เมื่ออรสินีมาถึงหน้าบ้านของคุณหญิงเฟื่องทอง
"มาหาใครครับคุณ" ยามหน้าประตูเอ่ยทัก
"โถ คุณลุงคะ คุณลุงจำอ้อนได้มั้ยคะ อ้อนหลานคุณป้าอัญชันเองค่ะ"
"อ้อ คุณอ้อนเองหรอครับ นี่โตขึ้นเยอะผมจำไม่ได้เลยนะครับ" ลุงยามหน้าประตูจดจำอรสินีได้
"ใช่ค่ะคุณลุง งั้นอ้อนขออนุญาตเข้าไปเลยนะคะ"
สมัยเด็กๆ อรสินีก็มาอาศัยอยู่กับคุณหญิงอัญชันที่เชียงใหม่เหมือนกัน ดังนั้นเธอจึงเป็เสมือนกับลูกสาวอีกคนของคุณหญิงอัญชัน และเป็เหมือนน้องสาวแท้ๆ ของอลิสา เธอจดจำทุกคนที่นี่ได้ จึงหันไปทัก
"นั่นพี่พันรบใช่มั้ยคะ อ้อนเองพี่พันรบจำได้มั้ย"
อรสินีเอ่ยทักด้วยความดีใจ
"อ่อ คุณอ้อน ผมจำได้ครับ คุณอ้อนมาหาคุณหญิงเฟื่องทองใช่มั้ยครับ"
"ใช่ค่ะ"
ถึงแม้อรสินีจะไม่ได้มาเชียงใหม่บ่อยๆ แต่อย่างที่บอกสมัยก่อน วัยเด็กเธอก็มาเชียงใหม่กับคุณป้าอัญชันออกจะบ่อย คนในบ้านหลังนี้เธอก็รู้สึกชอบพูดคุยด้วย โดยไม่ได้ถือว่าใครต่ำกว่าใคร ถึงจะอารมณ์ร้อน แต่อรสินีก็เป็คนถือความเท่าเทียม ดังนั้นเธอจึงเป็เพื่อนและคุยกับทุกคนได้โดยไม่ขัดเขิน
ทำให้ในใจของพันรบก็ชื่นชอบอรสินีมาั้แ่เด็ก แต่เขาตระหนักดีถึงฐานะลูกจ้างกับหลานของเพื่อนสนิทคุณหญิงแบบเธอ จึงพยายามหักห้ามใจ ตีตัวออกจากเธอไป แต่อรสินีก็ไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นที่เขาเคยพบ ั้แ่เด็กจนโต อรสินีก็ยังคงเป็คนที่น่ารักเหมือนเดิม
"แล้วนี่พี่พันรบจะไปไหนคะ"
"ผมจะไปขับรถต่อน่ะครับ ่นี้มีคุณดาริกามาอาศัยอยู่ที่บ้าน ตัวคุณหญิงเองก็ไม่ได้ไปไหน คุณหญิงเธอก็เลยเห็นว่าผมอาจจะว่าง ให้ผมไปช่วยงานคุณธนาที่บริษัทครับ แล้วตำแหน่งคนขับก็จะมาคนอื่นมาแทน"
"คุณป้าเฟื่องยังเอ็นดูพี่พันรบเหมือนเดิมเลยนะคะ ว่าแต่พี่พันรบคะ พี่พันรบเห็นใช่มั้ยคะ ที่คุณดาริกาอะไรนั่นมาอาศัยในบ้าน เมื่อวานพี่พันรบเจอเธอหรือเปล่าคะ"
"ใช่ครับๆ เมื่อวานหลังจากคุณดาริกาเธอมารอที่หน้าประตู ผมก็ขับรถไปรับเธอมาหน้าประตูบ้าน แต่ผมว่าเธอแปลกๆ นะครับ"
"ยังไงหรอคะ" อรสินีซักถามด้วยความสงสัย นั่นทำให้พันรบตอบทันที
