"เมื่อหลายร้อยปีก่อนตอนที่ข้าลืมตาขึ้นความจำแรกคือตัวข้าอยู่ในหลอดทดลองแล้วขอรับ อายุร่างกายราวๆสิบขอบได้ เท่าที่ข้ารู้พวกข้าถือกำเนิดจากก้อนแป้งที่ผ่านการทดลองผสมเซลล์ ยีนและดีเอ็นเอของเผ่าพันธุ์ต่างๆเข้าไป"ทีเอ่ย
"แล้วในส่วนผสมนั้นได้มีเซลล์หรือยีนใดๆของท่านเซเลสหรือไม่"ข้าเอ่ยถาม
"ไม่ขอรับ"ทีตอบ
"พวกที่มีส่วนผสมของท่านเซเลสมักไม่ขึ้นรูปสุดท้ายก็ละลายหายไปในหลอดทดลองนั้น"เวโร่เอ่ยตอบ
"เช่นนั้นแล้วเหตุใดเ้าจึงเรียกท่านเซเลสว่าท่านพ่อกันเล่า"ข้าเอ่ยถามที
"นั้นเพราะข้าสามารถมีชีวิตขึ้นได้เพราะคลื่นพลังงานชีวิตและเืเนื้อของท่านเซเลสขอรับ แม้รุ่นหลังๆอย่างหมายเลข 157จะสามารถมีชีวิตขึ้นได้โดยไม่ต้องพึ่งพาคลื่นชีวิตนั้นแล้ว แต่รุ่นแรกๆเช่นข้าหากไม่มีสิ่งนั้นก็ไม่อาจแม้แต่จะหายใจได้ ก้อนแป้งที่ถูกสร้างขึ้นแบบมั่วๆการมีชีวิตรอดนั้นช่างยากเย็นนัก"ทีเอ่ยเล่าพร้อมก้มหน้าลงมองกองไฟที่อยู่ตรงหน้านั้น
"ขออภัยที่ทำให้เ้าคิดถึงเื่ราวเ่าั้ ข้ามีคำถามมากมายที่อยากถามพวกเ้าหวังว่าเ้าจะให้อภัยข้า"หลังจากที่ข้ามองท่าทีของเขาแล้วแม้จะรู้ว่าอาจไม่สมควรแต่การที่ข้าไม่รู้อะไรเลยนั้นก็คงทำให้ข้ายังคงมีเื่ค้างคาใจมากมายเป็แน่ เหตุใดท่านเซเลสถึงเกลียดชังครอบครัวข้า เหตุใดเขาจึงหวาดระแวงข้าเสมอ แล้วเหตุใดพวกเราทุกคนจึงมีดวงตาสีทองเช่นเดียวกันได้ทั้งที่ตามที่ข้ารู้มีเพียงราชวงศ์เท่านั้นที่มีดวงตาสีทองมิใช่หรือ และยังคงมีอีกหลายเื่มากมายที่ข้าอยากรู้เต็มไปหมด
"มิเป็ไรขอรับ อย่างไรเสียท่านก็สมควรที่จะรับรู้อยู่แล้ว"ทีเอ่ยตอบข้า
"อย่างไรเสียเราก็ต้องทำตามคำสั่งหรือตอบคำถามของราชวงศ์เช่นท่านอยู่แล้ว"เวโร่เอ่ยขึ้นมา
"เพราะเหตุใดพวกเ้าต้องทำตามกันเล่า"ทันทีที่ข้าเอ่ยถามจบข้าก็เกิดคำถามขึ้นมาในหัวทันที"ราชวงศ์เกี่ยวข้องกับการทดลองงั้นหรือ"แม้จะพอเดาได้ั้แ่เื่ประตูนั้นที่เมื่อัักับเืข้าก็สามารถที่จะเปิดได้แล้วแต่เพื่อที่จะได้แน่ใจในคำตอบนั้นการถามออกไปน่าจะเป็เื่ดีมากกว่า
"อย่างแรกเหตุที่พวกข้าต้องทำตามที่ราชวงศ์เช่นท่านสั่งนั้นเพราะเราถูกนักวิจัยฝั่งบางอย่างไว้ในหัวอย่างไรเล่าขอรับและเหล่าพี่น้องของข้าบางคนก็จะถูกล้างสมองไว้ด้วยเช่น 003 อย่างไรเล่าแม้ว่ามันจะเริ่มต่อต้านได้บ้างแต่ที่ฝังในหัวมิอาจเอาออกได้"เวโร่เอ่ยตอบคำถามแรกของข้า
