
ตอนที่1 เพลงกล่อมเด็ก
ป่าชายแดนไทย-ประเทศเพื่อนบ้าน
แว้ๆๆ อึก แง้ๆๆ
“เด็กร้องให้ใหญ่แล้วครับบอสทำไงกันดีครับ”
“แกก็รีบทำให้หยุดร้องสิวะ เดี๋ยวไอ้พวกนั้นมันก็แห่กันมาตามเสียงเด็กประไร พวกแกที่เหลือกระจายกำลังออกไปดูลาดเลา”
“ครับบอส”
ดิมิทรี ซีร์ยานอฟ ส่งสายตาคมดุไปยังลูกน้องคนหนึ่งที่กำลังกระเองอุ้มทารกน้อยอายุไม่น่าเกินสามเดือนอยู่ในอ้อมอก แล้วหันมาสั่งบอดี้การ์ดสี่คนในชุดลายพรางอาวุธครบมือให้กระจายกำลังกันออกไปรอบบริเวณที่เขาพักเหนื่อย
“เกรเกอร์ แกหูแตกหรือไงวะ ฉันบอกว่ารีบทำให้เด็กหยุดร้อง”
“ผม… คือ… ผมไม่รู้จะทำยังไงครับบอส”
เกรเกอร์ โจวฮันน์ มือขวาคนสนิทของดิมิทรี ซีร์ยานอฟ ซีอีโอของUltra engineering plant บริษัทผลิตอาวุธชั้นนำของรัสเซีย ยกมือเกาหัวทำหน้าเหวอกับสถานการณ์เลวร้ายที่กำลังเผชิญอยู่ซึ่งหน้าขณะนี้ กลุ่มของพวกเขากำลังเดินทางหลบหนีจากกองกำลังชนกลุ่มน้อยที่จับเด็กทารกเป็ตัวประกันเพื่อเรียกค่าไถจำนวนมหาศาล
ทว่าเ้านายผู้ไม่เคยยอมให้ใครหน้าไหนมาหยามศักดิ์ศรีได้อย่าง ดิมิทรี ซีร์ยานอฟ มีหรือจะยอมง่ายๆ เขาออกคำสั่งให้บอดี้การ์ดพร้อมอาวุธครบมือลอบเดินทางเข้าชิงตัวประกันออกมาได้สำเร็จ และ่นี้ก็อยู่ระหว่างการหลบหนีอยู่ในป่าลึก แถมเด็กทารกน้อยยังไม่ยอมให้ความร่วมมือส่งเสียงร้องจ้า ราวกับกำลังจัดคอนเสิร์ตบิ๊กเมาท์เท่น
“พวกแกมีใครรู้วิธีจะทำให้เด็กหยุดร้องได้บ้าง” ดิมิทรี ซีร์ยานอฟ หันไปถามบอดี้การ์ดคนอื่น แต่ทั้งหมดก็พากันส่ายหน้าดิก
“…”
“ไอ้พวกไม่เอาไหนเอ้ย กลับไปฉันจะส่งพวกแกทุกคนไปเข้าคอร์สเรียนการเลี้ยงเด็กอ่อนให้หมด” มาเฟียหนุ่มกวาดสายตาต่อว่าไปยังบรรดาลูกน้องทุกคน
แง้ๆๆ แว้ๆๆ
เด็กน้อยในอ้อมอกของเกรเกอร์ โจวฮันน์ ยังส่งเสียงร้องจ้าไม่หยุด ยิ่งบรรยากาศในป่ายามค่ำคืนเงียบสงบเพียงใด เสียงร้องของเด็กน้อยก็ยิ่งดังกังวานไปไกลมากขึ้น และขืนปล่อยให้เป็แบบนี้ต่อไปพวกศัตรูก็จะจับทิศทางของเสียงร้องได้ คราวนี้แหละพวกเขาทั้งกลุ่มจะตกอยู่อันตราย
“ลองเปิด Google ถามดูไหมครับบอส เห็นเขาบอกว่า Googleนี่มันรู้ทุกเื่”
