เกิดใหม่เป็นคุณหนูใหญ่เพื่อแก้แค้นสามีจอมเจ้าเล่ห์

บทที่ 21 พลิกผันอีกครั้ง

        เสิ่นเจียวางสายโทรศัพท์ มองหน้าเสิ่นเมิ่งที่ซีดเผือดราวกับปลานอนรอความตายบนเขียง

        ‘เมื่อคืนที่ธนาคาร ฉันยอมรับว่าประมาทไปหน่อย ทำให้เสิ่นเมิ่งฉวยโอกาสเล่นงานได้ แต่เมื่อวานที่โรงพยาบาล ฉันตามเสิ่นเมิ่งไปตลอด เธอพุ่งเข้าไปกอดเมิ่งเจียงอวี่ ลูบคลำส่วนลับของเขา พยาบาลน้อยคนนั้นเห็นทุกอย่างกับตา! รวมถึงตอนสุดท้ายที่ทำเ๱ื่๵๹ออกจากโรงพยาบาล เสิ่นเมิ่งก็เป็๲คนพยุงเมิ่งเจียงอวี่ตลอด! ต่อให้แกอยากปฏิเสธยังไงก็ปฏิเสธไม่ได้!’

        เ๱ื่๵๹ราวมาถึงขั้นนี้ เหล่าผู้สื่อข่าวต่างตื่นเต้นกันยกใหญ่

        “ไม่คิดเลยว่าเ๱ื่๵๹คุณหนูใหญ่ตระกูลเสิ่นหนีตามผู้ชายจะมีจุดพลิกผันอีก! วันนี้มาคุ้มค่าจริง ๆ ข่าวก็ส่งรัว ๆ กระแสก็แรงไม่มีตก!”

        “เอาล่ะครับ ท่านผู้ชมที่เคารพ เรามาลองทายกันเล่น ๆ ดีกว่า ว่าระหว่างคุณหนูเสิ่นทั้งสองคนนี้ ใครกันแน่ที่พูดความจริง?”

        “ตอนนี้ ข่าวคุณหนูใหญ่เสิ่นหนีตามผู้ชาย ขึ้นเทรนด์ฮิตอันดับ 5 แล้วครับ! ส่วนประเด็นพลิกผันซ้ำแล้วซ้ำเล่าก็ขึ้นเทรนด์ฮิตอันดับ 2 แล้ว! โอ๊ย กระแสแรงจริง ๆ ครับ!”

        ข้างล่างเวทีคึกคักเป็๲พิเศษ บนเวที เสิ่นจงเฉิงเอนหลังพิงเก้าอี้ กดหน้าอกตัวเองเบา ๆ คืนนี้อารมณ์ของเขาราวกับนั่งรถไฟเหาะ ตกแล้วก็ขึ้นสลับกันไปมา เขาอายุมากแล้ว ทนกับความตื่นเต้นแบบนี้ไม่ไหวจริง ๆ !

        แต่อย่าว่าแต่เขาจะทนไหวหรือไม่ รถที่เสิ่นจงเฉินส่งไปรับพยาบาลจางก็กลับมาถึงแล้ว พยาบาลน้อยจางในชุดพยาบาลสีชมพูถูกพาตัวเข้ามาในห้องโถง

        ทันใดนั้นเสิ่นเจียก็ลุกขึ้นยืนวิ่งเข้าไปจับมืออีกฝ่ายอย่างตื่นเต้น

        “พยาบาลจาง คุณยังจำฉันได้ไหม?”

        “จำได้สิคะ” ถึงแม้พยาบาลจางเชี่ยนจะอายุน้อย แต่บุคลิกของเธอนั้นดูสุขุม เธอจ้องมองใบหน้าของเสิ่นเจียอย่างตั้งใจ ก่อนจะพยักหน้าอย่างหนักแน่น “จำได้แม่นเลยล่ะค่ะ!”

        “ดีจังเลย!” เสิ่นเจียดีใจจนแทบ๠๱ะโ๪๪ เธอชี้ไปที่เสิ่นเมิ่งที่ยืนอยู่บนเวที “แล้วคุณจำเธอได้ไหม?”

        จางเชี่ยนหรี่ตาลง มองไปที่เสิ่นเมิ่ง พยักหน้า “จำได้ค่ะ เธอคือคุณหนูใหญ่ตระกูลเสิ่นนี่คะ จำได้!”

        “ดีมากเลยค่ะ” เสิ่นเจียดีใจจนแทบเต้น เธอจับมือจางเชี่ยน หันหน้าไปทางเหล่าผู้สื่อข่าวพร้อมกับพูดเสียงดังฟังชัด “พยาบาลจาง เมื่อคืนคุณเป็๲คนดูแลห้องพักของเมิ่งเจียงอวี่ใช่ไหมคะ? เมื่อวานเสิ่นเมิ่งไปหาเมิ่งเจียงอวี่ แล้วยังเป็๲คนดำเนินการเ๱ื่๵๹ออกจากโรงพยาบาลให้เขาด้วยใช่ไหมคะ?”

        คราวนี้จางเชี่ยนไม่ได้พยักหน้า

        เธอมองหน้าเสิ่นเจีย ขมวดคิ้วเล็กน้อย ท่าทางแปลกประหลาดและซับซ้อน

        “พยาบาลจาง พูดอะไรหน่อยสิคะ ทำไมคุณถึง…” เสิ่นเจียไม่ได้รับคำตอบตามที่คาดไว้ เธอจึงมองจางเชี่ยนด้วยความสงสัย แต่กลับพบสายตาที่เต็มไปด้วยความรังเกียจ หัวใจของเธอพลันกระตุกวูบ

        ราวกับมีบางอย่างไม่ถูกต้อง

        จางเชี่ยนเลือกที่จะเปิดปากในตอนนี้ เธอดึงมือของเธอออกจากมือของเสิ่นเจีย พูดออกมาเบา ๆ ว่า

        “คุณหนูเสิ่น คุณนี่มันเลวทรามจริง ๆ !”

        “คุณพูดว่าอะไรนะคะ?” เสิ่นเจียยังไม่ทันตั้งสติ

        จางเชี่ยนก็เดินตรงไปที่เครื่องฉายภาพด้านหน้าห้องโถง หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เสียบสายเชื่อมต่อกับโทรศัพท์ของเธอ แล้วเปิดวิดีโอขึ้นมา

        วิดีโอมีเสียง

        [คุณมาแล้ว ฉันก็ดีขึ้นแล้ว ไม่เป็๲ไรนะคนดี อย่าร้องไห้สิ! แต่ต่อไปนี้ร่างกายฉันพิการ คุณจะรังเกียจฉันไหม?]

        [อาอวี่ คุณพูดอะไรบ้า ๆ น่ะ? ฉันจะรังเกียจคุณได้ยังไง ฉันรักคุณ!]

        หัวของเสิ่นเจียดังก้องราวกับ๱ะเ๤ิ๪ กลายเป็๲แผ่นกระดาษสีขาว เธอไม่ได้ยินสิ่งที่เหลืออยู่เลย เพราะในหูของเธอมีแต่เสียงวิ้ง ๆ

        บนหน้าจอขนาดใหญ่ ปรากฏภาพร่างสองร่างกำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกัน นั่นมันเธอและเมิ่งเจียงอวี่!