บทที่ 33 : ผู้แข็งแกร่ง
“ลุงน่ะแค่ทำภารกิจตามที่ได้รับสั่งมาสินะครับ” อาคุมุถามกลับไป
“ใช่ครับนายน้อย”
‘ถึงจะเชื่อยาก แต่รู้สึกว่าเขาไม่ได้มีความคิดที่จะเล่นงานฉันเลยนะ แต่เอาเถอะ ระวังตัวไว้ก่อนคงจะดีที่สุด’
ในตอนนี้ อาคุมุทำได้แค่เพียงเชื่อในสิ่งที่คาเอเกะนั้นบอก ไม่ว่าจะเป็เื่ที่เขาคนนี้นั้นเป็เหมือนกับมือขวาของอิซามุมาก่อน เื่ที่อิซามุนั้นยังไม่ตาย หรือแม้แต่เื่การทำภารกิจที่ได้รับมาจากองค์จักรพรรดิ
ด้วยความต่างของระดับพลัง ซึ่งถ้าจะให้เค้นถามสิ่งที่อยากรู้หรือถามหาความจริงด้วยพละกำลัง แน่นอนว่าคงเป็ไปไม่ได้สำหรับตัวอาคุมุในตอนนี้
‘จะว่าไปแล้ว ยังไม่เห็นออร่าพลังเวทของลุงนี่เลยแฮะ’ นั่นคือสิ่งที่อาคุมุคิดและเขาเพิ่งจะนึกขึ้นได้ เพราะรอบ ๆ ตัวของคาเอเกะนั้นไม่มีออร่าพลังเวทออกมาให้เห็นเลยแม้แต่น้อย มีเพียงออร่าความมืด เป็การควบคุมไม่ให้เห็นออร่าพลังเวท แต่เผยให้เห็นออร่าสีดำแทน การที่จะรู้ถึงระดับพลังของคาเอเกะนั้นก็คงจะเป็ไปไม่ได้เช่นกัน
‘แต่ถึงยังไง ตาลุงนี่ก็แข็งแกร่งเกินกว่าที่ฉันจะรับมือไหว ให้มาอยู่ใต้บัญชาของฉันก็คงจะดีไม่ใช่น้อย’
“บางที นายน้อยอาจจะยังคงไม่เชื่อใจและยังไม่มั่นใจในตัวของกระผม”
‘มันต้องเป็แบบนั้นอยู่แล้วโว้ย’
“ถูกต้อง ผมยังระแวดระวังลุงอยู่ตลอดเวลานะครับ”
ด้วยความที่อาคุมุนั้นถูกดักลอบโจมตี ทั้งยังไม่มีการออมมือให้แม้แต่น้อยจากชายคนนี้ แต่กลับกลายเป็ว่าบอกความจริงออกมา ซึ่งความจริงนั้นถูกเปลี่ยนจากหน้ามือเป็หลังมือ หากจะทำให้เชื่อได้ก็คงต้องมีอะไรหลาย ๆ อย่างมาพิสูจน์
“กระผมยอมทำทุกอย่างให้นายน้อย ไม่ว่าจะเื่ใด กระผมจะทำให้สำเร็จลุล่วง ไม่ว่าจะเป็คำถามใด กระผมจะเค้นคำตอบในหัวออกมาให้จงได้ครับ!” คาเอเกะพูดตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น
“ก่อนอื่นเลย ถ้าลุงทำภารกิจนี้จากองค์จักรพรรดิไม่สำเร็จ จะมีผลอะไรตามมาบ้างครับ?” อาคุมุกล่าวถามคำถามแรกกับคาเอเกะ
“แน่นอนว่าไม่มีผลใด ๆ ครับ เพราะกระผมจะไม่กลับไปที่นั่นอีก จะติดตาม…” คาเอเกะพูดยังไม่ทันจบประโยค อาคุมุก็พูดแทรกขึ้นมาในทันที
“ไม่ล่ะ นั่นไม่ใช่สิ่งที่ผม้า”
“หรือว่า ที่นายน้อยพูดถึงองค์จักรพรรดิอยู่บ่อย ๆ …”
