บทนำก่อนเข้าเนื้อเื่
บริษัทผู้พัฒนาเกม
NEURAVAULT TECHNOLOGIES
บริษัทเทคโนโลยีที่ใหญ่ที่สุดในโลก
เชี่ยวชาญด้าน Neural Interface, Quantum Server และการจำลองสมองมนุษย์
คำขวัญบริษัท:
“ชีวิตอาจสิ้นสุด แต่ตัวตนไม่จำเป็ต้องหายไป”
EIDOLON CORE
ชื่อเรียกสั้น ๆ ว่า E-Core
เป็เครื่อง Neural Interface ทรงแคปซูลที่สามารถอ่านข้อมูลจากสมอง จิตสำนึก ความทรงจำ และรูปแบบบุคลิกภาพของผู้ใช้งาน
แต่เทคโนโลยีลับที่ยังไม่เปิดเผยต่อสาธารณะคือ
ระบบที่สามารถ ถ่ายโอนจิติญญาของผู้ที่กำลังจะเสียชีวิตเข้าสู่ Quantum Server
ถ้าสำเร็จ—
ร่างกายในโลกจริงจะตาย
แต่ตัวตนของคนนั้นจะยังคงมีชีวิตอยู่ในโลกเสมือน
โลกเสมือนที่ถูกออกแบบให้มีขนาดใหญ่กว่าพื้นที่โลกจริงหลายเท่า
ผู้เล่นสามารถเลือกเผ่าได้ 3 เผ่าหลัก
มนุษย์
เอลฟ์
มาร
แต่มีเผ่าที่ถูกซ่อนจากผู้เล่นทั้งหมด
เทพ
เทพมาร
และเผ่าลับอื่นที่ไม่มีอยู่ในคู่มือ
นครหลวงที่ใหญ่ที่สุดของ ETERNIA
เป็เมืองซึ่งทั้งสามเผ่าสามารถอาศัยอยู่ร่วมกันได้
ผู้ปกครองของเมืองมีตัวตนลึกลับ
ไม่มีผู้เล่นทั่วไปเคยเห็นหน้า
แม้แต่คนที่เล่นมาั้แ่ Closed Beta ก็รู้จักเขาเพียงในชื่อ
ผู้ปกครองสูงสุดแห่งอิกดราซิล
และผู้บัญชาการเหนือ
สิบสองภาคีระดับสูงสุดของโลก
อายุ 20 ปี
นักศึกษามหาวิทยาลัย
นิสัยกวนประสาท ไม่ค่อยเชื่อฟังใคร ชอบมีเื่ ดูเหมือนคนไม่เอาไหน
แต่รักครอบครัวมาก โดยเฉพาะน้องสาว
เล่นเกมเก่งผิดมนุษย์
เกมการแข่งขันหลายเกมที่เขาเคยเล่น เขาเคยติดอันดับสูงสุดของเซิร์ฟเวอร์โดยไม่เคยเปิดเผยตัวจริง
แต่เขา ไม่เคยเล่น ETERNIA มาก่อน
และเกลียดพ่อของตัวเอง
เพราะั้แ่จำความได้ พ่อไม่เคยอยู่ในชีวิตของเขาเลย
อายุ 17 ปี
นิสัยสดใส ฉลาด และติดพี่ชายมาก
ตรงข้ามกับคินแทบทุกอย่าง
ภายนอกดูเหมือนเด็กมัธยมธรรมดา
แต่ความจริง—
เธอเคยเป็หนึ่งในผู้เล่น Closed Beta ของ ETERNIA
ตัวละครของเธอในเกมอยู่ระดับ
และเป็
แต่คินไม่รู้เื่นี้เลย
อดีตเป็ผู้หญิงอ่อนโยนและอบอุ่นมาก
แต่หลังจากสามีหายตัวไป เธอต้องเลี้ยงลูกทั้งสองคนเพียงลำพัง
จากคนที่เคยหัวเราะตลอดเวลา
กลายเป็คนที่พูดน้อย เข้มงวด และทำแต่งาน
คินจึงคิดเสมอว่า
ทั้งหมดเป็ความผิดของพ่อ
กลางคืน
ฝนตกหนัก
อาคารกระจกสูงเสียดฟ้าตั้งอยู่กลางมหานคร
โลโก้
NEURAVAULT TECHNOLOGIES
ส่องแสงอยู่บนยอดตึก
ชั้นใต้ดินลึกที่สุดของบริษัท
ห้องทดลองขนาดใหญ่เต็มไปด้วยเซิร์ฟเวอร์หลายพันเครื่อง
ตรงกลางห้องตั้งอยู่
EIDOLON CORE รุ่นต้นแบบ
ชายวัยกลางคนคนหนึ่งนั่งอยู่ภายในแคปซูล
บนร่างมีสายเชื่อมต่อ Neural Interface หลายสิบเส้น
เราไม่เห็นใบหน้าชัดเจน
มีเพียงเสียงของนักวิจัยหญิง
“ค่าการทำงานของสมองลดลงเหลือสิบสองเปอร์เซ็นต์ค่ะ”
นักวิจัยอีกคนรีบพูด
“ร่างกายเขารับไม่ไหวแล้ว!”
