โรงเตี๊ยม "กวางเริงร่า" แห่งหมู่บ้านเอเดนวูด ซึ่งปกติจะเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยจอแจและเสียงหัวเราะของผู้เล่นที่มาแลกเปลี่ยนข่าวสาร พลันเงียบสงบลงราวกับถูกสาปในทันทีที่ร่างของคนทั้งสามก้าวผ่านประตูเข้ามา
ทุกสายตาในโรงเตี๊ยมหันมาจับจ้องที่พวกเขาเป็ตาเดียว ผู้เล่นบางคนถึงกับหยุดดื่มเบียร์ในมือกลางคัน บางคนรีบกระซิบกระซาบกับเพื่อนข้างๆ บรรยากาศแห่งความยำเกรงและความอิจฉาที่พวกเขาเพิ่งประสบมาด้านนอก ติดตามมาจนถึงในนี้ มันเป็ความรู้สึกของการเป็ "คนดัง" ในแบบที่ไม่มีใครอยากเข้าใกล้
"ดูเหมือนพวกเราจะเป็ที่รู้จักมากกว่าที่คิดนะ" เรเวนพูดกลั้วหัวเราะเบาๆ แต่ดวงตาของเธอกลับสอดส่ายไปทั่วอย่างระแวดระวัง
ซีโร่ไม่สนใจสายตาเ่าั้ เขาเดินตรงไปยังเคาน์เตอร์ของเ้าของโรงเตี๊ยมซึ่งเป็ NPC ชายร่างท้วม "ขอห้องส่วนตัวชั้นบนสุด" เขากล่าวพร้อมกับโยนถุงเงินเล็กๆ ที่ได้มาจากเรเวนลงบนโต๊ะ
NPC รับเงินไปนับก่อนจะพยักหน้าแล้วยื่นกุญแจทองเหลืองให้ "เชิญทางนี้เลยขอรับ ท่านผู้กล้า"
การกระทำของซีโร่สร้างความประหลาดใจให้ผู้เล่นคนอื่นๆ การเช่าห้องส่วนตัวในโรงเตี๊ยมนั้นมีราคาแพงเกินความจำเป็สำหรับผู้เล่นใน่เบต้าที่เงินทุกเหรียญมีค่า แต่มันก็ยิ่งเสริมภาพลักษณ์ที่ลึกลับและมั่งคั่งของกลุ่มนี้ให้เด่นชัดยิ่งขึ้น
เมื่อพวกเขาเข้ามาในห้องส่วนตัวบนชั้นสองและปิดประตูลง ความรู้สึกกดดันจากภายนอกก็หายไป เหลือเพียงพวกเขาสามคนในห้องไม้ที่เรียบง่ายแต่สะอาดสะอ้าน
ทันทีที่อยู่กันตามลำพัง เรเวนก็หันมาเผชิญหน้ากับซีโร่ทันที "โอเค บอส ถึงเวลาที่นายต้องอธิบายมาได้แล้วนะ" เธอกอดอก จ้องเขาเขม็ง "นายรู้เื่เควสลับของเ้าเบลดนั่นได้ยังไง? อย่าบอกนะว่าเป็เพราะ 'การสังเกต' น่ะ เื่แบบนั้นมันไม่ใช่การสังเกตแล้ว มันคือเวทมนตร์ดำชัดๆ!"