"คุณดาริกาเธอร้องไห้ครับ แต่แววตาเธอดูเหมือนมีรอยยิ้มสมใจ ดวงตาเธอไม่ได้ผ่านการร้องไห้เลยแม้แต่นิดเดียว"
"โอโห พี่พันรบนี่เก่งจริงๆ เขาว่าดวงตาเป็หน้าต่างของหัวใจ สงสัยจะจริง งั้นอ้อนขอตัวไปหาคุณป้าก่อนนะคะ เราอาจจะไม่ได้เจอกันบ่อยๆ แต่พี่พันรบก็ยังเป็พี่พันรบคนเดิมนะคะ"
ไม่มีใครรู้ว่าสมัยเด็ก ตอนที่เขายังไม่ได้ทำงานให้คุณหญิงเฟื่องทอง เป็แค่ลูกคนขับรถในบ้าน เวลาอรสินี และอลิสามาที่บ้านกับคุณหญิงอัญชัน พวกเธอมักจะมาขอตัวออกมาเล่นตามประสาเด็ก ตัวเขาก็อายุพอๆ กับธนินทร์ จึงถือว่าทั้งธนินทร์ อลิสา อรสินี และพันรบ ก็เล่นมาด้วยกันั้แ่เด็ก จะแยกย้ายกันไปก็ตอนโตนี่เอง มีแต่ธนาวินทร์ที่โตเกินวัย ถทอว่าตนเองเป็ลูกชายคนโต ต้องแบกรับคสามรับผิดชอบ ไม่แสดงความเป็เด็กออกมา
แต่ั้แ่สมัยเด็กเขาก็เห็นได้ว่า อรสินีมักจะแอบมองเขาด้วยความปลื้มมาตลอด ตัวเขาเองก็ชอบหญิงสาวเช่นกัน แต่เขาตัดใจว่าหญิงสาวคงจะมีคนรักที่ดี แต่พันรบก็ไม่ได้รู้เลยว่า อรสินีเองก็รอพันรบเหมือนกัน เหมือนกับทั้งคู่เป็คู่รักั้แ่อดีตชาติ
จากนั้นอรสินีจึงเดินเข้าไปในบ้าน เป็เวลาเดียวกันที่ลัลลภัสเล่นงานเื่ความเป็หมอใส่ดาริกาไปบ้างแล้ว
ทันทีที่ลัลลภัสมาถึงบ้านคุณหญิงเฟื่องทอง หญิงสาวจึงดำเนินตามแผน จนกระทั่งได้ยินเสียงเดินมาของอรสินี จึงหันไปมอง
"นี่ยังไงคะน้องอ้อน บังเอิญลูกแพร์ไปเจอกับน้องอ้อนที่ร้านกาแฟค่ะ คุยกันไปคุยกันมาเกิดถูกคอ เลยรู้ว่าเราจะมาเยี่ยมคุณป้าเหมือนกันค่ะ"
"ยัยหนูอ้อนตัวแสบของป้านี่เอง" คุณหญิงเฟื่องทองเดินเข้าไปหาด้วยความเอ็นดู ดูท่าทางแล้วเอ็นดูไม่ต่างจากที่คุณหญิงเอ็นดูดาริกาด้วยซ้ำ นี่เป็หลานของเพื่อนสนิทเธอที่เห็นกันมาั้แ่ยังเด็ก
"สวัสดีค่ะคุณป้าเฟื่อง พอดีอ้อนมาเที่ยวเชียงใหม่ค่ะ คุณแม่เลยให้มาพักบ้านของพี่ลิสาค่ะ อยู่เที่ยวไม่กี่วัน เดี๋ยวอ้อนก็กลับแล้วค่ะ" อรสินีทำเหมือนไม่สนใจดาริกาที่นั่งหน้าซีด
"อ้าว นี่ไม่ใช่คุณดาริกาหรอคะ" อรสินีแกล้งทัก
