลกๆหรอกนะ
“นี่เบตการจะเป็ซิสเตอร์นี่ต้องทำอะไรบ้างหรอ”
“จริงสิแองจี้ไม่ได้ศึกษาเื่พวกนี้มาสินะ”
เบตที่เริ่มอธิบายเกี่ยวกับการเป็ซิสเตอร์และขั้นตอนของพิธีกรรมที่ต้องทำในการเข้าเป็ซิสเตอร์
เบตเริ่มพูดเื่ของตัวเองและเื่ที่ตัวเองได้ศึกษามาอย่างภาคภูมิใจเหมือนกับตอนที่เล่าความฝันของตัวเองให้ฉันฟังสมัยเด็ก
เธอดูมีชีวิตชีวาและสนุกกับเื่ที่ตัวเองเล่ามาจนทำให้คนรอบข้างเอ็นดูเธอ
เมื่อฟังจากที่เบตเล่ามาคือการจะเข้าเป็ซิสเตอร์ของที่โลกนี้นั้นไม่ได้ยากอะไรมากมายนัก
เพียงแค่บำเพ็ญประโยชน์เป็เวลา3-6 เดือนแล้วก็ฝึกตนที่โบสถ์เป็เวลาอีก 6เดือนเพียงแค่นี้ก็จะได้สถานะของซิสเตอร์ชั่วคราวมา
ส่วนขั้นตอนสุดท้ายก็คือการฝึกฝนจิตใจ
ตรงขั้นตอนสุดท้ายนี่แหละที่ฉันไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ว่าทำไมต้องฝึกฝนจิตใจ
แต่เมื่อถามรายละเอียดจากเบตฉันก็ยิ่งมั่นใจได้ทันทีว่าบาทหลวงเปาโลเกี่ยวข้องกับการส่งซิสเตอร์ไปฝึกฝนที่เมืองหลวง
เพราะว่าการเริ่มส่งซิสเตอร์ไปฝึกฝนจิตใจที่โบสถ์เป็นโยบายใหม่ของบาทหลวงเปาโลที่พึ่งมาประจำที่โบสถ์แห่งนี้
“แล้วคนที่ไปฝึกฝนจิตใจก่อนหน้านี้ไม่ได้ติดต่อมาที่นี่บ้างเลยหรอ”
“มีสินี่ไง...”
เบตหยิบจดหมายมาให้ฉัน3 ฉบับ
“เป็จดหมายของเพื่อนฉันเองยังมีของคนอื่นๆ ที่ส่งมาด้วยนะ”
ฉันสบายดีนะเบตเธอสบายดีไหม พวกเราจะรอเธออยู่ที่นี่นะ
จดหมายพวกนี้มันอะไรกันแค่เปลี่ยนคำพูดนิดหน่อยส่วนเนื้อหาก็แทบจะเหมือนกันทั้งหมด
“เพื่อนของเธอเขาคงสบายดีนะ”
“อื้มฉันเองก็ใกล้จะได้ไปที่เมืองแล้วเหมือนกัน”
“แล้วเธอจะอยู่ที่นี่ถึงเมื่อไหร่หรอ”
“ตอนนี้ท่านบทหลวงเปาโลกำลังทำเื่ส่งตัวอยู่น่ะแต่ก็คงอีกไม่นานหรอก”
หมายความว่าฉันเองก็ต้องแข่งกับเวลาที่เหลืออยู่ก่อนที่เบตจะถูกส่งไปที่เมืองหลวง
อาจจะลำบากกว่าที่คิดแล้วก็ได้ในการที่จะหาหลักฐานเพื่อมัดตัวบาทหลวงเปาโลภายในเวลาที่จำกัด
แล้วการจะไปที่เมืองหลวงโดยตรงเองก็ถูกท่านพ่อห้ามเอาไว้
เพราะฉะนั้นต้องจบเื่ภายในเขตของท่านพ่อและภายในเวลาที่มีอย่างจำกัด
แอดดด
“มีธุระกับฉันอย่างนั้นหรอ”
มาแล้วสินะบาทหลวงเปาโล
คนที่อยู่เื้ัของการส่งซิสเตอร์ไปยังเมืองหลวง