ชายในแคปซูลกลับสงบนิ่ง
เขามองหน้าจอ
บนหน้าจอแสดงภาพเด็กชายคนหนึ่งกำลังอุ้มเด็กหญิงตัวเล็กอยู่
ภาพเมื่อหลายปีก่อน
ชายคนนั้นเอานิ้วแตะหน้าจอเบา ๆ
“คิน...”
นักวิจัยหญิงหันมาหาเขา
“คุณยังเปลี่ยนใจได้นะคะ”
เขาส่ายหน้า
“ถ้าผมไม่ทดลองกับตัวเอง...”
“ผมก็ไม่มีสิทธิ์เอาชีวิตของคนอื่นมาเสี่ยง”
เสียงเตือนดังขึ้น
BEEP! BEEP! BEEP!
บนจอขึ้นข้อความ
READY
ชายคนนั้นหลับตา
ก่อนพูดประโยคสุดท้ายในโลกจริง
“ฝากดูแลพวกเขาด้วย”
นักวิจัยกัดริมฝีปาก
มือสั่น
ก่อนกดปุ่ม
แสงสีขาวะเิขึ้นภายในแคปซูล
กราฟสมองพุ่งสูงสุด
แล้ว—
เส้นชีพจรกลายเป็เส้นตรง
ติ๊ด————————
ทุกคนในห้องเงียบสนิท
นักวิจัยคนหนึ่งก้มหน้า
“เขาเสียชีวิตแล้ว...”
แต่ทันใดนั้น
จอ Quantum Server อีกด้านหนึ่งสว่างขึ้น
ข้อความปรากฏ
ทุกคนเงยหน้าขึ้นพร้อมกัน
ตัดภาพ
เสียงหมัดกระแทกดังสนั่น
ปึก!
เด็กวัยรุ่นคนหนึ่งล้มลงกับพื้นหลังโรงเรียน
เด็กอีกสามคนมองชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้า
เขาคือ
คิน
คินเช็ดเืตรงมุมปาก
“สามคนรุมคนเดียว”
“พวกมึงยังแพ้อีกเหรอวะ?”
เด็กพวกนั้นรีบวิ่งหนี
คินหยิบกระเป๋าขึ้นมา
มือถือดัง
บนหน้าจอ
มิน
คินรับสาย
“ว่า?”
เสียงมินดังลั่น
“พี่อยู่ไหน!”
คินชะงัก
“โรงเรียน”
“โกหก! ครูโทรมาหาแม่แล้ว!”
คินรีบยกมือถือออกจากหู
“เบา ๆ ดิ”
“แม่กำลังกลับบ้าน!”
คินหน้าซีดทันที
“เชี่ย”
เด็กนักเลงที่เพิ่งโดนคินต่อยอยู่ไกล ๆ หันกลับมามอง
คินที่เมื่อครู่ไม่กลัวสามคน
ตอนนี้กลับวิ่งเต็มแรง
ประตูเปิด
คินเดินเข้ามาอย่างระวัง
มินนั่งอยู่บนโซฟา
ชี้นิ้วขึ้นชั้นสอง
“แม่รออยู่”
คินถามเบา ๆ
“อารมณ์?”