ดาริกาสะดุ้งทันทีแต่ไม่ยอมตอบ ธนินทร์เป็ผู้เอ่ยแทน
"ใง่ายจังเลยนะครับคุณดาริกา อย่างกับทำความผิดอะไรไว้ใส่น้องอ้อน"
"คุณดาริกาคะ นี่ค่ะ ของของคุณน่ะค่ะ ที่ลืมไว้ที่บ้านพี่ลิสา อ้อนเอามาให้ค่ะ" อรสินีนำนาฬิกาที่ดาริกาลืมเอาไว้ มายื่นส่งให้หญิงสาวทันที
ธนินทร์เห็นแบบนี้จึงโหมไฟ
"นี่คุณดาริกากับน้องอ้อนรู้จักกันมาก่อนหรอครับ แล้วอะไรที่คุณดาริกาไปอยู่บ้านน้องลิสา"
อรสินีอธิบาย "คุณดาริกาน่ะค่ะ เธอมาเช่าบ้านพี่ลิสาอยู่ค่ะ แต่ดันอยู่เกินกำหนด แม้แต่พี่ลิสาเองก็ไม่รู้ แต่ฟ้าดินรู้ค่ะ เลยให้อ้อนมาเห็น"
คุณหญิงเฟื่องทองไม่ได้ยินที่คุยกัน เพราะเธอหันไปคุยกับกาญพอดี แต่เธอก็มองเห็นความไม่ชอบหน้าของอรสินีที่มีต่อดาริกา เธอจึงพยายามไกล่เกลี่ยและแยกย้าย
"เอาน่าหนูอ้อน มาเหนื่อยๆ มานั่งคุยกับป้าดีกว่า แม่กาญจ๊ะบอกครัวหน่อย เอาน้ำมาอีกที่หนึ่ง ให้หนูอ้อน"
ใจจริงถ้าอรสินีไม่ได้อายุน้อยเกินกว่าธนาวินทร์เกินไป เธอก็คงไปขออรสินีมาให้ธนาวินทร์แล้วหล่ะ แต่เธอดูออกว่าอรสินีเป็หลานที่น่ารัก แต่ไม่อาจเป็ลูกสะใภ้ที่น่ารักได้ เดี๋ยวเกิดแตกคอกับคุณหญิงอัญชันเปล่าๆ ดังนั้นคุณหญิงเฟื่องทองจึงตัดไฟแต่ต้นลมไม่ให้ทั้งคู่ได้รักกัน แต่ถ้าให้ลงเอยกับธนินทร์ก็อาจจะไม่ได้แย่นัก ลองจับคู่สักหน่อยจะดีกว่า
"เป็ยังไงบ้างลูกหนูอ้อน หนูได้ไปเที่ยวรึยัง"
"ยังเลยค่ะคุณป้าเฟื่อง อ้อนเพิ่งมาถึงเมื่อวานนี้ พอคิดได้ก็เลยเดี๋ยวค่อยเที่ยวค่ะแวะมาหาคุณป้าเฟื่อง คุณป้าสิรินทร์ คุณป้าเอม พี่ธัน พี่ธนา และพี่พันรบดีกว่า"
อรสินีพูดแล้วก็ได้แต่คิดในใจ
"อุ๊ย ยัยอ้อน โป๊ะซะแล้ว เก็บอาการไม่มิด พี่พันรบไม่เกี่ยว พูดออกมาทำไม"
จึงรีบแก้ตัวว่า
"คิดถึงทุกคนที่เจอสมัยเด็กน่ะค่ะ ที่นี่เป็ความทรงจำดีๆ "
"แหม่! น้องอ้อนนี่น่ารักจริงๆ" ใครไม่เห็นแต่เขาเห็นความชอบพอกันของอรสินีและพันรบ เอาล่ะ หรือถึงเวลาที่ธนินทร์จะต้องเริ่มเป็กามเทพให้คู่นี้ซะแล้ว
ลัลลภัสจึงเอ่ย
"ได้ข่าวว่าน้องอ้อนเพิ่งมาที่นี่ แล้วกับคุณดาริกานี่น้องอ้อนรู้จักกันยังไงหรอคะ"