ไททั่นเองก็มองมาที่ซีโร่อย่างรอคอยคำตอบเช่นกัน แม้เขาจะเชื่อใจ แต่ความสงสัยก็เป็เื่ธรรมชาติ
ซีโร่นั่งลงบนเก้าอี้อย่างสบายๆ เขารู้ดีว่าคำถามนี้ต้องมาถึง "ในโลกดิจิทัล... ทุกการกระทำทิ้งร่องรอยเอาไว้เสมอ" เขาตอบอย่างกำกวม "ไม่ว่าจะเป็การรับเควส, การคุยกับ NPC, หรือแม้แต่การเปิดหน้าต่างไอเท็ม... ทุกอย่างล้วนถูกบันทึกเป็ข้อมูล"
เขาจ้องมองเรเวน "ร่องรอยของคนส่วนใหญ่มันเล็กและกระจัดกระจายจนมองไม่เห็น แต่ร่องรอยของคนที่มีความลับอย่างเ้าเบลดนั่น... มันใหญ่และชัดเจนกว่าคนอื่น... ขอแค่รู้วิธีที่จะ 'อ่าน' มันก็พอ"
คำอธิบายของเขาไม่ได้ช่วยให้กระจ่างขึ้นเลย แต่มันกลับทำให้ความลึกลับของตัวเขาเพิ่มขึ้นเป็ทวีคูณ เรเวนขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจที่ไม่ได้คำตอบที่ชัดเจน แต่ก็รู้ว่าคงเค้นอะไรจากผู้ชายคนนี้ไม่ได้อีกแล้ว
"ช่างเถอะ" ไททั่นพูดขึ้นมา "ไม่ว่าวิธีการของคุณจะเป็อะไร แต่มันก็ถูกใช้เพื่อปกป้องพวกเรา... สำหรับผม แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว"
คำพูดที่หนักแน่นและเปี่ยมด้วยความภักดีของไททั่นทำให้เรเวนกลอกตา แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ
"ดีแล้วที่พวกนายเข้าใจ" ซีโร่กล่าว "เพราะหลังจากนี้ สิ่งที่เราจะทำมันจะซับซ้อนยิ่งกว่าการสู้กับบอสหรือการไขปริศนา... เราจะเข้าสู่าอีกรูปแบบหนึ่ง"
เขาหยุดเว้นจังหวะ ให้คำพูดของเขาหนักแน่นขึ้น "เวลา 48 ชั่วโมงต่อจากนี้ สำคัญที่สุดใน่เบต้าเทสต์ เราจะไม่ไปล่ามอนสเตอร์ เราจะไม่ไปลงดันเจี้ยน... แต่เราจะสร้าง 'จักรวรรดิ' ของเราขึ้นมา"
"จักรวรรดิ?" เรเวนทวนคำอย่างไม่เข้าใจ
"จักรวรรดิทางเศรษฐกิจ" ซีโร่อธิบาย ดวงตาของเขาฉายแววของนักวางแผนผู้มองการณ์ไกล "ตอนนี้เศรษฐกิจในเบต้ามันไร้สาระ มันขึ้นอยู่กับของขยะที่ดรอปจากมอนสเตอร์และของขายจาก NPC ซึ่งมันไม่มีประสิทธิภาพและอยู่บนพื้นฐานของโชคล้วนๆ"
"แต่เศรษฐกิจที่แท้จริง... เศรษฐกิจที่จะขับเคลื่อนเซิร์ฟเวอร์หลังเปิดให้บริการ มันคือ 'การสร้างของ' (Crafting)"
เขาเริ่มอธิบายแผนการที่อยู่ในหัวของเขาอย่างเป็ฉากเป็ตอน "มีอาชีพเสริมการผลิตหลักๆ อยู่สามอาชีพที่จะเป็หัวใจของเกมนี้: ช่างตีเหล็ก (Blacksmithing), นักเล่นแร่แปรธาตุ (Alchemy), และอาชีพที่ยังไม่มีใครค้นพบ... นักจารึกอักขระ (Rune Scribing)"
เขาหันไปทางไททั่น "ไททั่น นายมีค่า STR กับ VIT สูงโดยธรรมชาติ เหมาะที่สุดที่จะเป็ช่างตีเหล็ก ฉันจะให้แบบแปลน 'เกราะแผ่นเสริมความแข็งแกร่ง' และ 'ดาบคมหยัก' กับนาย ซึ่งเป็แบบแปลนที่ปกติจะหาได้จากมอนสเตอร์เลเวล 20 ขึ้นไปเท่านั้น หน้าที่ของนายคือการสร้างอาวุธและชุดเกราะที่ดีที่สุดในเบต้าขึ้นมา"
