“ฉันไม่เห็นคุณเลขาดาด้ามาทำงานหลายวันแล้วนะ เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า”
“มีเื่กับคุณอรปรียานะสิ ถึงขั้นตบตีกันเลยนะ”
วันนี้ไตรลักษณ์มาถึงที่ทำงานของตนแต่เช้ากว่าเคย ขณะนั้นแม่บ้านสองคนกำลังทำความสะอาดห้องทำงานของเขาอยู่ เสียงพูดคุยที่ดังลอดออกมาจากห้องซึ่งเปิดประตูแง้มเอาไว้นั้น ทำให้เขาต้องหยุดเท้าเพื่อรอฟังเื่ที่คนทั้งสองพูดคุยกัน เพราะมันเป็เื่ที่เขาก็กำลังพยายามหาคำตอบอยู่เช่นกัน
“ห๊ะ ขนาดนั้นเลยเหรอ”
“ใช่ ตอนนั้นฉันเข้ามาเก็บแก้วเครื่องดื่มในห้องของบอสเล็ก พอดีเขามีเื่กันอยู่ที่หน้าห้อง ฉันเลยแอบเห็นเหตุการณ์อย่างชัดๆเลย”
“ไหนๆ เล่าให้ฉันฟังบ้างสิ มันเป็ยังไงกัน”
“คุณอรปรียาเธอไม่พอใจที่เลขาดาด้าไปโน้นไปนี่กับบอสเล็กบ่อยๆก็เลยมาประกาศตัวว่าเป็แฟนบอสเล็ก บอกว่ากำลังจะมีลูกด้วยกันด้วย เลขาดาด้าแกก็ไม่เถียงอะไรสักคำเลยนะ แต่คุณอรปรียาก็ถึงขั้นลงไม้ลงมือกับเธอเลยเชียว”
“คุณอรปรียาเนี่ยนะ ทำอย่างนั้น แหม ท่าทางก็ดูเป็ผู้ลากมากดีจะตาย”
“ถ้าไม่เห็นกับตา ฉันก็ไม่เชื่อหรอก นี่แหละที่เขาว่ากันว่า พิษรักแรงหึง”
ก่อนที่จะตกเป็ขี้ปากของพวกคนงานในบริษัทมากไปกว่านั้น ไตรลักษณ์ก็จึงรีบเดินเข้าไปในห้องทำงานของตน แม้เขาจะแสดงท่าทีแบบไม่รู้ไม่ชี้ใดๆแต่แม่บ้านวัยกลางคนทั้งสองก็ถึงกับสะดุ้งแล้วหน้าซีดเผือด รีบทำงานต่ออย่างลุกลนจนดูมีพิรุธ
“ออกไปกันได้แล้ว แล้วก็เก็บเื่ที่พูดกันเมื่อครู่นี้ไว้เป็ความลับด้วย ห้ามเอาไปพูดต่อเด็ดขาด”
๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐
ในตอนเย็นของอีกสองวันต่อมา หลังจากเลิกงานแล้ว ไตรลักษณ์เดินทางมาที่บ้านของคุณดาวรายอีกครั้ง เพื่อถามข่าวคราวของใครคนหนึ่งอย่างมีความหวัง
“ฉัตรชฎาติดต่อกลับมาบ้างหรือยังครับคุณแม่”
เขาถามหญิงวัยกลางคนหลังจากที่ได้ยกมือไหว้เธอเรียบร้อยแล้ว
“ติดต่อกลับมาแล้วค่ะ แต่ไม่ยอมบอกว่าตอนนี้กำลังอยู่ที่ไหน”
“ทำไมละครับ”
“แม่ก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ในเมื่อเขายังไม่ยอมบอก แม่ก็เลยยังทำอะไรไม่ได้”
“แล้วเขาบอกไหมครับว่าจะกลับมาเมื่อไหร่”
“ไม่ได้บอกค่ะ บอกแค่ว่าสบายใจเมื่อไหร่ก็จะกลับมาเอง”
“เขาไม่คิดจะกลับมาทำงานแล้วหรือไง”
ชายหนุ่มพึมพำเหมือนพูดกับตัวเอง
“อ๋อ พูดถึงเื่งาน ยัยดาด้าฝากมาบอกกับคุณว่า เขาขอลาออกค่ะ ถ้ามีข้อแม้ทางเอกสารใดๆ เขาให้แม่จัดการแทน”
ไตรลักษณ์ถอนใจออกทันทีเมื่อได้ฟังคำกล่าวนั้น นี่เธอคิดจะตัดขาดจากเขาจริงๆเลยเหรอ เธอไม่คิดจะฟังอะไรๆจากปากเขาบ้างเลยหรือไง
ชายหนุ่มครุ่นคิดด้วยความรู้สึกเ็ปในหัวใจ นี่เขาจะต้องสูญเสียเธอไปจริงๆแล้วใช่ไหม
“เื่งานผมจะยังไม่จัดการอะไรลงไปทั้งนั้น ถ้าเขาติดต่อมาอีก คุณแม่บอกเขาด้วยนะครับ ว่าผมให้กลับมาทำงาน”
คุณดาวรายฟังแล้วก็รู้ได้ทันทีว่าต้องมีอะไรแอบแฝงอยู่ในเื่ราวของหนุ่มสาวคู่นี้แน่ๆ แต่จะเป็เื่อะไรนั้นก็ไม่อาจรู้ได้ เอาเป็ว่าเธอจะขอภาวนาให้มันจบลงด้วยดี อย่ามีใครต้องเสียใจอีกเลยก็แล้วกัน
“ค่ะ แล้วแม่จะบอกให้”
“ขอบคุณมากครับ งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ”
741K
