“กรี๊ดดดด ยัยข้าว แกดูบิกินี่สุดแซ่บของฉันสิ สวยใช้ได้เลยใช่ไหมล่ะ”
ยังแพรว่าก่อนจะโพสท่าประหลาดๆ ให้ฉันดู
“จ้ะ แม่เสือสาว พราวสเน่ห์”
วันนี้มีทริปดำน้ำทะเล ดูปะการัง ฉันกับแพรที่ตอนแรกใส่เสื้อยืด กางเกงขาสั้นไป ก็ต้องวิ่งกลับมาเปลี่ยน เพราะพี่สาวส่วนใหญ่ใส่บิกินี่
มาอวด (บอส) กัน
ฉันใส่ทรูพีชบาร์ดำคล้องคอ กับกางเกงขาสั้นรัดรูปที่ตกแต่งสายผูกโบว์พัน่เอวขึ้นมา ตามด้วยเสื้อคลุม ตาข่ายสีขาวสุดเซ็กซี่
ไปๆ มาๆ ก็แอบเขินแฮะ ตอนแรกแค่จะเอามาถ่ายรูปเล่นๆ ไม่ได้คิดจะใส่ออกไปให้คนอื่นเห็น
ตอนนี้เรามารวมตัวกันบนเรือยอร์ชสุดหรูลำใหญ่ เพื่อเตรียมออกไปดำน้ำดูปะการังกันแล้ว ฉันมองดูบรรยากาศรอบๆ สายตาก็ปะเข้ากับผู้ชายหุ่นแซ่บ หน้าตี๋ ที่กำลังเดินมาทางฉัน ฉันรีบก้มหน้าแก้เขิน เพราะลิ้นร้อนๆ ของบอส ยังตราตรึงในใจฉันอยู่และอีกอย่าง เมื่อคืนฉันเผลอดุบอสไปด้วย
แงงงง~ ฉันจะผ่านงานไหม
“แค่เมา ...ละมั้ง”
ฉันพยายามปลอบใจตัวเอง ก่อนจะคิดฟุ้งซ่านเข้าข้างตัวเองไปไกลกว่านี้ บอสเดินขึ้นเรือ มานั่งข้างๆ ฉัน ก่อนจะกระซิบ
“ใส่โป๊เกินไปนะ”
อึก!
ฉันกลืนน้ำลายลงคออย่างลำบาก
..ทะ ทำไมพูดอย่างนั้นล่ะ ฉันใส่เสื้อทับละนะค้าาา
แถมพี่ๆ คนอื่น ไม่ใช่เสื้อทับ โชว์เนินนมตั้งหลายคน บอสไม่ไปติเล่าาา
“น้องข้าวครับ อย่าลืมใส่เสื้อชูชีพนะครับ”
พี่ตั้มเรียก พร้อมชูเสื้อสีส้มๆ ขึ้น
ฉันที่นั่งก้มหน้าก้มตาเหมือนกำลังสำนึกผิด ก็รีบลุกขึ้น ไปหาพี่ตั้มอย่างเร็ว ทิ้งคนปาก (และหุ่น) แซ่บ มองตามหลังอย่างหงุดหงิด
‘อะไรของไอ้หมอนี่ จะแย่งให้ได้เลยใช่ไหม’
ชายหนุ่มคิดในใจ แล้วนั่งหน้านิ่วคิ้วขมวด มองดูหญิงสาวตัวเล็กที่เดินไปหาชายอื่น
ฉันเดินไปใส่เสื้อชูชีพที่พี่ตั้มถือ ก่อนจะถาม
“เมื่อวานเห็นว่ามีเื่จะถามข้าว ..อะไรหรอคะพี่”
“เอ่อออ..” พี่ตั้มชะงัก ก่อนจะมองไปที่บอส
“.0_0..”
“คะ คือ พี่อยากรู้ ว่าเรามีแฟนรึยังน่ะครับ”
“!!! คะ?”
“จริงๆ พี่แอบปลื้มเราน่ะ เพราะคุยด้วยแล้วสบายใจ…”
พี่ตั้มพูดและก้มหน้างุด เกาคอแก้เขิน
“เอ่อออ ขอบคุณนะคะที่รู้สึกดีกับข้าว แต่ว่า..”
“ไม่ต้องบอกแล้วครับ” พี่ตั้มปรามขึ้น
“...”
“พี่ดูสายตาก็รู้แล้ว ว่าเราคิดยังไงกับพี่”
“พี่ตั้ม เป็พี่ชายที่ดีสำหรับข้าวนะคะ คุยด้วยแล้วสบายใจ..”
“แต่ก็ยังไม่ใช่ ..ใช่ไหมครับ”
พี่ตั้มพูดด้วยน้ำเสียงและแววตาเศร้าๆ เหมือนจะร้องไห้
“พะ พี่ตั้ม..”
“แหะๆ พี่พูดมากไปแล้ว ขอโทษด้วยนะที่ทำให้อึดอัด ..พี่ยังเป็พี่ที่ดีได้นี่เนอะ”
“แน่นอนค่ะ”
ฉันยิ้มตอบ ก่อนจะตีแขนพี่ตั้มเบาๆ เป็การให้กำลังใจ
“เอ่อ ว่าแต่… เราใส่เสื้อชูชีพกลับด้านนะ”
“หืม!?”