มินทำมือเชือดคอ
คินถอนหายใจ
“จบชีวิตกู”
มินหัวเราะ
“ใครใช้ให้พี่ไปมีเื่อีก”
คินเดินผ่าน ก่อนเอามือขยี้หัวน้องสาว
“ทำการบ้านไป”
“ผมยุ่งหมด!”
“ก็หวีใหม่”
“พี่คิน!”
นี่คือด้านของคินที่ไม่มีใครข้างนอกเคยเห็น
เขาสามารถมีเื่กับคนทั้งโรงเรียนได้
แต่กับน้องสาว—
เขาไม่เคยปล่อยให้ใครแตะต้องเธอ
แต่ก่อนคินจะขึ้นไปหาแม่
โทรศัพท์บ้านดังขึ้น
มินรับสาย
“สวัสดีค่ะ?”
สีหน้าของมินค่อย ๆ เปลี่ยน
“คะ...?”
คินมองน้อง
“เป็อะไร?”
มือมินเริ่มสั่น
โทรศัพท์แทบหลุดจากมือ
“พี่...”
“อะไร?”
มินมองคิน
น้ำตาเริ่มไหล
“พ่อ...”
คินนิ่ง
“พ่อเสียแล้ว”
ทั้งบ้านเงียบสนิท
ฝนตกเบา ๆ
ภาพถ่ายชายคนหนึ่งตั้งอยู่หน้าโลงศพ
คินยืนมองอยู่ไกล ๆ
แม่ร้องไห้อยู่หน้ารูป
มินกอดแม่เอาไว้และร้องไห้หนัก
ญาติหลายคนพูดถึงชายในภาพ
“เสียดาย...”
“ยังอายุไม่เยอะเลย”
“หลังจากหายไปตั้งหลายปี สุดท้ายกลับมาเป็แบบนี้”
แต่คินไม่ร้องเลยแม้แต่นิดเดียว
เขามองรูปพ่อ
สีหน้าเ็า
ญาติคนหนึ่งเดินมาหา
“คิน ไปไหว้พ่อสิลูก”
คินตอบ
“ไม่”
ทุกคนหันมามอง
แม่เงยหน้าขึ้น
“คิน”
คินกำหมัด
“เขาเป็พ่อผมตรงไหน?”
เงียบ
“ตอนผมเด็ก เขาอยู่ไหน?”
“ตอนมินป่วย เขาอยู่ไหน?”
“ตอนแม่ต้องทำงานจนแทบไม่ได้หลับ เขาอยู่ไหน?”
แม่พยายามพูด
“พ่อเขามีเหตุผล—”
คินสวนทันที
“เหตุผลอะไร?”
เสียงเขาเริ่มสั่น
แม้ใบหน้าจะยังพยายามนิ่ง
“อยู่ดี ๆ ก็หายไป”
“ไม่โทรมา”
“ไม่กลับบ้าน”
“แล้ววันหนึ่งก็ให้พวกเรามางานศพ?”
คินมองรูปพ่อ
“ง่ายดีนี่”
เขาหันหลังเดินออกจากงาน
มินมองตามพี่ชาย
เธอรู้ดีว่า—
คินไม่ได้ไม่เสียใจ
เขาแค่ โกรธเกินกว่าจะร้องไห้
คินนั่งคนเดียวบนดาดฟ้าอาคาร
มือถืออยู่ในมือ
ภาพข่าวกำลังเป็กระแสทั่วโลก
ผู้ประกาศข่าวพูด
“ETERNIA จะเป็เกม Full Neural Dive เกมแรกที่สามารถจำลองประสาทััได้เกือบหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์”
“ผู้เล่นสามารถััรสชาติ ความเ็ป กลิ่น ลม และอุณหภูมิภายในโลกเสมือนได้จริง”
คินเลื่อนผ่าน
ไม่สนใจ
แต่ข้อความหนึ่งเด้งขึ้นมา
กลุ่มเพื่อน
“คิน เกมที่กูเล่าเปิดแล้วนะเว้ย”
“คืนนี้เข้าไหม?”