"ดาด้ากับคุณอ้อนไม่ได้รู้จักกันค่ะ" ดาริกาเอ่ยตอบ
แต่ไม่มีใครยอมใจนอกจากคุณหญิงเฟื่องทอง
"ป้าเชื่อหนูดานะลูก แล้วหนูอ้อนไปรู้จักกับหนูดาได้ยังไงจ๊ะ"
"อย่างที่บอกเลยค่ะคุณป้า" หญิงสาวเอ่ย แต่ไม่รู้ว่า์ตั้งใจช่วยดาริกาหรือยังไงทำให้ตอนนั้นคุณหญิงเฟื่องทองมัวแต่สั่งการกับคนรับใช้จนไม่ได้สนใจที่ใครพูดถึงเื่บ้านที่ดาริกาไปอาศัยอยู่ที่บ้านของอลิสา แต่ไม่ยอมย้ายออกตามกำหนดเวลา
"นี่อ้อนเพิ่งคุยกับพี่ลิสานะคะ เลยรู้ว่าคุณดาริกาเธอเพิ่งกลับมาจากเมืองนอกค่ะ แต่เห็นมีปัญหานะคะ ไม่ได้เรียนจน.." อรสินีกำลังจะพูดคำว่าจบ แต่ยังไม่ทันพูด ดาริกาก็แสร้งหมดสติเป็ลมทันที
ดาริกาคิดว่า “ไม่ได้ จะให้ยัยคุณอ้อนพูดมาจนจบไม่ได้ ไม่งั้นอย่างนั้นฉันไม่ได้อยู่ที่นี่แน่ๆ "
คิดได้แบบนี้นึกแผนอื่นไม่ออกที่จะขัดขวางจึงแกล้งเป็ลมทันที
ทั้งธนินทร์ ลัลลภัส และอรสินีได้แต่ขัดใจที่เห็นดาริกาแกล้งเป็ลม คุณหญิงเฟื่องทองก็ไม่สนใจใครแล้ว หันไปด้วยความเป็ห่วง ให้รีบปฐมพยาบาลทันที แล้วบอกกับทุกคน
"หนูอ้อนป้าขอบใจนะลูก ดีใจที่หนูมาวันนี้ แต่ตอนนี้หนูดาเธอเป็ลมไปแล้ว ป้าเป็ห่วง หนูกลับดีๆ นะลูก ตาธันมาอุ้มหนูดาไปที่ห้องแม่ แล้วไปส่งหนูอ้อนกลับดีๆ ด้วย"
คุณหญิงเฟื่องทองจึงให้ย้ายดาริกาไปอีกห้องด้วยความเป็ห่วงด้วยการอุ้มขึ้นของธนินทร์
"โชคดีจังนะครับคุณดาริกา ที่แกล้งเป็ลมได้ทัน แต่ระวังนะครับคุณไม่ได้มีโอกาสดีแบบนี้ทุกครั้ง ลูกไม้ตื้นๆ ผมรอนะครับคุณจะทำยังไงต่อ"
ชายหนุ่มหันไปกระซิบใส่ดาริกา รู้ว่าหญิงสาวมีสติรับรู้ คนบ้าอะไร เมื่อกี้ยังนั่งเป็ปกติ พออรสินีจะพูดเื่เรียนไม่จบก็ทำท่าเป็ลม นี่เขาไม่สามารถขัดคุณแม่ได้ ไม่งั้นความลับของดาริกาได้เปิดเผยแน่ และวันนี้เธอก็ต้องออกจากบ้านของเขา
ด้านของลัลลภัส
"น่าเสียดายนะคะน้องอ้อน ยัยดาริกาไม่น่ารีบเล่นเป็ลมเลย พี่เป็นางเอกเล่นละครบ่อย ดูก็รู้ว่าแกล้ง"
"จริงค่ะคุณลูกแพร์"
ทันใดนั้นสายโทรศัพท์ลัลลภัสเข้า หญิงสาวจึงกดรับแล้วหันมาบอก