"ส่วนที่ท่านถามว่าราชวงศ์เกี่ยวข้องนั้น ใช่ขอรับ แต่หากจะพูดให้ถูกพวกท่านคือคนที่ริเริ่มการทดลองนี้"ทีเอ่ยตอบ ช่างเป็คำตอบที่น่าใยิ่งราชวงศ์คือผู้ริเริ่มการทดลองงั้นหรือ
"เช่นนั้น ที เ้าเล่าเื่ราวของเ้าแต่ต้นให้ข้าได้หรือไม่"หากข้าได้ฟังเื่ราวมากกว่าก็จะคาดเดาสิ่งต่างๆได้มากขึ้นอีกด้วย ตัวข้าได้แต่เอามือบีบที่ระหว่างคิวความคิดมากมายหลั่งไหลเข้าในหัวผู้ใดจะคิดเล่าว่าตัวข้ายังมีหลายสิ่งที่ไม่รู้มากมายเหลือเกินเช่นนั้นแล้วเื่ราวตอนแต่นี้ที่ข้าได้ยินจาก ที มันจะเป็เช่นไรกันเล่าแต่ที่แน่ๆมันต้องเป็เื่ที่น่าปวดหัวอย่างมากเป็แน่เพียงแค่นี้หัวข้าก็เหมือนจะแตกเป็เสี่ยงๆอยู่เสียแล้ว "จงเล่าให้ละเอียดั้แ่ความจำแรกของเ้าไปจนถึงรายละเอียดการทดลองทั้งหมด"
"ท่านแน่ใจหรือ"เมื่อเห็นท่าทีปวดหัวของข้า ทีกับเวโร่ต่างมองกันและกันอย่างไรเสียพวกเขาก็ต้องเล่าอยู่แล้วเพียงแต่ทีถามเพื่อความแน่ใจ
"ข้าแน่ใจ"ข้าเอ่ยตอบ
"เช่นนั้นแล้ว.."
003 . . . . . . . . .ที
ยามที่ลืมตาร่างกายลอยนิ่งอยู่ในหลอดแก้วที่มีน้ำยาบางอย่างภายในนั้นมีกระแสพลังอ่อนเบาแทรกเขาสู่ร่างกาย ไม่นานข้าก็ถูกนำตัวออกมาจากหลอดแก้วนั้นยามที่สับสนอยู่ก็มีนักวิจัยมากมายเดินเข้ามาตรวจร่างกายข้าเมื่อมองดูรอบๆก็พบว่ามีเด็กที่ออกมาจากหลอดนั้นเช่นเดียวกับข้าราวๆสิบห้ายี่สิบคนเด็กๆเ่าั้มีอายุราวๆสิบขวบต่างเผ่าพันธุ์แต่มีสิ่งนึ่งที่คล้ายๆกันใบหน้าที่นิ่งไร้ความรู้สึกสมองและร่างกายที่ทำตามคำสั่งของคนแปลกหน้าโดยไม่ขัดขืน
ครั้งแรกที่พบท่านเซเลสคือตอนที่พวกเรากำลังถูกพาไปยังห้องทดลองที่อยู่ตรงข้ามหลอดทดลองขนาดใหญ่พวกนักวิจัยกำลังนำตัวเขาออกมาจากหลอดนั้น
การทดลองมีหลายรูปแบบตัวข้าเพียงแค่ถูกฉีดยาอัดพลังเข้าสู่กาย บางครั้งเืในตัวก็ะเิออกเพราะไม่อาจปรับตัวกับพลังนั้นได้แต่พี่น้องคนอื่นนั้นโชคร้ายกว่ามากพวกเขาถูกฉีกกระชากร่างครั้งแล้วครั้งเล่าการทดลองแบบนี้ดำเนินมาตลอดหลายปีตัวทดลองรุ่นแรกๆจากสิบยี่สิบคนก็เหลือเพียงหกเจ็บคนเท่านั้น