ฉันก้มลงมองตาม แล้วเงยหน้ามาหัวเราะกับพี่ตั้ม โดยไม่แคร์สายตาใคร ไม่นานเรือก็มาหยุดอยู่ตรงจุดดำน้ำ ทุกคนเรียงแถวกันลงเล่นน้ำ ชมปลา ดูปะการังกันอย่างสนุกสนาน ปะการังสวยๆ หลากหลายสี มีปลาตัวเล็กๆ ว่ายไปมาเหมือนหลอกย้อกับมนุษย์อยู่
‘สวยจัง’
ฉันดำน้ำลงดูจุดนั้นจุดนี้ไปเรื่อย หันไปเห็นบอสยืนเกาะขอบเรือมองฉันอยู่
‘จะมองทำไมยะ กลัวฉันละลายหายไปกับน้ำรึไง’
ฉันดำน้ำหนีสายตาคนบางคน จนจบ่แล้วกลับขึ้นเรือ
หลังจบทริป
ทุกคนถึงบริษัทและแยกย้ายกันกลับบ้าน ฉันกับบอสไม่เคยพูดถึงเื่จูบที่เกิดขึ้นวันนั้นเลย ถึงจะแอบน้อยใจนิดๆ แต่ว่า
“...ก็ดีแหละ ต่างคนต่างลืม ฉันก็แค่เด็กกะโปโลคนนึง…”
ฉันตัดพ้อ จู่ๆ ใจฉันมันก็เกิดอาการวูบๆ หวิวๆ เกี่ยวกับบอส
ถึงจะรู้ว่าเขาอาจจะแค่หยอกเล่น เพราะฉันทำตัวง่ายด้วยรึเปล่า ปล่อยให้บอสทำตามอำเภอใจตลอดเลย ถึงขั้นนั้นแล้ว แต่เราก็ไม่ได้ใกล้เคียงกับคำว่า..แฟน เลยสักนิด
“ข้าวหอมมมม”
“ค่ะพี่แอ้ม”
“วานเอาเอกสารนี้ไปส่ง IT ให้พี่หน่อย อนุมัติแล้วค่ะ”
“อ่อ ได้ค่ะพี่”
ฉันรับเอกสารก่อนจะเดินไปที่แผนก IT ก็เจอพี่ตั้มหน้าห้องพอดี
“พี่ตั้มคะ”
“ครับ น้องข้าวหอม”
“อ่ะนี่ เอกสารค่ะ อนุมัติแล้วนะคะ”
“โอ๊ะ ขอบคุณครับ” พี่ตั้มยิ้มตาหยีให้ฉัน
“น้องข้าว รีบไปไหนรึเปล่าครับ”
“อ่าา ไม่ค่ะ มีอะไรให้ข้าวช่วยหรือเปล่าคะ”
“เปล่าครับ พอดีวันนี้เป็วันเกิดพี่ เลยซื้อเค้กมาแบ่งกันกินน่ะ เราเอาไปด้วยสิ ฝากให้พี่แอ้มด้วย”
“อุ้ยยยย แฮปปี้เบิร์ดเดย์ ทู้ววว ยูวววว “
ฉันร้องเพลงวันเกิดให้พี่ตั้มแล้วปรบมือแปะๆ เ้าตัวหัวเราะลั่น ก่อนจะชวนฉันไปตัดเค้กที่ห้องครัวของแผนก
“วันเกิดพี่ตั้มไปฉลองไหนหรอคะ”
“อืมมม ว่าจะไปร้านปิ้งย่างแถวนี้แหละ จะได้สะดวกคนอื่นด้วย”
“เอ๋ ปิ้งย่างหรอคะ ดีจังเลย”
“ไปด้วยไหมครับ”
“คะ??”
“พี่ชวนเราน่ะ..คนอื่นก็ไป แผนกบุคคลก็ไป พี่ชวนพี่แอ้มแล้ว แกยังไม่ให้คำตอบเลย”
“อ่อ เอ่อออ”
ถ้าปฏิเสธก็คงจะดูไม่ดี เอาวะ สร้างพันธมิตรไว้ ไหนๆ ก็ไปกันหลายคนนิ ใช้โอกาสนี้ตีสนิทพี่แผนกอื่นดีกว่า
“ได้ค่ะ งั้นฝากตัวด้วยนะคะ”
“ครับ ได้ทั้งตัวทั้งใจเลย”
“....!!”
“พี่แซวเล่นเฉยๆ น่ะ ฮ่าๆ”
“ฮ่า ..ฮ่าๆๆ”
ฉันที่หัวเราะแห้งๆ ตามมุกพี่ตั้ม ก่อนจะรับเค้กหอมๆ มา 2 ชิ้น เผื่อพี่แอ้มด้วย โดยไม่รู้เลยว่ามีสายตาหนึ่งกำลังจ้องมองชายหญิงที่ยืนหัวเราะล่าด้วยกันอย่างสนุกสนาน
“หึ ทีงี้ระริกระรี้เชียวนะ…”
ชายหนุ่มบ่นบึมพำ ก่อนจะโยนเอกสาร IT ไว้บนโต๊ะของแผนกแล้วหันหลังไปด้วยอารมณ์หงุดหงิด
“พี่แอ้มคะ เย็นนี้พี่จะไปงานวันเกิดพี่ตั้มไหมคะ”
“อืมมม คงไปสักหน่อยแหละ จะไม่ไปก็น่าเกลียด เขาอุตส่าห์ชวน”
“ค่ะ”
“แล้วเราล่ะ ไปไหม”
“ไปค่ะ เผื่อตีสนิทกับพี่แผนกอื่นด้วย”
“จ้า”
ฉันแอบหันไปมองบอส ก็เห็นเขานั่งก้มหน้า ขมวดคิ้ว เหมือนกำลังหงุดหงิดอะไรสักอย่างอยู่
‘เป็อะไรอีกล่ะนั่น’
17K