จากนั้นเขาหันไปทางเรเวน "เรเวน ค่า DEX กับ INT ของเธอสูง ทำให้เธอเหมาะกับงานที่ละเอียดอ่อนอย่างการเล่นแร่แปรธาตุ ฉันจะให้สูตรยาที่ไม่มีในตำราเรียน เช่น 'ยาเร่งความเร็ว', 'น้ำยาหายตัวชั่วคราว', 'ยาถอนพิษชั้นสูง' พร้อมกับตำแหน่งของวัตถุดิบหายากที่ไม่มีบนแผนที่ หน้าที่ของเธอคือการผลิตโพชั่นคุณภาพสูงที่เหนือกว่าของที่ NPC ขายหลายเท่าตัว"
"แล้วนายล่ะ?" เรเวนถาม
"ฉันจะรับอาชีพที่ยากที่สุด... นักจารึกอักขระ" ซีโร่ตอบ "มันเป็อาชีพที่สามารถร่ายมนตร์เสริมพลังลงบนอุปกรณ์ได้โดยตรง เช่น เพิ่มพลังโจมตีธาตุไฟ 5% หรือ ลดความเสียหายกายภาพลง 3% เควสเพื่อปลดล็อคอาชีพนี้ถูกซ่อนไว้อย่างดี... แต่ฉันรู้ว่ามันอยู่ที่ไหน"
แผนการของเขาทำให้ทั้งสองคนตกตะลึง มันเป็แผนการที่ยิ่งใหญ่และมองการณ์ไกลอย่างเหลือเชื่อ
"เป้าหมายของเราคือ" ซีโร่กล่าวปิดท้ายด้วยน้ำเสียงที่เด็ดขาด "เมื่อเกมเปิดให้บริการอย่างเป็ทางการ เราจะไม่ใช่แค่ผู้เล่นที่มีเลเวลสูงสุด แต่เราจะเป็ 'ผู้จัดจำหน่ายแต่เพียงผู้เดียว' (Sole Supplier) ของโพชั่นชั้นสูง, ชุดเกราะสั่งทำพิเศษ, และอุปกรณ์เสริมพลังทุกชนิด กิลด์ไหนก็ตามที่อยากจะแข็งแกร่ง... ไม่เว้นแม้แต่ 'โอลิมปัส' ของมาร์ค... จะต้องมาซื้อของจากเรา"
"นั่นคือวิธีที่เราจะสูบเืสูบเนื้อของมาร์ค... โดยที่เราไม่ต้องชักดาบสู้กับเขาแม้แต่ครั้งเดียว"
สิ้นเสียงของเขา ทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบ เรเวนที่ปกติจะคิดถึงแต่ผลประโยชน์เฉพาะหน้า บัดนี้ดวงตาของเธอกำลังลุกโชนด้วยความตื่นเต้นกับภาพของอาณาจักรการค้าที่พวกเขากำลังจะสร้างขึ้น ส่วนไททั่นก็กำหมัดแน่นด้วยความฮึกเหิม เขาพร้อมที่จะเป็กำลังให้กับแผนการอันยิ่งใหญ่นี้
หลังจากวางแผนกันเสร็จ พวกเขาก็เริ่มลงมือทันที
ไททั่นและเรเวนเดินทางไปยังกระท่อมของ NPC ผู้ฝึกสอนอาชีพตามที่ซีโร่บอก แต่แทนที่จะเข้าไปคุยเฉยๆ ซีโร่ได้มอบไอเท็มบางอย่างให้พวกเขานำไปมอบให้ผู้ฝึกสอนด้วย สำหรับไททั่น มันคือ "ศิลาผู้พิทักษ์" ที่ได้จากโกเลม และสำหรับเรเวน มันคือ "ต่อมพิษของกูล" ซึ่งดูเหมือนจะไม่เกี่ยวข้องกันเลย
แต่ผลลัพธ์กลับน่าทึ่ง! NPC ช่างตีเหล็กเมื่อเห็นศิลาผู้พิทักษ์ก็ระลึกถึง "คำสอนของบรรพบุรุษ" ขึ้นมาได้และมอบโบนัสค่าทักษะการตีเหล็กให้ไททั่น 50 แต้มฟรีๆ พร้อมกับแบบแปลน "ค้อนช่างฝีมือ" ส่วน NPC นักเล่นแร่แปรธาตุก็ดีใจที่ได้ต่อมพิษของกูลไปวิจัยและมอบ "หม้อปรุงยาชั้นดี" ที่ช่วยเพิ่มอัตราความสำเร็จในการผสมยาให้เรเวนเป็การตอบแทน
มันคือทางลัดที่เกิดจากความรู้ใน "เงื่อนไขที่ซ่อนอยู่" ของซีโร่อีกครั้ง
ในขณะเดียวกัน ซีโร่ก็แยกตัวออกมาตามลำพัง เขาเดินทางไปยังสุสานเก่าแก่ที่ถูกทิ้งร้างนอกหมู่บ้าน ที่นั่นมีหลุมศพของ "นักปราชญ์ผู้ถูกลืม" ตั้งอยู่อย่างเงียบสงบ เขาต้องรอจนถึงเวลาเที่ยงคืนตรงของเกม ซึ่งเป็เวลาที่แสงจันทร์จะส่องลงมาต้องแผ่นศิลาพอดี จากนั้นเขาก็ใช้นิ้วลากไปตามอักขระโบราณบนแผ่นศิลาตามลำดับที่ถูกต้อง... ซึ่งเป็ลำดับเดียวกับรหัสผ่านเข้าเซิร์ฟเวอร์ทดสอบที่เขาเคยใช้เมื่อนานมาแล้ว
วูบ!