หลังจากเวลาผ่านมาอย่างยาวนานคาดเดาว่าเวลาน่าจะผ่านไปราวๆแปดกว่าปีตามที่นักวิจัยคุยกันตัวข้าน่าจะมีอายุได้สิบแปดปีด้วยร่างกายที่ต้องมีชีวิตโดยการอัดคลื่นพลังชีวิตของผู้อื่นใส่ร่างกายอยู่ตลอดนั้นดูเหมือนนักวิจัยจะคิดว่ามันเป็อุปสรรคใหญ่หลวงต่อแผนการต่อไปของพวกเขา พวกเขาตั้งใจจะสร้างรุ่นที่สองที่สมบูรณ์แบบการที่รุ่นแรกยังต้องพึ่งพลังงานจากคลื่นพลังชีวิตและยาที่สกัดจากเืของท่านเซเลสอยู่ปล่อยๆนั้นเป็อุปสรรคอย่างมากอีกอย่างคลื่นพลังใหม่ที่ได้จากการทดลองนั้นก็ไม่เสถียรพลังมานาที่มีแต่เดิมก็ติดขัดกันไปมาสุดท้ายก็ะเิออก
เหล่านักวิจัยจึงได้นำพวกข้าที่เหลืออยู่เจ็ดคนมาถ่ายเืในกายออกจนเกือบหมดมันทั้งเวียนหัวคลื่นไส้ ข้าคิดว่าตนเองต้องตายเสียแล้วเมื่อคิดเช่นนั้นไม่นานเืสีทองที่ถูกสูบจากท่านเซเลสก็ได้ไหลเข้าสู่กายพวกข้าผ่านการให้เืโดยตรงข้ามิได้เห็น่เวลานั้นของท่านเซเลสเพราะข้าหลับใหลไปได้ไม่นานหลังจากได้รับเื
พลังในกายตีกันหลายต่อหลายครั้งกระอัดเืครั้งแล้วครั้งเล่า มานาะเิหลายต่อหลายครั้งตัวข้าก็ถูกช่วยท่านเซเลสชีวิตครั้งแล้วครั้งเล่าจนสุดท้ายเืในกายก็กลายเป็สีทองดวงตาเปลี่ยนสีจากสีดำถูกเปลี่ยนเป็สีทอง เหล่าพี่น้องก็เหลือเพียงข้าหมายเลข003และหมายเลข007เพียงสองคนเท่านั้น
หลังจากนั้นเล่าเด็กรุ่นสองก็ถูกสร้างขึ้นหลายสิบคนแต่คนที่เหลือรอดนั้นมีเพียงสองสามคนเท่านั้น พอมาถึงรุ่นที่สามพวกเขาสร้างร่างก้อนแป้งนั้นขึ้นมาราวๆร้อยคนได้แล้วยังนำเด็กมนุษย์ที่เป็เด็กกำพร้ามาอีกจำนวนมาก
พวกเขาทั้งถูกนำไปทดลองให้เปลี่ยนถ่ายเืกับของท่านเซเลสและรับพลังโดยตรง และบางส่วนก็ถูกแบ่งนำออกมาถ่ายเืของข้าและหมายเลข007แทน
ผลการทดลองครั้งแล้วครั้งเล่าเป็ไปอย่างที่คิด พวกเด็กมนุษย์ที่รับเืของท่านเซเลสโดยตรงต่างตัวแตกตายกันไปจนหมด บางคนเหลือหัวไว้ในเชยชม บางคนเหลือเพียงเครื่องในและกองเืไว้บนพื้น บางคนไม่เหลืออะไรเลยราวกับหายไปกับสายลม พวกเด็กที่เกิดการก้อนแป้งเองก็รอดเป็ส่วนน้อยหมายเลข157เองก็คือผู้ที่รอดเช่นกัน