“ระดับมึงถ้าเล่นเกมนี้ไม่ถึงท็อปกูนี่ผิดหวังเลยนะ”
คินพิมพ์กลับ
“ไม่สน”
อีกฝ่ายตอบทันที
“กลัวกากอะดิ”
คินหยุดนิ้ว
สามวินาทีต่อมา
“ส่งลิงก์มา”
กล่องสีดำขนาดใหญ่ถูกวางอยู่บนโต๊ะ
โลโก้สีเงิน
มินเดินผ่านมา
พอเห็นกล่อง เธอหยุดทันที
สีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย
“พี่ซื้อ E-Core มาเหรอ?”
“อือ”
“พี่จะเล่น ETERNIA?”
“เพื่อนท้า”
มินมองพี่อย่างแปลกใจ
“พี่ไม่เคยเล่นตอน Beta ใช่ไหม?”
“ไม่เคย”
มินพยายามกลั้นยิ้ม
“งั้น...โชคดีนะ”
คินหรี่ตา
“หมายความว่าไง?”
“เปล๊า”
มินเดินหนี
คินมองตาม
“เสียงสูงขนาดนั้นยังจะเปล่าอีก”
คินนอนลงใน E-Core
ระบบปิดฝา
เสียง AI ดังขึ้น
“ยินดีต้อนรับสู่ ETERNIA”
“เริ่มตรวจสอบข้อมูลชีวภาพ”
แสงสแกนผ่านร่างคิน
หน้าจอระบบทำงานตามปกติ
แล้วทันใดนั้น—
หน้าจอค้าง
คินขมวดคิ้ว
“เปิดวันแรกก็บัคเลยเหรอวะ?”
หน้าจอแดงทั้งระบบ
คินยังมองไม่เห็นข้อความเหล่านี้
เสียง AI เปลี่ยนไป
จากเสียงธรรมดา
กลายเป็เสียงที่เก่าแก่และจริงจัง
เซิร์ฟเวอร์ทั่วโลกเริ่มกระตุก
ไฟในศูนย์ข้อมูล NEURAVAULT กะพริบ
ระบบที่ถูกปิดมานานกว่าแปดปีเริ่มทำงาน
คินถาม
“เฮ้ย?”
“เครื่องจะะเิไหมเนี่ย?”
หน้าจอตรงหน้าเขากลับเป็สีดำ
จากนั้นข้อความสีทองปรากฏทีละบรรทัด
คินงง
“แล้วกูจะเล่นเผ่าอะไร?”
ข้อความสุดท้ายปรากฏ
จากนั้น—
ตัวเลขทุกค่ากระพริบ
STR
AGI
INT
VIT
MANA
LUCK
ทุกอย่างเปลี่ยนเป็
คินมองหน้าจอ
นิ่งไปสองวินาที
แล้วพูด
“...”
“เกมเปิดวันแรกแม่งบัคขนาดนี้เลยเหรอวะ?”
แต่เขาไม่เห็นข้อความหนึ่งที่ปรากฏอยู่หลังระบบ
ตัดภาพไปยัง
ชายคนหนึ่งนั่งอยู่บนบัลลังก์
เราเห็นเพียงด้านหลัง
ดาบสีทองขาวเล่มหนึ่งวางอยู่ข้างตัว
หน้าจอสีแดงปรากฏตรงหน้าเขา
ชายคนนั้นค่อย ๆ ลืมตา
มือสั่นเล็กน้อย
เป็ครั้งแรกในรอบหลายปี
เขาพูดชื่อหนึ่งออกมา
“...คิน”
กล้องค่อย ๆ เคลื่อนไปยังครึ่งใบหน้าของเขา
แต่ก่อนจะเห็นชัด—
ตัดดำ
EP.02 — ผู้เล่นไร้แรงค์
คินจะเข้าสู่โลก ETERNIA เป็ครั้งแรก
เขาจะค้นพบว่าเผ่า เทพมาร ของเขาไม่มีอยู่ในข้อมูลผู้เล่นทั่วไป
และเพราะระบบปกปิดค่าพลังอัตโนมัติ—
ยาม Rank F หน้าเมืองอิกดราซิลจะตรวจเขาแล้วพบว่า
ก่อนหัวเราะเยาะและไม่ยอมให้เขาเข้าเมือง
โดยไม่มีใครรู้ว่า
ผู้เล่น “ไร้แรงค์” คนนี้มี Status ทุกอย่างเป็
∞
175