“ใช่ครับ ผม้ารู้อะไรหลาย ๆ อย่างเกี่ยวกับจักรพรรดิ ผมอยากจะตอบแทนคนที่มีบุญคุณกับผมก่อนหน้านี้สักหน่อยน่ะ คงต้องให้ลุงคาเอเกะช่วยอีกแรง” อาคุมุได้บอกความ้าไป
“หากเป็เื่ที่ไม่เกินความสามารถ กระผมยินดีที่จะทำให้สำเร็จตามเป้าหมายของนายน้อยครับ”
“ผมน่ะ อยากจะให้ลุง…” อาคุมุยังไม่ทันได้บอกความ้าแต่อย่างใด ทักษะโจมตีปริศนาก็พุ่งตรงเข้ามาจากทางด้านข้างของอาคุมุ ความเร็วของทักษะนั้นแน่นอนว่าอาคุมุไม่สามารถรับรู้ได้ทัน
“นายน้อยระวังนะครับ!! ความมืดดูดกลืน!” คาเอเกะใช้ทักษะในการป้องกันของเขาได้อย่างทันท่วงที แต่ที่มากไปกว่านั้น…
“แล้วก็… เอาพลังของตัวเองกลับไปกินซะ!!”
ตู้มมม!!!
เป็ทักษะการป้องกันที่ราวกับว่าสามารถดูดกลืนทักษะโจมตีตรงหน้าเข้ามา หลังจากนั้นก็สะท้อนกลับออกไปยังทิศทางเดิมได้ ถือเป็ทักษะที่มีประสิทธิภาพอย่างยิ่ง
“มองตามไม่ทันเลยแฮะ ถ้าฉันอยู่คนเดียวคงได้หายไปแล้ว” อาคุมุบ่นพึมพำอยู่คนเดียว
“โอ้! ใช้ได้นี่หว่าคาเอเกะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า!” เสียงพูดได้ดังกึกก้องขึ้นมาในบริเวณนั้น ซึ่งนั่นคือเสียงของชายผู้เป็เ้าของทักษะโจมตีเมื่อครู่นี้
แขกที่ไม่ได้รับเชิญก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง โดยชายคนนี้ทำให้คาเอเกะเกิดความใอยู่บ้างเล็กน้อย
“ออกมาเองเลยเหรอ? เ้าเฒ่าสีชาด” คาเอเกะพูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่แ่เบาลงอย่างเห็นได้ชัด
ชายสูงวัยปรากฏตัวให้เห็นต่อหน้าอาคุมุและคาเอเกะ การเคลื่อนที่ของเขานั้นเป็การลอยอยู่ในอากาศ ชายคนนั้นมาโดยลำพังพร้อมกับออร่าพลังและแรงกดดันที่มหาศาล ความน่าเกรงขามนั้นเอ่อล้นออกมาจนอาคุมุแทบจะต้านไม่ไหว
รอยย่นทั่วร่างกายนั้นบ่งบอกอายุได้พอประมาณ สีผมและหนวดเคราที่ดูผิวเผินก็รู้ว่าเดิมเป็สีแดงนั้นแทบจะกลายเป็สีขาวตามวัย รอยแผลเป็ทั่วร่างที่ราวกับว่าผ่านศึกการต่อสู้มาตลอดชีวิต ชุดคลุมสีขาวขอบทองที่คาดเดาได้ไม่ยากว่าคงเป็ผู้ที่อยู่ในระดับสูงภายใต้บังคับบัญชาขององค์จักรพรรดิ
‘ข… แข็งแกร่งชะมัด?!!’ อาคุมุััถึงความแข็งแกร่งของชายคนนั้นได้อย่างชัดเจน
“พวกแกจะยอมไปแต่โดยดี… หรือจะให้ฉันลากพวกแกไป?!”
“อึ่ก!”