ในส่วนของพวกที่ได้รับเืและอาบคลื่นพลังอันเบาบางของท่านเซเลสก็มีชีวิตรอดได้ ั์ตาเปลี่ยนเป็สีทอง พลังใหม่ที่ตื่นขึ้นนั่นแตกต่างกันไป พวกที่ใช้พลังใหม่ได้นั้นแข็งแกร่งขึ้นมากส่วนพวกที่ใช้พลังไม่ได้พวกเขากลับสามารถสงบพลังของคนที่ใช้พลังได้อีกครั้งพลังมานาที่ไม่ค่อยมีในมนุษย์ก็มีมากขึ้นอย่างน่าเหลือเชื่อ
นักวิจัยเรียกคนที่ใช้พลังใหม่นั้นว่าเอสเปอร์ และเรียกผู้ที่สยบพลังของเอสเปอร์เ่าั้แล้วยังใช้เวทแต่กำเนิดได้ดีกว่าเดิมว่าไกด์ ใช่ว่าการทดลองนั้นจะประสบความสำเร็จบางคนไม่ยาจตื่นรู้ได้แต่ก็ได้สิ่งดีๆอยู่พลังมานาของพวกเราเพิ่มขึ้นมากทั้งที่เมื่อก่อนแทบไม่มี
ตัวข้ากับหมายเลข007นั้นไม่อาจระบุบได้มาเป็เอสเปอร์หรือไกด์ได้เพราะเราจ่ายใช้พลังเวทที่มีแต่กำเนิดได้และยังสามารถใช้พลังใหม่ที่ได้รับมานั้นได้อีกด้วย
หลังการทดลองพลังใหม่นั้นสำเร็จพวกนักวิจัยได้ทดลองให้พลังนั้นสามารถสืบทอดไปยังรุ่นลูกต่อไปได้ พวกข้ามิได้ถูกทดลองตรงนั้นก็จริงแต่ก็ถูกน้ำไปทดลองสำหรับแผนต่อไปอยู่ดี
หลังจากที่นักวิจัยยืนยันได้แล้วว่าสามารถสืบทอดพลังสู่ลูกหลายได้ พวกเขาก็เชิญคนในราชวงศ์มา และนั้นเป็ครั้งแรกที่ข้าได้พบคนของราชวงศ์เขาคนนั้นคนที่พวกท่านเรียกว่าจักรพรรดิองค์แรกเขานั้นมีเรือนผมสีทองและดวงตาสีแดงฉานคู่นั้นข้ามิอาจลืมเลือนได้เลยเมื่อเห็นเขาเืในกายข้ามันเหมือนกำลังกรีดร้องด้วยความเกลียดชังแม้งอยากพุ่งเข้าไปบีบคอนั้นด้วยมือของตนเองแต่เมื่อมีความคิดเช่นนั้นหัวของข้าปวดราวกับจะะเิให้ได้
ไม่นานเขาก็เข้าร่วมรับพลังใหม่นั้นจนสุดท้ายก็ตื่นรู้พลังใหม่ได้ ดวงตาที่แต่เดิมเป็สีแดงก็เปลี่ยนเป็สีทองเขาสั่งให้กำจัดมนุษย์ที่มีั์ตาสีทองและหาทางให้พลังนั้นตื่นรู้ได้โดยต้องไม่มีตาสีทองและโลหิตสีทอง พวกเขา้าใช้สิ่งเ่าั้คือสัญญาลักษณะเฉพาะราชวงศ์
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
"ในส่วนของการทดลองเพศรองมันก็เป็อย่างที่ท่านรู้แม้จะไม่ถูกต้องตั้งหมดข้าบอกท่านได้มาทุกอย่างที่มนุษยืมีตอนนี้ล้วนได้มาจากท่านเซเลสทั้งสิ้น"ทีเอ่ย
ข้อมูลที่ข้าได้รับนั้นฟาดหน้าข้าเข้าอย่างจัง ราวกับมีสายฟ้าผ่าใส่กลางหัวพลังที่ข้าคิดว่าคือพรจากฟ้ากลับกลายเป็ว่าบรรพบุรุษข้าทรมานผู้ที่มีพลังเพื่อให้ได้มันมาเป็ของตนเอง จากที่ทีเอ่ยแม้แต่เพศรองเองก็คงได้มาเพราะทดลองท่านเซเลสเป็แน่