"พี่ไปก่อนนะคะน้องอ้อน ไว้ว่างๆ เราอาจจะเจอกันค่ะ พี่ไปกรุงเทพค่อยคุยกันใหม่นะคะ พี่ขอตัวไปทำงานก่อน กลับดีๆ นะคะ"
ลัลลภัสจึงออกไปทำงานที่เข้ามาแบบเร่งด่วนในทันที
อรสินีที่ขับรถมาก็คิดว่ากำลังจะกลับบ้าน ไหนๆ ก็นานๆ ทีจะเจอพันรบ ชายในดวงใจ งั้นครั้งนี้อรสินีขอลองงัดมารยาหญิงที่มีอยู่ในตัวออกมาสักหน่อย เห็นดาริกาแสร้งทำแล้ว เธอก็คงทำได้ไม่ต่างกัน เธอจึงเดินไปหาพันรบ
"พี่พันรบคะ พอดีอ้อนขับมาไม่ค่อยคุ้นทางเลยค่ะ พี่พันรบขับไปส่งอ้อนได้หรือเปล่าคะ"
ธนินทร์ที่วางดาริกาลงบนเตียงก็รีบลงมาตามคำสั่งของคุณหญิงเฟื่องทองให้ส่งอรสินีกลับบ้าน ชายหนุ่มลงมาเห็นอรสินียอมทำท่าทางเหมือนกำลังใช้มารยาหญิงอยู่ก็เอ็นดู เพราะนานๆ ทีจะเห็นอารมณ์แบบอ้อนมาทำท่าเหมือนผู้หญิงหวานแหวว เขาจึงพูดขึ้น
"น้องอ้อน คุณแม่เฟื่องให้พี่ไปส่งน้องอ้อนพอดีเลย แต่พี่ดันติดธุระเนี่ยน่ะสิ เอางี้แล้วกันนะ พันรบนายช่วยไปส่งน้องอ้อนที่บ้านพักของน้องลิสา ไปเลยๆ เดี๋ยวฉันต้องไปธุระแล้ว ขอยืนมองให้มั่นใจก่อนว่าน้องอ้อนกลับปลอดภัย"
เปิดโอกาสให้ทั้งคู่อยู่ตามลำพังจะดีกว่า อย่าคิดว่าเขามองไม่ออกว่าคุณแม่อยากให้เขาใกลิชิดอรสินี แต่เขาไม่สามารถทำได้จริงๆ อรสินีก็เป็เหมือนน้องสาว จะให้มาเป็แฟนหรือภรรยาคงทำไม่ได้ แค่คิดก็ขนลุก ให้อรสินีสมหวังกับพันรบดีกว่า สองคนนี้เหมาะสมกันดี คนนึงก็อารมณ์ร้อน กล้าหาญ แต่อีกคนก็อารมณ์เย็น เข้ากับคนง่าย เป็ที่รัก ดีแล้วเหมาะสมมากกว่าให้อรสินีมาคู่กับเขา
อรสินีได้แต่คิด
"แหม่! พี่ธันนี่รู้ใจจริงๆ เดาใจเก่งขนาดนี้ขออวยพรให้พี่ธันประสบความสำเร็จ ปังสุดๆ ไปเลย"
"ได้ครับคุณธัน" พันรบรับคำสั่งด้วยความยินดี
อรสินีจึงหันไปมองด้วยความดีใจ เดินคุยไปกะหนุงกะหนิงด้วยอารมณ์หญิงสาวเจอคนที่รัก
"อ้อนนั่งข้างหน้าเป็เพื่อนค่ะ จะได้ชวนคุยพี่พันรบจะไม่เหงา"
เห็นท่าว่าคราวนี้อรสินีคงจะได้คว้าหัวใจพันรบเอาไว้และได้สมหวังในความรักแน่ๆ เหลือแค่จะทำยังไงก็ได้ให้พันรบไม่กดตัวเองจนด้อยค่าเกินไปเพื่อความรักของเธอและเขา
2K