ออร่าพลังเวทที่รุนแรงถูกปลดปล่อยออกมาจากชายคนนั้นทำให้อาคุมุล้มลงไปในทันที ทางด้านคาเอเกะนั้นเข่าซ้ายได้ลงไปที่พื้น แรงกดดันที่มีมากนี้ทำให้คาเอเกะเองก็ต้องฝืนเพื่อที่จะสามารถร่ายเวทป้องกันได้
“ชิ! คว… ความมืดโอบล้อม!!” คาเอเกะลุกขึ้นยืนหยัดและใช้ทักษะป้องกัน พร้อมกับเข้าไปพยุงร่างของอาคุมุให้ลุกขึ้นนั่ง
“เจ็บชะมัด” อาคุมุยังคงได้สติอยู่
“นายน้อยไม่เป็อะไรมากใช่ไหมครับ?”
“ตอนนี้ผมปกติดีครับ แต่คนในจักรวรรดิมีคนที่แข็งแกร่งได้ขนาดนี้เลยเหรอครับ? ที่ผ่านมาไม่เห็นเคยเจอเลย” อาคุมุถามกลับไปด้วยความสงสัย เพราะตลอดระยะเวลาที่ผ่านมานั้น เขาไม่เคยพบเห็นศัตรูที่มีพลังมากถึงเพียงนี้มาก่อน มากเสียจนเห็นถึงความห่างชั้นของพลังได้โดยง่าย
“คน ๆ นี้…” คาเอเกะยังไม่ทันได้ตอบกลับข้อสงสัยของอาคุมุ ชายคนนั้นก็โจมตีเข้าใส่ด้วยพลังที่รุนแรง
ตู้มมม!!!
ทักษะการป้องกันของคาเอเกะนั้นยังคงไม่สะทกสะท้าน แต่คาดว่าอาจจะป้องกันได้ไม่นานนัก
“เฮ้ย!! ให้ปรึกษากันก่อนไม่ได้หรือไงวะ?! ไอ้แก่ซาบาราชิ!!” คาเอเกะะโกลับไปยังฝ่ายตรงข้าม
“ฉันให้เวลาแก 1 นาที แนะนำตัวฉันให้เ้าเด็กนั่นรู้ซะ แค่เด็กคนเดียวก็มัวแต่เล่นวิ่งไล่จับกันอยู่ได้ ไม่สบอารมณ์เอาซะเลย”
“ตาแก่นั่นคือ “อากาเนะ ซาบาราชิ” ครับนายน้อย เป็คนที่มีความแข็งแกร่งที่สุดซึ่งอยู่ภายใต้บัญชาขององค์จักรพรรดิ หรือก็คือเป็มือขวาของจักรพรรดิ ผู้แข็งแกร่งพลังเวทเพลิงสีชาดในตำนาน อายุมากแล้วแต่ก็ยังต่อสู้ได้ไม่มีแรงตกจนถึงตอนนี้ ถือว่ารับมือได้ยากมากเลยล่ะครับ” คาเอเกะบอกชื่อเสียงเรียงนามของชายคนนั้นคร่าว ๆ ให้อาคุมุได้รับรู้
‘อากาเนะ ซาบาราชิ ตระกูลอากาเนะ ทำไมรู้สึกคุ้นจังเลยแฮะ’
นี่คงเป็ศัตรูที่น่ากลัวที่สุดเท่าที่อาคุมุได้เคยพบเจอมา ถึงแม้จะมีผู้แข็งแกร่งอยู่ข้างกายก็ตาม แต่ท่าทีของคาเอเกะนั้นไม่ได้แสดงออกถึงความมั่นใจเลยแม้แต่น้อยว่าจะสามารถเอาชนะศัตรูตรงหน้าได้
“เอายังไงกันต่อดีครับลุงคาเอเกะ” อาคุมุหันไปถามกับคาเอเกะ
“ก็คงต้อง… ลุยแล้วล่ะครับนายน้อย”
…
19K