ตัวข้าได้แต่นั่งกุ่มขมับของตนเอง ตายๆๆ แล้วแบบนี้ข้าจะเข้ามาท่านเซเลสอย่างไรดีเล่าบรรพบุรุษข้าเล่นแรงถึงเพียงนี้เชียว
"แล้วการทดลองเพศรองเล่า.."ข้ายังไม่ทันกล่าวคำถามได้จบคำว่า'เล่า'เวโร่ก็เอ่ยตัด
"ก็จับท่านเซเลสผ่าร่างดูภายในครั้งความครั้งเล่าอย่างไรเล่า"ทันทีที่เวโร่เอ่ยจบความเรียบก็เข้าปกคลุมในทันทีทันใด
ไอ้หย่าๆ แบบนี้มันโคตรแย่สุดๆเลยมิใช่หรือมิแปลกในที่เขาจะระแวงข้าอย่างนักเช่นนั้น ท่านบรรพบุรุษหนอท่านบรรพบุรุษนี่มันเล่นโคตรแรกสุดๆไปเลยนะขอรับ
"ข้าเหนื่อยแล้วพวกเ้าไปพักเถิด"ข้าเอ่ยพร้อมสะบัดมือเบาๆให้พวกเขากลับไปพักผ่อนในที่ของตนเสีย
"เช่นนั้นพวกข้าขอตัวนะขอรับ"ทีและเวโร่หลังเอ่ยจบก็เดินจากไปทิ้งให้ข้าได้อยู่เพียงลำพังนั้น
หลังจากนั่งมองกองไฟที่เริ่มมอดดับลงสักพักเข้าก็รุกขึ้นเดินไปกับเต็นท์ที่พักของท่านเซเลส เขาที่นอนหลับอย่างสงบบนเตียงไม้ที่ถูกเตรียมมาอย่างดีพลังที่รั่วไหลออกมาจากกายแม้จะหลับอยู่นั้น ความคิดของข้าที่เคยคิดอยากท่านกลับไม่เคยเปลี่ยนแม้จักได้รู้เื่ราวเ่าั้มาแล้วก็ตาม
หากความคิดข้าถูกต้องท่านต้องทนทุกข์ทรมานจากการทดลองที่นอกเมื่อจากเื่เล่าที่ข้าได้ยินจากทีมาเป็แน่ ตัวท่านนั้นเป็ใครมาจากไหนพลังนั้นคืออะไรเหตุใดท่านจึงเป็เป้าหมาย และท่านเป็เพศใดกันแน่ผู้ที่ให้กำเนิดพลังอันแข็งแกร่งได้ผู้ที่เป็ต้นกำเนิดของเพศรองได้ ท่านต้องมิใช่เอลฟ์ธรรมดาเป็แน่
"จะมีวันใดที่ท่านจักเปิดใจเล่าให้ข้าฟังบ้างหรือไม่นะ"ข้ายื่นมือไปลูบใบหน้าของเขาที่กำลังหลับใหลนั้นอย่างเบามือ ใจได้แต่คาดหวังว่าสักวันเขาจะยอมเล่าเื่ราวของเขาให้แก่ตนฟัง
"ข้าควรเข้ามาท่านอย่างไรดี"สิ้นเสียงนั้นตัวของข้าทำได้เพียงเดินกลับเต้นท์ที่พักของตน
ยามที่จะหลับตาลงนอนพักผ่อนนั้นความคิดมากมายก็หลั่งไหลเข้าหัวของข้าจนไม่อาจข่มตาหลับได้เื่ราวเ่าั้วนเวียนอยู่ในหัวไม่รู้จบอาการปวดหัวไมเกรนที่อยู่ๆก็โผล่มาราวกับมาบอก ดีจ้าไม่ต้องนอนน้า อย่างไรอย่างนั้น
ดูท่าคำคืนนี้คงอีกยาวไกล นอนพักผ่อนหรือคงต้องไว้ก่อนเสียแล้วตัวข้าต้องหาทางทำอะไรสักอย่างกับอาการปวดหัวนี่ก่อนถึงจะสามารถพักผ่อนได้ หรือเปล่านะ