อักขระบนแผ่นศิลาส่องสว่างขึ้น ก่อนที่ความรู้ทั้งหมดเกี่ยวกับ "การจารึกอักขระ" จะหลั่งไหลเข้าสู่สมองของเขา
[ท่านได้ปลดล็อคอาชีพเสริมลับ: นักจารึกอักขระ (Rune Scribe)!]
เมื่อทุกคนพร้อมแล้ว พวกเขาก็กลับมารวมตัวกันที่โรงตีเหล็กของหมู่บ้านและเช่าใช้งานมันทั้งหมด
ภาพที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นคือภาพที่น่าอัศจรรย์ ซีโร่ไม่ได้ลงมือสร้างเอง แต่เขายืนบัญชาการอยู่ข้างๆ คอยแนะนำทั้งสองคนอย่างใกล้ชิด
"ไททั่น! อุณหภูมิของเตาหลอมสูงเกินไป 2% รออีกสามวินาทีค่อยเอาเหล็กลงชุบน้ำ!" "เรเวน! เธอใส่สมุนไพรเร็วไป! ส่วนผสมกำลังจะไม่เสถียร รีบหยดเมือกสไลม์ลงไปหนึ่งหยดเพื่อปรับสมดุล!"
เนตรเทพของเขากำลังอ่าน "โค้ดของกระบวนการสร้าง" ทำให้เขามองเห็นผลลัพธ์ล่วงหน้าและแก้ไขข้อผิดพลาดได้แบบเรียลไทม์ มันคือการโกงขั้นสูงสุดในการสร้างของ!
ติ๊ง!
เสียงของการสร้างสำเร็จดังขึ้นพร้อมกับแสงที่สว่างวาบ ไททั่นถือดาบยาวเล่มหนึ่งขึ้นมาอย่างสั่นๆ มันคือ "ดาบคมหยัก" ที่เขาสร้างขึ้นเองกับมือ มันมีพลังโจมตีสูงกว่าดาบที่เขาใช้อยู่เกือบเท่าตัวและยังมีสถานะ "เืไหล" ติดมาด้วย ส่วนเรเวนก็ชูขวดยาเร่งความเร็วขึ้นมาดูอย่างตื่นเต้น มันเป็โพชั่นระดับสูงที่ไม่มีขายที่ไหนแน่นอน
พวกเขาทำสำเร็จ!
และในขณะที่พวกเขากำลังชื่นชมกับผลงานชิ้นแรก... ก็มีผู้เล่นคนหนึ่งเดินเข้ามาหาอย่างลังเลๆ เขาคือผู้นำของปาร์ตี้เล็กๆ ที่เห็นเหตุการณ์ตอนที่กลุ่มของเบลดวิ่งหนีไป เขามองดูดาบในมือของไททั่นด้วยสายตาที่เปี่ยมด้วยความปรารถนา
"ขอโทษนะครับ..." ชายคนนั้นเอ่ยขึ้น "ดาบ... ดาบเล่มนั้นมันสุดยอดมาก ผมไม่เคยเห็นของแบบนี้มาก่อนเลย... ไม่ทราบว่า... พอจะขายให้ผมได้ไหมครับ? หรือ... หรือรับจ้างสร้างให้ปาร์ตี้ของผมสักเล่มได้หรือเปล่า?"
ซีโร่, ไททั่น, และเรเวน หันมามองหน้ากัน แววตาของเรเวนเป็ประกายด้วยความคิดเื่เงินทอง ไททั่นมองดูผลงานของตัวเองอย่างภาคภูมิใจ
ซีโร่ก้าวออกมาข้างหน้าพร้อมกับรอยยิ้ม... มันไม่ใช่รอยยิ้มที่เ็าหรือเยาะเย้ย แต่เป็รอยยิ้มของนักธุรกิจที่รู้ว่าตนเองกำลังกุมตลาดทั้งหมดไว้ในมือ
"ทุกอย่างมีราคาของมันเสมอ" เขากล่าว "มาคุยเื่ธุรกิจกันดีกว่า"
าเศรษฐกิจได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็ทางการแล้วในวันนั้น... และผู้คุมกฎของาครั้งนี้มีเพียงคนเดียวเท่านั้น
247