บอดี้การ์ดหัวใสคนหนึ่งเอ่ยขึ้นมา ดิมิทรีส่งสายตาชื่นชมกลับไปยังบอดี้การ์ดคนนั้น จนเ้าตัวยืดอกกระหยิ่มยิ้มหย่องด้วยความภูมิใจ
“ลองดูสิวะเกรเกอร์ เร็วด้วย”
“ครับบอส ผมจะรีบเปิด Google หาเดี๋ยวนี้แหละครับ ผมฝากเด็กไว้สักแป๊บนะครับ”
เกรเกอร์ส่งทารกตัวน้อยเทียบเท่ากับตุ๊กตามาให้ดิมิทรี ชายหนุ่มรับเด็กน้อยมาอุ้มเอาไว้ด้วยท่าทางเก้ๆ กังๆ
“ก็แค่เด็กตัวเล็กๆ เอง ฉันต้องจัดการได้สิ เื่ยากกว่านี้ดิมิทรี ซีร์ยานอฟ ก็ทำสำเร็จมาทุกอย่างแล้ว” ดิมิทรีบอกกับตัวเอง ออกแบบอาวุธยุทโธปกรที่มีกลไกสลับซับซ้อนที่สุดในโลกเขาก็ทำได้มาแล้ว นับประสาอะไรกับการทำให้เด็กตัวเล็กหยุดร้องไห้
“เจอแล้วครับบอส ในนี้บอกว่าพ่อหรือแม่ต้องลองอุ้มเด็กแล้วแกว่งแขนไปมาเบาๆ”
เกรเกอร์อ่านข้อมูลที่ได้จาก Googleให้เ้านายฟัง ดิมิทรีลองทำตามวิธีที่เลขาหนุ่มบอกแต่เด็กน้อยก็ยังไม่หยุดส่งเสียงร้องจ้า
“เขายังไม่หยุดเกรเกอร์”
ดิมิทรีเริ่มขมวดคิ้ว
“เขาบอกว่าระหว่างแกว่งแขนต้องร้องเพลงกล่อมเบาๆ ไปด้วยครับบอส เด็กจะรู้สึกผ่อนคลายเคลิบเคลิ้มแล้วงีบหลับไป”
เกรเกอร์เม้มปากทำหน้าตาจริงจัง
“ไอ้บ้านี่ แกแกล้งฉันไหมเนี่ยเกรเกอร์”
ดิมิทรีขบเขี้ยวเคี้ยวฟันใส่เลขาหนุ่ม
“เขาบอกไว้แบบนี้จริงๆ นะครับบอส”
เกรเกอร์หน้าซีดเผือด
“เออ ร้องก็ได้วะ ฉันเห็นแกหรอกนะอังเดร พวกแกทุกคนฟังไว้เลยนะเื่คืนนี้หากหลุดไปถึงหูคนอื่นฉันจะจับพวกแกทุกคนตัดลิ้นให้หมด”
“พวกเราทุกคนจะเก็บไว้เป็ความลับสุดยอดเลยครับบอส/พวกเราด้วยครับ/สาบานเลยครับผม/รูปซิปปากสนิทครับ”
“อืม อะแฮ่ม Hush, little baby, don't say a word. Mama's gonna buy you a mockingbird…”
บอดี้การ์ดทุกคนรวมไปถึงเกรเกอร์รีบหันหลังไปอีกทางพร้อมกับกลั้นยิ้มสุดชีวิต ปรกติดิมิทรี ซีร์ยานอฟ เ้านายผู้เงียบขรึมที่พวกเขารู้จักจะไม่มีวันทำเื่อะไรแบบนี้เป็อันขาด
แต่ที่น่าแปลกไปกว่าการที่ดิมิทรี ซีร์ยานอฟ ยอมร้องเพลงกล่อมเด็กก็คือเด็กน้อยหยุดร้องไห้ทันที ดวงตาคู่สวยจ้องมองดิมิทรี ซีร์ยานอฟ เป็ประกาย ส่งเสียงอ้อแอ้ราวกับกำลังร้องเพลงประสานเสียงกับมาเฟียหนุ่มไปด้วย
“สุดยอดครับบอส ได้ผลจริงๆ ด้วย ร้องต่อไปครับบอส”
เกรเกอร์ปรบมือ